Subscribe Now

Trending News

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
05 Δεκ 2021
Πολιτισμός

Η συγγραφέας Άννα Μητσοπούλου μιλάει για το νέο βιβλίο της “Σαν δυο σταγόνες νερό”

 


Από τη Μαίρη Γκαζιάνη
 
 
Η Άννα Μητσοπούλου γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Φλώρινα. Είναι παντρεμένη και έχει δυο παιδιά. Απόφοιτος Νοσηλευτικής Σχολής, άσκησε το επάγγελμα δυο χρόνια (2009-2011). Εργάστηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Φλώρινας, καθώς και στο Κέντρο Παιδικής Μέριμνας Αρρένων Φλώρινας. Τα προηγούμενα χρόνια εργάστηκε παρέχοντας γραμματειακή υποστήριξη σε υπηρεσίες του νομού. Σήμερα είναι διορισμένη στο ΙΚΑ ΕΤΑΜ ΑΘΗΝΩΝ. Από μικρή ηλικία της άρεσε να αποτυπώνει τις σκέψεις της στο χαρτί. Το βιβλίο “Φώτισες τη ζωή μου” είναι το πρώτο της βιβλίο.
 
ΕΡ. Άννα σε γνωρίσαμε ως συγγραφέα με το πρώτο βιβλίο σου που έχει τον τίτλο «Φώτισες τη ζωή μου» και αναφέρεται στην παρένθετη μητέρα. Ποια ανάγκη σε οδήγησε να γράψεις γι΄ αυτό το θέμα;
ΑΠ. Η απόκτηση ενός παιδιού είναι ό,τι καλύτερο μπορεί να συμβεί στη ζωή μιας  γυναίκας. Επειδή  βίωσα την απώλεια του πρώτου μου παιδιού, αναρωτήθηκα στη συνέχεια πώς θα αντιμετώπιζα τα προβλήματα της τεκνοποίησης, που ίσως προέκυπταν στο μέλλον. Γεννήθηκε στο μυαλό μου η λύση της παρένθετης μητρότητας. Θα είχα το δύναμη και την αντοχή να καταφύγω σε αυτή τη λύση; Ακόμα αναρωτιέμαι…
ΕΡ. Πριν λίγες μέρες, έγινε η παρουσίαση του δεύτερου βιβλίου σου με τίτλο «Σαν δυο σταγόνες νερό» και αναφέρεται σε δυο δίδυμες αδερφές. Έχεις κάποια εμπειρία από δίδυμα αδέρφια;
ΑΠ. Εμπειρίες από δίδυμα αδέρφια είχα δεχτεί από το στενό οικογενειακό μου περιβάλλον. Γνώριζα επομένως πώς σκέφτονται και πώς αντιδρούν.
ΕΡ. Πιστεύεις ότι η σχέση των δίδυμων είναι διαφορετική από τις σχέσεις άλλων αδερφών;
ΑΠ. Η σχέση των διδύμων αδερφών είναι ιδιαίτερη. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να αναπτυχθεί μια δυνατή σχέση μεταξύ αδερφών που δεν είναι δίδυμοι. Η οικογένεια χτίζει τους δεσμούς και διαμορφώνει τις συνθήκες για μια υγιή αδερφική σχέση.
ΕΡ. Στο βιβλίο σου αναφέρεις τη «μαμαδένια» μυρωδιά. Οι μαμάδες έχουν διαφορετική μυρωδιά και είναι η ίδια ή διαφορετική για κάθε παιδί της ίδιας μαμάς;
ΑΠ. Οι μαμά μας έχει τη δική της μαμαδένια μυρωδιά. Μπαίνουμε στο χώρο και καταλαβαίνουμε ότι ήταν εκεί.  Το βρέφος  αναγνωρίζει τη μητρική μυρωδιά από τη στιγμή της γέννησης του και ησυχάζει μόνο στη δική της αγκαλιά. Κάθε παιδί πιστεύω ότι αντιλαμβάνεται διαφορετικά τη μυρωδιά της μαμάς του. Ισχύει και το αντίστροφο.           Για την μαμά το κάθε παιδί της μυρίζει διαφορετικά και είναι τόσο δυνατή αυτή η μυρωδιά που την αντιλαμβάνεται ακόμα και αν δεν το βλέπει.
ΕΡ. «Ένας γόρδιος δεσμός της ένωνε» γράφεις για τη σχέση των δυο δίδυμων κοριτσιών. Όμως οι δυο αδερφές απομακρύνθηκαν για διάφορους λόγους. Ξέρουμε ότι ο γόρδιος δεσμός  κόβεται με το σπαθί. Το σπαθί στάθηκε ικανό να κόψει τον δικός τους γόρδιο δεσμό;
ΑΠ. Το σπαθί δεν στάθηκε ικανό να κόψει τον γόρδιο δεσμό στη δική τους περίπτωση. Ούτε ο θάνατος δεν μπόρεσε να χωρίσει τις δυο αδερφές.
ΕΡ. «Εσύ είμαι εγώ και εγώ εσύ, είπε η Άρτεμη στη Λυδία. Η Λυδία τρόμαξε, σκέφτηκε ότι είναι παραλογισμός». Πόσο παράλογη είναι αυτή η δήλωση της Άρτεμης;
ΑΠ. Η δήλωση αυτή της Άρτεμης είναι αλήθεια ότι κρύβει μια δόση παραλογισμού. Το κύτταρο διαιρέθηκε και τα δυο μέρη που προέκυψαν αναπτύχθηκαν αυτόνομα. Ήταν δυο σώματα με δυο διαφορετικές ψυχές. Η Λυδία ήταν ορθολογίστρια και μπορούσε να το δει ξεκάθαρα.
ΕΡ. Υπάρχει εξάρτηση της Άρτεμης από τη Λυδία η οποία είναι κατά δέκα λεπτά μεγαλύτερη. Γνωρίζεις αν αυτό συμβαίνει γενικότερα στα δίδυμα αδέρφια;
ΑΠ. Η Άρτεμη είχε ένα είδος εξάρτησης από τη Λυδία. Δεν είναι απόλυτο να συμβαίνει πάντα στα δίδυμα αυτό. Πάντως ένας ιδιαίτερος δεσμός πάντα θα ενώνει τα δίδυμα.
ΕΡ. Κατά τη συγγραφή του βιβλίου, αναζήτησες πληροφορίες από κάποιο ειδικό για τις συμπεριφορές των διδύμων;
ΑΠ. Κατά τη συγγραφή του βιβλίου δεν αναζήτησα πληροφορίες από κάποιον ειδικό, γιατί μεγάλωσα με δίδυμα. Γνώριζα με κάθε λεπτομέρεια τις αντιδράσεις τους κα είχα εισχωρήσει στον τρόπο σκέψης τους. Όμως βιβλία και άρθρα που ασχολούνταν με τον ιδιαίτερο κώδικα επικοινωνίας τους είχα μελετήσει.
ΕΡ. «Υποσυνείδητα, ήθελε να ζήσει τη ζωή της αδερφής της» γράφεις για την Άρτεμη. Πιστεύεις ότι, υποσυνείδητα, οδηγήθηκε σ΄ ένα «στιγμιαίο λάθος» ώστε να ζήσει την ζωή της αδερφής της;
ΑΠ. Είχαν μάθει να μοιράζονται τα πάντα από τον μητρικό σάκο. Επίσης όσοι έχουν διαβάσει το βιβλίο, καταλαβαίνουν τί εννοώ, η περίπτωση των δυο κοριτσιών δεν ήταν συνηθισμένη. Ο          δεσμός που τις ένωνε ήταν άρρηκτος. Το λάθος ήταν στιγμιαίο που έμελλε όμως να καθορίσει την πορεία της ζωής τους. Γιατί το έκανε; Πάντως σίγουρα όχι για να την πληγώσει. Άβυσσος η ψυχή των διδύμων…
 ΕΡ. Σε κάποιο άλλο σημείο την αναφέρεις ως προέκταση της αδερφής της. Ως προέκτασή της –θεωρούσε ασυνείδητα-  ότι δικαιούται ότι έχει η αδερφή της; Δεν υπάρχει δικό σου και δικό μου κατά την Άρτεμη;
ΑΠ. Όχι, η Άρτεμη δεν θεωρούσε ότι  δικαιούται αυτά που ανήκουν στην  αδερφή της.  Ήταν ένα όλο, που για κάποιον ανεξήγητο λόγο διαιρέθηκε. Αυτό ήταν το θαύμα της φύσης. Όσον αφορά τη μεταξύ τους επικοινωνία κανείς ποτέ από μας δεν θα καταλάβει γιατί δεν θα νιώσουμε ποτέ όπως νιώθουν οι δίδυμοι. Άρα οι θεωρίες μας απέχουν μακράν .
ΕΡ. Άννα, πες μου τη δική σου άποψη, η Λυδία θυσιάζεται μπροστά στις ασυνείδητες επιλογές της αδερφή της;
ΑΠ. Αυτό που κάνει η Λυδία δεν είναι θυσία, αλλά επιλογή ζωής. Η αγάπη για την αδερφή της είναι το παν. Δεν θα μπορούσε να ζήσει διαφορετικά. Και η Άρτεμη το ίδιο θα έκανε για αυτήν.
ΕΡ. Η Άρτεμη γεννήθηκε «λειψή» σε σχέση με την Λυδία. Κι αν αυτό δεν πιστοποιείται εξωτερικά, υποβόσκει εσωτερικά. Μήπως γι΄ αυτό το λόγο η Λυδία αισθανόταν «ευνοημένη» σε βάρος της αδερφής της κι αυτό της δημιουργούσε ενοχές;
ΑΠ. Πιστεύω ότι έμαθαν να ζουν με αυτό τον τρόπο από μικρή ηλικία. Δεν είναι τρομερό να γεννηθεί κάποιος με μονήρη νεφρό. Επιτελεί φυσιολογικά ο ένας τις λειτουργίες που θα έκαναν οι δυο. Με υγιεινή ζωή και σωστή καθοδήγηση το άτομο πορεύεται. Εξάλλου τα κορίτσια ήταν τυχερά που είχαν για γονείς τον Ανέστη και τη Σοφία. Χειρίστηκαν άψογα όλες τις καταστάσεις που αφορούσαν τα παιδιά τους.
ΕΡ. «Η αδερφή της ήταν το θύμα. Αυτή ο θύτης. Την είχε καρφώσει βαθιά πισώπλατα. Με μια μαχαιριά. Άθελά της, αλλά το είχε κάνει» γράφεις για την Άρτεμη. Μήπως ήταν μια μαχαιριά κι αυτό που συνέβαινε στην Άρτεμη από τη στιγμή της γέννησής της; Μια μαχαιριά που σίγουρα δεν ήταν θύτης η Λυδία, ήταν όμως θύτης η δίδυμη κύηση που μέρος της ήταν και η Λυδία;
ΑΠ. Δεν θεωρώ θύμα ούτε τη Λυδία, ούτε την Άρτεμη. Η δίδυμη κύηση δεν είναι ο θύτης αλλά το θαύμα του Θεού που μας βοηθά να αντιληφθούμε ότι υπάρχει μια ανώτερη δύναμη που ξεκινάει εκεί που σταματά η επιστήμη.
ΕΡ. «Ήταν καθήκον για το άλλο της μισό» γράφεις για τη Λυδία. Το καθήκον δεν σημαίνει απαραίτητα και αγάπη. Μήπως η Λυδία ασυνείδητα αισθανόταν πάντα «χρεωμένη» απέναντι στην αδερφή της διότι είχε ευνοηθεί κατά τη δίδυμη κύηση;
ΑΠ. Για τη συγκεκριμένη περίπτωση καθήκον και αγάπη σήμαινε το ίδιο πράγμα. Στα δίδυμα συνήθως ό ένας είναι ο ηγέτης και ο άλλος ο ακόλουθος. Η Λυδία λοιπόν σαν ηγέτης ένιωθε ότι πάντα θα είχε υπό την προστασία της την αδερφή της.
ΕΡ. Άννα, ένα μεγάλο μέρος του βιβλίου αναφέρεται στους γιατρούς χωρίς σύνορα και τις δραστηριότητές τους στην Αφρική. Είναι προϊόν της φαντασίας σου ή από κάπου άντλησες πληροφορίες;
ΑΠ. Όλα είναι γεγονότα που διάβασα από εφημερίδες και έγκυρα περιοδικά. Επίσης το διαδίκτυο παρέχει πλούσιο υλικό και πολλές επώνυμες μαρτυρίες ανθρώπων.
ΕΡ. Κατά τη διάρκεια συγγραφής του βιβλίου, πως αισθανόσουν ως Λυδία και πως ως Άρτεμη, ποια σε δυσκόλεψε να «μπεις» στη ψυχοσύνθεσή της και με ποια ταυτίστηκες πιο πολύ;
ΑΠ. Ως Άρτεμη πονούσα και υπέφερα περισσότερο. Ως Λυδία όμως δικαιώθηκα στο τέλος. Θα μπορούσα να αναφερθώ συγκεκριμένα αλλά έτσι θα πρόδιδα πολλά μυστικά και δεν είναι δίκαιο για τους αναγνώστες. Ταυτίστηκα με τη Λυδία. Ήταν πιο κοντά στη δική μου ιδιοσυγκρασία.
ΕΡ. Άννα σου εύχομαι καλοτάξιδο το νέο βιβλίο σου «Σαν δυο σταγόνες νερό» και αφήνω τον επίλογο της κουβέντας μας σε σένα.
ΑΠ. Σε ευχαριστώ για τις ευχές σου! Είναι σπουδαίο να νιώθεις τη στήριξη των ομότεχνων σου. Θα κλείσω την κουβέντα μας με την πρόταση του μικρού μου Νικόλα «Την αγαπώ μαμά τη ΛΥΔΙΑ….» Ποτέ δεν μπορείς να ξεγελάσεις την ψυχούλα ενός μικρού παιδιού. Η μαμά είναι πάντα μια!
*** Το βιβλίο «Σαν δυο σταγόνες νερό» της Άννας Μητσοπούλου κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΜΑΤΙ
 

Μαίρη Γκαζιάνη
Γεννήθηκε στα Ιωάννινα.  Μεγάλωσε στην Αθήνα όπου ζει μέχρι σήμερα και εργάσθηκε ως τραπεζοϋπάλληλος. Στο παρελθόν ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με την φωτογραφία ενώ τώρα ζωγραφίζει και παράλληλα γράφει. Τον Μάιο του 2012 κυκλοφόρησε την πρώτη ποιητική της συλλογή με τίτλο «Σου γράφω…», τον Σεπτέμβρη 2013 κυκλοφόρησε το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο ΕΝΑ ΦΕΓΓΑΡΙ ΛΙΓΟΤΕΡΟ και τον Ιούνιο του 2014 κυκλοφόρησε το βιβλίο της ΤΑ ΠΛΗΚΤΡΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ  από τις εκδόσεις ΟΣΤΡΙΑ. Επίσης, το παραμύθι της «Το ψαράκι του βυθού» συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο «Παραμύθια και Μαμάδες» εκδόσεις Βερέττα 2015. 
Γράφει στίχους για τραγούδια, με τελευταίο «Το λάθος» το οποίο συμπεριλαμβάνεται στο CD «Με τον άνεμο της Όστρια» σε μουσική Ελένης Μπελιμπασάκη και ερμηνεία Βασίλης Διαμάντης. Υπήρξε ραδιοφωνική παραγωγός ενώ μεγάλες της αγάπες είναι το θέατρο και ο χορός με τα οποία ασχολείται ερασιτεχνικά.

 
 
 

Related posts