Subscribe Now

Trending News

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
04 Απρ 2020
Πολιτισμός

Η Σμαραγδή Μητροπούλου μιλάει για το νέο βιβλίο της «Barsaat, Ο χορός της βροχής»  

Συνέντευξη στη Μαίρη Γκαζιάνη 

BARSAAT

Σε περιμένω

κι αντηχούν τα πολύχρωμα βραχιόλια στα χέρια μου

σαν χορεύω για σένα κάτω απ΄ του ουρανού τα νέφη.

Θα ΄ρθεις το νιώθω…

Μια λέξη μόνο…

Barsaat

Την ώρα της βροχής…

Barsaat

Κι ο χορός δεν σταματά…

 ΜΑΙΡΗ ΓΚΑΖΙΑΝΗ: Σμαραγδή,  πρόσφατα κυκλοφόρησε το νέο βιβλίο σου με τίτλο “Barsaat, ο χορός της βροχής”. Τι σημαίνει η λέξη Barsaat και πώς συνδέεται με τον χορό της βροχής;

ΣΜΑΡΑΓΔΗ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ: Λέξη ινδική το Barsaat σημαίνει βροχή.  O δε χορός της βροχής είναι χορός τελετουργικός, που έχει σκοπό να εξευμενίσει τους θεούς, ώστε να προκαλέσουν βροχή και να εξασφαλιστεί η προστασία των σπαρτών. Η δική μου Barsaat, ο δικός μου χορός της βροχής, σχετίζεται με έναν “στρόβιλο” καταστάσεων και συναισθημάτων, όπως τα σύννεφα που πυκνώνουν στον ουρανό κι ο δυνατός άνεμος που παρασύρει τα πάντα, μαζί με τη βροχή, την εποχή των μουσώνων.

Μ.Γ.: Σε ποιο χρόνο και τόπο έγραψες τα πεζά και τα ποιήματα του βιβλίου σου;

Σ.Μ.: Λένε πως τα βιβλία δεν έχουν πατρίδα. Το Barsaat μου όμως έχει… την αρχόντισσα του Αιγαίου, την Άνδρο!  Εδώ, στη δεύτερη πατρίδα μου (γιατί έτσι το νιώθω το αρχοντονήσι μας), έγραψα κι επιμελήθηκα και τα πεζά και τα ποιήματα του βιβλίου. Είναι ένα βιβλίο που δεν γράφτηκε μέσα στους τέσσερις τοίχους ενός δωματίου, αλλά στα πλακόστρωτα της Χώρας, στην πλατεία του Αφανούς Ναύτη, στην Ρίβα με τα αρχοντικά των καραβοκύρηδων, στην Αγία-Θαλασσινή…! Τέσσερα χρόνια τώρα έχω ρίξει άγκυρα σε αυτό τον ευλογημένο τόπο, την ανεξάντλητη πηγή έμπνευσής μου.

Μ.Γ.: Ο έρωτας τι θέση έχει στις σελίδες του;

Σ.Μ.: Στις σελίδες του Barsaat, ο έρωτας έχει ιδιαίτερη θέση και πολλές εκφάνσεις: υπάρχει ο έρωτας που σφραγίζεται με θάνατο.. ο ανεκπλήρωτος… ο μονόπλευρος… ο ανομολόγητος… ο δανεικός.

 

Μ.Γ.: Ποια είναι η δική σου σχέση με το υγρό στοιχείο, τη θάλασσα, τη βροχή κλπ;

Σ.Μ.: Η θάλασσα με ταξιδεύει, κυριολεκτικά και μεταφορικά. Χρόνια τώρα με μία βαλίτσα ρούχα κι όνειρα στο χέρι περιπλανιέμαι στο Αιγαίο. Κι αυτή η θάλασσα η μεγάλη, η απέραντη, αυτό το ατελείωτο μπλε, με εμπνέει και με γαληνεύει… όπως με εμπνέει και με γαληνεύει και η βροχή, ο ήχος της και η μυρωδιά που αφήνει στο χώμα.

Μ.Γ.: Τι συμβολίζει για σένα ένα μαύρο τριαντάφυλλο;

Σ.Μ.: Για μένα ένα μαύρο τριαντάφυλλο συμβολίζει το τέλος και τον αποχαιρετισμό.

Μ.Γ.: «Τα έχω βρει με τη μοναξιά μου» γράφεις στο πεζοποίημα Nocturno. Γνωρίζω ότι κάθε Σεπτέμβρη ο διορισμός ως καθηγήτρια σε στέλνει μακριά από την οικογένειά σου. Ποια είναι η σχέση σου με τη μοναξιά;

Σ.Μ.: Δε θα μιλήσω για μοναξιά, αλλά για μοναχικότητα. ΄Εχει γίνει φίλη μου πλέον και αρκετές φορές την επιζητώ, μέσα από μοναχικούς περιπάτους στη φύση και δίπλα στη θάλασσα… μου δίνεται η ευκαιρία να αφουγκραστώ τις σκέψεις μου, τις επιθυμίες μου, τον ίδιο τον εαυτό μου.

Μ.Γ.: Τι αναζητούσε η γυναίκα του «Άρωμα περγαμόντο» και «περιέφερε τις νύχτες το κορμί της σε έρωτες που γλιστρούσαν από πάνω της με το πρώτο φως»;

Σ.Μ.: Προσπαθούσε να ξορκίσει τη μοναξιά της και να μη σκέφτεται τον ένα και μοναδικό έρωτα της. Εκείνος  ζούσε στην καρδιά της και της τον θύμιζε ένα μπουκάλι άρωμα περγαμόντο.  Ο ίδιος βρισκόταν αλλού, σ’ έναν άλλο κόσμο. «Περιέφερε τις νύχτες το κορμί της», γιατί η νοσταλγία τις νύχτες γίνεται εντονότερη, καθώς οι αναμνήσεις κατακλύζουν το μυαλό. Όμως αυτοί οι έρωτες «γλιστρούσαν από πάνω της με το πρώτο φως», δίχως να της ξυπνήσουν κάτι, κάποιο συναίσθημα,  πέρα από την περιστασιακή ικανοποίηση των αναγκών της σάρκας.

Μ.Γ.: Η απώλεια υπάρχει διάχυτη στις σελίδες του βιβλίου. Από πού αναβλύζει αυτή η ανάγκη να γράφεις για την απώλεια;

Σ.Μ.: Είναι ένας τρόπος να απαλύνω και να ξορκίσω τις δικές μου απώλειες…

Μ.Γ.: «Πόσο διαρκεί ένα όνειρο;» ρωτάς στο «Ημερολόγιο μιας ανάμνησης». Εσύ τι πιστεύεις;

Σ.Μ.: Συνήθως ένα όνειρο μπορεί να διαρκέσει λίγο, αλλά να μας σημαδέψει για πάντα… ειδικά το όνειρο που παρέμεινε όνειρο.

Μ.Γ.: «Κι όπως πέφτουν της βροχής οι σταγόνες πόντο πόντο κεντώ το κορμί σου» γράφεις. Τι είδους συναισθήματα σου προκαλεί η βροχή;

Σ.Μ.: Η βροχή με κάνει να «χάνομαι» στις αναμνήσεις μου, να αναπολώ, να νοσταλγώ, μα και να «συλλαμβάνω» εικόνες με τα μάτια της ψυχής… εικόνες που μετουσιώνονται σε λέξεις…

Μ.Γ.: Τι ήθελες να  τονίσεις με το διήγημά σου «Ένα κουτί… μια ζωή»; 

Σ.Μ.: Στο διήγημα «Ένα κουτί… μια ζωή», η ηρωίδα μου η Κλάρα ταξιδεύει στο παρελθόν της μέσα από διάφορες φωτογραφίες κλεισμένες σ’ ένα κουτί… θυμάται γεγονότα που τη σημάδεψαν, λανθασμένες συμπεριφορές με αποτελέσματα τραγικά, συνειδητοποιώντας πως οι δεύτερες ευκαιρίες για την όποια διόρθωση λαθών δίνονται σπάνια ή/και καθόλου μερικές φορές. Ωστόσο η συγχώρεση κι η λύτρωση μπορούν να δοθούν έστω και μέσα από μία τρίτη διάσταση.

Μ.Γ.: Πώς προέκυψε το ποίημα «Πίστη και φως»;

Σ.Μ.: Το ποίημα «Πίστη και φως» είναι εμπνευσμένο από την Παναγία Θεοσκέπαστη της Άνδρου. Μάλιστα, αναγνώσθηκε μέσα στο ναό ανήμερα στη Χάρη Της.

 

Μ.Γ.: Ποια ήταν τα συναισθήματά σου κατά τη διάρκεια της συγγραφής του βιβλίου;

Σ.Μ.: Κατά τη διάρκεια συγγραφής του Barsaat, με κατέκλυζαν πολλά και διαφορετικά συναισθήματα: νοσταλγία, γλυκιά μελαγχολία, πόνος της απώλειας μα και ελπίδα… κι η αίσθηση πως η ζωή είναι ένα ταξίδι θαλασσινό. Και με μπουνάτσα και με φουρτούνα είναι το ίδιο συναρπαστικό.

 

Μ.Γ.: Είναι αυτά τα συναισθήματα που θέλεις να εισπράξει ο αναγνώστης;

Σ.Μ.: Ναι, αυτά ακριβώς.

Μ.Γ.: Ευχαριστώ πολύ για την παραχώρηση της συνέντευξης και σου εύχομαι καλοτάξιδο το βιβλίο σου.

Σ.Μ.: Κι εγώ ευχαριστώ από καρδιάς  και εσένα Μαίρη μου και το now24.  Θα ήθελα επίσης να ευχηθώ από καρδιάς, υγεία και αγάπη για όλο τον κόσμο. Να χαμογελάμε και να ονειρευόμαστε.

 *Το βιβλίο «Barsaat Ο χορός της βροχής» της Σμαραγδής Μητροπούλου κυκλοφορεί από τις εκδόσεις 24γράμματα.

Μαίρη Γκαζιάνη

Γεννήθηκε στα Ιωάννινα.  Μεγάλωσε στην Αθήνα όπου ζει μέχρι σήμερα και εργάσθηκε ως τραπεζοϋπάλληλος. Στο παρελθόν ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με την φωτογραφία ενώ τώρα ζωγραφίζει και παράλληλα γράφει. Έχει πραγματοποιήσει ατομικές εκθέσεις και έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές.

Τον Μάιο του 2012 κυκλοφόρησε την πρώτη ποιητική της συλλογή με τίτλο «Σου γράφω…», τον Σεπτέμβρη 2013 κυκλοφόρησε το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο «Ένα φεγγάρι λιγότερο» από τις εκδόσεις Ελληνική Πρωτοβουλία και τον Ιούνιο του 2014 κυκλοφόρησε το βιβλίο της «Τα πλήκτρα της σιωπής»  από τις εκδόσεις ΄Οστρια. Επίσης, το παραμύθι της «Το ψαράκι του βυθού» συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο «Παραμύθια και Μαμάδες» εκδόσεις Βερέττα 2015.  Τον Ιούνιο 2017 κυκλοφόρησε το μυθιστόρημά της «Άλικα βήματα» από την Εμπειρία Εκδοτική. Το 2019 θα κυκλοφορήσει το νέο της μυθιστόρημα από τις εκδόσεις Ωκεανός.

Την περίοδο 2011-2012 υπήρξε ραδιοφωνική παραγωγός στο magicradiolive. Από τον Νοέμβρη 2014 συνεργάζεται με το now24.gr και έχει πραγματοποιήσει πάνω από πεντακόσιες συνεντεύξεις. Το 2016 συμμετείχε στην τηλεοπτική εκπομπή «Καλώς τους» του ΑιγαίοTV πραγματοποιώντας συνεντεύξεις σε ανθρώπους των τεχνών. Διετέλεσε Διευθύντρια Σύνταξης του on line Πολιτιστικού Περιοδικού Books and Style από Ιούλιο 2017 έως Μάρτιο 2018 οπότε αποχώρησε οικειοθελώς.

Μεγάλες της αγάπες είναι το θέατρο και ο χορός με τα οποία έχει ασχοληθεί ερασιτεχνικά.   

Related posts