Subscribe Now

Trending News

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
18 Οκτ 2018
Πολιτισμός

Η Αλεξάνδρα Ψαραδέλλη τετ-α-τετ με τη Μαίρη Γκαζιάνη «Κάτω από το φως του αποσπερίτη»

 

Απο την Μαίρη Γκαζιάνη

«Νομίζω ότι ο άνθρωπος μπορεί να συμβιβάσει πολλά μέσα του, ιδίως αν είναι μια πολύπλευρη προσωπικότητα» μου είπε η Αλεξάνδρα Ψαραδέλλη και η ίδια το αποδεικνύει μέσα από τις δραστηριότητές της. Σπούδασε Νοσηλευτική και Πληροφορική, εντελώς διαφορετικές σπουδές μεταξύ τους, ενώ παράλληλα ασχολήθηκε με τη συγγραφή από πολύ νεαρή ηλικία.

ΕΡ. Αλεξάνδρα γεννήθηκες, μεγάλωσες και κατοικείς στη Μυτιλήνη. Ποια επιρροή έχει στη ψυχοσύνθεσή σου το απέραντο γαλάζιο της θάλασσας και τ΄ ουρανού;

ΑΠ. Η θάλασσα ασκεί περίεργη επιρροή, σε όσους έχουν μεγαλώσει δίπλα της. Αυτό το απέραντο γαλάζιο, που ανοίγει το μυαλό και γεμίζει αλμύρα την ψυχή, είναι ζωογόνος δύναμη. Αρκεί να σταθείς μπροστά της, να κλείσεις τα μάτια και να αφήσεις τον παφλασμό των κυμάτων, να παρασύρει από τον καμβά του μυαλού σου, κάθε μουτζουρωμένη σκέψη, κάθε έγνοια, κάθε κηλίδα που αμαυρώνει τον πίνακα της ζωή σου.

ΕΡ. Σπούδασες Νοσηλευτική, Πληροφορική και ασχολείσαι με τη συγγραφή. Πως συμβιβάζονται αυτά τα τρία στον ίδιο άνθρωπο;

ΑΠ. Νομίζω ότι ο άνθρωπος μπορεί να συμβιβάσει πολλά μέσα του, ιδίως αν είναι μια πολύπλευρη προσωπικότητα. Μου αρέσει να μαθαίνω καινούρια πράγματα και νομίζω ότι αυτή η δίψα μου, δεν θα σβήσει ποτέ. Η συγγραφή όμως, πέρα από κάθε τι άλλο, είναι μια σταθερή ψυχική ανάγκη, που αναπτύχθηκε με τα χρόνια και λειτουργεί παράλληλα με τις υπόλοιπες δραστηριότητες της ζωής μου.

ΕΡ. Τι αντιπροσωπεύει για σένα η συγγραφή;

ΑΠ. Αντιπροσωπεύει την ψυχή και τις πιο βαθιές και μύχιες σκέψεις. Την ίδια την ζωή με τις προκλήσεις και τις περιπέτειες της. Ανθρώπους αληθινούς ή ψεύτικους. Κόσμους ιδεατούς ή την στεγνή πραγματικότητα.

ΕΡ. Έχεις βραβευτεί σε πανελλήνιους διαγωνισμούς για διηγήματά σου. Πως εισέπραξες αυτή την καταξίωση;

ΑΠ. Η πρώτη βράβευση ήρθε όταν ήμουν μαθήτρια Λυκείου. Ποτέ δεν την εισέπραξα σαν καταξίωση. Ήταν η πρώτη φορά που δημοσιοποιούσα τις σκέψεις μου και η αποδοχή τους από μια ομάδα ανθρώπων, ήταν περισσότερο μια ηθική ικανοποίηση. Η δεύτερη βράβευση, ήρθε απλά να επιβεβαιώσει, ότι αυτά που γράφω, αγγίζουν και άλλους ανθρώπους εκτός από εμένα, βάζοντας μέσα μου το σαράκι της συγγραφής.

ΕΡ. Γράφεις διηγήματα αλλά και μυθιστορήματα. Ποιο θεωρείς πιο δύσκολο είδος;

ΑΠ. Θεωρώ ότι το μυθιστόρημα, είναι πιο δύσκολο είδος και αυτό λόγω του μεγέθους του. Έχεις να ξετυλίξεις μια ιστορία, που πρέπει να έχει μια όμορφη ροή. Τα γεγονότα πρέπει να είναι σωστά δεμένα μεταξύ τους. Να έχει γίνει έρευνα όταν απαιτείται και να υπάρχει αγωνία για την τύχη του ήρωα, ώστε να κρατήσει τον αναγνώστη μέχρι το τέλος.

ΕΡ. Τι αποτελεί πηγή έμπνευση για σένα ώστε να γράψεις ένα βιβλίο;

ΑΠ. Πηγή έμπνευσης μπορεί να αποτελέσει, οτιδήποτε με αγγίζει συναισθηματικά και μου κινεί το ενδιαφέρον. Υπάρχουν ιστορίες, που από μόνες τους έχουν μια περίεργη δυναμικότητα, σε καλούν να τις κάνεις εικόνες μέσα στο μυαλό σου και να τοποθετήσεις αμέσως τους ήρωες. Η ίδια η ζωή αποτελεί πηγή έμπνευσης, αρκεί να σταματήσεις για λίγο τον χρόνο και να την αφουγκραστείς.

ΕΡ. Πρόσφατα κυκλοφόρησε το μυθιστόρημά σου «Κάτω από το φως του αποσπερίτη». Σε τι παραπέμπει ο τίτλος;

ΑΠ. Ο Αποσπερίτης ή αλλιώς Αυγερινός. Ένα αστέρι που άλλοτε υποδέχεται την νύχτα και άλλοτε την αυγή. Υπάρχει ένα παραμύθι με την Πούλια και τον Αυγερινό. Ένα παραμύθι που το αναφέρω στην αρχή του βιβλίου και είναι λίγο πολύ γνωστό σε όλους. Δύο αδέρφια που δεν κατάφεραν να τα χωρίσουν και έμειναν για πάντα μαζί, σαν δυο αστέρια να φέγγουν στον ουρανό. Το ¨Κάτω από το φώς του Αποσπερίτη¨, είναι ένας ύμνος στην αδερφική αγάπη. Τον δεσμό αυτό που όταν κοπεί, μας αφήνει μια ζωή κενή, μας οδηγεί σε μια ατέρμονη αναζήτηση.

ΕΡ. Στο εξώφυλλο αναφέρεται πως πρόκειται για αληθινή ιστορία. Πως έφτασε στ΄ αυτιά σου;

ΑΠ. Το ¨Κάτω από το φως του Αποσπερίτη¨, είναι βασισμένο στην ζωή της γιαγιάς μου. Κομμάτια της μου τα είχε διηγηθεί η ίδια, άλλα και άνθρωποι που έζησαν δίπλα της. Τα γεγονότα της ζωής της, ήταν για μένα ένα πάζλ, που με τα χρόνια ένωσα, κατορθώνοντας να γράψω την ιστορία της Αναστασίας.

ΕΡ. Η μυθοπλασία τι θέση έχει στην ιστορία που αφηγείσαι;

ΑΠ. Μια ιστορία που βασίζεται σ’ αληθινά γεγονότα, δεν είναι μια βιογραφία. Ποτέ δεν μπορείς να γνωρίζεις τα συναισθήματα των ανθρώπων, που βίωσαν τα γεγονότα που έχεις μπροστά σου, ούτε τον λόγο που τους οδήγησε στην κάθε τους πράξη. Εκεί στηλιτεύεις την φαντασία, προσπαθείς να γίνεις εσύ ο ήρωας ή ο αντιήρωας, να δεις μέσα από τα μάτια τους, να ζήσεις τις στιγμές, να ξετρυπώσεις τα συναισθήματα και τις σκέψεις τους.

ΕΡ. «Εκεί που το καλό και το κακό συνυπάρχουν, καθένας παίρνει την ανταμοιβή που δικαιούται» αναφέρεται στο οπισθόφυλλο. Οι επιλογές των ηρώων σου ή η μοίρα φροντίζει γι΄ αυτό;

ΑΠ. Θεωρώ ότι κάθε μας πράξη, φέρει μια ενέργεια, θετική ή αρνητική. Η ενέργεια αυτή, με κάποιο τρόπο, επιστρέφει πάλι σ’ εμάς.  Κρινόμαστε για τις επιλογές μας, όμως υπάρχει και ένας παράγοντας που δεν μπορούμε να ελέγξουμε. Αυτόν τον παράγοντα κάποιοι μπορούν να τον ονομάσουν μοίρα ή θεία δίκη. Κάποιες φορές εμπλέκεται στην ζωή μας, φροντίζοντας να υπογράψει το τέλος με το δικό της μελάνι.

ΕΡ. Η ηρωίδα σου Αναστασία που ζει στο χωριό «ψάχνει να βρει τρόπο για να ξεφύγει από τη μιζέρια, υψώνοντας δειλά το γενναίο της ανάστημα» γράφεις. Από που αντλούσε δύναμη;

ΑΠ. Η δύναμη της Αναστασίας, προέρχονταν από την ανάγκη της να βρει την χαμένη της αδερφή. Μια αδερφή που σαν βρέφος άφησε πίσω της, όταν ξεριζώθηκε από την οικογένεια της. Η αγάπη της για εκείνη, η ελπίδα ότι θα την έσφιγγε κάποια στιγμή στην αγκαλιά της, της έδινε δύναμη να παλεύει τις αντιξοότητες και τις δυσκολίες που ορθώνονταν μπροστά της.

ΕΡ. Στην ιστορία που αφηγείσαι άλλοι αποφασίζουν για άλλους και προσδιορίζουν τη ζωή τους. Η Φιλιώ ήταν θύμα ή θύτης των καταστάσεων;

ΑΠ. Θέλω να πιστεύω ότι ήταν απλά το θύμα, μιας κατάστασης, μιας δύσκολης εποχής, ενός σκληρού συντρόφου. Άλλωστε κάποιες φορές η ζωή μας οδηγεί εκεί που θέλει αυτή και εμείς μένουμε σαν θεατές, να παρακολουθούμε τα γεγονότα που εξελίσσονται γύρω μας. Και όταν πια έχει μπλεχτεί το γαϊτανάκι της ιστορίας, εγκλωβιζόμαστε μέσα σ’ αυτήν και κάθε προσπάθεια να ξεφύγουμε απαιτεί δύναμη, θάρρος και μετάνοια.

ΕΡ. Η ηρωίδα σου Αναστασία της Αθήνας φαίνεται να είναι η πιο δυναμική και μαχήτρια για όσα επιθυμεί. Τι είναι αυτό που την κατευθύνει;

ΑΠ. Το ένστικτο που κουβαλάει μέσα της. Μια δυνατή καρδιά που την οδηγεί σε διαφορετική κατεύθυνση, από αυτή που επιτάσσει η λογική. Ίσως η ίδια η δύναμη της αγάπης, που μπορεί να νικήσει τα πάντα.

ΕΡ. Εκεί που οι ήρωες αρνούνται να φανερώσουν την αλήθεια, έρχονται οι συμπτώσεις ν΄ αποκαλύψουν τα ψέματα. Τελικά η ζωή ή η λογοτεχνία γράφει τα πιο παράξενα σενάρια;

ΑΠ. Νομίζω ότι η ζωή, γράφει τα πιο απίστευτα σενάρια. Η φαντασία του δημιουργού έρχεται πολλές φορές να υποκλιθεί, μπροστά σ’ αυτά, που εκείνη με μαεστρία σκαρώνει, χτίζοντας τις πιο απίστευτες ιστορίες.

ΕΡ. Διαβάζοντας το βιβλίο σου, από την πρώτη σελίδα αισθανόμουν ένα σφίξιμο στο στομάχι και αγανάκτηση για την αδικία εις βάρος της Αναστασίας του χωριού. Ποια ήταν τα δικά σου συναισθήματα κατά τη διάρκεια συγγραφής του βιβλίου;

ΑΠ. Το ¨Κάτω από το φως του Αποσπερίτη¨, είναι ένα βιβλίο, που από την αρχή μέχρι το τέλος, μου πρόσφερε πολύ έντονα συναισθήματα. Πρώτον, γιατί είναι μια πραγματική ιστορία. Η ηρωίδα υπήρξε στ’ αλήθεια. Πόνεσε, πληγώθηκε, έγινε έρμαιο στα χέρια του καθενός, αναγκάστηκε να σκύψει το κεφάλι, να ποδοπατήσει τα συναισθήματα της. Δεύτερον, ο συγγενικός δεσμός που με έδενε  με την Αναστασία, με έκανε να βιώσω στο έπακρο την αδικία και τον πόνο. Όλα τα συναισθήματα ξεχείλιζαν χωρίς να μπορώ να τα συγκρατήσω, αναζητώντας διέξοδο στην δικαίωση και την αγάπη.

ΕΡ. Αφού σ΄ ευχαριστήσω και σου ευχηθώ καλοτάξιδο το βιβλίο σου, θα σου ζητήσω να κλείσεις, αυτή τη συνέντευξη, με μια αγαπημένη σου φράση μέσα από το βιβλίο.

ΑΠ. Μιας και το βιβλίο μιλάει για την αδερφική αγάπη, θα ήθελα να κλείσω με ένα απόσπασμα, μια συμβουλή που έδωσε στην Αναστασία ο πατέρας της.

¨Θυμήθηκε ότι, όταν βρέθηκε μόνη της στην αυλή, ο πατέρας της στάθηκε μπροστά της κρατώντας στα χέρια του δυο κλαράκια και της είπε:

«Κοίτα πόσο εύκολα σπάζουν όταν είναι το καθένα μόνο του. Όταν, όμως, τα δυο κλαράκια είναι μαζί, τότε σπάζουν πιο δύσκολα…Πάντα να είστε αγαπημένες και να φροντίζετε η μία την άλλη».

Ευχαριστώ πολύ γι’ αυτή την όμορφη συνέντευξη!

*Το βιβλίο «Κάτω από το φως του αποσπερίτη» της Αλεξάνδρας Ψαραδέλλη κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ωκεανός.

Μαίρη Γκαζιάνη

Γεννήθηκε στα Ιωάννινα.  Μεγάλωσε στην Αθήνα όπου ζει μέχρι σήμερα και εργάσθηκε ως τραπεζοϋπάλληλος. Στο παρελθόν ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με την φωτογραφία ενώ τώρα ζωγραφίζει και παράλληλα γράφει. Έχει πραγματοποιήσει ατομικές εκθέσεις και έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές.

Τον Μάιο του 2012 κυκλοφόρησε την πρώτη ποιητική της συλλογή με τίτλο «Σου γράφω…», τον Σεπτέμβρη 2013 κυκλοφόρησε το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο ΕΝΑ ΦΕΓΓΑΡΙ ΛΙΓΟΤΕΡΟ και τον Ιούνιο του 2014 κυκλοφόρησε το βιβλίο της ΤΑ ΠΛΗΚΤΡΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ  από τις εκδόσεις ΄Οστρια. Επίσης, το παραμύθι της «Το ψαράκι του βυθού» συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο «Παραμύθια και Μαμάδες» εκδόσεις Βερέττα 2015.  Τον Ιούνιο 2017 κυκλοφόρησε το μυθιστόρημά της ΑΛΙΚΑ ΒΗΜΑΤΑ από την Εμπειρία Εκδοτική.

Την περίοδο 2011-2012 υπήρξε ραδιοφωνική παραγωγός στο magicradiolive. Από τον Νοέμβρη 2014 συνεργάζεται με το now24.gr και έχει πραγματοποιήσει πάνω από τριακόσιες συνεντεύξεις. Το 2016 συμμετείχε στην τηλεοπτική εκπομπή ΚΑΛΩΣ ΤΟΥΣ πραγματοποιώντας συνεντεύξεις σε ανθρώπους των τεχνών.

Γράφει στίχους για τραγούδια ενώ μεγάλη της αγάπη είναι το θέατρο με το οποίο ασχολείται ερασιτεχνικά.

Related posts