Subscribe Now

Trending News

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
29 Σεπ 2020
Πολιτισμός

Ιωάννα Δαμηλάτη: Το μεγάλο μου όνειρο ήταν να γράψω μυθιστορήματα

Συνέντευξη στη Μαίρη Γκαζιάνη 

Η Ιωάννα Δαμηλάτη έχει γεννηθεί στη Νίκαια στον Πειραιά. Είναι παντρεμένη και έχει έναν γιο. Της αρέσει να αρθρογραφεί σε site στο Internet. Θέλει να αγγίζει τους προβληματισμούς και τις ανησυχίες του κόσμου και επιθυμεί οι αναγνώστες της να ταυτίζονται με τα άρθρα της νομίζοντας ότι τα έχει γράψει για εκείνους. Συγχρόνως ασχολείται και με τη στιχουργία. Για αρκετά χρόνια εργάστηκε σε μια μεγάλη εκδοτική εταιρία και τώρα διατηρεί ένα Καφέ.

Το πρώτο της βιβλίο κυκλοφόρησε τον Ιούλιο του 2018 από τις εκδόσεις Όστρια με τίτλο «Ξεχασμένο άλογο». Το δεύτερο βιβλίο της με τίτλο «Το σπασμένο φτερό της πεταλούδας» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ζενίθ. Και στα δυο βιβλία της τους τίτλους  χάρισαν κάποια αγαπημένα της πρόσωπα από τα οποία εμπνεύστηκε τις ιστορίες των βιβλίων της. 

ΜΑΙΡΗ ΓΚΑΖΙΑΝΗ: Ιωάννα πότε ανακάλυψες ότι μπορείς να εκφράζεσαι μέσω της συγγραφής;

ΙΩΑΝΝΑ ΔΑΜΗΛΑΤΗ: Από πάντα νομίζω. Έγραφα ποιήματα, στίχους αλλά το μεγάλο μου όνειρο ήταν κάποια στιγμή να γράψω μυθιστορήματα, ήξερα μέσα μου ότι μπορούσα. Δεν το τολμούσα γνωρίζοντας τις δυσκολίες για να καταφέρεις να μπεις σε αυτό το χώρο.  Αυτό όμως με βασάνιζε και οι ανησυχίες μου μεγαλώνανε. Ένα πρωί ξύπνησα αποφασισμένη να το επιχειρήσω. Δεν ήταν καθόλου εύκολο. Απογοητευόμουν αλλά η επιμονή μου να ακουμπήσω το όνειρό μου ήταν μεγαλύτερη από την απογοήτευσή μου.

Μ.Γ.: Τι είναι για σένα η συγγραφή;

Ι.Δ.: Ολοκλήρωση. Τώρα δεν μου λείπει τίποτα.

Μ.Γ.: Διαβάζω στο βιογραφικό σου ότι «θέλεις να αγγίζεις τους προβληματισμούς και τις ανησυχίες του κόσμου». Τι είδους βιβλία γράφεις;

Ι.Δ.: Γράφω λογοτεχνικά μυθιστορήματα. Αυτό που γράφω στο βιογραφικό μου είναι ότι αρθρογραφώ στο ίντερνετ σε διάφορα σάιτ. Εκεί τα άρθρα που γράφω επί το πλείστον είναι ψυχολογία. Όταν οι αναγνώστες μου λένε ότι ταυτίζονται με τα άρθρα μου χαίρομαι ιδιαίτερα γιατί έχω καταφέρει να αγγίξω τους προβληματισμούς τους. Νομίζουν ότι το κάθε άρθρο είναι γραμμένο αποκλειστικά για εκείνους και μου το λένε. Αυτό είναι η μεγαλύτερη επιβράβευση για μένα.

Μ.Γ.: Το πρώτο σου βιβλίο είχε τον τίτλο «Ξεχασμένο άλογο» και το δεύτερο που κυκλοφόρησε πρόσφατα «Το σπασμένο φτερό της πεταλούδας». Άλογο στο ένα, πεταλούδα στο άλλο. Πως επιλέγεις τους τίτλους των βιβλίων σου;

Ι.Δ.: Ήταν κάτι εντελώς τυχαίο. Είπα μια μέρα σε ένα φίλο μου. «Θέλω έναν τίτλο για βιβλίο που να μην υπάρχει. Θέλω να ψάξεις να γκουγκλάρεις και μόλις βρεις τον κατάλληλο θα γράψω ένα βιβλίο». Ο άνθρωπος νόμιζε ότι αστειευόμουν και γέλασε. Όντως σε λίγα λεπτά μου έστειλε τον τίτλο ‘’Ξεχασμένο Άλογο’’. Όταν είχα ήδη γράψει το μισό βιβλίο  του ξαναλέω κάποια μέρα. Θέλω να μου βρεις άλλον έναν τίτλο. Σε λίγα λεπτά μου στέλνει το τίτλο ‘’Το σπασμένο φτερό της πεταλούδας’’. Κάπου θορυβήθηκα, αλλά μου άρεσε πολύ. Έπεσα με τα μούτρα στο γράψιμο πριν τελειώσω το πρώτο βιβλίο. Μέσα σε ένα χρόνο έγραψα αυτά τα δυο βιβλία. Η αλήθεια είναι ότι εμπνέομαι καλύτερα έχοντας στην κατοχή μου έναν τίτλο.

Μ.Γ.: Ποια είναι η πεταλούδα με το σπασμένο φτερό;

Ι.Δ.: Η ηρωίδα μου.

Μ.Γ.: Προφανώς ο τίτλος είναι συμβολικός, όμως μια πεταλούδα με σπασμένο φτερό δεν μπορεί να πετάξει. Τι συμβαίνει με την «πεταλούδα» του βιβλίου σου;

Ι.Δ.: Μπορεί να πετάξει μια πεταλούδα με σπασμένο φτερό αλλά όχι όπως εκείνες που έχουν και τα δυο φτερά τους. Προσπαθεί να πάρει  λίγο ύψος και πέφτει. Δεν το βάζει κάτω, προσπαθεί ξανά, πολλές φορές και στο τέλος τα καταφέρνει. Η επιμονή της να πετάξει κερδίζει τελικά και ας έχει ένα φτερό σπασμένο.

Η δική μου ‘’πεταλούδα’’ συμβολίζει τον εγκλεισμό της ηρωίδας μου στις φυλακές. Αν και φυλακισμένη δεν τα παρατούσε, προσπαθούσε με όποιον τρόπο να καλυτερεύσει στο μέτρο του δυνατού την ζωή της, δίνοντας θάρρος με την αισιοδοξία της και το κέφι της στις συγκρατούμενες της. Όντως είναι συμβολικός ο τίτλος.

Μ.Γ.: Τέσσερις φίλες φυλακίζονται για ένα έγκλημα που οφείλεται σε αυτοδικία. Τι τις ώθησε ως εκεί;

Ι.Δ.: Ο πόνος για την απώλεια της αγαπημένης τους φίλης τις τσάκισε. Θελήσανε να εκδικηθούν τον άνθρωπο που της αφαίρεσε την ζωή χωρίς να σκεφθούν τα επακόλουθα της πράξης τους. Τα νιάτα και η επιπολαιότητα δεν λογαριάζουν κινδύνους και ξεχύνονται με όποιο τίμημα.

Μ.Γ.: Υπάρχουν αληθινά πρόσωπα και πράγματα στο βιβλίο σου ή αφορά εξ ολοκλήρου μυθοπλασία;

Ι.Δ.: Είναι μυθοπλασία εξ’ ολοκλήρου.

Μ.Γ.: Το βιβλίο σου είναι γραμμένο σε πρώτο πρόσωπο και αφορά κυρίως τη ζωή της Ελπίδας, μιας εκ των τεσσάρων κοριτσιών. Γιατί επέλεξες αφήγηση σε πρώτο πρόσωπο;

Ι.Δ.: Νομίζω ότι η αφήγηση σε πρώτο πρόσωπο είναι πιο οικία για τον συγγραφέα. Τον αφήνει να χτίσει καλύτερα το στόρι του, να αισθανθεί  και να μπει μέσα στο πετσί των ηρώων του. Ζει μαζί τους όλα τα συναισθήματα τους και κάνει ανασκαφή στον χαρακτήρα τους χωρίς φραγμούς.

Μ.Γ.: Η ζωή της στη φυλακή εμφανίζεται δίχως προβλήματα. Πολύ καλός διευθυντής με ευνοϊκή συμπεριφορά απέναντί της, πολύ καλός γιατρός, άριστη σχέση με τις συγκρατούμενες κλπ Πιστεύεις ότι ανταποκρίνεται στις πραγματικές συνθήκες της φυλακής;

Ι.Δ.: Φυσικά και όχι. Η διαβίωση στις φυλακές είναι πολύ σκληρή. Υπάρχουν αυτοβιογραφίες και έργα άλλων συγγραφέων με αληθινά γεγονότα που δίνουν στον αναγνώστη την πραγματική όψη των φυλακών. Δεν ήθελα να σταθώ σε σκληρές εικόνες και οτιδήποτε αφηγούμαι το κάνω αναίμακτα. Απλά σφαιρικά αφήνω να καταλαβαίνει ο αναγνώστης πως τα πράγματα δεν είναι καθόλου εύκολα σε ένα σωφρονιστικό ίδρυμα. Το μήνυμα ήταν άλλο. Τα ναρκωτικά στην ζωή των παιδιών και που μπορεί να τα οδηγήσει ο παρορμητισμός τους. Ξέρετε υπάρχουν άνθρωποι αν και κρατούν καίριες θέσεις που είναι καλοί χαρακτήρες όπως ο διευθυντής των συγκεκριμένων φυλακών και ο γιατρός.

Μ.Γ.: Αναζήτησες πληροφορίες σχετικά με τις πραγματικές συνθήκες που επικρατούν στις φυλακές ή έπλασες τη δική σου φανταστική φυλακή;

Ι.Δ.: Αυτό που με ενδιέφερε να μάθω ήταν πως μπορούσε η ηρωίδα μου να κρατήσει το παιδί της μαζί της στη φυλακή. Μίλησα με μια ποινικολόγο και μου έδωσε κάποιες πληροφορίες πάνω σε αυτό το θέμα που με βοήθησε να χτίσω την ιστορία μου. Εδώ κολλάει ο καλός διευθυντής των φυλακών και φυσικά ο γιατρός. Η φυλακή που έπλασα όπως προανέφερα είχε αναφορικά λάιτ γεγονότα γιατί δεν ήθελα να βάλω βία μέσα στην ιστορία μου με αποτέλεσμα στη δική μου φυλακή να φαίνεται ο εγκλεισμός των κοριτσιών. Η στέρηση της ελευθερίας τους.

Μ.Γ.: Που οφειλόταν η στενή σχέση που ανέπτυξε η Ελπίδα με τη συγκρατούμενή της Τασία;

Ι.Δ.: Στην αρχή η Ελπίδα έψαχνε να χωθεί στις κλίκες για μια ασφαλή διαβίωση μέσα στην φυλακή. Η ατρόμητη Τασία όμως την κέρδισε από την αρχή και ξέχασε τον πρωταρχικό της στόχο. Αυτή η γυναίκα δεν μπορούσε να καταλάβει το γιατί είχε βρεθεί στον δρόμο της ήξερε όμως ότι ήταν ο άνθρωπός της. Από την άλλη η Τασία βλέποντας την Ελπίδα, στα μάτια της είδε ένα παιδί σαν την κόρη της. Η αγάπη που άνθισε ανάμεσά τους ήταν απόλυτη και παντοτινή.

Μ.Γ.: Ελπίδα η κεντρική ηρωίδα σου, Ελπίδα και η κόρη της Τασίας. Είναι τυχαίο που χρησιμοποίησες το ίδιο όνομα;

Ι.Δ.: Καθόλου τυχαίο. Η Τασία είχε γίνει ένας σκληρός άνθρωπος τόσα χρόνια φυλακισμένη. Ηγείτο στην πτέρυγα της. Ακούγοντας το όνομα της ηρωίδας μου  κάτι κλονίστηκε μέσα της. Αυτό το κορίτσι που με θάρρος κατάφερε να την πλησιάσει τη συγκίνησε. Είχε σχεδόν την ηλικία της κόρη της και το ίδιο όνομα. Αυτό ήταν αρκετό να κάνει την Τασία να πάρει την Ελπίδα υπό την προστασία της και να την αγαπήσει σαν παιδί της.

Μ.Γ.: Τι άνθρωπος είναι η Ελπίδα;

Ι.Δ.: Αισιόδοξη, ακόμη και φυλακισμένη προσπαθούσε να ανοίξει τα φτερά της για να πετάξει. Δεν το έβαζε κάτω για κανένα λόγο.

Μ.Γ.: Η αγάπη ή φόβος έκανε τις τέσσερις φίλες ν΄ απομακρυνθούν μεταξύ τους μετά το γεγονός που τις έστειλε στη φυλακή;

Ι.Δ.: Και τα δυο. Η αγάπη ήταν το αποτέλεσμα της πράξης τους. Και ο φόβος της πιθανής αποκάλυψης τις απομάκρυνε οικιοθελώς.

Μ.Γ.: Τα 11 χρόνια φυλακής, πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι να ξεπεραστούν και να ξεχαστούν;

Ι.Δ.: Δεν είναι καθόλου εύκολο. Πιστεύοντας όμως στον εαυτό σου προχωράς μπροστά προσπαθώντας να κλείσεις τις κακές στιγμές απ’ έξω. Σίγουρα η ρετσινιά όπως λέει ο λαός δεν σβήνει. Στιγματίζονται οι άνθρωποι που έχουν περάσει τέτοιες πόρτες. Αν είχαμε όμως εμείς οι ‘’ενάρετοι’’ καλή θέληση και δεν παραγκωνίζαμε αυτούς τους ανθρώπους δεν θα γινόντουσαν χειρότεροι. Τα σωφρονιστικά ιδρύματα δυστυχώς δεν σωφρονίζουν, εξαγριώνουν περισσότερο τους έγκλειστους με αποτέλεσμα να μην έχουν φραγμούς.

Μ.Γ.: Η κοινωνία είναι έτοιμη να υποδεχτεί και να εμπιστευτεί τους αποφυλακισθέντες, δίχως παρωπίδες;

Ι.Δ.: Κανονικά θα έπρεπε να τους δίνει ευκαιρίες να αποδείξουν ότι έχουν αλλάξει. Να τους δίνει δικαιώματα για τη ζωή που ξεκινάνε πάλι από την αρχή. Να τους παρέχει δουλειά και να τους εντάσσει στο κοινωνικό σύνολο. Αν τους δείχνουν με το δάχτυλο και τους παραγκωνίζουν με μαθηματική ακρίβεια θα γυρίσουν ξανά στα γνώριμα λημέρια τους αφού δεν έχουν θέση ανάμεσα στους πολλούς….

Μ.Γ.: Σ΄ ευχαριστώ πολύ για την παραχώρηση της συνέντευξης και σου εύχομαι καλοτάξιδο το βιβλίο σας.

Ι.Δ.: Εγώ ευχαριστώ πολύ από καρδιάς για την όμορφη συζήτηση μας. Εύχομαι κάθε επιτυχία και σε εσάς. Ευχαριστώ ακόμη τις εκδόσεις ΖΕΝΙΘ για την εμπιστοσύνη που έδειξαν στο έργο μου! Καλό καλοκαίρι σε όλους !

*Το μυθιστόρημα «Το σπασμένο φτερό της πεταλούδας» της Ιωάννας Δαμηλάτη κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ζενίθ. 

Μαίρη Γκαζιάνη

Γεννήθηκε στα Ιωάννινα.  Μεγάλωσε στην Αθήνα όπου ζει μέχρι σήμερα και εργάσθηκε ως τραπεζοϋπάλληλος. Στο παρελθόν ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με την φωτογραφία ενώ τώρα ζωγραφίζει και παράλληλα γράφει. Έχει πραγματοποιήσει ατομικές εκθέσεις και έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές.

Τον Μάιο του 2012 κυκλοφόρησε την πρώτη ποιητική της συλλογή με τίτλο «Σου γράφω…», τον Σεπτέμβρη 2013 κυκλοφόρησε το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο ΕΝΑ ΦΕΓΓΑΡΙ ΛΙΓΟΤΕΡΟ και τον Ιούνιο του 2014 κυκλοφόρησε το βιβλίο της ΤΑ ΠΛΗΚΤΡΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ  από τις εκδόσεις ΄Οστρια. Επίσης, το παραμύθι της «Το ψαράκι του βυθού» συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο «Παραμύθια και Μαμάδες» εκδόσεις Βερέττα 2015.  Τον Ιούνιο 2017 κυκλοφόρησε το μυθιστόρημά της ΑΛΙΚΑ ΒΗΜΑΤΑ από την Εμπειρία Εκδοτική. Το 2019 θα κυκλοφορήσει το νέο της μυθιστόρημα από τις εκδόσεις Ωκεανός.

Την περίοδο 2011-2012 υπήρξε ραδιοφωνική παραγωγός στο magicradiolive. Από τον Νοέμβρη 2014 συνεργάζεται με το now24.gr και έχει πραγματοποιήσει πάνω από πεντακόσιες συνεντεύξεις. Το 2016 συμμετείχε στην τηλεοπτική εκπομπή ΚΑΛΩΣ ΤΟΥΣ του ΑιγαίοTV πραγματοποιώντας συνεντεύξεις σε ανθρώπους των τεχνών. Διετέλεσε Διευθύντρια Σύνταξης του on line Πολιτιστικού Περιοδικού Books and Style από Ιούλιο 2017 έως Μάρτιο 2018 οπότε αποχώρησε οικειοθελώς.

Μεγάλες της αγάπες είναι το θέατρο και ο χορός με τα οποία έχει ασχοληθεί ερασιτεχνικά.   

 

 

 

Related posts