Subscribe Now

Trending News

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
13 Δεκ 2018
SLIDER

Η Νεκταρία Ζαγοριανάκου-Μακρυδήμα μιλάει για το βιβλίο της ΜΕΤΑΞΙ

 Από την Μαίρη Γκαζιάνη

Η Νεκταρία Ζαγοριανάκου-Μακρυδήμα γεννήθηκε στη Σπάρτη Λακωνίας και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε ιατρική στη Ρώμη, στο Πανεπιστήμιο La Sapienza. Ειδικεύτηκε στην Κυτταρολογία και αναγορεύτηκε διδάκτορας στην Ιατρική σχολή του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Ζει και εργάζεται στα Ιωάννινα. Είναι μητέρα δύο παιδιών.

Το 2010 κυκλοφόρησε το πρώτο της βιβλίο με τον τίτλο Γνωριμία… με το Ζαγόρι (εκδόσεις Εφύρα). Έχει επίσης εκδώσει τα μυθιστορήματα Τα θεριά της Μεσογείου (εκδόσεις Ωκεανίδα, 2014), Ο μεγάλος σοφός (εκδόσεις Ωκεανίδα, 2015) και Μετάξι (εκδόσεις Κέδρος, 2018). 

ΕΡ.: Νεκταρία πρόσφατα, κυκλοφόρησε το βιβλίο σου «ΜΕΤΑΞΙ». Ο τίτλος είναι πραγματικός ή μεταφορικός;

ΑΠ.: Ο ήρωας απαντάει το ερώτημα ξεκάθαρα: «Τα μονοπάτια της ζωής μου είναι φτιαγμένα από μεταξωτές κλωστές που ένωσαν μεταξύ τους κάθε χώρα, κάθε πόλη που έζησα».

ΕΡ.: Τι πραγματεύεται το βιβλίο σου;

ΑΠ.: Μια ολόκληρη ζωή. Μια εποχή. Μιλά για τον ελληνισμό της μικράς Ασίας. Περιγράφει μέσα από την ιστορία του πολύτιμου υφάσματος τις αλλαγές στις αρχές του εικοστού αιώνα.

ΕΡ.: Ποια ήταν η κύρια έμπνευση για την ιστορία που αφηγείσαι, η διεργασία ως την παρασκευή του μεταξιού ή οι ιστορικές αναφορές;

ΑΠ.: Μια λέξη χαρακτηρίζει την ιστορία. Μεταμόρφωση. Η εικόνα της κάμπιας που τυλίγεται, απομονώνεται, χάνεται από την κοινή θέα και παλεύει με τα μέσα της να μεταμορφωθεί σε κάτι όμορφο  κι ελεύθερο όπως η χρυσαλλίδα και να πετάξει σπάζοντας το κουκούλι της με συναρπάζει. Μένω άφωνη στην εσωτερική δύναμη της αλλαγής. Η πορεία του ήρωα στις πόλεις που έζησε, οι αντιδράσεις του, οι μάχες που έδωσε. Στις αρχές του εικοστού αιώνα συνέβησαν τρομακτικές αλλαγές, σε κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο, ήθελα να μιλήσω για αυτές μέσα από έναν απλό  ήρωα που αγαπούσε κάτι πολύτιμο.

ΕΡ.: Εκτός από το μετάξι και την ιστορία, μας ταξιδεύεις γεωγραφικά, από την Κίο στη Λυών κι από την Λιόν στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Γιατί επέλεξες τις συγκεκριμένες πόλεις;

ΑΠ.: Είναι πόλεις που αγαπώ. Η ιστορία τους χάνεται στους αιώνες. Στην Κίο και στην Αλεξάνδρεια θαυμάζω την πολυμορφία, την πολυχρωμία, τη συνύπαρξη ανθρώπων με διαφορετική γλώσσα, θρησκεία, κουλτούρα. Η Λιόν είναι ένα στολίδι. Κι οι τρείς δένονται με αόρατες μεταξωτές κλωστές.

ΕΡ.: Ποια δύναμη καθοδηγούσε τον Αρσένιο προς την αναγνώριση κι επιτυχία;

ΑΠ.: Ο Αρσένιος λάτρευε τη δουλειά του. Η αγάπη είναι το κλειδί της επιτυχίας του.

ΕΡ.: Τι τον οδήγησε στην απόφαση να γράψει την ιστορία του;

ΑΠ.: Είναι μια μορφή εξομολόγησης.

ΕΡ.: «Το καλό θέλει θυσία, όποια κι αν είναι αυτή» σκέφτεται ο Αρσένιος κατά τη διαδικασία θανάτωσης της κάμπιας. «Η θυσία έγινε στο μυαλό μου κάτι ανώδυνο, πέρασε στο αίμα μου, ρίζωσε μέσα μου». Ποια επιρροή είχε αυτό στη ζωή του; 

ΑΠ.: Καταλυτική. Πολλές φορές θυσίαζε τα θέλω του κι όταν έκανε τις επαναστάσεις του πάντα ρίζωναν μέσα του τύψεις.

ΕΡ.: Στον τόπο του ο Αρσένιος ένιωθε ότι είχαν φτιάξει γύρω του «ένα λευκό κουκούλι». Τι ήταν αυτό που τον έκανε να νιώθει ότι αν δεν το τρυπήσει θα πνιγόταν μέσα του, όπως η κάμπια;

ΑΠ.: Το θράσος και το θάρρος της νιότης ήταν η αιτία. Και ο δάσκαλος του που τον μύησε ακόμη πιο βαθιά στα μυστικά όχι μόνο του μεταξιού αλλά και της Δύσης. Ο Αρσένιος είχε μια ακόρεστη δίψα για μάθηση, για ταξίδι και περιπέτεια. Κάθε φορά έπρεπε να ξεπερνά τους φόβους και τις αδυναμίες του για να πάει ένα βήμα παρακάτω.

ΕΡ.: Που οφείλεται η στενή σχέση του Αρσένιου με τον παππού του Πετρή κάτι που προκαλεί τη ζήλεια του πατέρα του;

ΑΠ.: Στην ελευθερία της σκέψης του Πετρή που μασκαρεύεται κάτω από την τρέλα του.

ΕΡ.: Στενός φίλος του Αρσένιου είναι ο Σαράντης. Στην πορεία της ζωής τους, τι τους ένωνε και τι τους χώριζε;

ΑΠ.: Η διαφορετικότητα τους ένωσε. Έχουν χαρακτήρα και προσωπικότητα, κυρίως όμως είναι ανθρώπινοι, πραγματικοί. Ξέρουν τις αδυναμίες, τα πάθη τους και κονταροχτυπιούνται με αυτά. Αγαπώ την πολυμορφία, το αλλιώτικο. Η αντάμωση διαφορετικών στοιχείων και η μεταξύ τους συνύπαρξη με συναρπάζει. Δίνεται η δυνατότητα μιας διαφορετικής οπτικής γωνίας, μιας εξέλιξης αν θέλετε. Κι όλα όσα τους χώρισαν στο τέλος τους ένωσαν. Δε συμφωνείτε ότι η ομοιομορφία είναι ανιαρή; Άλλωστε όπως θα έλεγε και ο Πετρής ένα περιβόλι έχει τριαντάφυλλα και αγριολούλουδα.

ΕΡ.: Στη Λιόν ο Αρσέν γίνεται ένας διάσημος ράφτης. «Έραβα κομμάτια μεταξύ τους και τους χάριζα κίνηση, έτσι έραβα και την ψυχή μου, ένωνα τα κομμάτια της και προχώραγα μπροστά. Κι όλα ήταν καλά» σκέφτεται. Τι ήταν εκείνο που  κομμάτιαζε τη ψυχή του;

ΑΠ.: Η απουσία της γενέθλιας γης, του τόπου που μεγάλωσε κι ανδρώθηκε. Τα δεινά της Βιθυνίας, του ελληνισμού. Όλα τα μάθαινε μέσα από τα γράμματα που έγραφε ο δάσκαλος. Κι όμως για καιρό τα καταχώνιαζε στο συρτάρι του γραφείου του. Αρνιόταν πεισματικά να έρθει αντιμέτωπος με αλήθειες που πονούσαν. Απωθούσε τα δύσκολα, φοβόταν την ευθύνη. Ίσως ο μεγαλύτερος φόβος του ήταν να αποτύχει και ήταν τόσο μεγάλος που στο τέλος ξεπέρασε τον εαυτό του και κατάφερε να κάνει εκείνο το παρακάτω βήμα.

ΕΡ.: «Άτιμο πράγμα το μυαλό του ανθρώπου και τα παιχνίδια του. Όπως θέλει τα γνέθει και τα κλώθει» γράφεις για τους πρώτους Έλληνες του Πορτ Σάιντ που  ονειρεύονταν τον τόπο τους, την Κάσο, και του έβγαζαν όλα τα ψεγάδια. Ο άνθρωπος εξιδανικεύει μέσα από τη νοσταλγία;

ΑΠ.: Ο ανθρώπινος ψυχισμός έχει δική του οικονομία και μνήμη επιλεκτική που τείνει να εξιδανικεύσει το παρελθόν. Απωθεί τα βαριά και στενάχωρα κομμάτια για να μπορέσει να ορθοποδήσει. Η νοσταλγία κρύβει κινδύνους μιας και πολλές φορές αφαιρεί από τον άνθρωπο τη δυνατότητα να κοιτάξει το παρελθόν με κριτική ματιά με αρνητικό αποτέλεσμα για το παρόν και το μέλλον.

ΕΡ.: Οι γυναίκες τι θέση είχαν στη ζωή του Αρσένιου;

ΑΠ.: Κυρίαρχη. «Οι φιλενάδες της μάνας μέχρι να αναρρώσει με έπλυναν, με μύρωσαν, με αγκάλιασαν, με τραγούδησαν, με χάιδεψαν τόσο πολύ που οι πρώτες μου μνήμες σημαδεύτηκαν ανεξίτηλα από την αίσθηση του μεταξιού και από τα γυναικεία χάδια. Με το που πήρα τις πρώτες μου ανάσες και τα πνευμόνια μου φούσκωσαν από αέρα, μέσα μου πήγε και ριζώθηκε η μυρωδιά του μεταξιού και της γυναίκας. Κι έτσι μου φαίνεται σωστό και λογικό που μόνο αυτά τα δυο αγάπησα βαθιά• το μετάξι και τη γυναίκα».

ΕΡ.: Γιατί αποκάλεσε Μέδουσα τη γυναίκα που είχε ερωτευτεί κρυφά και απομακρύνθηκε από κοντά της; Τι φοβόταν;

ΑΠ.: Τον ίδιο του τον εαυτό και τις αντιδράσεις του.

ΕΡ.: «Προσπερνάγαμε βουβοί την αλήθεια (του πολέμου), με τον φόβο μην τυχόν και μας αγγίξει και διαλύει το όνειρο» αναφέρει ο Αρσένιος. Τι ήταν αυτό που πραγματικά απέφευγε να δει και ν΄ αντιμετωπίσει;

ΑΠ.: Την ευθύνη που του αναλογούσε φοβόταν.

ΕΡ.: Νεκταρία, σ΄ ένα ακόμα βιβλίο σου έγραψες τη λέξη τέλος και ήδη βρίσκεται στα χέρια των αναγνωστών. Πως ήταν η διαδρομή του συγγραφικού ταξιδιού με τον Αρσένιο και ποια συναισθήματα σου άφησε;

ΑΠ.: Η ιστορία ειπώθηκε, με ταξίδεψε, έφτιαξα έναν ήρωα ανθρώπινο, με αδυναμίες, ένα χαρακτήρα που δεν είναι ούτε θεριό, ούτε μεγάλος σοφός. Πιστεύω ότι η ζωή είναι ο πιο ταλαντούχος συγγραφέας. Μίλησα μέσα από τον Αρσένιο για τον ελληνισμό της μικράς Ασίας, της Αιγύπτου, για τον πόνο του μετανάστη και του πρόσφυγα.  Κάθε τέλος είναι μια καινούργια αρχή.

ΕΡ.: Ο Αρσένιος είχε πίστη στο μότο του «Η ομορφιά θα μας σώσει». Εσύ τι πιστεύεις;

ΑΠ.: Εγώ κι ο Αρσένιος βρισκόμαστε σε πλήρη ταύτιση.

*Το μυθιστόρημα «ΜΕΤΑΞΙ» της Νεκταρίας Ζαγοριανάκου-Μακρυδήμα κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κέδρος.

Μαίρη Γκαζιάνη

Γεννήθηκε στα Ιωάννινα.  Μεγάλωσε στην Αθήνα όπου ζει μέχρι σήμερα και εργάσθηκε ως τραπεζοϋπάλληλος. Στο παρελθόν ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με την φωτογραφία ενώ τώρα ζωγραφίζει και παράλληλα γράφει. Έχει πραγματοποιήσει ατομικές εκθέσεις και έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές.

Τον Μάιο του 2012 κυκλοφόρησε την πρώτη ποιητική της συλλογή με τίτλο «Σου γράφω…», τον Σεπτέμβρη 2013 κυκλοφόρησε το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο ΕΝΑ ΦΕΓΓΑΡΙ ΛΙΓΟΤΕΡΟ και τον Ιούνιο του 2014 κυκλοφόρησε το βιβλίο της ΤΑ ΠΛΗΚΤΡΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ  από τις εκδόσεις ΄Οστρια. Επίσης, το παραμύθι της «Το ψαράκι του βυθού» συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο «Παραμύθια και Μαμάδες» εκδόσεις Βερέττα 2015.  Τον Ιούνιο 2017 κυκλοφόρησε το μυθιστόρημά της ΑΛΙΚΑ ΒΗΜΑΤΑ από την Εμπειρία Εκδοτική.

Την περίοδο 2011-2012 υπήρξε ραδιοφωνική παραγωγός στο magicradiolive. Από τον Νοέμβρη 2014 συνεργάζεται με το now24.gr και έχει πραγματοποιήσει πάνω από τριακόσιες συνεντεύξεις. Το 2016 συμμετείχε στην τηλεοπτική εκπομπή ΚΑΛΩΣ ΤΟΥΣ πραγματοποιώντας συνεντεύξεις σε ανθρώπους των τεχνών. Το διάστημα Ιούλιος 2017 έως Μάρτιος 2018 υπήρξε Διευθύντρια Σύνταξης του on line Πολιτιστικού Περιοδικού Books and Style.

Μεγάλη της αγάπη είναι το θέατρο με το οποίο ασχολείται ερασιτεχνικά.

 

Related posts