Subscribe Now

Trending News

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
20 Μαΐ 2024
Πολιτισμός

Η ποιήτρια Ανδρονίκη Ατζέμογλου “εξομολογείται” στην συγγραφέα Μαίρη Γκαζιάνη

Συνέντευξη απο τη συγγραφέα Μαίρη Γκαζιάνη

Η Ανδρονίκη Ατζέμογλου μέσα από ποιήματα, βουτηγμένα στα άδυτα της ψυχής, γραμμένα με την αύρα της, μας εγκλωβίζει σε μια κατάδυση και στη συνέχεια μας απελευθερώνει μέσα από την ανάδυση.

Γεννήθηκες στο Μόναχο της Γερμανίας και μεγάλωσες εκεί ως τα 18 χρόνια σου. Τι θυμάσαι από το Μόναχο, τι θέλεις να ξεχάσεις και τι κρατάς στη καρδιά σου για πάντα;
Τις πρώτες μου τρυφερές παιδικές αναμνήσεις, όπου εκεί πρωτοείδα το φως της ζωής. Την ατμόσφαιρα κάθε Χριστούγεννα, πασπαλισμένη με άφθονο χιόνι, με υπέροχα γλυκίσματα, τα παραδοσιακά Lebkuchen και Stohlen. Το αχνιστό Punch κρασί στο Χριστουγεννιάτικο παζάρι στην Marienplatz του Μονάχου, έναν από τους εμπορικότερους πεζόδρομους του Μονάχου. Τους παραμυθένιους στολισμούς στους δρόμους και στις βιτρίνες. Το έλκηθρο που κάναμε κάθε χειμώνα στο γειτονικό λοφάκι του Untergiesing, την περιοχή που μέναμε. Το Οktoberfest κάθε Σεπτέμβριο, ένα τεράστιο Λούνα Πάρκ σε συνδυασμό με την γιορτή της μπύρας. Τα μπρέτσελ ψωμιά σε σχήμα καρδιάς με αλάτι.Το Sauerkraut ξινό λάχανο με τα Wίener λουκάνικα. Τον απίθανο ζωολογικό κήπο. Τα καταπράσινα πάρκα, με τους σκίουρους στα φυλλώματα των δέντρων. Τον καπνοδοχοκαθαριστή. με την μαύρη του στολή κυριολεκτικά αιωρούμενος από τις καμινάδες των σπιτιών να τις καθαρίσει. Το μουσείο του Μονάχου, μια που από την φύση μου είμαι άνθρωπος της έρευνας, χανόμουν στις πτέρυγές του και εξερευνούσα κάθε του σπιθαμή. Να μην παραλείψω και την βιβλιοθήκη της γειτονιάς. Είχα ξετρυπώσει κάθε βιβλίο και το καταβρόχθιζα στην κυριολεξία..Λογοτεχνικά ως επί των πλείστων, αλλά και βιβλία αρχαιολογίας και ψυχολογίας στα οποία είχα και έχω ιδιαίτερη αδυναμία. Σημειώνω, την οργάνωση, τάξη, ακρίβεια των Γερμανών και τους πεντακάθαρούς τους δρόμους. Είναι τόσες πολλές αναμνήσεις, που θα σου μίλαγα γι αυτά για ώρες ατέλειωτες.
Αρνητικά δεν εντόπισα πολλά. Τ αρνητικά που ίσως αντιμετωπίζει κάθε μετανάστης, με νοσταλγία για την πατρίδα, μ΄ ευλαβική διαφύλαξη ηθών και εθίμων στον ξένο τόπο. πχ το αρνητικό της ξενοφοβίας. Αλλά οι περιπτώσεις ήταν μεμονωμένες.

Σημείο αναφοράς για σένα είναι το Μόναχο ή η Μακεδονία απ΄ όπου είναι η καταγωγή σου;
Η καταγωγή μου είναι από την Μακεδονία. Από τον Νομό Κοζάνης και συγκεκριμένα το Ανατολικό Κοζάνης από την μεριά του πατέρα μου. Και από τον Νομό Πέλλης και συγκεκριμένα από τους Γαλατάδες Γιαννιτσών από την μεριά της μητέρας μου. Νιώθω πολύ Μακεδόνισσα και δεν σου κρύβω πως ένα πρόσωπο της Ιστορίας που θαύμαζα από μικρή είναι, ο Μέγας Αλέξανδρος. Έχω ρίζες και από την Σμύρνη από την μεριά της μητέρας του πατέρα μου. Έτσι φυσικά νιώθω πολύ Ελληνίδα με μια χροιά ευρωπαϊκού βορρά.
Τέλειωσες το ελληνικό σχολείο στην Γερμανία. Θεωρείς ότι η παιδεία σου έχει περισσότερο ελληνικές ή γερμανικές επιρροές;
Έχει καθαρά ελληνικές επιρροές με ξένη γλώσσα τα Γερμανικά, δεδομένου ότι τα σχολεία του Μονάχου δεν είχαν τίποτα να ζηλέψουν από τα σχολεία της Ελλάδος, αφού οι καθηγητές επιλέγονταν από εδώ.

Η Μαίρη Γκαζιάνη με την Ανδρονίκη Ατζέμογλου κατά την διάρκεια της συνέντευξης.

Στα 18 σου έρχεσαι στην Ελλάδα όπου επιλέγεις να σπουδάσεις ελληνική φιλολογία. Τι σε οδήγησε σε αυτήν την επιλογή;
Όπως και κάθε παιδί οι λόγοι, που το οδηγούν στην επιλογή επαγγέλματος, είναι η καλύτερη βαθμολογία σε κάποια μαθήματα, για μένα ήταν τα φιλολογικά μαθήματα. Το χειρότερο μου μάθημα ήταν η Γεωμετρία και το Τεχνικό σχέδιο. Δεν μπόρεσα ποτέ να καταλάβω την φιλοσοφία τους. Επίσης, η αγάπη μου για την λογοτεχνία, γιατί όπως σου είπα και παραπάνω, υπήρξα και παραμένω το πόσο βιβλιοφάγος. Η αγάπη μου για τα παιδιά και η επικοινωνία με τους ανθρώπους, με οδήγησε στο επάγγελμα του εκπαιδευτικού. Από μικρή αγαπημένο μου παιχνίδι ήταν να μαζεύω τα παιδιά της γειτονιάς στην Γερμανία και να τους κάνω την δασκάλα, μ ένα βιβλίο μια γερμανική Fabel.
Ακολούθησε επιμόρφωση στην Ειδική Αγωγή ατόμων χαρισματικών, με ειδικές ανάγκες, στο Πανεπιστήμιο Αθηνών στην Μονάδα Αναπτυξιακής Παιδιατρικής-Παιδιατρικής Κλινικής. Πως σε επηρέασε αυτή η εμπειρία σου;
Ήταν μια θετική εμπειρία. Ανέκαθεν μου άρεσαν πάντα οι επιμορφώσεις και η εξέλιξη στον τομέα της μάθησης. Η εμπειρία αυτή ήταν άκρως εποικοδομητική και βιωματική. Θέλω, εάν μου δοθεί μελλοντικά η ευκαιρία ή μου προταθεί, να βοηθήσω παιδιά χαρισματικά να προσφέρω έργο και γνώσεις και πάνω από όλα αγάπη.

Έγραφες από μικρή ή ήταν μια μεταγενέστερη εσωτερική ανάγκη που προέκυψε στην πορεία των χρόνων; Πότε και πως ανακάλυψες την ποιητική σου φλέβα;
Από μικρή έγραφα, όπως όλοι μας σχεδόν, τις εκθέσεις στο σχολείο. Ήταν το πρώτο μου φίλημα με το χαρτί και την γραφή. Η ποίηση προέκυψε πριν δυο χρόνια, μετά από την προτροπή της ανιψιάς μου Ναταλίας, που μου έθεσε την ερώτηση, γιατί δεν γράφω ένα ποίημα, αφού πολλές φορές, εξαιτίας της αδυναμίας μου σε εικόνες πρόσθετα ποιήματα ή σκέψεις πολλών ποιητών ή συγγραφέων. Έγραψα λοιπόν για χάρη της. Έτσι ξεκίνησα να ξεδιπλώνω τις σκέψεις μου στο χαρτί.

Παντρεύτηκες, απέκτησες δυο γιους κι ύστερα από κάποια χρόνια, το 2013, εκδίδεις την α΄ ποιητική συλλογή σου με τίτλο «Κατάδυση στο είναι». Πως ένιωσες όταν είδες τις σκέψεις σου τυπωμένες στο βιβλίο;
Ένιωσα πολύ όμορφα, όπως νιώθει κάθε δημιουργός, που βλέπει το πνευματικό του παιδί να γεννιέται και να παίρνει χαρακτηριστικά του, στοιχεία της προσωπικότητας του. Να σηματοδοτεί την προσωπική του σφραγίδα.

Πως εννοείς την «κατάδυση στο είναι»;
Εννοώ το γύμνωμα της ψυχής βρεγμένο ως το κόκαλο να καταδυθεί τόσο βαθιά, ώστε να αναδυθεί με την καλύτερη επίγνωση του Εαυτού του.
Ένα χρόνο μετά, το 2014, εκδίδεις την β΄ ποιητική συλλογή σου με τίτλο «Αναδυόμενο εγώ».

Ποια είναι η διαφορά ανάμεσα στις δυο ποιητικές συλλογές σου;
Είναι αλληλένδετες, συνέχεια και ολοκλήρωση η μια της άλλης. Είναι η ανάδυση του Εσωτερικού μας Είναι, το βάπτισμα πυρός και η Ανάδυση του συνειδητοποιημένου μας Εαυτού.

Τι είναι για σένα ποίηση;
Η ίδια η ψυχή με ενδύματα τους στίχους. Οι λέξεις πυρωμένες πέφτουν πάνω στο χαρτί και όπου πέσουν καίνε. Λέξεις αισθαντικές, για ψυχές αισθαντικές. Είναι τα ίχνη και όχι οι αποδείξεις, όπως υποστηρίζει και ο Στήβεν Γουάλλας.

Θεωρείς ότι η ποίηση έχει πέραση στον κόσμο ή την αποφεύγει και που πιστεύεις ότι οφείλεται αυτό;
Πάρα πολλοί άνθρωποι στο σύγχρονο κόσμο βλέπουν την ποίηση ως είδος πολυτελείας, όχι ως είδος ανάγκης, όπως το πετρέλαιο. Αλλά για μένα η ποίηση είναι το πετρέλαιο της ζωής. Είναι λοιπόν για τους περισσότερους ένα είδος πολυτελείας, εφόσον έχουν να επιλύσουν σοβαρότερα προβλήματα στην ζωή τους, που έχει δυσκολέψει. Θεωρώ πως δεν ευθύνονται γι αυτό οι άνθρωποι, αλλά οι γρήγοροι ρυθμοί της ζωής, που δεν τους αφήνουν να καταδυθούν στους στίχους και να πλεύσουν στα νερά της ποίησης. Επίσης η τεχνολογία που εισάγει έναν κόσμο γρήγορο και αποστασιοποιημένο από ευαισθησίες, χωρίς βέβαια από την άλλη και να μην βοηθάει σημαντικά στην διάδοση του έργου ενός συγγραφέα ή ποιητή.
Η ποίηση, πραγματικά σίγουρα περιμένει τους αναγνώστες της για να παραμείνει ζωντανή και από τις λέξεις, να μεταμορφώνεται σε εικόνες στις ψυχές μας και να τις γαληνεύει για να μπορούμε πιο εύκολα να υπομείνουμε τα προβλήματα της ζωής.
Χωρίς τον αναγνώστη, η ποίησή μου και του κάθε ποιητή δεν παίρνει το φιλί της ζωής και κείτεται νεκρή.
Κατάδυση-ανάδυση, και τα δυο παραπέμπουν στο υγρό στοιχείο. Ποια είναι η σχέση σου με την θάλασσα;
Ως καλοκαιρινός τύπος και γεννημένη Ιούλιο καταλαβαίνεις πως είμαι παιδί της θάλασσας. Με γαληνεύει ξεκουράζει αναζωογονεί. Είναι για μένα στοιχείο έμπνευσης. Σου θυμίζω και το ΠΥΡ,ΓΥΝΗ και ΘΑΛΑΣΣΑ και του τι αντιπροσωπεύει.
«Αγάπη μου τ΄ αστέρια και το φεγγάρι», γράφεις κάπου. Τι αντιπροσωπεύουν για σένα;
Το σύμπαν. Εάν η ψυχή σου συνομωτήσει και ταυτιστεί με το σύμπαν, αλλά και με τον Θεό, σου επιστρέφει τις ευχές σου απλόχερα με δική σου θέληση και προσπάθεια.
Θα συνεχίσεις με ποίηση ή ετοιμάζεις κάτι διαφορετικό;
Ναι γράφω μια Νουβέλα με τίτλο Επίγειος Ουρανός. Έχει αρκετά κωμικά στοιχεία. Αναφέρεται σε συναντήσεις που σου αλλάζουν την ζωή και βγάζουν την κοσμοθεωρία σου στην επιφάνεια. Τελικά, κάθε συνάντηση δεν είναι τυχαία, μια όμως μοιραία. Η δίδυμη φλόγα, μέσα από το ταξίδι του παρελθόντος έδεσε φτερά στο παρόν και πέταξε τον ουρανό στην γη του μέλλοντός σου με συνωμότη το σύμπαν. Εκεί έξω περιμένει να γίνει φλόγα αγάπης. Οι συναντήσεις τελικά είναι στην ζωή μας είτε δώρα, είτε μαθήματα ζωής.

Τι θα ήθελες να πεις ως επίλογο της κουβέντας μας;
Πως με αφορμή την γραφή γνώρισα σημαντικούς και ενδιαφέροντες ανθρώπους του καλλιτεχνικού χώρου, που με βοήθησαν και με στήριξαν, καθώς και απλό και καλόκαρδο κόσμο που με περιέβαλε με αγάπη και τον ευχαριστώ πολύ. Είναι μια ενδιαφέρουσα εμπειρία, που την παρομοιάζω με την εμπειρία των ταξιδιών της ζωής μου, που είμαι τυχερή που έκανα και με συναρπάζουν.
Έχω ταξιδέψει στην Νέα Υόρκη, Καναδά (Τορόντο, Καταρράκτες Niagara), Iταλία (Ρώμη, Βενετία, Φλωρεντία, Μιλάνο), Κάννες, Κυανή Ακτή, Παρίσι, Λονδίνο, Ζυρίχη, Βρυξέλλες, Άμστερνταμ, Ρότερνταμ, Ρουμανία, Σόφια, Αυστρία (Ζαλτσμπουργκ κ.α), Γιουγκοσλαβία και φυσικά σε αρκετά μέρη Γερμανίας (Κολωνία, Στουτγκάρδη κ.α.)
Για τα πράγματα που κατάφερα να υλοποιήσω, τα όνειρα ζωής, οι πυλώνες ήταν οι γονείς μου. Πιστεύω, πως ο άνθρωπος πρέπει να διατηρεί πάνω από όλα την απλότητά του, τον αυθορμητισμό του, την αλήθεια του χαρακτήρα του. Να είναι γνήσιο πρωτότυπο και όχι αντίγραφο, να μάχεται μέχρι εσχάτων για όλα τα όνειρά του και ν ανθίζει την ελπίδα πάντα μέσα στην ψυχή του.
Τέλος σ ευχαριστώ από καρδιάς για την ευκαιρία που μου έδωσες, μέσα από την συνέντευξή, να ξεδιπλώσω στοιχεία του χαρακτήρα μου και προσωπικά μου βιώματα.

Related posts