Subscribe Now

Trending News

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
26 Αυγ 2019
Πολιτισμός

Η Ευσταθία μιλάει στο Now24.gr


Είναι μία ακόμα ηχηρή απόδειξη πως η τέχνη είναι στιγμές… Πολυδιάστατη, με διευρυμένους καλλιτεχνικούς ορίζοντες, δημιουργική, εργατική και αναμφισβήτητα ταλαντούχα… Ο λόγος για την Ευσταθία… Το ευρύ κοινό τη γνωρίζει ως το πολύ καλό παιδί του τραγουδιού, ωστόσο η ίδια φέρει στο σεντούκι της μεταξύ άλλων και τη συγγραφή θεατρικών έργων. Για το τελευταίο της λοιπόν, θεατρικό έργο που αναφέρεται και αναδεικνύει τη πλούσια και συγκινητική ζωή της Δανάης Στρατηγοπούλου, η Ευσταθία μιλάει στο Now24, ενώ δεν διστάζει να μιλήσει για την εποχή μας, τους φόβους της, την υστεροφημία της… Τέλος, η Ευσταθία αναμένεται να επικοινωνήσει μουσικά με το κοινό στον Πολυχώρο της Αθηναΐδας στις 11 και 12 Δεκεμβρίου…
Συνέντευξη στον Κυριάκο Κουζούμη. 
 
Κ.Κ: Θα έλεγε κανείς πως αν και τραγουδίστρια έχεις διευρυμένους τους καλλιτεχνικούς σου ορίζοντες, εφόσον εκτός από τραγούδι, γράφεις στίχους, ποιήματα και θεατρικά έργα. Βρίσκεις τον εσωτερικό σου εαυτό καλύτερα σε ένα είδος τέχνης η αναλόγως των κελευσμάτων της ψυχής σου πορεύεσαι και δημιουργείς;
Ε: Όπως λέει κι η Δανάη στο ομώνυμο έργο, «η τέχνη είναι η ίδια ενέργεια που μετουσιώνεται κάθε φορά σε κάτι διαφορετικό. Χθες ήταν το τραγούδι, σήμερα είναι η ποίηση, αύριο θα είναι ο στοχασμός. Ήρθα σ’ αυτή τη ζωή για να υπηρετήσω την τέχνη και να ζήσω τις στιγμές μου». Η τέχνη για μένα επίσης είναι ένα απέραντο πεδίο ελευθερίας, μιας ελευθερίας που δεν μπορούμε να βιώσουμε διαφορετικά. Έτσι λοιπόν κι εγώ βρίσκω τον εαυτό μου σε κάθε είδους τέχνης που με κάνει  να αισθάνομαι καλά.
Κ.Κ: Φέτος λοιπόν, δηλώνεις καλλιτεχνική παρουσία τόσο μέσα από τη δημιουργία του θεατρικού έργου «Δανάη» όσο και υποκριτικά σ’ αυτό με σπουδαίο εργαλείο τη φωνή σου. Τι σήμαινε για σένα η συγκεκριμένη τραγουδίστρια και αποφάσισες να αποδώσεις θεατρική μνήμη στον βίο της;
Ε: Η συγκεκριμένη τραγουδίστρια με γοητεύει γιατί πρώτα απ’ όλα είναι ένας πνευματικός άνθρωπος, μια διανοούμενη, ένα ελεύθερο πνεύμα που διήξε έναν βίο που αξίζει να τον γνωρίσει κανείς. Μ’ αυτόν τον τρόπο αποτίνω φόρο τιμής στη γυναικεία αυτοδιάθεση και πνευματικότητα που είναι τόσο παραγκωνισμένη και υποτιμημένη στους καιρούς που ζούμε όσο κι αν η τεχνολογία κάνει θαύματα. Ο φρικτός πολιτισμός μας δεν επιτρέπει ακόμα στη θηλυκή αρχή να πάρει πάλι την πνευματική θέση που της αξίζει ώστε να επέλθει η παγκόσμια ισορροπία.
Κ.Κ: Έχεις κάνει λόγο πως η εποχή της Δανάης ήταν πέρα για πέρα ρομαντική και πως έχει εκλείψει σχεδόν ανεπιστρεπτί. Θα ‘θελες η σημερινή εποχή να διατηρούσε έστω κάποια στοιχεία ρομαντισμού απ’ τα παλιά; Ποια θα ‘ταν αυτά και γιατί;
Ε: Πιστεύω πως ο ρομαντισμός δεν είναι υπόθεση μόνο μιας εποχής αλλά και κάθε ατόμου ξεχωριστά. Είναι στο χέρι μας να είμαστε ρομαντικοί. Δεν εννοώ μόνο να είμαστε ρομαντικοί κοιτάζοντας το φεγγάρι αλλά μπορούμε σε όλες τις εκφάνσεις της καθημερινότητας. Ρομαντισμός υπάρχει ακόμα και στην κουζίνα, καθαρίζοντας πατάτες, γιατί είναι αισθητική και τρόπος ζωής.
 

.

Κ.Κ: Αλήθεια, πώς κρίνεις τη σημερινή εποχή σε επίπεδο συναισθημάτων; Ψυχρή, κυνική, βιαστική και «ελαφριά» ή ουσιαστική, ευαίσθητη και ζεστή;
Ε: Η σημερινή εποχή δεν ευνοεί τον ρομαντισμό γιατί όλα είναι πολύ πρακτικά, και πάνε «κατευθείαν στο ψητό», έχει αλλάξει η σχέση μας με τον χρόνο. Όλα γίνονται πολύ γρήγορα για εξοικονόμηση ενέργειας και δεν δίνουμε χρόνο στον εαυτό μας, στην ύπαρξή μας να ανασάνει. Αυτό νομίζω ότι είναι και το σημαντικότερο πρόβλημά μας, η φτώχεια μας και λέγοντας φτώχεια εννοώ την έλλειψη χρόνου.
Κ.Κ: Πόσο καιρό σου πήρε να γράψεις το έργο της Δανάης; Αρκέστηκες σε πληροφορίες και ακούσματα ή πραγματοποίησες έρευνα γύρω από τον βίο αλλά κυρίως γύρω από το κοινωνικοπολιτικό φόντο της εποχής που εκείνη έζησε και έδρασε;
Ε: Μου πήρε αρκετό καιρό αλλά είχα πολύ καλές πηγές και βοήθεια ουσιαστική από τον αγαπημένο μου φίλο Δαυίδ Ναχμία. Πήρα πολλά στοιχεία από την τελευταία συνέντευξη που έδωσε η ίδια η Δανάη στον Δαυίδ. Σπουδαίο ρόλο επίσης σαν τελική πινελιά έπαιξε η συμβολή του σκηνοθέτη μας Δημήτρη Μαλισσόβα που έκανε μια πολύ έξυπνη προσαρμογή του έργου για τη θεατρική σκηνή. Γι’ αυτό τον λόγο, αν με ρωτήσεις θα σου πω, ότι η Δανάη δεν μου ανήκει, ανήκει και στους τρεις μας και κατ’ επέκταση στον υπόλοιπο κόσμο που την αγαπά. Να μην ξεχάσω βεβαίως και την κόρη της, τη Λήδα που μας έδωσε πολύ σημαντικές πληροφορίες που μόνο αυτή θα μπορούσε να ξέρει.
Κ.Κ: Το σκηνικό απλό, τα κουστούμια εποχής, οι ηθοποιοί λίγοι και ένα πιάνο επί σκηνής συνθέτουν το φόντο του έργου. Η ουσία κρύβεται στο κείμενο, στη σκηνοθετική ευστροφία και φυσικά στις μελωδικές φωνές των ηθοποιών εφόσον αυτές ταξιδεύουν τον θεατή στον χρόνο. Βρίσκεις μια φαινομενικά απλή θεατρική παραγωγή να έχει τη δυναμική να μιλά στην ψυχή του θεατή ή πλέον ο θεατής είναι απαιτητικός και θέλει να παρακολουθεί υπερθεάματα για να ικανοποιηθεί;
Ε: Ο θεατής θέλει συγκίνηση, χιούμορ, θέλει αφύπνιση του εσωτερικού του κόσμου, θέλει αλήθεια και νομίζω ότι αυτή η απλή παράσταση τα έχει αυτά τα απαραίτητα συστατικά.
Κ.Κ: Πώς βρίσκεις την εποχή μας σε καλλιτεχνικό επίπεδο; Γίνονται δουλειές που διατηρούν ψηλά τον πήχη της Τέχνης ή πλέον λόγω κρίσης, η τέχνη είναι αποκλειστική πηγή εσόδων;
Ε: Πάντα θα υπάρχει καλλιτεχνική δημιουργία που θα έχει κάτι να πει. Απλά η ζωή του καλλιτέχνη έχει γίνει πολύ δύσκολη και αυτό τον οδηγεί πολλές φορές σε εκπτώσεις.
.

 
Κ.Κ: Ποιο θα είναι το επόμενο βήμα σου; Δίσκος, βιβλίο, θεατρικό έργο;
Ε: Γράφω ήδη ένα καινούργιο θεατρικό και ετοιμάζω και τον δίσκο μου.
Κ.Κ: Τι σημασία αποδίδεις στις κριτικές τόσο του κοινού όσο και των ειδικών;
Ε: Όση σημασία χρειάζεται… τίποτα περισσότερο τίποτα λιγότερο. Χαίρομαι με τις καλές κριτικές, προβληματίζομαι με τις κακές και εξοργίζομαι με τις κακοπροαίρετες αλλά μέχρι εκεί.
Κ.Κ: Σε απασχολεί η υστεροφημία σου;
Ε: Καθόλου. Με ενδιαφέρει να τι κάνουμε τώρα, μετά θάνατον… χέστηκα.
Κ.Κ: Τι σε φοβίζει περισσότερο;
Ε: Με φοβίζει αυτό που προσπαθούν να μας κάνουν, να μας κόψουν τα φτερά.
Κ.Κ: Αν σε μία σφαίρα του χρόνου αντάμωνες τη Δανάη, τι θα της έλεγες;
Ε: Θα της έλεγα ότι την αγαπώ και ότι της είμαι ευγνώμων για πολλά πράγματα.
Κ.Κ: Αν στην ίδια σφαίρα μετά από πολλά χρόνια ένας νεαρός καλλιτέχνης του μέλλοντος αντάμωνε εσένα, τι θα λαχταρούσες να σου πει;
Ε:Να μου πει ότι κάτι έμαθε από μένα, σε κάτι τον βοήθησα.
Κ.Κ: Πες μου πώς φαντάζεσαι το μέλλον της χώρας μας;
Ε: Το μέλλον της χώρας είναι συνυφασμένο και με το μέλλον της παγκόσμιας κοινότητας, δεν μπορώ να πω ότι είμαι αισιόδοξη, η ανθρωπότητα έχει ξεφύγει, αλλά ελπίζω ότι κάτι θα συμβεί την τελευταία στιγμή, μια, ας πούμε, παγκόσμια αφύπνιση.
Κ.Κ: Και τέλος, τι εύχεσαι να σου κρύβει η μοίρα στα σεντούκια της για το δικό σου μέλλον;
Ε: Η μοίρα θέλω να μου κρύβει πολλά και όμορφα ταξίδια.
 
.

Δυο λόγια για τη «Δανάη»…
Ένα studio της τηλεόρασης. Ένας δημοσιογράφος. Ένα πιάνο. Προγραμματισμένη συνέντευξη για μια τραγουδίστρια απο τα παλιά. Τη Δανάη. Ο δημοσιογράφος γνωρίζει ελάχιστα για εκείνη. Μόνη του πηγή πληροφοριών, οι σημειώσεις του. Αλλά τι να πει κανείς με μια γυναίκα, που πριν φτάσει σε αυτή τη συνέντευξη διέσχισε τον δρόμο μέσα απο πέντε πολέμους, δώδεκα στρατιωτικά κινήματα, δυο δικτατορίες, μια κατοχή, και δυο εμφυλίους. Έφτασε μέχρι τις μέρες μας κουβαλώντας στις αποσκευές της, τους σημαντικότερους Έλληνες του περασμένου αιώνα.
Από τον Αττίκ, τον Χαιρόπουλο, τον Λουντέμη, τον Σουγιούλ, τον Καβαδία και τον Ρίτσο, μέχρι τον Φρέντυ Γερμανό, τον Σαββόπουλο και τον Πλέσσα. Φίλη και συνεργάτης του Πάμπλο Νερούδα. Το αηδόνι του Αττίκ. Μια μεγάλη ερμηνεύτρια. Ένα όνομα που από μόνο του, εμπνέει μουσικότητα! Η εγγραφή είναι έτοιμη να αρχίσει. Όλοι είναι στη θέση τους. Τα φώτα ανάβουν. 3 – 2 – 1, πάμε! Και η ιστορία αρχίζει… Κυρίες και κύριοι, η Δανάη!
Μια μουσική παράσταση για το αηδόνι του Αττίκ και του Χαιρόπουλου. Στιγμές απο την πολυτάραχη ζωή της, μέσα απο τα τραγούδια της και τους ανθρώπους που αγάπησε. Ένα έργο μέσα απο τα μάτια μιας σύγχρονης τραγουδοποιού, της Ευσταθίας, που πάντα την θαύμαζε. Σε σκηνοθεσία του Δημήτρη Μαλισσόβα και μουσική διεύθυνση του Δαυίδ Ναχμία. Ένα μουσικό ταξίδι, σε μια εποχή που έφυγε για πάντα…. 
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ:
Σκηνοθεσία – Απόδοση: Δημήτρης Μαλισσόβας
Μουσική διεύθυνση: Δαυίδ Ναχμίας
Χορογραφίες: Φώτης Μεταξόπουλος
Σκηνικά – Κοστούμια: Αρετή Μουστάκα – Χριστίνα Πανοπούλου
Φωτισμοί: Δημήτρης Μαλισσόβας
Παίζουν: Άννα Φόνσου, Παναγιώτης Πετράκης, Ευσταθία
Στον ρόλο του μαέστρου ο Δαυίδ Ναχμίας
ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ: Κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 20.30, ΑΘΗΝΑΙΣ (Καστοριάς 34 -36)
 
.

Δυο λόγια για τις συναυλίες της Ευσταθίας στην Αθηναΐδα…
«Ό, τι μας λείπει»
«Μερικοί αποζητούν το παραμύθι. Αυτό τους λείπει. Εμένα πάλι όχι .Μου λείπει λίγη ειλικρίνεια…»
Για «ό, τι μας λείπει» αποφάσισε να τραγουδήσει η Ευσταθία, με αφορμή την πρόσφατη επιτυχία του νέου single της «Διακριτικά» στη σκηνή της Αθηναΐδας. Ερμηνεύει παλιά και νέα τραγούδια της, διασκευάζει αγαπημένα κομμάτια του ελληνικού και ξένου ρεπερτορίου, και, για ακόμη μια φορά, φλερτάρει επιτυχημένα με τη θεατρική τέχνη.
Παίζουν:
τύμπανα, κιθάρα :Μανόλης Λιανής
πιάνο: Μάρκος Κώτσιας
πνευστά : Χάρης Κωνσταντόπουλος
βιολοντσέλο: Βασίλης Λεμονιάς
κοντραμπάσο : Γιάννης Βαγιανός
σκηνοθεσία: Ελένη Πολιτοπούλου
κείμενα: Ευσταθία, Ελένη Πολιτοπούλου
σχεδιασμός φωτισμών: Azaad Χαραλάμπους
σχεδιασμός αφίσας: Αντώνης Γλυκός
φωτογράφιση: Τερέζα Τρικαλιώτη
κοστούμια, styling: Nάσος Λουΐζος
hair styling: Massimo Curti
make-up artist: Μαρία Ιωαννίδου
υπεύθυνη επικοινωνίας: Ελένη Τώρου
11, 12 Δεκεμβρίου 2015
ώρα έναρξης 22.30

Related posts