Subscribe Now

Trending News

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
14 Μαΐ 2021
Πολιτισμός

Η νεαρή ταλαντούχα τραγουδίστρια Χαριτίνη Πανοπούλου, μιλάει στο NOW24

Με φωνή ταξιδιάρα και μ’ ένα χαμόγελο, εισιτήριο στον κόσμο της ευδιαθεσίας. Με μουσικές γνώσεις πολλών καρατίων και με προέκταση των χεριών αλλά και της ψυχής της την κιθάρα της. Και τέλος, με όραμα πολιτισμού, ανθρωπιάς, εξέλιξης, προόδου… Ο λόγος για τη νεαρή ταλαντούχα τραγουδίστρια, Χαριτίνη Πανοπούλου, που με αφορμή την εμφάνισή της στην αίθουσα Λίλιαν Βουδούρη στη βιβλιοθήκη του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών μιλάει στο NOW24 για τα τραγούδια, «Κι αν» και «Φανταστικά» που ήδη ξεχωρίζουν στον λαβύρινθο του YouTube, τον επερχόμενο δίσκο της με τη Heaven, τις σπουδές της, τη μουσική στη σύγχρονη Ελλάδα…

Τη συνάντησα στο Νέο Ηράκλειο και πριν πατήσω το rec στο μαγνητοφωνάκι, πιάσαμε την κουβέντα γύρω απ’ τα μαθηματικά. Ο νους της οξυμμένος, διότι μέσα από άφθονες υποθέσεις, όπως πρεσβεύουν τα μαθηματικά, η ίδια έχει καταλήξει σε ουσιώδη συμπεράσματα. Ξέρει τι θέλει και το διεκδικεί με μέθοδο και κόπο, δίχως να θυσιάζει στον βωμό του ονείρου την αξιοπρέπειά της. Ανάμεσα σε αστεία, θεωρίες για τη ζωή και τη μουσική, ιστορίες απ’ τις διακοπές της στην Κόρινθο και την ελπίδα της για το μέλλον, πάτησα το rec. Ιδού το τι ακολούθησε…

Συνέντευξη στον Κυριάκο Κουζούμη.

Κ.Κ: Οι σπουδές σου είχαν να κάνουν με τα μαθηματικά. Ωστόσο η μουσική είναι αυτή που σε κέρδισε. Τι έχεις αποκομίσει απ’ αυτά τα δύο;

Χ.Π: Σπούδασα στο Μαθηματικό των Αθηνών και με βεβαιότητα μπορώ να πω ότι διαμορφώθηκα αρκετά από αυτές τις σπουδές ως άνθρωπος. Τα μαθηματικά μου μετάγγισαν οργάνωση στον νου και μεθοδικότητα στη συμπεριφορά, στη σκέψη αλλά και στην κοινωνικοποίηση. Απ’ την άλλη, πράγματι με κέρδισε η μουσική. Μέσω αυτής αποκόμισα ευαισθησία, ενσυναίσθηση και πολλή πειθαρχία. Κι όλα αυτά, γιατί ήθελα να εξελιχθώ τόσο σε θεωρητικό, όσο και σε τεχνικό επίπεδο, πράγμα που απαιτούσε πολύωρη μελέτη και σχεδόν ακατάπαυστη εργασία με την κλασική κιθάρα, την οποία αγαπώ πολύ. Η μουσική είναι μία ιδιαίτερη κουλτούρα. Αυτό αποδεικνύεται περίτρανα, όταν καλείσαι να παίξεις ένα μουσικό έργο με την κιθάρα σου ή με όποιο μουσικό όργανο σπουδάζει κανείς. Μοιραία εισέρχεσαι στη δομή, την αισθητική, την όλη ψυχοσύνθεση του εκάστοτε δημιουργού και βλέπεις τον κόσμο μέσα απ’ τα δικά του μάτια. Καταλήγεις εν τέλει να κερδίζεις κάτι απ’ τον καθένα. Κι όλα αυτά τα κάτι, σε κάνουν πλούσιο τόσο σε ψυχή αλλά και σε πνεύμα.

Κ.Κ: Εκτός από προέκταση του χεριού σου, τι άλλο είναι για σένα η κιθάρα σου; Ρομαντικά μιλώντας, τι θα της έλεγες, αν μπορούσε να σε ακούσει;

Χ.Π: Η πιο στενή μου συντροφιά. Είναι αυτή που θα ακούσει πρώτη τα κομμάτια μου. Θα μοιραστώ μαζί της τον εσωτερικό μου πόνο και γενικότερα το όλο μου συναισθηματικό βάθος. Είναι η έξοδος της ψυχής μου στον κόσμο… Κι αυτό που θα της έλεγα, θα ‘ταν ένα τίμιο ευχαριστώ, που υπάρχει στη ζωή μου!

Κ.Κ: Παίζεις πολλές ώρες την ημέρα με την κιθάρα σου;

Χ.Π: Αρκετές αν και θα ήθελα να είναι περισσότερες! Έχω βγάλει κάλλους στα ακροδάχτυλα αλλά δεν παραπονιέμαι. Τους αγαπώ αυτούς του κάλλους! (γέλια)

Κ.Κ: Παράλληλα όμως, διδάσκεις και κιθάρα…

Χ.Π: Πράγματι! Διδάσκω κιθάρα και φωνητική στο Θεομητορικό ωδείο στο Νέο Ηράκλειο αλλά και στο Διαδραστικό Ευρωπαϊκό -αγγλόφωνο- σχολείο Βάρης. Έχω καλή σχέση με τα παιδιά και τα χαίρομαι, όσο δεν φαντάζεσαι, όταν τα βλέπω να λαχταρούν να εισέλθουν στον κόσμο της μουσικής. Ενίοτε καθρεπτίζομαι πάνω τους. Θυμάμαι πώς είχα νιώσει εγώ τότε, όταν για παράδειγμα έπαιξα τη ρομάντζα, που παρά τα δύσκολα μπαρέ, η μελωδία της με αποζημίωσε.

Κ.Κ: Είσαι καλή δασκάλα ή… (γέλια);

Χ.Π: Θεωρώ πως είμαι καλή. Σίγουρα δεν είμαι απ’ εκείνες που κουνούν το δάκτυλο μόνο και μόνο για να επιβεβαιώνουν την ιδιότητά τους. Είμαι απ’ εκείνες που θέλουν τα παιδιά να αγαπήσουν τον κόσμο της μουσικής και να τον βλέπουν ως μία πηγή ενέργειας, ως μία όμορφη απόδραση…

Κ.Κ: Αν όχι όλες, σχεδόν όλες οι γλώσσες έχουν τη δυνατότητα να μεταφραστούν. Έτσι, για παράδειγμα ένα κείμενο, εφόσον θα απευθύνεται στη γλώσσα του αποδέκτη, θα γίνει κατανοητό. Η γλώσσα της μουσικής όμως, δηλαδή οι νότες, δεν μεταφράζονται. Ο κάθε αποδέκτης ακούει το ίδιο ακριβώς μουσικό κομμάτι σε διαφορετικό μήκος και πλάτος της γης. Ωστόσο, σίγουρα το -συναισθηματικό- νόημα θα διαφέρει από ακροατή σε ακροατή. Για κάποιους αυτό αποτελεί τη μαγεία της μουσικής. Εσύ πώς το δικαιολογείς;

Χ.Π: Ο κάθε δημιουργός, εν προκειμένω συνθέτης, έχει πάντα στο μυαλό του κάτι πολύ συγκεκριμένο, το οποίο κομίζει στον αποδέκτη. Ο κάθε αποδέκτης όμως είναι διαφορετικός. Έχει διαφορετική προσωπική κουλτούρα, ιδιοσυγκρασία, ψυχοσύνθεση, ευαισθησία, ωριμότητα και πολλά άλλα. Μέσω όλων αυτών φιλτράρει τη μουσική και συνεπώς την εκλαμβάνει, δηλαδή την αισθάνεται, διαφορετικά. Παραπέμπει λίγο σ’ έναν πινάκα ζωγραφικής. Όλοι θα δουν το ίδιο θέαμα, αλλά αλλιώς ο καθένας θα το ερμηνεύσει… Η μουσική όντως δεν μεταφράζεται και συνεπώς είναι η ίδια σ’ όλα τα αυτιά αλλά σίγουρα είναι διαφορετική από ψυχή σε ψυχή.

Κ.Κ: Πότε αναμένεται να κυκλοφορήσει ο προσωπικός σου δίσκος;

Χ.Π: Εντός του έτους. Πρόκειται για οκτώ τραγούδια σε στίχους, μουσική και ενορχήστρωση από ‘μένα. Μεταξύ αυτών, το «Κι αν» και το «Φανταστικά» που προβάλλονται ήδη στο YouTube αλλά και στο MAD, αλλά και το «Ασημένιο Φεγγάρι», το «Ψέμα και όνειρο» και άλλα που έπονται σύντομα. Θα κυκλοφορήσει από τη Heaven. Είναι μεγάλη μου χαρά και συνάμα τιμή που υπάγομαι στη συγκεκριμένη εταιρεία και για την ακρίβεια στο τμήμα Heaven Art, το οποίο περιλαμβάνει σύγχρονους έντεχνους καλλιτέχνες. Να σημειώσω όμως, πως το 2015 είχα βγάλει έναν άλλον δίσκο με τίτλο «Τραγούδια σαν προσευχή». Εκεί ερμηνεύω  παραδοσιακά τραγούδια απ’ όλη την Ελλάδα, αφιερωμένα στην Παναγία, κι ο δίσκος είναι σε καλλιτεχνική επιμέλεια του Ζαχαρία Καρούνη.

Κ.Κ: Σε τρομάζει που, ενώ μέχρι πρότινος τα τραγούδια σου αντηχούσαν στο δωμάτιό σου, τώρα θα ακούγονται σε άλλα δωμάτια, μαγαζιά, αυτοκίνητα;

Χ.Π: Αντιθέτως! Με χαροποιεί ιδιαίτερα. Πρόκειται για την ανταμοιβή των κόπων μου. Είναι η δικαίωση μιας προσπάθειας, ενός ονείρου! Κι όταν πληροφορούμαι πως το όποιο τραγούδι μου αρέσει ή κατά κάποιον τρόπο αγγίζει τον ακροατή, τότε η χαρά μου γίνεται ακόμα μεγαλύτερη! Ήδη για το «Κι αν» και το «Φανταστικά» εισπράττω πολύ όμορφα σχόλια κι αυτό με συγκινεί.

Κ.Κ: Εντοπίζεις την ικανοποίηση της φιλοδοξίας σου μέσω της επιτυχίας;

Χ.Π: Σ’ έναν σεβαστό βαθμό ναι. Όλο το αναμενόμενο album έγινε κάτω από πίεση, διότι δεν είχα την πολυτέλεια να ασχολούμαι αποκλειστικά και μόνο μ’ αυτό. Συνεπώς, αν κάποια στιγμή καταφέρω να βιοπορίζομαι αποκλειστικά και μόνο μέσα απ’ την τέχνη μου, μέσα δηλαδή από κάτι που αγαπώ βαθιά, τότε θα είμαι τρισευτυχισμένη. Σ’ αυτόν λοιπόν, τον άξονα εντοπίζω φιλοδοξία και σε καμιά περίπτωση σε κάποιον άλλον, που δεν θα εξέφραζε την όλη μου ιδιοσυγκρασία.

Κ.Κ: Βρίσκεις την τέχνη σας να αμείβεται σε ευρώ;

Χ.Π: Δυστυχώς όχι! Κάποτε ίσως να συνέβαινε αλλά τώρα, λόγω του ότι οι δίσκοι δεν σημειώνουν άφθονες πωλήσεις και την ίδια στιγμή το διαδίκτυο είναι η κύρια πηγή της μουσικής, δεν υπάρχει ικανοποιητική αμοιβή. Μέσω των ζωντανών εμφανίσεων ενός καλλιτέχνη ίσως να υπάρξει κάποια σεβαστή αμοιβή, αλλά και πάλι, για να έρθει ο κόσμος να σε ακούσει, προϋποτίθεται να ‘χεις κάνει μεγάλη μουσική επιτυχία. Και για να είμαστε ειλικρινείς, πέρα απ’ την μουσική αξία είναι και θέμα τύχης, budget και επαφών, όλα παίζουν τον ρόλο τους.

Κ.Κ: Πρότυπα έχεις;

Χ.Π: Τραγουδοποιούς ξεχωρίζω. Αυτός που με στιγμάτισε ήταν ο Αλκίνοος Ιωαννίδης, διότι υπηρετούσε το τρίπτυχο στίχου, μουσικής, ενορχήστρωσης. Βέβαια, δεν μπορώ να μην αναφέρω τους Ορφέα Περίδη, Μίλτο Πασχαλίδη, Σωκράτη Μάλαμα, Θανάση Παπακωνσταντίνου… Λατρεύω Μάνο Χατζιδάκι, Μίκη Θεοδωράκη, Βασίλη Τσιτσάνη, Νίκο Γκάτσο, Γιάννη Σπανό, Μίμη Πλέσσα.. και ερμηνευτές όπως Χάρις Αλεξίου, Ελένη Βιτάλη, Δημήτρη Μητροπάνο και πολλούς άλλους. Ο τόπος μας είναι τόσο μα τόσο πλούσιος μουσικά και οφείλουμε να είμαστε περήφανοι!

Κ.Κ: Βρίσκεις την όψη της σημερινής Ελλάδας να αποτυπώνεται στη μουσική παραγωγή;

Χ.Π: Τόσο, όσο! Υπάρχει λιγότερη βαρύτητα στον προβληματισμό και αποδίδεται προτεραιότητα στο εύπεπτο και στο ελαφρύ, με γνώμονα όχι μόνο την εμπορικότητα, αλλά κυρίως για να μην επιβαρυνθεί ακόμα περισσότερο ο ήδη βεβαρυμμένος ψυχισμός των Ελλήνων. Έχουμε περάσει πολλά και έχουμε ανάγκη λίγο να ξαποστάσουμε. Ωστόσο, δεν μπορώ να μην αναφερθώ στο ότι πολλοί νέοι συνεχίζουν να αφυπνίζουν συνειδήσεις, εμπνεόμενοι από καταστάσεις του σήμερα, που έχουν αντίκτυπο στο κοινωνικό φάσμα του τόπου μας.

Κ.Κ: Μελλοντικά σχέδια;

Χ.Π: Στις 6 Μαρτίου, στην αίθουσα Λίλιαν Βουδούρη στη βιβλιοθήκη του Μεγάρου Μουσικής έχω μία μουσική παράσταση με τον Νίκο Καρακαλπάκη. Πρόκειται για έναν άξιο και νέο ερμηνευτή και είναι χαρά μου, που θα συμπράξουμε. Το ρεπερτόριο θα καλύπτει ένα ευρύ φάσμα τρανών Ελλήνων δημιουργών, από Σαπφώ μέχρι Λίνα Νικολακοπούλου κι από Ξαρχάκο μέχρι ακούσματα της Μικράς Ασίας. Φυσικά, θα υπάρχουν και προσωπικά τραγούδια τόσο του Νίκου, όσο και δικά μου. Επίσης εντός των επόμενων εβδομάδων θα κυκλοφορήσει στο διαδίκτυο το νέο μου τραγούδι με τίτλο «Όλα γυρίζουνε», σε στίχους, μουσική και ενορχήστρωση δικά μου, το οποίο θα συμπεριλαμβάνεται στον αναμενόμενο δίσκο με τη Heaven. Πρόκειται για ένα λαϊκότροπο άκουσμα, που σε αντίθεση μ’ άλλα τραγούδια μου δεν έχει ως βάση τον έρωτα. Αναδεικνύει πως όλα αλλάζουν και το μόνο που οφείλει να μένει είναι η αγάπη μεταξύ των ανθρώπων. Πριν αρκετό καιρό, βρέθηκα να μπαινοβγαίνω στα νοσοκομεία για κάποιον άνθρωπο και εκεί, είδα στα πρόσωπα πολλών πόση αγάπη υπάρχει, πόσο τίμιο είναι το βλέμμα, πόση δύναμη κρύβεται, ώστε να υπερβαίνονται η μιζέρια και ο εγωισμός…

Related posts