Subscribe Now

Trending News

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
07 Φεβ 2023
Απόψεις

Η Ευρώπη δεν έχει ανάγκη το ΔΝΤ

 

Γράφει ο Γιάννης Κουτσοκώστας
Σκίτσα από τον  Γιάννη Κουτσοκώστα
 
|
 
Πώς τα φέρνει καμιά φορά η ζωή! Δύο υποθέσεις, άσχετες μεταξύ τους, προκαλούν πάταγο στην Ελλάδα και στον κόσμο. Δώστε προσοχή στο σκηνικό: Από τη μια «σκάει» Σαββατιάτικα η αποκάλυψη των WikiLeaks με τα δύο… τσακάλια του ΔΝΤ, τους Τόμσεν και Βελκουλέσκου, να συζητούν και μεταξύ άλλων να οργανώνουν καραμπινάτη παγίδα για να ξανα-στήσουν την Ελλάδα στον τοίχο της χρεοκοπίας, προκειμένου να αναγκάσουν την κυβέρνησή της να υποκύψει στις παράλογες απαιτήσεις τους. Και από την άλλη η αποκάλυψη -μεσοβδόμαδα- των Panama Leaks γι’ αυτόν τον απίθανο συρφετό προέδρων και πρωθυπουργών, καλλιτεχνών και μπαλαδόρων, ασήμων, διασήμων και πάντως πλουσίων.
Όλοι αυτοί εμφανίζονται να ξεπλένουν εκατομμύρια, να φοροδιαφεύγουν και να κερδοσκοπούν ασύστολα, κινούμενοι με ευελιξία σκιέρ στον λαβύρινθο των offshore και μέσα σε ένα παράλληλο οικονομικό… σύμπαν, που οι ίδιοι έφτιαξαν για τους εαυτούς τους και σε βάρος των φορολογουμένων των χωρών τους.
 
Δώστε τώρα προσοχή στην επόμενη ημέρα και στη διαχείριση αυτών των δύο υποθέσεων. Προφανώς και είναι άσχετες μεταξύ τους. Εκτυλίσσονται όμως στο ίδιο «εργαστήριο». Σε ένα παγκόσμιο περιβάλλον, που διαμορφώνεται, ορίζεται και καθορίζεται από αυτό που αποκαλείται νταβατζηλίκι των αγορών. Όπου κυριαρχεί η «οικονομία» σε βάρος της πολιτικής, οι τιμές σε βάρος των αξιών και τα κέρδη των λίγων σε βάρος των αναγκών των πολλών. Αυτόν τον… όμορφο κόσμο υπηρετεί διαχρονικά το ΔΝΤ και τον «καλλιεργεί» σε «θερμοκήπια» όπως ο Παναμάς, οι Παρθένες Νήσοι, τα Κέιμαν, όπου βρίσκουν καταφύγιο κάθε είδους Σταύροι και Παπασταύροι, βεβαίως – βεβαίως.
 
 
 
Οι κατάλογοι της…υποκρισίας
 
Ας αφήσουμε για λίγο την ουσία και ας σταθούμε στη διαδικασία. Στο πώς αντιμετωπίστηκαν δηλαδή οι διαρροές αυτές στην Ελλάδα και αλλού. Η αποκάλυψη του καταλόγου των Panama Leaks προκάλεσε παγκόσμιο πάταγο και σωστά χαρακτηρίστηκε ως αποκάλυψη κολοσσιαίων διαστάσεων, για την οποία εργάστηκαν και συνεργάστηκαν εκατοντάδες δημοσιογράφοι και μέσα ενημέρωσης σε ολόκληρο τον κόσμο. Πολλοί μεγαλόσχημοι της πολιτικής, των επιχειρήσεων, του θεάματος και των σπορ τουλάχιστον θορυβήθηκαν από την αποκάλυψη. Ολόκληρος Κάμερον αναγκάστηκε να απολογηθεί δημοσίως για την εμπλοκή του, ενώ ένας πρωθυπουργός, της Ισλανδίας, πήρε την… άγουσα για το σπίτι του γιατί πιάστηκε στα… πράσα των off shore και κατάπιε τη γλώσσα του όταν ο δημοσιογράφος επιχείρησε να «υποκλέψει» την αντίδρασή του. Ουδείς βεβαίως -εκτός από τους εμπλεκομένους και τις… υπηρεσίες τους – φάνηκε να ασχολείται με το πώς και το γιατί της διαρροής.
 
Αντιθέτως, στα καθ’ ημάς, έγινε ο κακός χαμός για την αποκάλυψη από τα WikiLeaks της συνομιλίας Τόμσεν – Βελκουλέσκου. Οργισμένοι βαστα-ΔΝΤούδες γραμματείς και αγανακτισμένοι φαρισαίοι Τομσεν-ικοί ξέσπασαν στη Βουλή και στα τηλε-παράθυρα για το ατόπημα. Όχι γι’ αυτή καθαυτή τη συνομιλία και όσα φέρνει στο φως, ούτε τόσο για τη διαρροή, αλλά κυρίως για την υποκλοπή της. Ξεσπάθωσαν ακόμα και αυτοί που δήλωναν θετικά εντυπωσιασμένοι από τις αποκαλύψεις των Panama Leaks, αδιαφορώντας αν έτσι αποκαλυπτόταν και το μέγεθος της υποκρισίας τους.
 
 
Θέλουν το ΔΝΤ για τη… βρόμικη δουλειά
 
Θα ήταν όλα αυτά ένα παιχνίδι εντυπώσεων αν δεν συνοδευόταν και με μια καλοστημένη επιχείρηση επηρεασμού της κρίσιμης διαπραγμάτευσης για την αξιολόγηση του ελληνικού προγράμματος. Μια διαπραγμάτευση, που βρίσκεται στην τελική ευθεία και εν μέσω των προβλημάτων που προκαλεί στην Ελλάδα και στην Ευρώπη η όξυνση της προσφυγικής κρίσης. Και η οποία -δυστυχώς- περνάει και από τις διαθέσεις του ΔΝΤ. Όχι γιατί το επιλέγει η ελληνική κυβέρνηση αλλά γιατί το επιβάλλει ο Σόιμπλε και το νεοφιλελεύθερο ιερατείο της Ευρωζώνης, παρά το γεγονός ότι ολοένα και πιο δυνατά ακούγονται φωνές στην Ευρώπη ότι το ΔΝΤ έχει ξεφύγει από τον ρόλο του και το παρακάνει με τις παράλογες και εκτός συμβατικών υποχρεώσεων της Ελλάδας απαιτήσεις του. Και το κάνει για ένα απλό λόγο. Γιατί θέλει από έναν τρίτο να κάνει τη… βρόμικη δουλειά στην Ελλάδα και αλλού. Να… μπλοκάρει άλλος ό,τι δεν μπορούν να μπλοκάρουν οι ίδιοι. Και σε αυτή την κρίσιμη φάση της διαπραγμάτευσης μπορεί τελικά να αποδειχθεί εύστοχος ο χειρισμός του όλου θέματος από την κυβέρνηση.
 
Η διέξοδος είναι η επιμονή στην ολοκλήρωση της αξιολόγησης με βάση τη συμφωνία του περασμένου Ιουλίου. Δεν βρίσκεται στη «γοητεία» των… σειρήνων του ΔΝΤ, που προτάσσει υποκριτικά τη δραστική περικοπή του χρέους αλλά τη συνοδεύει με… αρμαγεδδώνα για τα κοινωνικά δικαιώματα. Η επιμονή στη βάση των ευρωπαϊκών αρχών και κανόνων προσθέτει και δεν αφαιρεί χρήσιμους συμμάχους για τη χώρα και φέρνει ένα βήμα πιο κοντά την ολοκλήρωση της αξιολόγησης, τη σταθεροποίηση της οικονομίας και την επιστροφή στην ανάπτυξη, χωρίς να απεμπολείται η ανάγκη ρύθμισης του χρέους, που έτσι κι αλλιώς αποτελεί μέρος της συμφωνίας του περασμένου Ιουλίου. Η Ελλάδα και οι ευρωπαϊκοί θεσμοί έχουν ήδη συμφωνήσει σε αυτή την πορεία και οφείλουν να την πάνε μέχρι τέλους, όσα… κόλπα, εμπόδια και τρικλοποδιές και αν επιχειρήσει ο Τόμσεν και η παρέα του εντός ή εκτός της γηραιάς ηπείρου. Μετά από τόσα χρόνια, η Ευρώπη διαθέτει πλέον και την τεχνογνωσία και την εμπειρία για να οργανώσει και να διαχειριστεί κάθε είδους πρόγραμμα. Δεν έχει ανάγκη από… σκιάχτρα για να κρύβεται πίσω τους ούτε από υποβολείς για να υπαγορεύουν τις πολιτικές της. Δεν έχει δηλαδή ανάγκη το ΔΝΤ.
 
 
 
 
 
 

Related posts