Subscribe Now

Trending News

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
14 Απρ 2021
Πολιτισμός

Η συγγραφέας Δέσποινα Χατζή μιλάει για το νέο βιβλίο της «Οι Αλεξανδρινές-Η ζωή στη Νειλοχώρα»

Συνέντευξη στη Μαίρη Γκαζιάνη 

Η Δέσποινα Χατζή γεννήθηκε και ζει στην Αθήνα. Σπούδασε Τεχνολόγος Ιατρικών Εργαστηρίων, εκπαιδεύτηκε στα κέντρα Αιμοδοσίας των Νοσοκομείων Γ.Ν.Α. «Λαϊκό» και Παίδων «Αγία Σοφία» και εξειδικεύτηκε στον ιολογικό έλεγχο. Εργάστηκε στην Αιμοδοσία του Νοσοκομείου Παίδων «Αγία Σοφία» και στην Αιμοδοσία του Γ.Α.Ο.Ν.Α. «Άγιος Σάββας». Συμμετείχε σε ιατρικά συνέδρια, επιμορφωτικά προγράμματα ιατρικών εργαστηρίων και εκπαιδευτικές ημερίδες. Το 2012 συνταξιοδοτήθηκε.

Παράλληλα, ασχολήθηκε με εναλλακτικές θεραπείες, ρεφλεξολογία και ρέικι, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Σήμερα εργάζεται εθελοντικά στους Γιατρούς του Κόσμου. Μιλάει αγγλικά και ιταλικά. Είναι παντρεμένη και μητέρα δύο παιδιών.

Έργα της ίδιας: Μοιρογιασεμόλαδο (μυθιστόρημα, 2002), Ζωή σαν κρύσταλλο (μυθιστόρημα, 2009), Ο Λαέρτης και το μολύβι του σε ρυθμούς τανγκό (νουβέλα, 2011). Από τις εκδόσεις Μίνωας έχουν εκδοθεί τα βιβλία της Έρωτας μαΐστρος (μυθιστόρημα, 2014) και Σμαρώ-Από τον Βόσπορο στον Σηκουάνα (μυθιστόρημα, 2017).

ΜΑΙΡΗ ΓΚΑΖΙΑΝΗ: Πρόσφατα κυκλοφόρησε το νέο βιβλίο σας με τίτλο «Οι Αλεξανδρινές- Η ζωή στη Νειλοχώρα». Ποιες είναι οι Αλεξανδρινές του τίτλου;

ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΧΑΤΖΗ: Από τον τίτλο αντιλαμβάνεται κανείς ότι η μυθιστορία εκτυλίσσεται στις γειτονιές τις Αλεξάνδρειας. Ο υπότιτλος υποδηλώνει ότι γίνονται  αναφορές και σε άλλες πόλεις της Αιγύπτου που άφησε τα χνάρια του ο ελληνισμός.

Μ.Γ.: Σε ποιες χρονικές περιόδους ταξιδεύετε τους αναγνώστες μέσα από τις σελίδες του βιβλίου;

Δ.Χ.: Το βιβλίο  ξεκινά από το 1905 και καταλήγει στο πρόσφατο παρελθόν.

Μ.Γ.: Ποιο ήταν το έναυσμα ώστε να γράψετε για τη ζωή των Ελλήνων στη χώρα του Νείλου;

Δ.Χ.: Η ιδέα γεννήθηκε όταν ξεκίνησα μια  προσωπική έρευνα-  με αφορμή τις ρίζες μου- γύρω από την παροικία της Αλεξάνδρειας. Στην πορεία με γοήτευσε η όλη διαδικασία και  επεκτάθηκα και σε άλλες πόλεις της Αιγύπτου όπου υπήρχε ελληνισμός.

Μ.Γ.: Τι συνέβαινε στη ψυχή των δυο παιδιών, του Αγαμέμνονα και της Ουρανίας όταν έχασαν τους γονείς τους και μεγάλωναν κοντά στον θείο τους Ελευθέριο;

Δ.Χ.: Η Ουρανία και ο Αγαμέμνονας, μας συστήνονται για πρώτη φορά στην παιδική κι εφηβική τους ηλικία αντίστοιχα. Σ’ αυτή την ηλικία είναι σχεδόν αδύνατον να συμφιλιωθούν με την ιδέα ότι η άμμος της κλεψύδρας έχει τελειώσει για τους γονείς.

Μ.Γ.: Ποια συναισθήματα αφύπνισε η μικρή αιγύπτια Νόγια στην Κλειώ και την πήρε υπό την προστασία της;

Δ.Χ.: Πρωταρχικό  συναίσθημα, το συναίσθημα της αδικίας. Στην πορεία της συμβίωσης γεννήθηκαν κι άλλα συναισθήματα. Κάποια απ’ αυτά κατάφερε να τα διαχειριστεί, κάποια άλλα όχι.

Μ.Γ.: Οι γονείς της Κλειώς συμπεριφέρονταν με αξιοπρέπεια στην ευτυχία και με γενναιότητα στον πόνο. Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι να το επιτύχει κάποιος;

Δ.Χ.: Δεν έχει να κάνει με βαθμό δυσκολίας. Είναι καθαρά θέμα ήθους.

Μ.Γ.: «Για να μάθει τον κίνδυνο της φωτιάς, πρέπει να καεί» αναφέρει ο Αγαμέμνονας για την αδερφή του Ουρανία. Ήταν ριψοκίνδυνη, πεισματάρα ή είχε άγνοια των κινδύνων και των ηθών και εθίμων του αιγυπτιακού λαού;

Δ.Χ.: Τίποτα απ’ όσα αναφέρατε. Η προσβλητική στάση  της Ζυλιέτ την ανάγκασε να λειτουργεί με τον νόμο της δράσης και της δράσης.

Μ.Γ.: «Η γυναίκα στην Αφρική ήταν ένα πληγωμένο πλάσμα που αργοπέθαινε, αλλά το ουρλιαχτό του έμενε αμπαρωμένο στους τέσσερις τοίχους της φυλακής του» γράφετε για τις αρχές του 20 αιώνα. Πιστεύετε ότι έχουν αλλάξει τα πράγματα από τότε;

Δ.Χ.: Στις μεγάλες πόλεις υπάρχουν δείγματα αλλαγής. Στα χωριά όχι.

Μ.Γ.: Ποια συναισθήματα κατέκλυσαν την Κλειώ όταν επισκέφτηκε τη γενέτειρά της Αλεξάνδρεια;

Δ.Χ.: Συγκίνηση και ενοχή. Αυτά ήταν τα δύο κυρίαρχα συναισθήματα.

Μ.Γ.: «Η μελαγχολία δεν είναι ασθένεια, είναι ένας τρόπος να βλέπει κανείς τη ζωή» απευθύνει στην Κλειώ η μητέρα της Αικατερίνη. Από που μπορεί να πηγάζει αυτός ο τρόπος;

Δ.Χ.:  O όρος «μελαγχολία» προέρχεται από τον Ιπποκράτη και έχει σχέση με τους χυμούς του σώματος και τις τέσσερις ανθρώπινες ιδιοσυγκρασίες. Ο μελαγχολικός τύπος κυριαρχείται από τη  βαριά κινητικότητα, τη διεισδυτική ικανότητα και τη διάσταση του βάθους που χαρακτηρίζει τα υγρά. Εν ολίγοις, είναι η ικανότητα του ανθρώπου να στρέφεται προς τα μέσα του. Η ικανότητα του στοχασμού.

Μ.Γ.: «Στον πόνο μαζεύεσαι στο καβούκι σου για να προστατευτείς» γράφετε. Είναι μοναχικός ο πόνος;

Δ.Χ.: Ο πόνος με την πρωταρχική του έννοια, αυτή της αληθινής οδύνης είναι μοναχικός. Ειδάλλως δεν είναι πόνος αλλά μια μορφή δυσαρέσκειας.

Μ.Γ.: Η Ουρανία «συνειδητοποίησε πως οι διαδοχικές απώλειες που βίωσε από μικρό παιδί την οδήγησαν να ναρκισσεύεται με τον πόνο». Πως ναρκισσεύεται κάποιος με τον πόνο;

Δ.Χ.: Όπως αναφέρεται και στο βιβλίο για την Ουρανία ο ψυχολογικός πόνος ήταν κάτι γνώριμο κατά συνέπεια και οικείο. Ασυνείδητα λοιπόν αρνιόταν και να τον αποχωριστεί.

Μ.Γ.: «Ούτε λύπη, ούτε θυμό, ούτε χαρά, ούτε προσδοκία βρήκε» η Αικατερίνη στη συνάντηση με τον πατέρα της μετά από πολλά χρόνια. Ήταν δικαιολογημένη η απουσία συναισθημάτων;

Δ.Χ.: Απόλυτα δικαιολογημένη αν λάβουμε υπόψη την ανύπαρκτη παρουσία του πατέρα.

Μ.Γ.: «Να είσαι ευέλικτη στις ανάγκες των ανθρώπων» τονίζει ο Φάμπιο στην Κλειώ. Τι ήθελε να της τονίσει με τα λόγια του;

Δ.Χ.: Να δείχνει περισσότερη κατανόηση.

Μ.Γ.: «Όταν η λογική χώνεται στα χωράφια της καρδιάς, το αποτέλεσμα είναι τις περισσότερες φορές καταστροφικό» γράφετε. Τι προκαλεί η λογική στο συναίσθημα;

Δ.Χ.: Κάθε φυσιολογικός άνθρωπος τη λογική τη χρησιμοποιεί για πρακτικά και μετρήσιμα ζητήματα. Δεν μπορείς να πεις σε κάποιον σε αγαπώ 70%. Αν λοιπόν η λογική αρχίσει να εμπλέκεται στα χωράφια της καρδιάς το συναίσθημα κινδυνεύει να νεκρωθεί, στην καλύτερη περίπτωση να αποκοιμηθεί.

Μ.Γ.: Στις πρώτες σελίδες του βιβλίου διάβασα ότι το αφιερώνετε στον Αλεξανδρινό παππού σας. Υπάρχουν πραγματικά πρόσωπα και καταστάσεις όπου βασίσατε την ιστορία σας;

Δ.Χ.: Το βιβλίο είναι βασισμένο σε αληθινά γεγονότα της εποχής του. Τα πρόσωπα είναι φανταστικά καθώς και η πλοκή της μυθιστορίας.

Μ.Γ.: Έχετε επισκεφτεί τους τόπους που περιγράφετε στο βιβλίο;

Δ.Χ.: Αρκετές φορές.

Μ.Γ.: Σας ευχαριστώ πολύ για την παραχώρηση της συνέντευξης και σας εύχομαι καλοτάξιδο το βιβλίο σας.

Δ.Χ.: Σας ευχαριστώ κι εγώ για τη συνέντευξη.

*Το μυθιστόρημα «Οι Αλεξανδρινές-Η ζωή στη Νειλοχώρα» της Δέσποινας Χατζή κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μίνωας.

 Μαίρη Γκαζιάνη

Γεννήθηκε στα Ιωάννινα.  Μεγάλωσε στην Αθήνα όπου ζει μέχρι σήμερα και εργάσθηκε ως τραπεζοϋπάλληλος. Στο παρελθόν ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με την φωτογραφία ενώ τώρα ζωγραφίζει και παράλληλα γράφει. Έχει πραγματοποιήσει ατομικές εκθέσεις και έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές.

Τον Μάιο του 2012 κυκλοφόρησε την πρώτη ποιητική της συλλογή με τίτλο «Σου γράφω…», τον Σεπτέμβρη 2013 κυκλοφόρησε το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο ΕΝΑ ΦΕΓΓΑΡΙ ΛΙΓΟΤΕΡΟ και τον Ιούνιο του 2014 κυκλοφόρησε το βιβλίο της ΤΑ ΠΛΗΚΤΡΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ  από τις εκδόσεις ΄Οστρια. Επίσης, το παραμύθι της «Το ψαράκι του βυθού» συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο «Παραμύθια και Μαμάδες» εκδόσεις Βερέττα 2015.  Τον Ιούνιο 2017 κυκλοφόρησε το μυθιστόρημά της ΑΛΙΚΑ ΒΗΜΑΤΑ από την Εμπειρία Εκδοτική. Το 2019 θα κυκλοφορήσει το νέο της μυθιστόρημα από τις εκδόσεις Ωκεανός.

Την περίοδο 2011-2012 υπήρξε ραδιοφωνική παραγωγός στο magicradiolive. Από τον Νοέμβρη 2014 συνεργάζεται με το now24.gr και έχει πραγματοποιήσει πάνω από πεντακόσιες συνεντεύξεις. Το 2016 συμμετείχε στην τηλεοπτική εκπομπή ΚΑΛΩΣ ΤΟΥΣ του ΑιγαίοTV πραγματοποιώντας συνεντεύξεις σε ανθρώπους των τεχνών. Διετέλεσε Διευθύντρια Σύνταξης του on line Πολιτιστικού Περιοδικού Books and Style από Ιούλιο 2017 έως Μάρτιο 2018 οπότε αποχώρησε οικειοθελώς.

Μεγάλες της αγάπες είναι το θέατρο και ο χορός με τα οποία έχει ασχοληθεί ερασιτεχνικά.   

 

 

 

Related posts