Subscribe Now

Trending News

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
30 Σεπ 2020
Πολιτισμός

Η καθαρίστρια:Ένας εξαιρετικός θεατρικός μονόλογος με τη Μαρίνα Γεωργοπούλου

Η Μαίρη Γκαζιάνη με την ηθοποιό Μαρίνα Γεωργοπούλου

Γράφει η Μαίρη Γκαζιάνη 

Το πρώτο που εισπράττει ο θεατής πηγαίνοντας στο θέατρο Μπέλλος, είναι η ευγένεια και η φιλικότητα των ανθρώπων που τον υποδέχονται. Αν προστεθεί σ΄ αυτό ο περιβάλλον χώρος της Πλάκας και η επιλογή των έργων που ανεβαίνουν στη σκηνή του, αποτελούν μια εγγυημένη συνταγή προδιάθεσης ότι θα περάσει καλά.

Την περασμένη Κυριακή παρακολούθησα το θεατρικό έργο «Η καθαρίστρια», έναν μονόλογο γραμμένο από τον Αντώνη Τσιπιανίτη, σκηνοθετημένο από τον Αλέξανδρο Λιακόπουλο και ερμηνευμένο από την Μαρίνα Γεωργοπούλου.

Ο καθένας από τους τρεις συντελεστές κατέθεσε το προσωπικό του ταλέντο για να επιτευχθεί μια επιτυχημένη παράσταση. Πολύ δυνατό κείμενο από τον συγγραφέα, άρτια σκηνοθετική γραμμή από τον σκηνοθέτη, εξαιρετική ερμηνεία από την Μαρίνα Γεωργοπούλου.

Το έργο αφορά την αφήγηση της καθαρίστριας Πελαγίας για όνειρα που δεν πραγματοποιούνται τοποθετώντας τον εαυτό της στα «όχι» της ζωής με τα «ναι» να αιωρούνται άπιαστα.

Παιδί καθαρίστριας η ίδια, κι όπως συμβαίνει το παιδί του δικηγόρου να γίνεται δικηγόρος ή το παιδί του γιατρού να γίνεται γιατρός, το παιδί του υδραυλικού να γίνεται υδραυλικός κ.ο.κ. η κόρη της καθαρίστριας γίνεται καθαρίστρια μη έχοντας άλλο μέλλον να της γνέφει. Η ίδια το θεωρεί λογικό και δίκαιο όμως με την πάροδο των χρόνων αρχίζει να ονειρεύεται όσα δεν της αποκαλύπτει και δεν της προσφέρει η ζωή.

Όταν ερωτεύεται τον διευθυντή της, ο έρωτας τής σκαρώνει όνειρα που ματαιοπονούν απέναντι στο «όχι» που διακατέχει την Πελαγία, γιατί από παιδί δεν της έγνεψε η επιθυμία της δύναμης για θέληση. Μέσα από ένα γλαφυρό λόγο αφηγείται άλλοτε τις απαισιόδοξες σκέψεις της κι άλλοτε την ενθουσιώδη αισιοδοξία ενός ανέφικτου ονείρου.

Η αλλαγή του εργασιακού χώρου, όπου έρχεται σε επαφή με καλοντυμένες γυναίκες με ακριβά ρούχα, σε συνδυασμό με την παρότρυνση της φίλης της Θεοξένης, επίσης καθαρίστρια, συντελούν ώστε ν΄ αλλάξει τον τρόπο σκέψης, να ενδιαφερθεί για μια ματαιόδοξη ενδυματολογική αλλαγή και να καταλήξει για διακοπές στη Μύκονο. Κι ενώ η Πελαγία και η φίλη της αναζητούν τον «κιμά» που θα τυλίξουν οι ίδιες ως «αμπελόφυλλα» για να περάσουν στην απέναντι όχθη του «ναι» της ζωής, η ίδια θα βρεθεί στην αγκαλιά του ψαρά που θα την ταξιδέψει με τη βάρκα του μισοπέλαγα και με την αγκαλιά του στον έρωτα.

Η θεά τύχη την ευνοεί, κερδίζοντας ένα χρηματικό ποσό, και της δείχνει το ευνοϊκό της πρόσωπο, κάτι που η Πελαγία αργεί να συνειδητοποιήσει καθώς είναι μαθημένη ότι πεπρωμένο της είναι το «όχι» της ζωής απέναντί της.

Θεωρώ ότι το φινάλε του έργου, που δεν θα αποκαλύψω, επιλέχθηκε προκειμένου να μην αφήσει πικρή γεύση στον θεατή δεδομένου μάλιστα ότι το έργο είναι κωμωδία.

Μια κωμωδία όμως που πραγματεύεται σοβαρά θέματα που αφορούν την ανασφάλεια, την αποτυχία, την διάκριση ανάλογα με τον πλούτο. Ωστόσο, το έργο δεν στέκεται εκεί, προτείνει την αλλαγή σκέψης, την μετάβαση στην αυτοπεποίθηση, στην επιτυχία, στην επιβεβαίωση μέσω της αυτοεκτίμησης και την δύναμη για τις αποφάσεις που προσκαλούν τα «ναι» της ζωής.

Το εξαιρετικό κείμενο του Αντώνη Τσιπιανίτη, η ρεαλιστική σκηνοθετική γραμμή του Αλέξανδρου Λιακόπουλου, το κατάλληλο σκηνικό που παραπέμπει στο σπίτι της καθαρίστριας και η υποκριτική δεινότητα της Μαρίνας Γεωργοπούλου συνθέτουν τη μαγική συνταγή μιας επιτυχημένης θεατρικής παράστασης.

Ο μονόλογος είναι ένα θεατρικό είδος που απαιτεί απόλυτη συγκέντρωση δίχως τα περιθώρια του παραμικρού λάθους, ιδιαίτερα εφόσον οι θέσεις του κοινού στο θέατρο Μπέλλος είναι τοποθετημένες σε συνέχεια της σκηνής και σε απόσταση αναπνοής από τον ηθοποιό.

Για να αποδεχτεί ο θεατής εύκολα την κατανόηση και αφομοίωση του κειμένου ο ηθοποιός οφείλει να καταβάλλει το σύνολο των υποκριτικών δυνατοτήτων του κι αυτό συμβαίνει απόλυτα στο συγκεκριμένο έργο.

Η Μαρίνα Γεωργοπούλου περνάει πολλά συναισθηματικά σκαμπανεβάσματα μέσω του υποκριτικού της ταλέντου και δίνει πνοή στην Πελαγία που εκπροσωπεί την κάθε Πελαγία μεταξύ των θεατών. Αναγνωρίζει τα συναισθήματά της κι αυτό της δίνει την δύναμη και την ώθηση να δρασκελίσει τα «όχι» για να περάσει από τα ουτοπικά «ναι» στα «ναι» της αληθινής ζωής.

Σ΄ έναν μονόλογο ο ηθοποιός παίρνει επάνω του όλο το βάρος της παράστασης, κι η Μαρίνα ανταποκρίνεται απόλυτα. Αβίαστα απογειώνει την παράσταση με το χαρισματικό ταλέντο της και παρασύρει τον θεατή σ΄ ένα θεατρικό ταξίδι αριστοτεχνικά στημένο από τον σκηνοθέτη. Χειρίζεται άψογα όλα τα συναισθήματα της Πελαγίας, ποτίζεται από αυτά και τα μεταφέρει στη σκηνή.

Κατά τη διάρκεια του έργου συνομιλεί με πρόσωπα απόντα από τη σκηνή, παρόντα με τη δική της υποκριτική δεξιοτεχνία.

Το σίγουρο είναι ότι κάθε θεατής απολαμβάνει μια εξαιρετική θεατρική παράσταση άρτια από κάθε άποψη.

Σπεύσατε να το παρακολουθήσετε έως τις 12/1/2019.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Σκηνοθεσία: Αλέξανδρος Λιακόπουλος

Ερμηνεία; Μαρίνα Γεωργοπούλου

Βοηθός Σκηνοθέτη : Χριστόφορος Μπουρνιάς

Ημέρες και ώρες παραστάσεων : Τετάρτη στα 21:15, Κυριακή στις 19:30

Τιμές εισιτηρίων : 12 ευρώ, 10 ευρώ ( φοιτητικό, ανέργων, Α.Μ.Ε.Α. )

Παραστάσεις έως 5 Φεβρουαρίου 2020

 

Related posts