Subscribe Now

Trending News

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
02 Ιούν 2020
SLIDER

Η συγγραφέας Μαρία Καλατζή μιλάει για το νέο βιβλίο της «Η λίμνη με τις Νεράιδες»

Συνέντευξη στη Μαίρη Γκαζιάνη 

Η Μαρία Καλατζή κατάγεται από τη Μυτιλήνη και την Αστυπάλαια. Εργάζεται ως αγιογράφος και παράλληλα ασχολείται με την ποίηση και την λογοτεχνία. Μεγάλωσε στην Αθήνα, όπου μέχρι σήμερα διαμένει μόνιμα με τον σύζυγό της. Είναι μητέρα τριών παιδιών και πρόσφατα απόκτησε το πρώτο της εγγόνι. Είναι συγγραφέας τεσσάρων μυθιστορημάτων. Έχει ιδιαίτερη αδυναμία στα βιβλία φαντασίας και μυστηρίου, ενώ το μεταφυσικό στοιχείο κάνει αισθητή την παρουσία τους σε όλα της τα έργα. Η πρώτη της εμφάνιση στην ελληνική πεζογραφία έγινε με το μυθιστόρημα «Δύναμη Ψυχής» (2007) και ακολούθησε «Το Στοιχειωμένο Αρχοντικό» (2008). Κατόπιν εκδόθηκε στο Λονδίνο «Ο Θησαυρός του Νερού» (2016). Το τέταρτο και πιο πρόσφατο βιβλίο της είναι «Η λίμνη με τις Νεράιδες».

ΜΑΙΡΗ ΓΚΑΖΙΑΝΗ: Μαρία είσαι αγιογράφος και λογοτέχνης. Τι σε ώθησε προς την αγιογραφία και τι προς τη συγγραφή;

ΜΑΡΙΑ ΚΑΛΑΤΖΗ: Θα έλεγα πως και τα δύο μπήκαν ξαφνικά στη ζωή μου σε κοντινό χρονικό διάστημα. Εντελώς τυχαία άρχισα να ζωγραφίζω, με μολύβι αρχικά, μορφές αγίων. Ήταν κάτι που μου άρεσε και το ενίσχυε η θρησκευτική μου πίστη. Στη συνέχεια φοίτησα σε σχολή και ασχολήθηκα επαγγελματικά με την αγιογραφία. Αργότερα με πλημμύρισε η εσωτερική παρόρμηση να γράψω ένα μυθιστόρημα, μη γνωρίζοντας βέβαια αν θα καταφέρω να το ολοκληρώσω. Με ανησυχούσε αν το τελικό αποτέλεσμα θα προκαλούσε λογοτεχνικό ενδιαφέρον στο αναγνωστικό κοινό. Η συγγραφή του πρώτου μυθιστορήματος «Δύναμη ψυχής» ήταν ένα συναρπαστικό ταξίδι που θέλησα να το επαναλάβω και μετά από αυτό, ακολούθησαν άλλα τρία βιβλία.

Μ.Γ.: Υπάρχει σειρά προτεραιότητας που δίνεις σ΄ αυτά τα δυο;

Μ.Κ.: Και οι δύο επαγγελματικές μου δραστηριότητες, είναι εξίσου σημαντικές για μένα. Οργανώνω τη μέρα μου ώστε ν’ αφιερώνω χρόνο και στα δύο. Οι προτεραιότητες ρυθμίζονται σχεδόν από μόνες τους. Αν υπάρχουν παραγγελίες στην αγιογραφία ασχολούμαι περισσότερο με αυτό το κομμάτι.  Τα πιο χαλαρά διαστήματα δίνομαι ολόψυχα στη λογοτεχνία.

Μ.Γ.: «Δύναμη ψυχής»,  «Το στοιχειωμένο αρχοντικό»,  «Ο θησαυρός του νερού» είναι τα πρώτα βιβλία σου. Τι αποτελεί για σένα πηγή έμπνευσης για να ξεκινήσεις να γράφεις μια ιστορία;

Μ.Κ.: Η έμπνευση είναι μια πολυσύνθετη διεργασία του μυαλού που δεν είναι εύκολο να εξηγηθεί. Αρκεί μια μικρή λεπτομέρεια, όπως μια εικόνα, ένα άκουσμα ή μια ανάμνηση για να ξεκινήσει η φαντασία να πλέκει το δημιουργικό της ιστό.

Μ.Γ.: Πρόσφατα κυκλοφόρησε το τέταρτο βιβλίο σου με τίτλο «Η λίμνη με τις νεράιδες». Σε τι αναφέρεται;

Μ.Κ.: Είναι ένα μυθιστόρημα φαντασίας πασπαλισμένο με τη μαγεία του παραμυθιού. Ο θρύλος των νεράιδων ζωντανεύει μέσα από αυτό το βιβλίο. Κατά τη δική μου άποψη σ’ εκείνη τη λίμνη υπάρχει ένα πέρασμα που ενώνει τον κόσμο μας με τη νεραϊδοχώρα.  Σε μια επίσκεψη των αιθέριων αυτών υπάρξεων, μια κακόβουλη γυναίκα καταφέρνει να παγιδέψει τη νεράιδα Νεφέλη και τη μικροσκοπική Μελένια, για να εκμεταλλευτεί τις δυνάμεις που κουβαλούν από το νεραϊδόκοσμο. Ο πρίγκιπας Φίλιππος αναλαμβάνει να βοηθήσει την ανυπεράσπιστη κοπέλα να επιστρέψει στον κόσμο της. Αυτό που δεν γνωρίζει είναι πως ένα μυστικό που κρύβεται στο παλάτι θα προκαλέσει μια συνομωσία εναντίον του. Αυτή τη φορά θα είναι εκείνος που θα χρειαστεί τη βοήθειά της.

Μ.Γ.: Ποιο ήταν το έναυσμα ώστε να γράψεις μια ιστορία για νεράιδες;

Μ.Κ.: Μου κέντρισε το ενδιαφέρον όλος αυτός ο μύθος που περικλείει την ύπαρξή τους. Είναι ένας παγκόσμιος θρύλος και πολλοί υποστηρίζουν πως υπάρχουν στ’ αλήθεια. Οι  καλές νεράιδες κοσμούν τα παραμύθια μας με την αιθέρια παρουσία τους και με το μαγικό ραβδάκι τους δίνουν πάντα τη  λύση.

Μ.Γ.: Έτυχε ν΄ ακούσεις ποτέ κάποια διήγηση για νεράιδες από κάποιον που πίστεψε ότι βίωσε κάτι σχετικό;

Μ.Κ.: Διαβάζοντας στο διαδίκτυο ανακάλυψα πολλές μαρτυρίες για νεράιδες που εμφανίζονταν σε κάποιες συγκεκριμένες περιοχές. Δεν είναι τυχαίο που αρκετά τοπωνύμια έχουν το όνομα νεράιδα.  Επίσης υπάρχουν αφηγήσεις ανθρώπων που λένε, πως κάποιες νεράιδες έζησαν κοντά σε ανθρώπους σαν απλές γυναίκες. Δεν είμαι σε θέση  να διαβεβαιώσω πως όλα αυτά είναι αλήθεια όμως ήταν η βάση μου για να γραφτεί, «Η λίμνη με τις νεράιδες»,  ζωντανεύοντας θρύλους που τις συνοδεύουν.

Μ.Γ.: Πως εμπνεύστηκες τη μικρόσωμη νεραϊδούλα Μελένια;

Μ.Κ.: Έχει την κλασσική εμφάνιση των νεράιδων όπως τις έχουμε στο μυαλό μας. Μικρόσωμες υπάρξεις με τεράστια φτερά, τύπου Τίνκερμπελ. Η πρώτη εμφάνιση της Μελένιας είχε γίνει στο δεύτερο βιβλίο μου «Το στοιχειωμένο αρχοντικό». Είχε ένα πολύ μικρό πέρασμα, αλλά είχε κάνει αίσθηση. Ταίριαζε απόλυτα σε αυτό το μυθιστόρημα και θέλησα να χρησιμοποιήσω τον ίδιο χαραχτήρα σε ποιο ουσιαστικό ρόλο.

Μ.Γ.: Διαβάζοντας το βιβλίο αποκόμισα την εντύπωση προς πρόκειται για ένα παραμύθι με νεράιδες, καλούς και κακούς ανθρώπους, παράξενες δυνάμεις, πνευματική επικοινωνία από μακριά, μαγικά βότανα, δάκρυα που μετατρέπονται σε διαμάντια κι ένα τέλος όπως στα παραμύθια: …έζησαν καλά κι εμείς καλύτερα. Εσύ σε ποια κατηγορία κατατάσσεις το βιβλίο σου;

Μ.Κ.: Είναι ένα παραμύθι για μεγάλους. Ακόμα και οι ενήλικες έχουν την ανάγκη να ταξιδέψουν στον κόσμο του ονείρου. Κουβαλάει την ατμόσφαιρα του παραμυθιού, όμως στην εξέλιξή του αναδεικνύονται δολοπλοκίες και ίντριγκες, που προσδίδουν την αγωνία και τη σκληρότητα μιας ιστορίας μυστηρίου.

Μ.Γ.: Συνηθίζεις πάντα να βάζεις το μεταφυσικό στοιχείο στα βιβλία σου;

Μ.Κ.: Το μεταφυσικό θεωρώ πως είναι κάτι που αρέσει στο αναγνωστικό κοινό, όπως και σε μένα άλλωστε. Υπάρχει λίγο, πολύ σε όλα μου τα βιβλία. Με βοηθάει ν’ αφήνω τη φαντασία μου ελεύθερη και να φτάνει σε επίπεδα που δεν εξηγούνται μέσα στα στενά πλαίσια της λογικής.

Η Μαίρη Γκαζιάνη με τη συγγραφέα Μαρία Καλατζή

Μ.Γ.: Η νεράιδα Νεφέλη φυλακίστηκε από δυο γυναίκες προκειμένου να  εκμεταλλευτούν τις δυνάμεις της. Είχε ευθύνη για την αιχμαλωσία της;

Μ.Κ.: Η Νεφέλη εκ φύσεως ήταν αφελής και απονήρευτη στα ανθρώπινα τερτίπια. Επισκεπτόταν πρώτη φορά τη λίμνη και παρασύρθηκε από την περιέργεια και την ανάγκη της για εξερεύνηση. Η αφηρημάδα της και η αγνόηση των προειδοποιήσεων της δασκάλας της, έγινε η αιτία να παγιδευτεί εκείνη και η Μελένια. Το πέρασμα για το νεραϊδόκοσμο σφραγίστηκε και η δασκάλα της Ευρυδίκη πέτρωσε. Άθελά της ευθυνόταν για  την αιχμαλωσία της και τις συνέπειες που ακολούθησαν.

Μ.Γ.: «Μπλέχτηκε γερά στα νήματα της σκλαβιάς που καθόριζαν πλέον τη ζωή της» γράφεις για τη Νεφέλη. Γιατί αφέθηκε να υποταχτεί;

Μ.Κ.: Δεν είχε άλλη επιλογή. Η Κλειώ είχε κλέψει το μαντήλι της και σύμφωνα με τους κανόνες του νεραϊδόκοσμου δεν μπορούσε να επιστρέψει χωρίς αυτό. Ήταν συνυφασμένο με τη νεραϊδένια της υπόσταση και ήταν υποχρεωμένη να υπακούει τυφλά σ’ εκείνη που το είχε στην κατοχή της. Η Κλειώ ήξερε πολύ καλά αυτές τις λεπτομέρειες και τις εκμεταλλεύτηκε για να την ελέγχει προς όφελος εκείνης και της παραμορφωμένης κόρης της.

Μ.Γ.: Η Νεφέλη βλέπει στα όνειρά της τον πρίγκιπα, αυτός αντίστοιχα βλέπει εκείνη. Πιστεύεις στα προφητικά όνειρα;

Μ.Κ.: Ναι πιστεύω! Έχω ακούσει πολλές φορές για όνειρα που με κάποιο τρόπο επαληθεύτηκαν. Έχει συμβεί και σε μένα προσωπικά να δω παρόμοιο όνειρο με μέλος της οικογένειάς μου. Στη συγκεκριμένη περίπτωση τα όνειρα του πρίγκιπα και της Νεφέλης είναι πιο τραβηγμένα λόγω  του μεταφυσικού στοιχείου που κυριαρχεί στην ιστορία μας.

Μ.Γ.: Η Κλειώ και η κόρη της Κοραλία αντιπροσωπεύουν τις κακές μάγισσες των παραμυθιών. Με ποια επίθετα θα τις χαρακτήριζες;

Μ.Κ.: Κάθε ιστορία έχει κι ένα κακό χαρακτήρα που βάζει εμπόδια στις ζωές των πρωταγωνιστών. Τον συγκεκριμένο ρόλο έχουν η Κλειώ και η Κοραλία. Θα τις χαρακτήριζα αδίστακτες  και υπέρμετρα φιλόδοξες. Δε δίστασαν να κοροϊδεύουν να βασανίσουν ακόμα και να οργανώσουν δολοφονία για να ικανοποιήσουν τη ματαιοδοξία τους.

Μ.Γ.: Η Κοραλία από δύσμορφη και πολύ άσχημη μόλις απέκτησε ομορφιά μετατράπηκε σε ναρκισσιστική προσωπικότητα. Που οφείλεται ο εγωκεντρισμός που ανέπτυξε;

Μ.Κ.: Η Κοραλία όσο ήταν παγιδευμένη στον παραμορφωμένο εαυτό της ήταν απομονωμένη και φοβισμένη. Η απελευθέρωσή της από τα δεσμά της δυσμορφίας ήταν απότομη και η καινούργια όψη την έριξε στα δίχτυα της ωραιοπάθειας. Η Κλειώ φρόντισε να της παρέχει όλα τα εφόδια με αποτέλεσμα να ενισχύσει το εγώ της και να θεωρεί πως είναι το επίκεντρο του θαυμασμού.

Μ.Γ.: Η Κλειώ «εμφάνισε τον εαυτό της ως μια μητέρα που δεν άντεχε να βλέπει το σπλάχνο της να υποφέρει (λόγω της δυσμορφίας)». Δικαιολογούνται οι πράξεις της;

Μ.Κ.: Είναι θεμιτό ένας γονιός να κάνει τα πάντα για το παιδί του, μα τίποτα δεν μπορεί να δικαιολογήσει όσα έκανε εκείνη εις βάρος αθώων ψυχών. Χρησιμοποιεί αυτό το επιχείρημα για να ελαφρύνει τη θέση της, όμως η αλήθεια είναι άλλη. Οι δόλιες πράξεις της δεν σταμάτησαν όταν η δυσμορφία της κόρης της αποκαταστάθηκε.  Αντίθετα οι βλέψεις της αυξήθηκαν. Σκοπός της έγινε η κοινωνική της αναρρίχηση και η είσοδος εκείνης και της κόρης της στο παλάτι. Άρα το επιχείρημά της δεν στέκει.

Μ.Γ.: «Οι γονείς του τον είχαν προειδοποιήσει για τους κινδύνους που παραμόνευαν, μα δεν τους άκουσε» γράφεις για τον πρίγκιπα Φίλιππα. Τι αναζητούσε στους μοναχικούς και ριψοκίνδυνους περιπάτους του;

Μ.Κ.: Ο πρίγκιπας Φίλιππος δεν ακολουθεί κατά γράμμα τη ζωή ενός  ατόμου της θέσης του. Έχει ανάγκη από ελευθερία και αντιπαθεί τους κανόνες και το εθιμοτυπικό του παλατιού. Αποζητά την ηρεμία, την  απομόνωση και την περισυλλογή. Του αρέσει να καλπάζει μονάχος, πάνω στο αγαπημένο του άλογο και να ξαποσταίνει απολαμβάνοντας τη θέα της πανέμορφης λίμνης. Αγνοούσε επιδεικτικά τους κινδύνους, προσπαθώντας να ξεφύγει απ’ όλη αυτή την τυπικότητα που τον έπνιγε.  

Μ.Γ.: Στο βιβλίο υπάρχουν οι νεράιδες, το πριγκιπόπουλο, οι κακές, οι ληστές και ο Έκτορας. Που κατατάσσεις τον Έκτορα;

Μ.Κ.: Ο Έκτορας είναι ένας διπρόσωπος χαρακτήρας με αρχηγικές τάσεις. Δείχνει καλοσυνάτος και προστατευτικός με τον Φίλιππο μα μέσα του υποβόσκει το σαράκι της ζηλοφθονίας, που γιγαντώνεται με το πέρασμα των χρόνων. Μια συνταρακτική αποκάλυψη έρχεται, να τον μεταλλάξει και να δείξει το άλλο του πρόσωπο.  Μεταμορφώνεται σ’ έναν αδίστακτο άνθρωπο, που είναι πρόθυμος να φτάσει στο έγκλημα για να πραγματοποιήσει τους στόχους του.

 

Μ.Γ.: Τι προκαλεί τη ζηλοφθονία του Έκτορα απέναντι στον Φίλιππο;

Μ.Κ.: Ο Φίλιππος συγκεντρώνει όλα όσα εκείνος επιθυμεί. Ο Έκτορας είναι ορφανός και μεγαλώνει χατιρικά μέσα στο παλάτι. Γίνεται ο καλύτερος φίλος τού πρίγκιπα, μα μεγαλώνοντας αντιλαμβάνεται τις διαφορές τους. Εκείνος φέρει τον τίτλο του μελλοντικού διαδόχου στον θρόνο.  Είναι πολύ ανώτερός του κι αυτό δεν το αντέχει. Αντί για ευγνωμοσύνη νιώθει σαν το φτωχό συγγενή που τον αναθρέφουν από συμπόνια. Εποφθαλμιά τα πλούτη, την εξουσία, ακόμα και την Κοραλία, που το βασιλικό ζεύγος προτείνει στο γιο τους ως υποψήφια νύφη. Θεωρεί τον εαυτό του ικανότερο και πως ο παιδικός του φίλος, λόγω του ανέμελου χαρακτήρα του, δεν είναι άξιος ν’ αναλάβει το βασίλειο. Όλα αυτά αρκούν για να ν’ ανάψουν τη φλόγα της ζήλειας στην ψυχή του. 

Μ.Γ.: Κάποια κρυφά έγγραφα φέρνουν στην επιφάνεια κρυμμένες αλήθειες. Χωρίς να αναφερθείς στην εξέλιξη συγκεκριμένων γεγονότων, ποια επιρροή έχουν στη ζωή των ηρώων σου και κυρίως στα συναισθήματά τους;

Μ.Κ.: Αλλάζουν τα πάντα στις ζωές τους και οι ισορροπίες διαταράσσονται. Τα κρυμμένα μυστικά φέρνουν τα πάνω κάτω και ο συναισθηματικός κόσμος τους κλονίζεται. Κάποιοι τίθενται προ των ευθυνών τους και  αναγκάζονται να δώσουν εξηγήσεις για γεγονότα που πίστευαν πως θα παρέμεναν θαμμένα στο χρόνο. Τα συναισθήματα ποικίλουν ανάλογα με το πρόσωπο και τις ανατροπές που καλείται να διαχειριστεί.

 Μ.Γ.: Τα μυστικά και ψέματα είχαν απόηχο στη ζωή του Έκτορα. Ήταν δικαιολογημένη η οργή του;

Μ.Κ.: Ως ένα βαθμό ναι! Όμως κατά την εξέλιξη βλέπουμε πως ξεφεύγει επικίνδυνα από τα πλαίσια της δικαιολογημένης οργής και φτάνει στα όρια του αδικαιολόγητου. Το αίσθημα της αδικίας θολώνει την κρίση του και γίνετε εκδικητικός.  

Μ.Γ.: «Την αλήθεια δεν μπορεί να τη σβήσει ο χρόνος. Αργοπορεί, μα πάντα βρίσκει τον τρόπο να φανερωθεί» γράφεις σε κάποιο σημείο. Πιστεύεις ότι ισχύει πάντα αυτό;

Μ.Κ.: Προσωπικά πιστεύω σ’ αυτή τη φράση. Με εκφράζει και επαληθεύεται μέσα από την ιστορία του βιβλίου. Φυσικά κάθε κανόνας έχει και τις εξαιρέσεις του και δεν μπορώ να είμαι απόλυτη. Η άποψη μου είναι πως την αλήθεια όσο κι θέλεις να την πνίξεις έχει ένα μοναδικό τρόπο να αναδύεται. 

Μ.Γ.: Υπάρχουν αλήθειες που δεν θα έπρεπε ποτέ να βγουν στην επιφάνεια;

Μ.Κ.: Ίσως αυτές που πληγώνουν και κάνουν περισσότερο κακό παρά καλό αν ειπωθούν. Τα κατά συνθήκη ψεύδη, κάποιες φορές επιβάλλονται, φυσικά όταν οι καταστάσεις το απαιτούν. 

Μ.Γ.: «Εσύ βλέπεις παντού φίλους, μα πολλοί φορούν προσωπεία για να κρύβουν τις πραγματικές τους προθέσεις» απευθύνει η Αρσινόη στον γιο της Φίλιππο. Πόση αλήθεια κρύβεται στα λόγια της;

Μ.Κ.: Η Αρσινόη επεσήμαινε αυτό που ο Φίλιππος λόγω του αφελή χαρακτήρα του αρνιόταν να διακρίνει στους άλλους. Έβλεπε φίλους γιατί η ευγένεια της ψυχής του, αυτή την πλευρά ήθελε να επιλέξει. Δυστυχώς αυτό συμβαίνει και στη δική μας καθημερινότητα. Πολλοί παρουσιάζονται με τη μάσκα της καλοσύνης και πίσω της κρύβεται η εκμετάλλευση και η απάτη. 

Μ.Γ.: Με κάθε βιβλίο σου, μας εντυπωσιάζεις με τα θέματα που διαλέγεις. Κοινωνικό, μεταφυσικό, θρησκευτικό και τώρα παραμυθένιο. Πάντα όμως δίνεις την εντύπωση μιας γλυκιάς και τρυφερής γραφής ακόμα και στα δύσκολα σημεία. Από που πηγάζει αυτή η αγνότητα γραφής που σε διακρίνει;

Μ.Κ.: Νομίζω πως είναι ο τρόπος που θέλω να βλέπω τα πράγματα. Αντιπαθώ τη βία και τις ίντριγκες, μα η πλοκή των ιστοριών μου τις απαιτεί.  Δυσκολεύομαι όταν πρέπει να περιγράψω τέτοιες καταστάσεις. Η ευαίσθητη πλευρά μου επιλέγει να λειαίνει τη σκληρότητα των γεγονότων και να την παρουσιάζει κάτω από ένα πιο συναισθηματικό πρίσμα. 

Μ.Γ.: Έχεις σκεφτεί με τι θα καταπιαστείς στο επόμενο βιβλίο σου;

Μ.Κ.: Βρίσκομαι ήδη στη διαδικασία συγγραφής ενός καινούργιου μυθιστορήματος. Η θεματολογία του είναι τελείως διαφορετική απ’ ότι έχω γράψει μέχρι στιγμής. Δεν έχει πάρει ακόμα την τελική του μορφή και δεν μπορώ να πω πολλά γι αυτό. Σε γενικές γραμμές είναι η ιστορία μιας αθώας υπαλλήλου που τυχαία ανακαλύπτει αποδείξεις για τις εγκληματικές πράξεις του πανίσχυρου εργοδότη της και η ζωή της τίθεται σε κίνδυνο.   

Μ.Γ.: Σ΄ ευχαριστώ πολύ για την παραχώρηση της συνέντευξης και σου εύχομαι καλοτάξιδο το βιβλίο σου.

Μ.Κ.: Ευχαριστώ κι εγώ για τις εύστοχες ερωτήσεις σου. Με βοήθησαν να αναλύσω την παραμυθένια ιστορία του βιβλίο, «Η λίμνη με τις νεράιδες» και να γνωρίσετε καλύτερα τους ήρωες που το πλαισιώνουν.

*Το μυθιστόρημα «Η λίμνη με τις νεράιδες» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πηγή

 Μαίρη Γκαζιάνη

Γεννήθηκε στα Ιωάννινα.  Μεγάλωσε στην Αθήνα όπου ζει μέχρι σήμερα και εργάσθηκε ως τραπεζοϋπάλληλος. Στο παρελθόν ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με την φωτογραφία ενώ τώρα ζωγραφίζει και παράλληλα γράφει. Έχει πραγματοποιήσει ατομικές εκθέσεις και έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές.

Τον Μάιο του 2012 κυκλοφόρησε την πρώτη ποιητική της συλλογή με τίτλο «Σου γράφω…», τον Σεπτέμβρη 2013 κυκλοφόρησε το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο ΕΝΑ ΦΕΓΓΑΡΙ ΛΙΓΟΤΕΡΟ και τον Ιούνιο του 2014 κυκλοφόρησε το βιβλίο της ΤΑ ΠΛΗΚΤΡΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ  από τις εκδόσεις ΄Οστρια. Επίσης, το παραμύθι της «Το ψαράκι του βυθού» συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο «Παραμύθια και Μαμάδες» εκδόσεις Βερέττα 2015.  Τον Ιούνιο 2017 κυκλοφόρησε το μυθιστόρημά της ΑΛΙΚΑ ΒΗΜΑΤΑ από την Εμπειρία Εκδοτική. Το 2019 θα κυκλοφορήσει το νέο της μυθιστόρημα από τις εκδόσεις Ωκεανός.

Την περίοδο 2011-2012 υπήρξε ραδιοφωνική παραγωγός στο magicradiolive. Από τον Νοέμβρη 2014 συνεργάζεται με το now24.gr και έχει πραγματοποιήσει πάνω από πεντακόσιες συνεντεύξεις. Το 2016 συμμετείχε στην τηλεοπτική εκπομπή ΚΑΛΩΣ ΤΟΥΣ του ΑιγαίοTV πραγματοποιώντας συνεντεύξεις σε ανθρώπους των τεχνών. Διετέλεσε Διευθύντρια Σύνταξης του on line Πολιτιστικού Περιοδικού Books and Style από Ιούλιο 2017 έως Μάρτιο 2018 οπότε αποχώρησε οικειοθελώς.

Μεγάλες της αγάπες είναι το θέατρο και ο χορός με τα οποία έχει ασχοληθεί ερασιτεχνικά.   

Related posts