Subscribe Now

Trending News

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
07 Απρ 2020
Πολιτισμός

Η Σμαραγδή Μητροπούλου: «Μια στιγμή, μια αιωνιότητα μονάχα»

 


Από την Μαίρη Γκαζιάνη
Την Σμαραγδή Μητροπούλου την γνωρίσαμε ως θεατρική συγγραφέα με το βιβλίο της «Πριν ο ήλιος δύσει». Το νέο βιβλίο της περιλαμβάνει μια συλλογή διηγημάτων με τίτλο «Μια στιγμή, μια αιωνιότητα μονάχα» όπου κυρίαρχο στοιχείο είναι ο ανεκπλήρωτος έρωτας. Παλαιότερα, έχει τιμηθεί με το βραβείο Λογοτεχνίας του Φανταστικού Larry Niven (Α΄ βραβείο στην κατηγορία «Φαντασία»). Η ίδια δηλώνει ότι μοιράζει την αγάπη της εξίσου στη διδασκαλία και στη συγγραφή ιστοριών.
 ΕΡ. Σμαραγδή, γεννήθηκες στην Αθήνα αλλά μεγάλωσες στην Μεθώνη Μεσσηνίας. Ποια θυμάσαι ως πρώτα λογοτεχνικά σου αναγνώσματα;
ΑΠ. Πρώτα μου λογοτεχνικά αναγνώσματα ήτανε τα παραμύθια που διαβάζαμε μαζί με την αείμνηστη μητέρα μου, λίγο πριν παραδοθώ στην αγκαλιά του Μορφέα… κι επίσης τα βιβλία κλασικής λογοτεχνίας (σε διασκευή για παιδιά) των εκδόσεων ΑΓΚΥΡΑ.
ΕΡ. Έχεις σπουδάσει Ιστορία και Αρχαιολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Η επιστήμη σου είναι πολύ κοντά στη συγγραφή. Πότε άρχισες να γράφεις;
ΑΠ. Έγραφα από μικρή ηλικία. Τα πρώτα μου τετράδια με τα ποιηματάκια και τις ιστοριούλες που σκάρωνα υπάρχουν ακόμα στο συρτάρι του κομοδίνου μου στο πατρικό μου σπίτι. Αρκετές φορές, όποτε κατεβαίνω στα πάτρια εδάφη, κάθομαι και τα ξεφυλλίζω. Κιτρινισμένα από το χρόνο, έχουν το δικό τους άρωμα νοσταλγίας.  Πιο οργανωμένα άρχισα να γράφω τα τελευταία επτά με οκτώ χρόνια.
ΕΡ. Σήμερα εργάζεσαι ως εκπαιδευτικός. Ποια είναι η σχέση σου με τα παιδιά;
ΑΠ. Ειλικρινά, δεν θα μπορούσα να με φανταστώ να κάνω άλλο επάγγελμα. Θεωρώ πως η δουλειά του εκπαιδευτικού είναι από τις πιο δημιουργικές (παρ’ όλες τις δυσκολίες και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε). Τα παιδιά σε βοηθάνε να μη χάσεις την όποια παιδικότητα/αθωότητα/αγνότητα σου έχει απομείνει ακόμη, έστω καταχωνιασμένη σε μια γωνιά της καρδιάς. Προσωπικά, προσπαθώ να είμαι κοντά στα παιδιά και να τα ενθαρρύνω, όχι μόνο σε ό,τι αφορά τα μαθήματα, αλλά γενικά σε ό,τι αφορά τη ζωή και τα όνειρά τους…
ΕΡ. Τα παιδιά στην ηλικία της εφηβείας ασχολούνται με τη λογοτεχνία;
ΑΠ. Ναι, έχω συναντήσει αρκετούς εφήβους που ασχολούνται με τη λογοτεχνία και ως αναγνώστες   και ως δημιουργοί. Δε θα ξεχάσω τη στιγμή που μια μαθήτρια μου μού έδωσε δειλά ένα χειρόγραφό της να δω. Ήταν μια ιστορία τόσο καλογραμμένη, με τόσο συναίσθημα που ειλικρινά συγκινήθηκα, όταν τη διάβασα.
ΕΡ. Το πρώτο βιβλίο σου είναι ένα θεατρικό έργο με τον τίτλο «Πριν ο ήλιος δύσει». Σε τι αναφέρεται;
ΑΠ. Είναι η πορεία ζωής ενός νέου ανθρώπου (θα μπορούσε να είναι ο φίλος μας, ο γείτονάς μας, ο συμμαθητής μας), όπως την ξεδιπλώνει στον ιερέα των φυλακών. Μέσα στο βιβλίο ακούγεται η δική του φωνή και σε κάποια σημεία θα έλεγα η δική του κραυγή. Παρουσιάζει τον πραγματικό του εαυτό στον μοναδικό άνθρωπο που έχει σταθεί δίπλα του και τον αγαπά άδολα και με ειλικρίνεια, δίχως να τον κρίνει.
ΕΡ. Έχεις συμμετάσχει σε ανθολόγια διηγημάτων και μάλιστα έχεις βραβευτεί. Γιατί επιλέγεις να γράφεις μικρές ιστορίες;
ΑΠ. Γράφω μικρές ιστορίες, γιατί μου αρέσει και να αναλύω μα και να συμπυκνώνω ταυτόχρονα, όπου χρειάζεται. Ωστόσο, πειραματίζομαι με όλα τα είδη του γραπτού λόγου….
ΕΡ. Πριν λίγο καιρό κυκλοφόρησε το βιβλίο σου «Μια στιγμή, μια αιωνιότητα μονάχα». Πρόκειται για μια συλλογή διηγημάτων. Πώς το εμπνεύστηκες;
ΑΠ. Το βιβλίο αυτό συνδυάζει προσωπικά μου βιώματα με μυθοπλασία. Οι ιστορίες αυτές γράφτηκαν κάποια κρύα βράδια του χειμώνα, ενώ απ’ έξω ακουγόταν το βουητό του ανέμου και οι στάλες της βροχής. Πηγή έμπνευσης, επίσης, υπήρξαν μουσικά κομμάτια, που μου κρατούσαν συντροφιά καθώς έγραφα…!
ΕΡ. Πώς μπορεί μια αιωνιότητα να κλειστεί σε μια στιγμή;
ΑΠ. Μια στιγμή μπορεί να είναι τόσο δυνατή, να μας σημαδέψει τόσο πολύ, που, ακόμα κι αν κρατήσει λίγο, μας καταδιώκει μετά για μια αιωνιότητα. Μάλλον, για να το πω πιο σωστά, νιώθουμε ότι διαρκεί μια αιωνιότητα.
ΕΡ. Ο ανεκπλήρωτος έρωτας είναι  κυρίαρχο στοιχείο στις διηγήσεις σου. Τι είναι ο έρωτας για σένα;
ΑΠ. Για μένα ο έρωτας είναι δύναμη και κίνητρο για δημιουργία. Είναι πηγή ζωής και έμπνευση.
ΕΡ. Και το μεταφυσικό στοιχείο βρίσκεται έντονα στις αφηγήσεις σου. Τι θέλεις να τονίσεις;
ΑΠ. Θα σου απαντήσω με κάποιες φράσεις από το βιβλίο μου: «Οι ψυχές όσων αγαπάμε γίνονται τις νύχτες αστέρια που λάμπουν στο στερέωμα και τη μέρα ταξιδεύουν πάνω σ’ ένα άσπρο σύννεφο»
«Όσο με κουβαλάς μέσα σου δε θα πεθάνω ποτέ….»
«Ένας καβαλάρης πάνω σ’ ένα κόκκινο άτι με πήρε από το χέρι και με οδήγησε εδώ, στην Ανατολή. Οι μύθοι της λένε πως οι ψυχές γίνονται άστρα που λάμπουν στο στερέωμα. Μπορούν, όμως, να ζήσουν και πάλι απ’ την αρχή».
Κάθε τέλος είναι και μια καινούργια αρχή. Κάθε ψυχή είναι ένα αστέρι στο στερέωμα που μας φωτίζει και μας δείχνει το δρόμο… και κάποιες φορές μπορεί να έρθει να μας αγκαλιάσει στα όνειρά μας.
 
ΕΡ. «Όνειρα… αποφάσεις… επιλογές…». Οι άνθρωποι κατευθύνουν τη μοίρα τους ή τους οδηγεί η μοίρα;
ΑΠ. Πιστεύω πως συμβαίνουν και τα δυο.
ΕΡ. «Δεν μπορείς να θρηνείς μια ζωή για έναν έρωτα που κράτησε όσο το πετάρισμα ενός βλεφάρου! Η φωνή της λογικής» γράφεις. Μπορεί το συναίσθημα να έχει διαφορετική «φωνή»;
ΑΠ. Δεν είναι λίγες οι φορές που το συναίσθημα συγκρούεται με τη λογική.
ΕΡ. Έχεις σκεφτεί να γράψεις ένα μυθιστόρημα;
ΑΠ. Ναι, είναι μέσα στους στόχους μου. Τα υπόλοιπα… τα φυλάω για έκπληξη!
ΕΡ. Τι είναι για σένα η συγγραφή;
ΑΠ. Για μένα η συγγραφή είναι λύτρωση, ελευθερία ψυχής, έρωτας μεγάλος και τρόπος ζωής.
ΕΡ. Τι θα ήθελες να πεις ως επίλογο της κουβέντας μας;
ΑΠ. Κατ’ αρχήν να ευχαριστήσω για τη φιλοξενία και εσένα Μαίρη μου και το now24. Και να ευχηθώ από καρδιάς, υγεία και αγάπη για όλο τον κόσμο. Να χαμογελάμε και να ονειρευόμαστε.  Άλλωστε «τα όνειρα κάποιες φορές μοιάζουν με αποξηραμένα άνθη φυλακισμένα στο μπαούλο του χρόνου… περιμένουν τη στιγμή που θα τα βγάλουμε στο φως».
*** Το βιβλίο «Μια στιγμή, μια αιωνιότητα μονάχα» της Σμαραγδής Μητροπούλου κυκλοφορείς από τις εκδόσεις ΟΣΤΡΙΑ
 

Μαίρη Γκαζιάνη
Γεννήθηκε στα Ιωάννινα.  Μεγάλωσε στην Αθήνα όπου ζει μέχρι σήμερα και εργάσθηκε ως τραπεζοϋπάλληλος. Στο παρελθόν ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με την φωτογραφία ενώ τώρα ζωγραφίζει και παράλληλα γράφει. Τον Μάιο του 2012 κυκλοφόρησε την πρώτη ποιητική της συλλογή με τίτλο «Σου γράφω…», τον Σεπτέμβρη 2013 κυκλοφόρησε το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο ΕΝΑ ΦΕΓΓΑΡΙ ΛΙΓΟΤΕΡΟ και τον Ιούνιο του 2014 κυκλοφόρησε το βιβλίο της ΤΑ ΠΛΗΚΤΡΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ  από τις εκδόσεις ΟΣΤΡΙΑ. Επίσης, το παραμύθι της «Το ψαράκι του βυθού» συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο «Παραμύθια και Μαμάδες» εκδόσεις Βερέττα 2015. 
Γράφει στίχους για τραγούδια, με τελευταίο «Το λάθος» το οποίο συμπεριλαμβάνεται στο CD «Με τον άνεμο της Όστρια» σε μουσική Ελένης Μπελιμπασάκη και ερμηνεία Βασίλης Διαμάντης. Υπήρξε ραδιοφωνική παραγωγός ενώ μεγάλες της αγάπες είναι το θέατρο και ο χορός με τα οποία ασχολείται ερασιτεχνικά.

 
 

Related posts