Subscribe Now

Trending News

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
13 Αυγ 2022
Κοινωνία

Η κρίση,οι νέοι και το αδιέξοδο

‘Η Επίδραση της Εργασιακής Ανασφάλειας στον Ψυχισμό των Νέων’

Της ψυχολόγου Κωνσταντινας Πρασσα

 

Η αύξηση της ανεργίας, η έλλειψη ευκαιριών, η αβεβαιότητα για το μέλλον, οι απρόβλεπτες πολιτικές και οικονομικές εξελίξεις, η συρρίκνωση του κράτους Πρόνοιας, έχουν ως απόρροια την αίσθηση μιας απόλυτης ανημποριάς που δύναται να οδηγήσει στην κατάθλιψη ή ακόμη και στην ψύχωση. Έχω την αίσθηση, ωστόσο, ότι δεν χρειάζονται νούμερα, τεκμήρια ή αποδεικτικά στοιχεία για να εκφράσω την ανασφάλεια που βιώνουν οι νέοι˙ την προβάλλουν καθημερινά με έναν εκκωφαντικό τρόπο. Η ανασφάλεια μεταφράζεται ως απειλή στις ψυχές των νέων. Και εκεί ακριβώς φωλιάζει ο φόβος. Ένας διάχυτος και εδραιωμένος πλέον φόβος που δε σχετίζεται τόσο με αυτά που συμβαίνουν, όσο με αυτά που πρόκειται να συμβούν. Φόβος ότι οι κόποι χρόνων δεν θα ανταμειφθούν ποτέ, ότι δεν θα τους δοθεί η ευκαιρία να αποδείξουν τι πραγματικά αξίζουν, ότι δε θα μπορέσουν να δημιουργήσουν οικογένειες εξαιτίας της ανέχειας που θα τους πλήττει. Η εργασιακή δραστηριότητα δεν αποτελεί μόνο μέσο για την συμμετοχή στην κατανάλωση και την απόκτηση αγαθών, αλλά μέσω αυτής επιτυγχάνεται η ατομική πραγμάτωση που παραπέμπει σε βιο-ψυχολογικά χαρακτηριστικά του ατόμου και ενισχύεται η αυτονομία, το αίσθημα αξιοπρέπειας και η κοινωνική και προσωπική ταυτότητα. Οι άνεργοι νέοι τείνουν δυστυχώς να αποτελέσουν τον κανόνα και όχι την εξαίρεση. Το γεγονός ότι η ανάγκη και η επιθυμία τους για εύρεση εργασίας μένει χωρίς ανταπόκριση και το μέλλον τους αποφασίζεται ερήμην τους, οδηγεί σε ένα είδος συμβολικού θανάτου και κατ’ επέκταση πυροδοτεί μια κατάσταση σημαδεμένη από κατάθλιψη, μια διαρκή νευρική υπερένταση. Οι νέοι δεν μπορούν να οραματιστούν ένα καλύτερο μέλλον. Θέλουν αλλά δε μπορούν. Και η συνειδητοποίηση αυτής της μίζερης πραγματικότητας τους συρρικνώνει, τους μετατρέπει σε άθυρμα που παύουν να ορίζουν και γίνονται έρμαια του ίδιου τους του φόβου, στο όνομα του οποίου θα συντελεστούν όλα τα δεινά του μέλλοντος. Η πολιτική πρέπει να βρει το αντίδοτο στο φόβο. Διαφορετικά ο φόβος θα μετατραπεί σε ένα τρομακτικό τέρας που θα μας κατασπαράξει. Και τότε θα είναι πολύ αργά. Δεν μπορεί οι νέοι να καταρρέουν από τον ίλιγγο της απελπισίας και τον φόβο που είναι καταχωνιασμένος στα βάθη του ψυχισμού τους. Δε μπορεί να αναγκάζονται να μεταναστεύουν αναζητώντας ένα καλύτερο αύριο, μη έχοντας άλλη επιλογή. Όχι, δεν μπορεί να είναι αυτή η εικόνα της Ελλάδας που ονειρευόμαστε!

 

Related posts