Subscribe Now

Trending News

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
07 Απρ 2020
Πολιτισμός

Ιφιγένεια Βουρδούνη : Οι ελαιώνες του Βερολίνου 


Από τη Μαίρη Γκαζιάνη

 Η Ιφιγένεια Βουρδούνη γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Βέροια. Σπούδασε Νομική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και Διοίκηση Επιχειρήσεων στην Ελληνική Εταιρία Διοίκησης Επιχειρήσεων. Το 2003 μετακόμισε στην Αθήνα, όπου ζει και εργάζεται ως δικηγόρος μέχρι και σήμερα. Οι ελαιώνες του Βερολίνου είναι το πρώτο της μυθιστόρημα.

 

ΕΡ. Κυρία Βουρδούνη γεννηθήκατε και μεγαλώσατε στη Βέροια. Πως θυμάστε τα παιδικά και τα εφηβικά σας χρόνια; 

ΑΠ. Τα παιδικά και εφηβικά μου χρόνια στη Βέροια τα θυμάμαι με πολύ αγάπη και πολλές φορές γυρνάω νοερά πίσω εκεί, ειδικά στις πιο δύσκολες στιγμές μου. Άλλωστε το έχω ήδη πει πως οι ανθισμένες ροδακινιές του κάμπου της Ημαθίας είναι ο δικός μου «ελαιώνας» που τον κουβαλάω παντού μαζί μου, όπως ο Αργύρης κουβαλούσε μέσα του τους απέραντους ελαιώνες της Κέρκυρας.

ΕΡ. Μεγαλώνοντας πήγατε για σπουδές στη Θεσσαλονίκη. Τι έχει παραμείνει έντονα τη μνήμη σας από τα φοιτητικά σας χρόνια;

ΑΠ. Από τα φοιτητικά μου χρόνια δυστυχώς δεν έχω έντονες αναμνήσεις, για την ακρίβεια έχω ελάχιστες. Τα χρόνια της ζωής μου στη Θεσσαλονίκη συνδέθηκαν δυστυχώς με τον ξαφνικό θάνατο του πατέρα μου σε ατύχημα που συνέβη τότε, και σε μια προσπάθεια να αντιμετωπίσω την βαθιά θλίψη μου από την απώλειά του, συνειδητά και υποσυνείδητα διέγραψα κάθε εικόνα και μυρωδιά από εκείνα τα χρόνια. Ωστόσο, η Θεσσαλονίκη είναι μια πόλη που λατρεύω και παρά το γεγονός ότι κάθε φορά που την επισκέπτομαι τα συναισθήματα είναι γλυκόπικρα, πάντα θα γυρίζω εκεί.

ΕΡ. Τελικά καταλήξατε να κατοικείτε μόνιμα στην Αθήνα. Τι αντιπροσωπεύει για εσάς κάθε μια από αυτές τις τρεις πόλεις;

ΑΠ. Η Βέροια είναι η πατρίδα μου αναμφισβήτητα, είναι το γέλιο των φίλων μου, το ανθισμένο χαμομήλι στην αυλή της γιαγιάς μου, είναι εκείνα τα καλοκαιρινά πρωινά της Κυριακής που με ξυπνούσε η καμπάνα της εκκλησίας. Η Θεσσαλονίκη είναι η μετάβασή μου, η μετάλλαξη μου θα έλεγα και η επαφή με την σκληρή πραγματικότητα. Η Αθήνα από την άλλη αντιπροσωπεύει για εμένα τη νέα αρχή, την ευκαιρία για επαγγελματική καταξίωση, τον αδιάκοπο αγώνα για επιβίωση αλλά παράλληλα και την ανταμοιβή των κόπων μου.

ΕΡ. Σήμερα εργάζεσθε ως δικηγόρος. Υπάρχει σχέση μεταξύ της νομικής και της συγγραφής;

ΑΠ. Θα έλεγα πως όχι. Δεν βρίσκω κάποια σύνδεση ανάμεσα στη λογοτεχνία και τη νομική, με μοναδική ίσως εξαίρεση τον δομημένο λόγο. Η λογοτεχνία είναι καθαρό συναίσθημα, που μπορείς να το αποτυπώσεις στο χαρτί με εντυπωσιακές λέξεις μπορείς όμως να έχεις ένα εξίσου όμορφο αποτέλεσμα χρησιμοποιώντας απλά λόγια. Συνεπώς θεωρώ πως η συγγραφή είναι το τελικό προϊόν τριών βασικών συστατικών: πολύ συναίσθημα, αδιαπραγμάτευτο συναισθηματικό θάρρος και φυσικά πολύ μεράκι για το βιβλίο.

ΕΡ. Τι σας ώθησε ν΄ ασχοληθείτε με τη συγγραφή;

ΑΠ. Για εμένα η συγγραφή είναι ένας τρόπος διαφυγής από την ρουτίνα της ημέρας και την σκληρή πραγματικότητα που όλοι μας σχεδόν αντιμετωπίζουμε στους δύσκολους αυτούς καιρούς.

ΕΡ. Πρόσφατα κυκλοφόρησε το πρώτο σας βιβλίο με τίτλο «Οι ελαιώνες του Βερολίνου». Σε τι είδους ελαιώνες αναφέρεται και γιατί στο Βερολίνο;

ΑΠ. Οι ελαιώνες τους οποίους περιγράφω στο βιβλίο μου είναι οι ελαιώνες της Κέρκυρας  στην πραγματικότητα, όπου έζησε τα πρώτα, λίγα ευτυχισμένα, παιδικά του χρόνια ο ήρωας και αφηγητής μου, ο μικρός Αργύρης, πριν ξεσπάσει ο πόλεμος. Και η αλήθεια είναι πως όποιος ακούει και μόνο τον τίτλο του βιβλίου μου με ρωτάει αν υπάρχουν ελαιώνες στο Βερολίνο. Η απάντηση μου είναι πάντα η ίδια: όλα υπάρχουν αν τα κουβαλάμε μέσα μας.

ΕΡ. Η ιστορία σας εξελίσσεται κατά τη διάρκεια του β παγκοσμίου πολέμου. Ποιο ήταν το ερέθισμα ώστε να γράψετε για εκείνη την εποχή;

ΑΠ. Το βασικότερο μου ερέθισμα ήταν η συστηματική ιστορική μελέτη της εποχής εκείνης, στην οποία πραγματικά είχα εθιστεί όχι για κάποιον ιδιαίτερο ακαδημαϊκό λόγο, αλλά γιατί ανακάλυψα ότι όσο περισσότερο μελετούσα τις ιστορίες των ανθρώπων που την είχαν ζήσει τόσο διαπίστωνα πως οτιδήποτε και αν είχε γραφτεί για εκείνη την μαύρη σελίδα της ιστορίας ποτέ δεν θα ήταν αρκετό. Πίστευα και πιστεύω ακόμη και σήμερα, πως όσο και αν προσπαθήσει η λογοτεχνία, η ποίηση και κάθε άλλη μορφής τέχνη, ποτέ δεν θα καταφέρει να αποδώσει επακριβώς ότι πραγματικά συνέβη εκείνη την εποχή.

ΕΡ. «Η μοίρα και το λυσσαλέο μίσος του Άρη θα σκορπίσουν την οικογένεια Καλλέργη» αναφέρεται στο οπισθόφυλλο. Ο Άρης είναι ένα από τα 5 παιδιά της οικογένειας Καλλέργη. Που οφείλεται το λυσσαλέο μίσος για την οικογένειά του;

ΑΠ. Νομίζω πως αυτό είναι ένα ερώτημα που δεν μπορώ να απαντήσω ούτε εγώ η ίδια. Τον χαρακτήρα του Άρη τον εμπνεύστηκα μέσα από τον προβληματισμό μου για το πως αντιμετωπίζουν οι οικογένειές τους, τους ανθρώπους που καταδυναστεύουν τις ζωές των υπολοίπων μελών τους, είτε λόγω βίας είτε λόγω εθισμού σε ουσίες και συνήθειες, είτε απλά λόγω ενός κακού χαρακτήρα.

ΕΡ. Ο αφηγητής του βιβλίου σας είναι το 3ο παιδί της οικογένειας, ο Αργύρης. Γιατί επιλέξατε να είναι κωφάλαλος;

ΑΠ. Στη διάρκεια των φοιτητικών μου χρόνων είχα την ευκαιρία να διδαχθώ την γλώσσα των νευμάτων και να γνωρίσω τον τρόπο με τον οποίο επικοινωνούν οι άνθρωποι με προβλήματα ακοής. Εντυπωσιάστηκα σε τέτοιο βαθμό με τη συναισθηματική ευφυΐα τις δεξιότητες και ικανότητες που αναπτύσσουν οι άνθρωποι αυτοί, που εξιδανικεύτηκαν στο μυαλό μου κι έτσι δημιουργήθηκε ο απίστευτα, συναισθηματικά, χαρισματικός κατά την άποψή μου Αργύρης.

ΕΡ. Ο έρωτας έφερε την Ασπασία στην αγκαλιά ενός από τους χειρότερους γερμανούς ναζιστές. Μήπως εθελοτυφλούσε όταν παραπλανήθηκε από τον Αλόις;

ΑΠ. Σαφώς και εθελοτυφλούσε η Ασπασία, όπως θεωρώ πως εθελοτυφλεί κάθε παράφορα ερωτευμένη γυναίκα. Άλλωστε σε άλλο σημείο του βιβλίου μου αναφέρω πως έρωτας είναι να βλέπουμε πράγματα στον άνθρωπό μας που δεν βλέπουν οι άλλοι και να μην βλέπουμε εκείνα που οι άλλοι βλέπουν. Το κρίσιμο όμως σε αυτή την κατάσταση είναι να μην επικρατήσει ο πόθος μιας γυναίκας για έναν άνδρα όταν θα έρθει (γιατί μετά βεβαιότητας πάντοτε έρχεται) η ώρα, που θα συγκρουστεί αυτός ο πόθος με τις αρχές που την καθορίζουν ως άνθρωπο εν γένει.

ΕΡ. Ο Γερμανός Αλόις, 2ος στη σειρά μετά τον Χίτλερ, παρουσιάζεται στο τέλος μ΄ ένα διαφορετικό πρόσωπο. Ήταν δική σας ανάγκη απέναντι στον έρωτα;

ΑΠ. Ναι φυσικά και ήταν δική μου ανάγκη. Το βιβλίο ήταν, μεταξύ άλλων, ένα μέσον για να δώσω εμμέσως την δική μου εκδοχή κάποιων πραγμάτων, να αλλάξω πορεία σε καταστάσεις που δεν είχαν την κατάληξη που θα επιθυμούσα, να διαγράψω όσα με πλήγωσαν και με σημάδεψαν, ακόμη και να εξιλεώσω προδομένους έρωτες, να συγχωρήσω ή να δικαιώσω ανθρώπους που με απογοήτευσαν.

ΕΡ. Θεωρώ ότι το τραγικότερο πρόσωπο της ιστορίας είναι η μητέρα Θεοδώρα. Εσείς τι πιστεύετε;

ΑΠ. Δεν θα διαφωνήσω μαζί σας. Όντως η Θοδώρα είναι το τραγικότερο πρόσωπο της ιστορίας μου αλλά συνάμα και η προσωποποίηση της ανέσπερης αγάπης της μάνας για τα παιδιά της. Δεν είμαι μάνα, είμαι όμως κόρης μιας μάνας που ξέρω μετά βεβαιότητας ότι θα έδινε και τη ζωή της για τα παιδιά της όπως έκανε και η Θοδώρα.

ΕΡ. Η μοίρα ή οι επιλογές καθοδηγούν τα βήματα των ανθρώπων;

ΑΠ. Δεν πιστεύω στη μοίρα, αλλά στο θέλημα του Θεού  γι’ αυτό και το βιβλίο μου κλείνει με την φράση «Ας γίνει το θέλημά του». Από την άλλη είμαι σχεδόν σίγουρη πως με τις αποφάσεις μας και την δύναμή μας μπορούμε να ορίσουμε σε έναν βαθμό την πορεία μας αλλά συνάμα πιστεύω πως, κάποιες στιγμές, πρέπει να αφήνουμε τα πράγματα να ακολουθούν την φυσική τους ροή και να αφήνουμε την ζωή να μας οδηγήσει.

ΕΡ. Αφού σας ευχαριστήσω και σας ευχηθώ καλοτάξιδο το βιβλίο σας, θα σας ζητήσω να κλείσετε με μια δική σας φράση αυτή τη συνέντευξη.

ΑΠ. Θα ήθελα να κλείσω με μια φράση που είναι για εμένα πηγή δύναμης και να πω σε όλους αυτούς τους ανθρώπους που δοκιμάζονται, με οποιονδήποτε τρόπο, να μην εγκαταλείπουν ποτέ, να έχουν πίστη βεβαία, ελπίδα σταθερή και αγάπη έως το τέλος της ζωής τους.

*** Το βιβλίο «Οι ελαιώνες του Βερολίνου» της Ιφιγένειας Βουρδούνη κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ

Μαίρη Γκαζιάνη

Γεννήθηκε στα Ιωάννινα.  Μεγάλωσε στην Αθήνα όπου ζει μέχρι σήμερα και εργάσθηκε ως τραπεζοϋπάλληλος. Στο παρελθόν ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με την φωτογραφία ενώ τώρα ζωγραφίζει και παράλληλα γράφει. Έχει πραγματοποιήσει ατομικές εκθέσεις και έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές. Τον Μάιο του 2012 κυκλοφόρησε την πρώτη ποιητική της συλλογή με τίτλο «Σου γράφω…», τον Σεπτέμβρη 2013 κυκλοφόρησε το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο ΕΝΑ ΦΕΓΓΑΡΙ ΛΙΓΟΤΕΡΟ και τον Ιούνιο του 2014 κυκλοφόρησε το βιβλίο της ΤΑ ΠΛΗΚΤΡΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ  από τις εκδόσεις ΟΣΤΡΙΑ. Επίσης, το παραμύθι της «Το ψαράκι του βυθού» συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο «Παραμύθια και Μαμάδες» εκδόσεις Βερέττα 2015.  Τον Ιούνιο 2017 κυκλοφόρησε το μυθιστόρημά της ΑΛΙΚΑ ΒΗΜΑΤΑ από την Εμπειρία Εκδοτική.

Την περίοδο 2011-2012 υπήρξε ραδιοφωνική παραγωγός στο magicradiolive. Από τον Νοέμβρη 2014 συνεργάζεται με το now24.gr και έχει πραγματοποιήσει πάνω από διακόσιες πενήντα συνεντεύξεις. Το 2016 συμμετείχε στην τηλεοπτική εκπομπή ΚΑΛΩΣ ΤΟΥΣ πραγματοποιώντας συνεντεύξεις σε ανθρώπους των τεχνών.

Γράφει στίχους για τραγούδια ενώ μεγάλη της αγάπη είναι το θέατρο με το οποίο ασχολείται ερασιτεχνικά.

 

Related posts