Subscribe Now

Trending News

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
17 Μαΐ 2022
Πολιτισμός

Η Τζένη Καλλέργη σ΄ ένα τετ-α-τετ εξομολόγησης με τη Μαίρη Γκαζιάνη

 

Από τη Μαίρη Γκαζιάνη

«Οι προδομένες» είναι το τελευταίο βιβλίο της ηθοποιού και συγγραφέως Τζένης Καλλέργη και στάθηκε η αφορμή γι΄ αυτή τη συνέντευξη. Γνωρίζοντάς την, από κοντά, διαπίστωσα ότι πρόκειται για μια γυναίκα με πάθος για οτιδήποτε καταπιάνεται, με πάθος για την ίδια τη ζωή!

Παντρεμένη, επί 38 χρόνια, με τον μεγάλο καλλιτέχνη και πνευματικό άνθρωπο Λυκούργο Καλλέργη στάθηκε δίπλα του σύζυγος, γραμματέας, βοηθός.  Η απώλειά του την ώθησε προς την συγγραφή, «η ανάγκη να επικοινωνήσω μαζί του» όπως αναφέρει η ίδια.   

ΕΡ. Γεννηθήκατε στην Αθήνα όπου και κατοικείται μέχρι τώρα. Είστε ηθοποιός και συγγραφέας ενώ στο παρελθόν υπήρξατε και ραδιοφωνική παραγωγός. Κάνοντας έναν απολογισμό, πώς αισθάνεστε σήμερα με αυτή την πορεία ζωής;

ΑΠ. Αναφέρεστε στην ηθοποιό, τη συγγραφέα και τη ραδιοφωνική παραγωγό. Αν σ’ αυτά προσθέσετε την σύζυγο, τη μητέρα, την εργαζόμενη γυναίκα, τη γραμματέα του συζύγου βουλευτή και κομψή συνοδό του αλλά και βοηθό του συγγραφέα συζύγου, νομίζω πως είναι μια πορεία ζωής τόσο ενδιαφέρουσα και γεμάτη που με κάνει να αισθάνομαι σήμερα ότι κάνω πολύ λίγα πράγματα.

ΕΡ. Υπήρξατε σύζυγος του μεγάλου καλλιτέχνη και πνευματικού ανθρώπου Λυκούργου Καλλέργη. Πώς θυμάστε την κοινή σας πορεία στην επαγγελματική αλλά και στη προσωπική σας ζωή;

ΑΠ. Ποτέ δεν συμπορευτήκαμε επαγγελματικά. Αυτό ήταν δική μου επιλογή. Ήμουνα πολύ εγωίστρια για να δεχτώ να παίξω μαζί του ή να με σκηνοθετήσει δίνοντας την ευκαιρία στον κύκλο τον θεατρικό να αποδώσει την όποια επιτυχία μου στη σχέση μου με τον Λυκούργο Καλλέργη, το σκηνοθέτη και σύζυγο. Άλλος ένας λόγος που δεν συμπορευτήκαμε καλλιτεχνικά ήταν η μεγάλη διαφορά της ηλικίας.

ΕΡ. Σε ποια ηλικία αποφασίσατε ότι θέλετε να γίνετε ηθοποιός; Υπήρξε κάτι που σε επηρέασε;

ΑΠ. Δεν ανήκω σ’ αυτούς που λένε ότι από παιδί είχα αυτή την τάση και επιθυμία να γίνω ηθοποιός. Ήμουν στο σχολείο ένα πολύ ντροπαλό και συνεσταλμένο παιδί. Αυτά τα δύο «ελαττώματα» με ώθησαν στην επιθυμία ν’ ασχοληθώ με το θέατρο και την υποκριτική ώστε να μπορέσω να τ’ αποβάλω. Ένας δεύτερος λόγος είναι ότι όταν δούλευα ως εκφωνήτρια και παρουσιάστρια προγραμμάτων ένιωσα την ανάγκη ν’ αποκτήσω  τις γνώσεις που σου δίνει η παιδεία σε μια δραματική σχολή και τρίτος λόγος ο έρωτάς μου με τον Λυκούργο Καλλέργη που ξεκίνησε από τα 14 μου χρόνια.

ΕΡ. Μετά τις σπουδές σας στη Δραματική Σχολή Θεάτρου παίξατε στο θέατρο, στο ραδιόφωνο και στην τηλεόραση. Σίγουρα εισπράξατε πολλές χαρές, πίκρες εισπράξατε;

ΑΠ. Υπάρχει άνθρωπος που δεν έχει εισπράξει πίκρες στον επαγγελματικό του χώρο; Πόσο μάλιστα στο θέατρο που είναι ένα επάγγελμα πολύ ανταγωνιστικό. Θυμάμαι νέα ηθοποιός τις βραδιές που γύριζα από το θέατρο και έπεφτα στην αγκαλιά του Λυκούργου με κλάματα κι εκείνος μου έλεγε. «Αν Τζένη κλαις και πικραίνεσαι τόσο εύκολα τότε δεν κάνεις για το θέατρο. Το θέατρο θέλει γερό στομάχι».

ΕΡ. Συνεργαστήκατε με πολλές θεατρικές σκηνές ερμηνεύοντας πρωταγωνιστικούς ρόλους,. Ποιες θεωρείτε κορυφαίες στιγμές;

ΑΠ. Θυμάμαι έντονα την πρώτη μου συνεργασία με τη Μαριέττα Ριάλδη στο Πειραματικό Θέατρο της οδού Ακαδημίας στο θεατρικό έργο ΣΚ..  και την πρόσφατη ερμηνεία μου στο «Θέατρο της Ημέρας» που ερμήνευσα για τρία συνεχόμενα χρόνια την Πηνελόπη Δέλτα. Ένας ρόλος που με επηρέασε και ψυχολογικά. Ταυτίστηκα τόσο πολύ μαζί της που άρχισα ν’ αντιμετωπίζω προβλήματα ακόμα και υγείας τα ίδια μ’ εκείνη. Γι αυτό σταμάτησα για φέτος τις παραστάσεις παρ’ όλο που αυτή η παράσταση απέσπασε το πρώτο βραβείο. Μπορεί τον ερχόμενο χειμώνα να συνεχίσω για τέταρτη χρονιά.

ΕΡ. Στη τηλεόραση ερμηνεύσατε σημαντικούς ρόλους στο «Θέατρο της Δευτέρας» της Κρατικής Τηλεόρασης. Πώς βλέπετε σήμερα από χρονική απόσταση εκείνη την περίοδο και ποια είναι η γνώμη σας για τις σύγχρονες τηλεοπτικές παραγωγές;

ΑΠ. Όταν χρειάζεται κάποιες φορές να καταφύγω στο Αρχείο της ΕΡΤ για να βρω κάποιο θεατρικό έργο της εποχής εκείνης παρασύρομαι τόσο από τη μαγεία αυτών των εργασιών που δεν θέλω να σταματήσω να τις βλέπω. Θέλετε να είναι το μαυρόασπρο που κρύβει ένα μυστήριο; Οι σπουδαίοι ηθοποιοί με τις μοναδικές ερμηνείες; Η επιλογή των έργων και οι σπουδαίοι συντελεστές αυτών των παραγωγών; Δεν ξέρω! Πάντως, στην εποχή μας αισθάνομαι πως είμαστε πολύ φτωχοί σε όλα. Ίσως γιατί λείπουν όλα όσα προανέφερα.

ΕΡ. Στη σημερινή εποχή της οικονομικής κρίσης πιστεύετε ότι δίνονται ευκαιρίες στους δημιουργούς του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης;

ΑΠ. Μπορεί! Αν είναι αποφασισμένοι να κάνουν εμπορικά και όχι καλλιτεχνικά πράγματα. Το δυστύχημα είναι ότι στις μέρες μας πολλοί πιστεύουν πως αυτό που κάνουν είναι καλλιτεχνική δουλειά.

ΕΡ. Το ανήσυχο πνεύμα σας,  σας οδήγησε ν’ ασχοληθείτε και με το ραδιόφωνο. Τι είδους εκπομπές παρουσιάζατε;

ΑΠ. Από τα 18 μου χρόνια ασχολήθηκα με το ραδιόφωνο για μια σχεδόν 10ετία. Ήταν η εποχή που δεν υπήρχαν ιδιωτικοί ραδιοσταθμοί. Κι έτσι μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα έγινα γνωστή σ’ όλη την Ελλάδα με το πατρικό μου όνομα Τζένη Κολλάρου. Παρουσίαζα μουσικές εκπομπές όλων των ειδών και για όλα τα γούστα. Το πρωί κλασική μουσική, το μεσημέρι λαϊκά, το απόγεμα δημοτικά και το βράδυ ξέφρενη μουσική για νεολαία. Έγραφα τα κείμενα των εκπομπών, έπαιρνα συνεντεύξεις από καλλιτέχνες τραγουδιστές και συνθέτες. Ήταν μια μαγική εποχή. Γιατί το ραδιόφωνο είναι μαγικό. Μπορώ να πω ότι ήταν η πιο ευτυχισμένη, καλλιτεχνικά, στιγμή της ζωής μου.

ΕΡ. Έχετε βραβευτεί πολλές φορές για την προσφορά σας στον πολιτισμό. Που βασίζεται ο πολιτισμός της σύγχρονης Ελλάδας;

ΑΠ. Πολιτισμός είναι η αξιοπρέπεια, ο σεβασμός στην προσωπικότητα του άλλου, η γνώση, η ευγένεια, το ήθος και γενικά η συμπεριφορά μας σε όλες τις εκφάνσεις της καθημερινότητά μας. Αυτά είναι πολιτισμός κι εγώ προσπαθώ να τα εφαρμόζω. Δυστυχώς, στη σύγχρονη Ελλάδα όλα αυτά και πολλά ακόμα θεωρούνται ξεπερασμένες αντιλήψεις.

ΕΡ. Κάποια στιγμή αποφασίσατε ν’ ασχοληθείτε και με τη συγγραφή βιβλίων. ποια ήταν αυτή η στιγμή;

ΑΠ. Ήταν η στιγμή που έχασα τον σύντροφό μου κι ένιωσα την ανάγκη να επικοινωνήσω μαζί του. Είχα την ανάγκη να τον δω να κάθεται δίπλα μου και να μιλάμε όπως κάναμε 38 χρόνια που ήμασταν μαζί. Από την ανάγκη επικοινωνίας ξεκίνησε το πρώτο μου βιβλίο με τίτλο «Ανεκπλήρωτες επιθυμίες». Δεν είχα σκοπό να δημοσιοποιήσω τις σκέψεις μου και τις περιπέτειες της ζωής μου με τον Λυκούργο. Κάποιος φίλος που διάβασε το κείμενό μου επέμεινε να το εκδώσω. Έτσι κι έγινε! Το έδωσα στον εκδοτικό οίκο ΩΚΕΝΑΟΣ και όταν το διάβασε η Ελένη Κεκροπούλου συγγραφέας και εκδότρια μέσα σε τρεις μέρες μου τηλεφώνησε και μου είπε: «Το βγάζουμε αμέσως». Αυτό ήταν! ακολούθησαν τόσες καλές κριτικές και έπαινοι που με έκαναν να συνεχίζω να γράφω. Άλλωστε δεν σταμάτησε η ανάγκη αυτής της επικοινωνίας όχι πλέον με τον Λυκούργο αλλά με τους αναγνώστες.

ΕΡ. Πρόσφατα κυκλοφόρησε το βιβλίο σας «Οι Προδομένες». Σε τι παραπέμπει ο τίτλος;

ΑΠ. Σε αντίθεση με το πρώτο μου βιβλίο που είναι μυθιστορηματική αυτοβιογραφία «Οι Προδομένες» είναι ένα γνήσιο μυθιστόρημα. Ένα βιβλίο που το χρωστούσα σε όλες τις γυναίκες που αγάπησαν, που ερωτεύτηκαν παράφορα και η ζωή, οι συγκυρίες, η μοίρα αλλά και οι επιλογές τους δεν τις οδήγησαν στην ευτυχία όπως εμένα.

ΕΡ. Στο οπισθόφυλλο αναφέρεται ότι πρόκειται για αληθινή ιστορία. Πώς έφτασε στ’ αυτιά σας;

ΑΠ.  Η μία από τις ηρωίδες μου, η τελευταία, η Νεφέλη, ήταν η αφηγήτρια των γεγονότων. Μια γοητευτική πανέμορφη και σοφή γυναίκα που πρόλαβα πριν πεθάνει να τη ζήσω από κοντά και να μου εξιστορήσει τη ζωή της προγιαγιάς της, της μαμάς της και τη δική της. Τρεις γυναίκες που η ερωτική τους ιστορία και γενικότερα η ζωή τους ήταν τόσο όμοιες που μου έδωσαν την εντύπωση ότι κάτι κληρονομικό υπήρχε στη ζωή τους. Τότε θυμήθηκα τα λόγια του Καζαντζάκη στην «Ασκητική» που λέει: «Δεν είσαι ένας. Είσαι ένα σώμα στρατού. Δεν είσαι λεύτερος. Όταν θυμώνεις ένας πρόγονος αφρίζει στο στόμα σου. Όταν αγαπάς ένας πρόγονος σπηλιώτης μουγκαλιέται…..» Μήπως υπάρχει λοιπόν και ερωτική κληρονομικότητα; Δεν ξέρω! Ίσως! Οι αναγνώστες όταν διαβάσουν το βιβλίο και βγάλουν συμπεράσματα θα ήθελα να μου τα πούνε κι έμενα.

Η Τζένη Καλλέργη με τον αείμνηστο σύζυγό της Λυκούργο Καλλέργη, μεγάλο καλλιτέχνη και πνευματικό άνθρωπο

ΕΡ. Τρεις γυναίκες από διαφορετικές γενιές, συνέχεια όμως η μια της άλλης, που καμιά τους δεν φόρεσε νυφικό. Σε ποιες χρονικές περιόδους και περιοχές αναφέρεται η ιστορία που περιγράφετε;

ΑΠ. Η ιστορία ξεκινάει με τη γιαγιά Ισιδώρα στη Σμύρνη στα τέλη του 19ου αιώνα και μετά στη Κωνσταντινούπολη. Ακολουθούν οι περιπέτειες του νόθου γιου της στη Τουρκοκρατούμενη Κρήτη. Από το γάμο του προκύπτει η εγγονή της η Αντιγόνη που ερωτεύεται λίγο πριν ξεσπάσει ο πόλεμος του 40 στην Αθήνα. Ένας  πόλεμος που έγραψε τις πιο τραγικές ερωτικές ιστορίες. Και τέλος η ιστορία με τη δισέγγονη, τη Νεφέλη, που ανήκε στη γενιά του ’60 και έζησε μέχρι το τέλος του εικοστού αιώνα. Ήταν η γενιά της επανάστασης, της αμφισβήτησης, τα «παιδιά των λουλουδιών», που μιλούσαν για έρωτα και καταδίκαζαν τον πόλεμο. Οι τρεις αυτές γυναίκες έζησαν διαδοχικά στο διάβα ενός πολυτάραχου αιώνα.

 ΕΡ. Ο έρωτας έχει πρωταγωνιστική θέση στο βιβλίο σας. Τι εμπόδισε τον έρωτα να οδηγήσει τις γυναίκες στο νυφικό και στον γάμο;

ΑΠ. Τα γεγονότα, οι συγκυρίες, η μοίρα, οι πολιτικές και οι κοινωνικές καταστάσεις που διαδέχονταν η μία την άλλη, χωρίς οι ηρωίδες μου να ευθύνονται γι’ αυτά, αφού όλα έγιναν ερήμην τους, τις οδήγησαν σε άλλα μονοπάτια που κανένα από αυτά δεν οδηγούσε στην εκκλησία.

 ΕΡ. Ήταν καταστροφικός, γεμάτος βαρβαρότητα, βία, θάνατο, δυστυχία, προδοσία» γράφετε στο οπισθόφυλλο για τον έρωτα.  Ο έρωτας είναι ευλογία ή κατάρα;

ΑΠ.  Ο έρωτας είναι και τα δύο. Είναι και ευλογία και κατάρα. Είναι ευλογία όταν μας ανυψώνει ψυχικά και πνευματικά και είναι κατάρα όταν μας κυριεύει αρρωστημένα και μας καταρρακώνει.

ΕΡ. Ο δρόμος που ακολούθησε κάθε μια από τις ηρωίδες σας, Ισιδώρα, Αντιγόνη, Νεφέλη ήταν θέμα τύχης ή προσωπικής επιλογής;

ΑΠ. Φυσικά, οι δρόμοι που ακολούθησαν στη ζωή ήταν δική τους επιλογή. Πώς φτάσανε όμως στο δίλημμα της επιλογής; Ποιος τις οδήγησε μέχρι εκεί; Και η τύχη στις δύσκολες στιγμές της ζωής που καλούμαστε να πάρουμε αποφάσεις είναι αμέτοχη; Νομίζω, πως βάζει  κι η τύχη το χεράκι της, τη στιγμή που καλούμαστε να πάρουμε μια απόφαση στη ζωή.

 ΕΡ. Το σημαντικό στο βιβλίο σας είναι ότι, πέρα από τις περιγραφές των γεγονότων, μας ταξιδεύετε στον εσωτερικό κόσμο και την ψυχοσύνθεση των ηρωίδων σας. Τελικά ο έρωτας σε όλες τις εποχές και σε όλους τους τόπους παραμένει ίδιος;

ΑΠ. Απόλυτα ίδιος από υπάρξεως του ανθρώπου. Είναι ο ίδιος ο έρωτας ο ζωογόνος, που σ’ ανεβάζει στους ουρανούς, σε ταξιδεύει, σε γεμίζει έμπνευση για δημιουργία και σε κάνει να τα βλέπεις όλα γύρω σου ωραία. Και είναι ο ίδιος ο έρωτας που όταν είναι στις κακές του, σε κάνει να υποφέρεις, να πονάς, να τα βλέπεις όλα μαύρα και να σε οδηγεί στον γκρεμό.

 ΕΡ. Ποια ήταν τα συναισθήματά σας κατά τη διάρκεια συγγραφής του βιβλίου;

ΑΠ. Τι να σας πω! Δεν θέλω ούτε να τα θυμάμαι. Υπέφερα, πονούσα, έκλαιγα, δεν κοιμόμουνα τις νύχτες, ζούσα τα μαρτύρια μαζί τους. Ταυτιζόμουνα απόλυτα με τις ηρωίδες μου. Ίσως γιατί δεν είμαι επαγγελματίας συγγραφέας και δεν λειτουργώ εγκεφαλικά αλλά συναισθηματικά. Και πιστέψτε με θέλω να μείνω έτσι, κι ας υποφέρω.

 ΕΡ. Αγαπήσατε περισσότερο κάποια από τις τρεις ηρωίδες σας? Ταυτιστήκατε με κάποια από τις τρεις;

ΑΠ. Όπως σας είπα ταυτίστηκα απόλυτα και με τις τρεις. Δεν μπορώ να ξεχωρίσω καμία. Ίσως να έχω κάποια μεγαλύτερη συμπάθεια στη γιαγιά Ισιδώρα. Ίσως για το τσαμπουκά της, τη δύναμη της ψυχής της, τη πίστη στον έρωτά της και πρωτίστως  στην τόλμη της σε μια εποχή που η γυναίκα σε σχέση με τον άντρα και τις κοινωνικές συνθήκες που επικρατούσαν ήταν σε πολύ αδύναμη θέση. Ομολογώ πως τη γιαγιά Ισιδώρα τη θαυμάζω πολύ.

 ΕΡ. Ποια είναι η σχέση του έρωτα με τη λογική;

ΑΠ. Καμία! Εκεί που αρχίζει ο έρωτας σταματάει η λογική κι εκεί που αρχίζει η λογική σταματάει ο έρωτας.

 ΕΡ. Αφού σας ευχαριστήσω και σας ευχηθώ καλορίζικο το νέο βιβλίο σα, θα σας ζητήσω να κλείστε αυτή τη συνέντευξη με μια αγαπημένη σας φράση μέσα από το βιβλίο.

ΑΠ. Κλείνοντας θέλω κ. Γκαζιάνη να σας ευχαριστήσω θερμά για τη φιλοξενία σας στο now24 και πρωτίστως για τις εύστοχες ερωτήσεις που μου κάνατε. Όσο για τη φράση που μου ζητάτε να διαλέξω μέσα από το βιβλίο μου, ομολογώ ότι αδυνατώ να το κάνω. Όλες οι φράσεις στο βιβλίο μου και μία – μία χωριστά είναι φράσεις βγαλμένες μέσα από την καρδιά μου. Μια καρδιά που ερωτεύτηκε πολύ, πόνεσε πολύ, πληγώθηκε πολύ αλλά γνώρισε και απέραντη ευτυχία. Έδωσε και πήρε και δεν μετάνιωσε για τίποτα απ’ όσα έζησε στη ζωή.

*Το βιβλίο «Οι προδομένες» της Τζένης Καλλέργη κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ωκεανός.

 Μαίρη Γκαζιάνη

Γεννήθηκε στα Ιωάννινα.  Μεγάλωσε στην Αθήνα όπου ζει μέχρι σήμερα και εργάσθηκε ως τραπεζοϋπάλληλος. Στο παρελθόν ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με την φωτογραφία ενώ τώρα ζωγραφίζει και παράλληλα γράφει. Έχει πραγματοποιήσει ατομικές εκθέσεις και έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές.

Τον Μάιο του 2012 κυκλοφόρησε την πρώτη ποιητική της συλλογή με τίτλο «Σου γράφω…», τον Σεπτέμβρη 2013 κυκλοφόρησε το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο ΕΝΑ ΦΕΓΓΑΡΙ ΛΙΓΟΤΕΡΟ και τον Ιούνιο του 2014 κυκλοφόρησε το βιβλίο της ΤΑ ΠΛΗΚΤΡΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ  από τις εκδόσεις ΄Οστρια. Επίσης, το παραμύθι της «Το ψαράκι του βυθού» συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο «Παραμύθια και Μαμάδες» εκδόσεις Βερέττα 2015.  Τον Ιούνιο 2017 κυκλοφόρησε το μυθιστόρημά της ΑΛΙΚΑ ΒΗΜΑΤΑ από την Εμπειρία Εκδοτική.

Την περίοδο 2011-2012 υπήρξε ραδιοφωνική παραγωγός στο magicradiolive. Από τον Νοέμβρη 2014 συνεργάζεται με το now24.gr και έχει πραγματοποιήσει πάνω από τριακόσιες συνεντεύξεις. Το 2016 συμμετείχε στην τηλεοπτική εκπομπή ΚΑΛΩΣ ΤΟΥΣ πραγματοποιώντας συνεντεύξεις σε ανθρώπους των τεχνών. Την περίοδο 3/2017-Μάρτιος 2018 υπήρξε διευθύντρια σύνταξης του πολιτιστικού on line magazine Books and Syle.

Γράφει στίχους για τραγούδια ενώ μεγάλη της αγάπη είναι το θέατρο με το οποίο ασχολείται ερασιτεχνικά.

 

 

 

Related posts