Subscribe Now

Trending News

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
15 Οκτ 2019
Πολιτισμός

Η Ζωή Κυροπούλου μιλάει για το νέο βιβλίο της «Δεν ξέρω ν΄ αγαπώ»

 
 

 
Από τη Μαίρη Γκαζιάνη
 
Η Ζωή Κυροπούλου εργάζεται ως δημοσιογράφος τα τελευταία είκοσι χρόνια. Έχει συνεργαστεί ως ανταποκρίτρια και εξωτερική συνεργάτρια του περιοδικού Το Παιδί μου κι εγώ και ως εξωτερική συντάκτρια στο αντρικό περιοδικό Status (με αστυνομικά διηγήματα βασισμένα σε αληθινά γεγονότα). Διατηρούσε δική της στήλη στο περιοδικό Close up (με αληθινές γυναικείες ιστορίες γραμμένες σε πρώτο πρόσωπο) και στο εβδομαδιαίο περιοδικό Sunday της εφημερίδας Αγγελιοφόρος. Έχει συνεργαστεί επίσης με διάφορα περιοδικά γράφοντας χρονογραφήματα και ευθυμογραφήματα και αρθρογραφώντας πάνω σε θέματα ψυχολογίας, παιδιού, κ.ά. Σήμερα είναι διευθύντρια και διαχειρίστρια της ιστοσελίδας http://www.mystikaomorfias.gr/ Τα θέματά της αφορούν τα βότανα, την ομορφιά και την εναλλακτική ιατρική.
ΕΡ. Ζωή πρόσφατα κυκλοφόρησε το βιβλίο σου «Δεν ξέρω ν΄ αγαπώ». Πως γίνεται ένας άνθρωπος να μην ξέρει ν΄ αγαπά;
ΑΠ. Ό τίτλος «Δεν ξέρω να αγαπώ» ίσως και να σημαίνει δεν ξέρω ποιος είμαι. Όταν δεν ξέρω ποιος είμαι δεν ξέρω να αγαπώ. Μεγαλώνουμε με την βεβαιότητα ότι ξέρουμε ποιοι είμαστε. Παίρνουμε δανεικές απόψεις από τους γονείς μας και αργότερα από το ευρύτερο  περιβάλλον μας. Μεγαλώνοντας όμως βλέπουμε ότι κάθε σχέση με τον άλλον είναι μια σχέση με τον εαυτό μας. Και ότι τα όνειρα μας δεν ήταν καν όνειρα αλλά τα σχέδια κάποιων άλλων για εμάς. Αν ξέρεις ποιος είσαι -όποιος και αν είσαι -αποδέχεσαι την ασημαντότητα σου. Πολλοί  άνθρωποι σήμερα πλέον είναι άδειοι και παράλληλα υποδύονται τους σπουδαίους.. Μοιάζουν συγχυσμένοι. Διαταραγμένοι. Οι ίδιες οι σχέσεις είναι άδειες. Όταν δεν ξέρεις ποιος είσαι, πάνω στην ανωριμότητα σου θυμώνεις ρίχνοντας τις ευθύνες σου  στον άλλον. Στις  σχέσεις του ο άνθρωπος είναι μόνος. Δεν αγαπιέται. Και ίσως να προβάλλεται επάνω του ότι στερεί στον απέναντι. Δεν τον αγαπάει.
ΕΡ. Ποιο ήταν το κίνητρο ή/και ο στόχος σου για να γράψεις αυτό το βιβλίο;
ΑΠ. Έγραψα ένα βιβλίο που περίμενα και έψαχνα μανιωδώς να διαβάσω. Περίμενα να το γράψει κάποιος άλλος. Ήθελα ένα βιβλίο γρήγορο, με ένταση εναλλασσόμενη πλοκή με ρεαλιστική αλλά και υπερβατική αισθησιακή γραφή που να μιλά για την ερωτική σχέση μεταξύ μάνας και κόρης. Δεν έπεσε ποτέ στην αντίληψη μου κάτι παρόμοιο.  Και απορούσα γιατί κάποιος δεν εστίασε σε αυτόν το τόσο δυνατό γυναικείο ερωτικό ανταγωνισμό που υπάρχει μεταξύ μάνας και κόρης. Σε αυτήν την ηφαιστειακή σχέση λατρείας και μίσους. Αφού επάνω σε αυτήν την σχέση στηρίζεται αν το καλοσκεφτείς όλος ο ανθρώπινος πολιτισμός. Όλο το ανεξήγητο του έρωτα. Έχουμε εστιάσει πάρα πολύ στη σχέση του άνδρα με την μητέρα του. Όμως η κόρη πολλές φορές καθορίζεται πολύ πιο έντονα από την μάνα της. Και η σχέση της μαζί της προβάλλεται πάρα πολύ και στις ερωτικές σχέσεις.
ΕΡ. Η Στέλλα στερείται τη μητρική αγάπη, αλλά το ίδιο έχει συμβεί και στη μητέρα της. Το είδος της σχέσης μητέρας-κόρης μεταφέρεται από γενιά σε γενιά;  
ΑΠ. Ναι το πιστεύω αυτό. Γι αυτό και η σχέση αυτή είναι τόσο σημαντική. Στη πραγματικότητα δεν τρέφει θυμό μόνο η κόρη προς την μάνα για τον ανεπαρκή της ρόλο αλλά και η μάνα προς την κόρη γιατί περιμένει από την κόρη της να καλύψει τα κενά της αγάπης που της άφησε κάποτε η δική της μητέρα  Είναι σαν λέει μέσα της.  Κοίτα εαυτέ μου μπορεί η μανούλα σου να μην σε αγάπησε αλλά θα γίνεις τέλεια μάνα για το παιδί σου και θα σε αγαπήσει εκείνο σαν να είναι μάνα σου.  Τρελό σενάριο όμως αληθινό. Όποιος δεν αγαπήθηκε ψάχνει υποκατάστατο. Δεν είναι πονηριά είναι ανάγκη.  Όμως είναι μια εγωιστική ανώριμη ανάγκη .
ΕΡ. Η Στέλλα λειτουργεί ως θύτης αλλά μετατρέπεται και σε θύμα. Αντιμετωπίζει τον εαυτό της αυτοκαταστροφικά;
ΑΠ. Η Στέλλα λειτουργεί  ναρκισσιστικά. Από μικρή είχε να αντιμετωπίσει μια πολύ σκληρή ζωή.  Και για να την αντέξει έβαλε σε εγρήγορση τον ναρκισσισμό της.  Γοητεύτηκε πρώτη από τα αδιέξοδα της κι ύστερα έβαλε μέσα στο γοητευτικό της παραμύθι και τους άλλους. Εγώ αυτό το ονομάζω αυτοκαταστροφικό ναρκισσισμό. Η Στέλλα δεν δοξάστηκε από την μάνα της. Κακοποιήθηκε βάναυσα. Κι έτσι  υποχώρησε σε ένα δικό της αισθησιακό κόσμο όπου λειτουργούσε η φαντασία. Αυτό φαίνεται πολύ καθαρά στο μοναχικό της χορό πάνω στο μπαρ. Ήταν αλλού. Όταν κάτι την τραυμάτιζε «έφευγε». Όταν όμως βιάσθηκε είπε ως εδώ. Οι υποχωρήσεις μιας ζωής λειτούργησαν μέσα της αθροιστικά. Κατάλαβε ότι η μη συμμετοχή της στην πραγματικότητα, την οδηγούσε στον ωμό ρεαλισμό των άλλων. Και οργάνωσε τον βιασμό του βιαστή της για να πει μέσα της: κοίτα μπορείς κι εσύ να είσαι σαν κι αυτούς. Άλλωστε γιατί να μην μπορεί; Ένα άτομο με τόση φαντασία μπορεί να είναι απόλυτα ωμό αν αυτό το εξιτάρει και το ενθουσιάζει. Εδώ βρίσκεται η δύναμη των ευαίσθητων ανθρώπων. Έχουν πολλές προβιές στην ντουλάπα τους άλλα επιλέγουν να φορούν μόνο την δική τους.
ΕΡ. «Μπερδεύω συνεχώς το σωστό με το πρέπει» σκέφτεται η Άννα. Ποια είναι η διαφορά του σωστού με το πρέπει;
ΑΠ. Η Άννα επηρεαζόταν πολύ  από την μητέρα της. Ήταν πιο βαθιά επηρεασμένη από ότι η Στέλλα. Μην ξεχνάμε ότι ήταν η μεγάλη αδερφή. Η Στέλλα είχε την αποδοχή και τον θαυμασμό της αδερφής της, της Άννας. Γιατί η Άννα παρακολουθούσε με ενδιαφέρον την Στέλλα. Αλλά πότε είμαστε σημαντικοί; Όταν ο σημαντικός άλλος παρακολουθεί την ζωή μας. Η Άννα δεν είχε κανέναν σημαντικό άλλον να την παρακολουθεί. Το φαντασιώθηκε για λίγο αυτό με τον Δημήτρη αλλά αποδείχθηκε και αυτός αδύναμος μπροστά στην επιρροή της μητέρας της. Το πρέπει ήταν η μάνα της. Το σωστό δεν θα το μάθουμε ποτέ για την Άννα . Υποπτεύομαι ότι ήθελε να αφήσει τον Δημήτρη. Ήθελε να ζήσει μόνη της. Και αν μπορούσε θα μεγάλωνε μόνη της και το παιδί της.
ΕΡ. Η Άννα απογοητευμένη, επιλέγει μια ακραία λύση. Ποιος οδήγησε τα βήματά της;
ΑΠ. Η αδυναμία της όχι η ευαισθησία της. Συναισθηματικά ήταν πολύ ανώριμη. Δεν μπόρεσε να διαχειριστεί τόση πίεση. Δεν είχε πείσμα να επιβιώσει η Άννα. Και μάλλον δεν της άρεσε η αγάπη όταν την γνώρισε. Αντιλήφθηκε ότι θα πρέπει να αγωνιστεί σαν γυναίκα  ώστε ο Δημήτρης να την διεκδικήσει παρά τις αντιρρήσεις της μητέρας της. Η επαφή της λοιπόν με την αγάπη την τρόμαξε.
ΕΡ.  «Σου έχω άσχημα νέα, Άννα. Έφυγες κι η ζωή κυλάει και χωρίς εσένα» απευθύνει η Στέλλα στη νεκρή αδερφή της. Μήπως θεωρεί εγκατάλειψη την πράξη της αδερφής της και τα λόγια της κρύβουν θυμό;
ΑΠ. Η αυτοκτονία της αδερφής ματαίωσε κατά κάποιον τρόπο και την ίδια την Στέλλα. Είναι σκληρό να αυτοκτονεί κάποιος που πίστευες ότι σε αγαπούσε βαθιά. Είτε αυτός που αυτοκτόνησε δεν πίστευε ότι είχες την δύναμη να του σταθείς είτε δεν σε αγαπούσε αρκετά ώστε να σε θεωρήσει κίνητρο για ζωή. Σε κάθε περίπτωση το αποτέλεσμα είναι απογοητευτικό. Άλλωστε ο τρόπος που πεθαίνουμε αποτελεί ένα μήνυμα ζωής γι αυτούς που αφήνουμε πίσω μας. Αλλά και σαν μάνα αν το σκεφτείς η Άννα φέρθηκε εγωιστικά. Ήταν έγκυος και αυτοκτόνησε.
ΕΡ. «Φαντασιώνομαι το σοδομισμό μου μ΄ ένα αίσθημα ενοχής και απέχθειας που στρέφεται εναντίον μου» σκέφτεται η Στέλλα. Η Στέλλα μισεί τον εαυτό της;
ΑΠ. Η Στέλλα λειτουργεί μαζοχιστικά . Το μόνο που έχει εισπράξει στην ζωή της είναι ξύλο και προσβολές. Της είναι αδύνατο να κορυφώσει λοιπόν σκεπτόμενη ροδοπέταλα στο στήθος ενώ οι κουρτίνες ανεμίζουν. Επιπλέον λειτουργεί αυτιστικά στο σεξ. Θέλει όλο και περισσότερο και πιο παρακμιακό σεξ για να κοιμίσει το μυαλό της που καίγεται από παράλογες αγωνίες. Το μυαλό της είναι πιο άσωτο από το κορμί της. Ή έλλειψη αγκαλιάς από μικρή αλλά και η αυτοκτονία της αδερφής της (όπου η Στέλλα ως έφηβη την βίωσε ως ολοκαύτωμα της ύπαρξης της), της δημιούργησαν ένα τεράστιο άγχος θανάτου και αρπάζεται από τις αιρετικές σκέψεις της.
ΕΡ. «Πάντα ένιωθα μια απόσταση με τους ανθρώπους που είχαν αγαπηθεί πολύ. Μια απόσταση που με γοήτευε. Δεν ήθελα να τη μικρύνω» σκέφτεται η Στέλλα. Δεν ήξερε πως ν΄ αγαπήσει ή πίστευε ότι δεν άξιζε ν΄ αγαπηθεί;
ΑΠ. Υπάρχει μια διαφορά πολιτισμού μεταξύ «αγαπημένων»  και κακοποιημένων. Διαφέρουν στον τρόπο που εκφράζονται και είναι φυσικό. Η Στέλλα πίστευε ότι ποτέ δεν θα έχει αυτό το χορτασμένο βλέμμα των ανθρώπων που έχουν αγαπηθεί. Δεν υπήρχε καμία συγγένεια μεταξύ τους. Δεν μιλούσαν την ίδια γλώσσα. Άρα ήταν ανώφελο να προσπαθεί να μικρύνει την απόσταση τους. Επιπλέον η Στέλλα αλλά και όλα αυτά τα τραυματισμένα ιερά πλάσματα, είναι ευνοημένα από την ίδια τους την κατάρα. Άτομα νευρώδη, παράφορα που αγαπούν την περιπέτεια και αποζητούν την εμπειρία. Ένας άνθρωπος που πορεύεται μόνος του στη ζωή δεν βιώνει μόνο δυσκολίες αλλά και προνόμια που τα παραχωρεί ο ίδιος στον εαυτό του. Η μοναχικότητα του, είναι επίσης και μια «θεαματική», μια εξαίσια επανάσταση.
ΕΡ. Η Στέλλα επιθυμεί να εκδικηθεί το βιαστή της.  Μήπως πέρα από τον ίδιο τον βιαστή εκδικείται ταυτόχρονα κι άλλα πρόσωπα που βίασαν τη ψυχή της;
ΑΠ. Έχετε δίκιο. Ο βιασμός την έβγαλε από την ναρκισσιστική της φαντασίωση. Η Στέλλα  σιχαίνεται κάθε είδους εξουσία. Γι αυτό κι αν παρατηρήσετε δεν κυνηγάει πλούσιους άντρες για να τακτοποιηθεί.  Δεν θέλει να ελέγχεται από κανέναν. Θέλει μόνο να ζήσει την ζωή της για να καταλάβει τον εαυτό της. Αυτός ο άντρας άσκησε  βρώμικη εξουσία πάνω της και έπρεπε να πληρώσει.
Συγχρόνως, η Στέλλα υποφέρει από την  αριστοκρατικότητα της. Λόγω της κακοποίησης που δέχθηκε από μικρή, το σεξ και η παρακμή μεγαλώνοντας, γίνονται αντιπερισπασμός.. Κουβαλάει μαζί της ένα άγχος θανάτου. Έμεινε ανεκπαίδευτη συναισθηματικά. Αδηφάγα, παράφορη, αγρίμι σωστό και την ίδια στιγμή ένα φίνο πλάσμα, λεπτεπίλεπτο, κομψό αριστοκρατικό και εύθραυστο. Ή ίδια είχε άγνοια όλων αυτών των αντιφάσεων που κουβαλούσε. Παραδεχόταν μόνο την σκληρή πλευρά της. Πρέπει να ήταν φοβερό γι αυτήν. Εξουθενωτικό.
ΕΡ.  «Εξευτελίζεις τον εαυτό σου για να αντλήσεις ηδονή από την τιμωρία σου» απευθύνει ο Στάθης στην Στέλλα. Η απουσία αγάπης την οδηγούσε στην αυτοτιμωρία μέσα από τον τρόπο που επέλεγε να ζει;
ΕΡ. Η Στέλλα είναι ένα άτομο σαδομαζοχιστικό. Περνάει από το ένα άκρο στο άλλο σε κάθε πτυχή της ζωής της. Γι αυτό και είναι απρόβλεπτη. Κι επειδή δεν αγαπήθηκε ποτέ το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να γοητευτεί από τον εαυτό της. Γι αυτό γίνεται νάρκισσος. Την εξυπηρετεί. Αντέχει την ύπαρξη της. Γι αυτό πάλι στις φαντασιώσεις της βλέπει ότι κάνει έρωτα στην εικόνα της. Έχει τοποθετήσει παντού καθρέφτες με το είδωλο της και δεν χωράει κανένας άλλος. Δυστυχώς όμως, άλλο είμαι ερωτευμένη με τον εαυτό μου κι άλλο τον αγαπάω. Η Στέλλα είναι ανίκανη για τόσο ώριμα συναισθήματα.
ΕΡ. Η Στέλλα γνώρισε την ισορροπία μέσα από τη σχέση της με τον Στάθη. Τι αντιπροσώπευε ο Στάθης για τη Στέλλα;
ΑΠ. Την μητέρα. Γιατί και ο άνδρας γίνεται η μητέρα της γυναίκας του. Κι όταν λέω την μητέρα δεν εννοώ την νοικοκυρούλα με την ποδίτσα της σταμπαριστής πεταλουδίτσας που μας δίνει γάλα με πέτσα. Γιατί ο Στάθης της ασκεί εξουσία χωρίς να την προσβάλει. Την ελέγχει με τον τρόπο του. Την αφήνει ελεύθερη για να επιστρέφει σε εκείνον. Δεν την εξουσιάζει αλλά δεν της επιτρέπει και να τον εξουσιάσει για τα παιχνίδια της. Την κατάλληλη στιγμή της επιβάλλεται σαν γητευτής. Η πιο ερωτική σκηνή του βιβλίου  που έτσι κι αλλιώς περιέχει ακραίο σεξ (ή ακραίες αναφορές στο σεξ), είναι ο αισθησιακός τρόπος που την ντύνει και την λούζει με ένα μόνο φιλί. Ένα ανεπαίσθητο  φευγαλέο φιλί στον λοβό του αυτιού της. Για να της αποδείξει ότι σεξ είναι τα πάντα. Πως είναι παραπλανημένη.
ΕΡ. Η Στέλλα ισχυρίζεται ότι απομακρύνεται από την αντιγόνη από πολύ αγάπη. Μήπως ήταν ο φόβος που την απομάκρυνε;
ΑΠ. Είναι κι αυτός ένας λόγος. Μπροστά σε κάθε πρόβλημα διακατεχόταν από πρωτόγονο αγνό τρόμο .Επιπλέον ένας νάρκισσος όπως η Στέλλα δεν μπορεί παρά να μην είναι ανταγωνιστικός. Από την άλλη όμως της βγάζω το καπέλο. Γιατί όλα αυτά τα βλέπει πια στον εαυτό της και τα ομολογεί στο παιδί της.  Παραδέχεται ότι θα κατασπαράξει την θηλυκότητα της κόρης της. Αυτό θέλει μεγάλη δύναμη. Αυτή η δύναμη κινείται από αγάπη.
ΕΡ. Η Στέλλα, με τη φυγή της, μεταλαμπαδιάζει το «Δεν ξέρω ν΄ αγαπώ» στην επόμενη γενιά.  Παραδίδει ότι παρέλαβε. Πως μπορεί να σπάσει αυτή η αλυσίδα;
ΑΠ. Με το να μείνεις και να παλέψεις. Να αγωνιστείς με τους φόβους σου. Να επιμείνεις στο χτίσιμο μιας σχέσης με συνέπεια και σταθερότητα. Αλλά είπαμε αυτό απαιτεί ως προϋπόθεση να γνωρίζεις τον εαυτό σου. Έτσι ώστε σε κάθε μεγαλειώδη σου ήτα να τον συγχωρείς  αλλά και σε κάθε μικρούλη σου άθλο να τον σέβεσαι. Οι άνθρωποι φοβόμαστε τα λάθη. Η Στέλλα επίσης.
ΕΡ. Η τελευταία παράγραφος του βιβλίου είναι συγκλονιστική. Τι ήθελες να τονίσεις;
ΑΠ. Ότι μια μάνα ακόμη και με την απουσία της καθορίζει την κόρη της. Ότι δεν μπορείς να αποκοπείς από τα έντονα συναισθήματα σου απλώς αποχωρώντας. Μια μητέρα διαπαιδαγωγεί το παιδί της ακόμα και νεκρή. Το ποιος είσαι προβάλλεται πάνω στο παιδί σου. Αν είσαι νάρκισσος και αυτοκαταστροφικός μελοδραματικός και προβληματικός αποχωρώντας από τη σχέση, μη μετέχοντας, δεν θα σώσεις  το παιδί σου γιατί θα λείπεις και άρα δεν θα σε μιμηθεί. Θα σε μιμηθεί και πάλι. Εκείνο θα επινοήσει ένα μεγαλύτερο δράμα. Θα επικαλεστεί μεγαλύτερο πόνο από τον δικό σου και ο φαύλος κύκλος της σχέσης θα συνεχιστεί.
ΕΡ. Το «Δεν ξέρω ν΄ αγαπώ» είναι ένα ψυχογράφημα. Έχεις κάποιες ειδικές γνώσεις ή ζήτησες πληροφορίες από τους ειδικούς (π.χ. ψυχολόγους) για τη συγγραφή του βιβλίου σου;
ΑΠ. Ασχολήθηκα με την ψυχολογία από τα 16 μου χρόνια ενώ 20  χρόνια ασχολήθηκα με την ιδιότητα του δημοσιογράφου και δεν παύω ποτέ να ασχολούμαι.  Επίσης προσωπικά ως χαρακτήρας, υποφέρω από ενσυναίσθηση. Οπότε η βασική πληροφορία για το βιβλίο, ήμουν εγώ. Ίσως γιατί είμαι γεννημένη συγγραφέας. Δεν εννοώ με αυτό ότι είμαι η επιστροφή του μετεμψυχωμένου Ντοστογιέφκι. Αν γεννιόμουν στη ζούγκλα θα έγραφα στα δέντρα. Ως Ζωή ή ως Ζωητσα αν θέλετε ή χωρίς υπογραφή. Αδιάφορο.  Την Στέλλα λοιπόν την σχεδίασα στο μυαλό μου και έσκασε μέσα στο κεφάλι μου. Την ένιωσα τόσο πολύ που διαλύθηκα και έγινα η πρωταγωνίστρια μου. Έχασα τον εαυτό μου. Στο τέλος του βιβλίου, αφού το ολοκλήρωσα χωρίς διακοπή, λιποθύμησα και με πήγαν σε κωματώδη κατάσταση στο νοσοκομείο. Εκεί διέγνωσαν διαβήτη. Ήταν τόση η ψυχική ανάμιξη μου με την ηρωίδα μου, ήταν τόση η σύγχυση με τον χαρακτήρα της,  ώστε αρρώστησα. Την σκηνή του βιασμού δεν την έχω διαβάσει ακόμα. Δεν μπόρεσα να την ξαναδιάβασω. Την έγραψα μια φορά και ξανά δεν την είδα. Για μένα η Στέλλα είναι πραγματική.
Επίσης πρώτα το έγραψα το βιβλίο μου και μετά το συζήτησα με ένα ψυχολόγο που εμπιστεύομαι. Ενώ πήρα πληροφορίες και για κάποια κλινικά θέματα.. Ήταν όλα εντάξει. Ήμουν και τυπικά σωστή.
Δεν είναι μόνο ένα ψυχογράφημα αλλά κι ένα ρεαλιστικό ρεπορτάζ της νύχτας της Θεσσαλονίκης γραμμένο σε αληθινή γλώσσα. Ο διάλογος με τον προαγωγό που φέρνει Ρωσίδες για να τις πουλήσει είναι πέρα για πέρα αληθινός. Δεν τον φαντάστηκα. Και το περίεργο και ανήθικο είναι ότι τον άκουσα και από άνδρες που δεν ήταν προαγωγοί. Τότε πολλοί άνδρες ακόμη και μανάβηδες ονειρεύονταν να εμπορεύονται γυναίκες στην νύχτα. Πρόκειται για μια αισχρή εποχή όπου όλη ευυπόληπτη ελληνική  κοινωνία αλλά και η αστυνομία συμμετείχαν.
ΕΡ. Τι θα ήθελες να πεις ως επίλογο της κουβέντας μας;
ΑΠ. Ότι το βιβλίο πρόκειται να γίνει ταινία από τον εξαιρετικό σκηνοθέτη Νίκο Βεζυργιάννη. Βρισκόμαστε στα προεόρτια καθώς μεσολάβησε η κρίση με όλα τα παραλειπόμενα της.
Κι ότι όλο το πνεύμα της συνέντευξης καθορίστηκε από τις εξαιρετικές σας ερωτήσεις. Σας ευχαριστώ.
** Φωτογραφίες Μαγδαληνή Αλατά
*** Το βιβλίο «Δεν ξέρω ν΄ αγαπώ» της Ζωής Κυροπούλου κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ
 

Μαίρη Γκαζιάνη
Γεννήθηκε στα Ιωάννινα.  Μεγάλωσε στην Αθήνα όπου ζει μέχρι σήμερα και εργάσθηκε ως τραπεζοϋπάλληλος. Στο παρελθόν ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με την φωτογραφία ενώ τώρα ζωγραφίζει και παράλληλα γράφει. Τον Μάιο του 2012 κυκλοφόρησε την πρώτη ποιητική της συλλογή με τίτλο «Σου γράφω…», τον Σεπτέμβρη 2013 κυκλοφόρησε το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο ΕΝΑ ΦΕΓΓΑΡΙ ΛΙΓΟΤΕΡΟ και τον Ιούνιο του 2014 κυκλοφόρησε το βιβλίο της ΤΑ ΠΛΗΚΤΡΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ  από τις εκδόσεις ΟΣΤΡΙΑ. Επίσης, το παραμύθι της «Το ψαράκι του βυθού» συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο «Παραμύθια και Μαμάδες» εκδόσεις Βερέττα 2015. 
Γράφει στίχους για τραγούδια, υπήρξε ραδιοφωνική παραγωγός ενώ μεγάλες της αγάπες είναι το θέατρο και ο χορός με τα οποία ασχολείται ερασιτεχνικά.

 
;

Related posts