Subscribe Now

Trending News

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
19 Ιούν 2021
SLIDER

Ιωάννα Μπαμπέτα: Τα βιβλία ανοίγουν παράθυρα στη ζωή των παιδιών

Συνέντευξη στη Μαίρη Γκαζιάνη 

Η Ιωάννα Μπαμπέτα σπούδασε Κοινωνική Πολιτική και Κοινωνική Ανθρωπολογία στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Ασχολήθηκε με την έρευνα για τη ζωή των ηλικιωμένων στην ελληνική περιφέρεια. Είναι υπεύθυνη του προγράμματος Φιλαναγνωσίας σε μεγάλο ιδιωτικό εκπαιδευτήριο. Οργανώνει και συντονίζει τις παρουσιάσεις συγγραφέων για το νηπιαγωγείο και όλες τις τάξεις του δημοτικού. Επίσης διατηρεί τη δική της στήλη “Βιβλία από όλο τον κόσμο”, στο ένθετο “Ο Μαγικός Κόσμος του Παιδικού Βιβλίου” της ηλεκτρονικής εφημερίδας KosVoice. Κάθε μήνα, παρουσιάζει παιδικά βιβλία στην εφημερίδα «Ελληνική Γνώμη», που κυκλοφορεί στον Καναδά για τους Έλληνες της διασποράς. 

ΜΑΙΡΗ ΓΚΑΖΙΑΝΗ: Κυρία Μπαμπέτα έχετε σπουδάσει Κοινωνική Πολιτική και Κοινωνική Ανθρωπολογία. Τι σας ώθησε προς τον συγκεκριμένο κλάδο σπουδών; 

ΙΩΑΝΝΑ ΜΠΑΜΠΈΤΑ: Η αλήθεια είναι πως ονειρευόμουν να σπουδάσω Ψυχολογία. Τυχαίο γεγονός ήταν λοιπόν οι σπουδές μου στο συγκεκριμένο τμήμα της Παντείου. Ξεκίνησα διστακτικά και σιγά – σιγά με κέρδισαν τα μαθήματα και οι καθηγητές. Το να μελετάμε ομάδες πληθυσμών, κυρίως μειονότητες, να αναλύουμε και να βγάζουμε συμπεράσματα με ωρίμασε. Με έκανε να σέβομαι τους ανθρώπους, τον διαφορετικό τρόπο ζωής και τις συνήθειές τους. Όλα αυτά διαμόρφωσαν τον χαρακτήρα μου και την αντίληψη μου για καθετί διαφορετικό.

Μ.Γ.: Έχετε ασχοληθεί με την έρευνα για τη ζωή των ηλικιωμένων στην ελληνική περιφέρεια. Ποια ήταν τα συμπεράσματά σας;

Ι.Μ.: Η επιτόπια έρευνα που κάναμε για τη ζωή των ηλικιωμένων σε ορεινά και πεδινά χωριά χρηματοδοτούμενη τότε από την Αγροτική Τράπεζα, ήταν για μένα μάθημα ζωής. Μια εμπειρία που δεν πρόκειται να ξεχάσω ποτέ. Παππούδες και γιαγιάδες που μας περίμεναν όλο λαχτάρα να πάμε για να τους κάνουμε ερωτήσεις. Ο παππάς του χωριού τούς είχε πει να ανοίξουν τα σπίτια τους και να μας περιποιηθούν. Οπότε η φιλοξενία τους, με συγκίνησε βαθιά. Οι ηλικιωμένοι είναι σαν μικρά παιδιά. Θέλουν φροντίδα και αγάπη γιατί νιώθουν μεγάλη ανασφάλεια. Τους αγαπώ! Ίσως γι’ αυτό σε πολλές ιστορίες μου, έχω και κάποιον ηλικιωμένο ήρωα.

Μ.Γ.: Είστε υπεύθυνη προγράμματος Φιλαναγνωσίας σε μεγάλο ιδιωτικό εκπαιδευτήριο. Τι απήχηση έχει το πρόγραμμα στα παιδιά;

Ι.Μ.: Τα παιδιά χαίρονται όταν ξεφεύγουν έστω και για λίγο από τα σχολικά βιβλία. Όπως επίσης απολαμβάνουν να συναντούν τους δημιουργούς των βιβλίων, τους συγγραφείς αλλά και τους εικονογράφους. Με αυτό τον τρόπο το βιβλίο γίνεται πιο οικείο και ταυτόχρονα πιο μαγικό. Παύει να είναι ένα απλό αντικείμενο. Γίνεται ένα μέσο μεταφοράς που τα ταξιδεύει σε άλλους κόσμους, τα βοηθά να γνωρίσουν άλλους ανθρώπους (και όχι μόνο), να αντιμετωπίσουν προβλήματα, να λύσουν μυστήρια, να προβληματιστούν, να γελάσουν, να συγκινηθούν. Αρκεί βέβαια να μην γίνεται το βιβλίο αντικείμενο μελέτης και αφορμή για ασκήσεις, ερωτήσεις κατανόησης, περιλήψεις κτλ.

Μ.Γ.: Υπάρχει αντίστοιχο πρόγραμμα στα δημόσια σχολεία;

Ι.Μ.: Σε πολλά δημόσια σχολεία, οργανώνονται ενδιαφέρουσες δράσεις για τη φιλαναγνωσία. Ευτυχώς είναι αρκετοί οι αξιόλογοι εκπαιδευτικοί που αγαπούν το βιβλίο κι έχουν όρεξη και μεράκι. Επισκέπτομαι πολλά σχολεία (δημόσια και ιδιωτικά) για παρουσιάσεις και συγκινούμαι βλέποντας αυτούς τους εκπαιδευτικούς να κοπιάζουν και να αφιερώνουν πολύ από τον ελεύθερο χρόνο τους για να κάνουν τα παιδιά να αγαπήσουν το βιβλίο. Και κάθε φορά φεύγοντας από μια τέτοια συνάντηση νιώθω πως υπάρχει ελπίδα για τα παιδιά μας.

Μ.Γ.: Παρουσιάζετε παιδικά βιβλία στην εφημερίδα «Ελληνική γνώμη», που κυκλοφορεί στον Καναδά για τους Έλληνες της διασποράς. Κατά τη γνώμη σας, οι έλληνες της διασποράς δείχνουν μεγαλύτερο ενδιαφέρον;

Ι.Μ.: Δεν ξέρω αν δείχνουν μεγαλύτερο ενδιαφέρον, σίγουρα όμως νιώθουν την ανάγκη να έχουν τα παιδιά τους επαφή με την Ελληνική γλώσσα. Ο πιο εύκολος και ευχάριστος τρόπος, λοιπόν, είναι να διαβάζουν λογοτεχνία.

Μ.Γ.: Και βέβαια, γράφετε τα δικά σας παιδικά βιβλία. Τι σας ώθησε ν΄ ασχοληθείτε με την παιδική λογοτεχνία;   

Ι.Μ.: Είμαι φανατική αναγνώστρια. Διαβάζω πολύ από παιδί. Ακόμα κι όταν ενηλικιώθηκα όμως συνέχισα να αγαπώ τα βιβλία για παιδιά. Με βοηθούσαν να επιστρέφω στην πατρίδα της παιδικής μου ηλικίας. Ίσως γι’ αυτό ξεκίνησα να γράφω κι εγώ. Για να ζω με τη φαντασία μου, όσο πιο συχνά μπορώ σε αυτή την πατρίδα όπου όλα είναι πιθανά.

Μ.Γ.: Τι θέλετε να επιτύχετε, σε σχέση με τα παιδιά, μέσα από τα βιβλία σας;

Ι.Μ.: Να νιώσουν πως δεν είναι μόνα. Πως μπορεί και κάποιος άλλος να έχει το πρόβλημα που έχουν κι εκείνα. Επίσης θέλω να τα ταξιδέψω, να τα προβληματίσω κάποιες φορές αλλά και να τα διασκεδάσω. Εξαρτάται από το βιβλίο.

Μ.Γ.: Πρόσφατα κυκλοφόρησε το βιβλίο σας «Ένα τριαντάφυλλο για τη δασκάλα μου». Τι αφορά το βιβλίο σας; 

Ι.Μ.: Αφορά την αγάπη του παιδιού για τη δασκάλα του. Είναι ιδιαίτερη αυτή η σχέση. Δεν ξεχνιέται ποτέ κι εύχομαι όλοι οι άνθρωποι μεγαλώνοντας να θυμούνται με αγάπη τη δασκάλα τους. Εκείνη που τους υποδέχτηκε για πρώτη φορά στο σχολείο αλλά και τις επόμενες φυσικά.

Μ.Γ.: Πως αισθανόταν ο μικρός Αιμίλιος που δεν μπορούσε να προσφέρει ένα λουλούδι στη δασκάλα του;

Ι.Μ.: Ανημποριά. Είναι τραγικό συναίσθημα να θέλεις να δείξεις σε κάποιον πως τον αγαπάς αλλά να μην ξέρεις πώς.

Μ.Γ.: Ποιο είναι το μήνυμα που μεταφέρετε στα παιδιά μέσα από το βιβλίο σας;

Ι.Μ.: Αυτό που προσπαθώ να εξηγήσω στα παιδιά είναι πως όλα τα προβλήματα έχουν λύση. Αν ψάξουν θα μπορέσουν να τη βρουν. Όλα άλλωστε είναι θέμα οπτικής. Θέμα επιμονής και υπομονής. Αφού ο Αιμίλιος τα κατάφερε, μπορεί να τα καταφέρει και ο αναγνώστης.

Μ.Γ.: Πόσο απαραίτητα είναι τα βιβλία στην παιδική ηλικία;

Ι.Μ.: Όσο απαραίτητα είναι τα φρούτα και τα λαχανικά για να έχουμε παιδιά υγιή. Τα βιβλία ανοίγουν παράθυρα στη ζωή των παιδιών και τα βοηθούν να λύσουν τα προβλήματά τους. Εξάπτουν τη φαντασία τους και καλλιεργούν το πνεύμα τους.  Τα βιβλία είναι συντροφιά, είναι παρηγοριά, αλλά και το μέσο για να γνωρίσουν αλλιώτικους τόπους, ανθρώπους, καταστάσεις. Τα βιβλία είναι θησαυρός.

Μ.Γ.: Τα παιδικά βιβλία πρέπει να είναι διδακτικά ή απλώς ευχάριστα;

Ι.Μ.: Αυτό είναι ένα ερώτημα που απασχολεί τους περισσότερους συγγραφείς. Σίγουρα εξαρτάται από το θέμα του βιβλίου. Αν το βιβλίο μιλά για την απώλεια, την κακοποίηση κλπ, τότε σκοπός του συγγραφέα είναι προβληματίσει, να αφυπνίσει και να κάνει τα παιδιά να συλλογιστούν. Αν όμως το βιβλίο αφορά άλλα θέματα πιο «εύκολα», τότε σίγουρα πρέπει να είναι ευχάριστο. Όσο για τον διδακτισμό… Συνήθως στα βιβλία μου, προσπαθώ να περάσω ένα μήνυμα. Έμμεσα όμως, χωρίς να κουνώ το δάχτυλο και χωρίς επιμύθιο στο τέλος.

Μ.Γ.: Τι οφείλει να προσέχει ένας συγγραφέας παιδικών βιβλίων;

Ι.Μ.: Θα πρέπει να αντιμετωπίζει τους μικρούς αναγνώστες με σεβασμό και ειλικρίνεια. Θα πρέπει να αφουγκράζεται τα παιδιά της σημερινής εποχής και να μιλά τη γλώσσα τους. Τότε μόνο οι ιστορίες του θα αγκαλιαστούν.

Μ.Γ.: Στη σημερινή εποχή του διαδικτύου, τα περισσότερα παιδιά, από πολύ μικρή ηλικία, είναι κολλημένα στο διαδίκτυο. Ποια είναι η άποψή σας για τις σχέσεις των παιδιών με το περιβάλλον τους; Χαλαρώνουν οι σχέσεις τους με τους γονείς, τους φίλους κλπ;

Ι.Μ.: Η τεχνολογία κυριαρχεί στη σημερινή εποχή. Τα παιδιά έχουν ένα εκπληκτικό εργαλείο στα χέρια τους. Δυστυχώς σε αρκετές περιπτώσεις χάνεται το μέτρο κι αντί να βυθίζονται τα παιδιά στις σελίδες ενός βιβλίου ή να βγαίνουν έξω με φίλους, είναι κολλημένα ώρες ολόκληρες σε μια οθόνη υπολογιστή ή κινητού. Ανταλλάσσουν μόνο σύντομα μηνύματα για να επικοινωνήσουν με τους φίλους τους. Μιλούν λιγότερο, φτωχαίνει το λεξιλόγιο τους κι άρα τους είναι πιο δύσκολο να εκφραστούν λεκτικά. Κι αυτό είναι αρκετά ανησυχητικό.

Μ.Γ.: Σας ευχαριστώ πολύ για την παραχώρηση της συνέντευξης και σας εύχομαι καλοτάξιδο το βιβλίο σας.

Ι.Μ.: Σας ευχαριστώ πολύ!

*Το παιδικό βιβλίο «Ένα τριαντάφυλλο για τη δασκάλα μου» της Ιωάννας Μπαμπέτα κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μίνωας.

 Μαίρη Γκαζιάνη

Γεννήθηκε στα Ιωάννινα.  Μεγάλωσε στην Αθήνα όπου ζει μέχρι σήμερα και εργάσθηκε ως τραπεζοϋπάλληλος. Στο παρελθόν ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με την φωτογραφία ενώ τώρα ζωγραφίζει και παράλληλα γράφει. Έχει πραγματοποιήσει ατομικές εκθέσεις και έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές.

Τον Μάιο του 2012 κυκλοφόρησε την πρώτη ποιητική της συλλογή με τίτλο «Σου γράφω…», τον Σεπτέμβρη 2013 κυκλοφόρησε το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο «Ένα φεγγάρι λιγότερο» από τις εκδόσεις Ελληνική Πρωτοβουλία και τον Ιούνιο του 2014 κυκλοφόρησε το βιβλίο της «Τα πλήκτρα της σιωπής»  από τις εκδόσεις ΄Οστρια. Επίσης, το παραμύθι της «Το ψαράκι του βυθού» συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο «Παραμύθια και Μαμάδες» εκδόσεις Βερέττα 2015.  Τον Ιούνιο 2017 κυκλοφόρησε το μυθιστόρημά της «Άλικα βήματα» από την Εμπειρία Εκδοτική. Τον Νοέμβριο του  2019 κυκλοφόρησε το νέο της μυθιστόρημα «Ζάχαρη άχνη» από τις εκδόσεις Ωκεανός.

Την περίοδο 2011-2012 υπήρξε ραδιοφωνική παραγωγός στο magicradiolive. Από τον Νοέμβρη 2014 συνεργάζεται με το now24.gr και έχει πραγματοποιήσει πάνω από εξακόσιες συνεντεύξεις, καθώς και σχολιασμούς βιβλίων και θεατρικών παραστάσεων. Το 2016 συμμετείχε στην τηλεοπτική εκπομπή «Καλώς τους» του ΑιγαίοTV πραγματοποιώντας συνεντεύξεις σε ανθρώπους των τεχνών. Διετέλεσε Διευθύντρια Σύνταξης του on line Πολιτιστικού Περιοδικού Books and Style από Ιούλιο 2017 έως Μάρτιο 2018 οπότε αποχώρησε οικειοθελώς.

Μεγάλες της αγάπες είναι το θέατρο και ο χορός με τα οποία έχει ασχοληθεί ερασιτεχνικά.

 

Related posts