Subscribe Now

Trending News

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
12 Αυγ 2022
Πολιτισμός

Γιούλα Γ. Κωνσταντοπούλου: Κάθε άνθρωπος βαθιά μέσα του γνωρίζει τι είναι καλό και τι κακό

Συνέντευξη στη Μαίρη Γκαζιάνη 

Η Γιούλα Γ. Κωνσταντοπούλου γεννήθηκε στον Πειραιά. Σπούδασε Ιστορία και Αρχαιολογία στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και υπηρέτησε για χρόνια στη δημόσια Μέση Εκπαίδευση. Είναι κάτοχος MSc του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και PhD της Νεότερης Ελληνικής Ιστορίας και Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Πατρών.

Έχει συγγράψει διηγήματα. Στην επιστημονική της δραστηριότητα συμπεριλαμβάνονται πάνω από πενήντα άρθρα σε έγκυρα επιστημονικά περιοδικά.

Το έργο της «Αμέλια, Ιχνηλατώντας μνήμες των Ρωμιών της Πόλης» είναι το πρώτο της μυθιστόρημα και βασίζεται σε αληθινά γεγονότα. 

ΜΑΙΡΗ ΓΚΑΖΙΑΝΗ: Γεννηθήκατε στην όμορφη πόλη του Πειραιά. Ποια επιρροή είχε στη ψυχοσύνθεσή σας η αύρα της θάλασσας και το λιμάνι που παρέπεμπε σε ταξίδια;

ΓΙΟΥΛΑ Γ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Γεννήθηκα, μεγάλωσα και συνεχίζω να ζω στον όμορφο Πειραιά. Πάντα με συνέπαιρνε η θέα της θάλασσας, τα πλοία που σάλπαραν για άλλους τόπους, οι ιστορίες των ανθρώπων που ταξίδευαν, κυρίως όμως εκείνων που κάτω από αντίξοες συνθήκες ξεριζωμένοι από τις πατρογονικές τους εστίες ήρθαν και βρήκαν μια γωνιά γης στον Πειραιά και ξανάστησαν την ζωή τους. 

Μ.Γ.: Έχετε σπουδάσει Ιστορία και Αρχαιολογία κι εργαστήκατε πολλά χρόνια στη Μέση Εκπαίδευση. Πώς ήταν η σχέση σας με τα παιδιά;

Γ.Γ.Κ.: Αγαπώ ιδιαίτερα τα παιδιά γι’ αυτό προσπάθησα στη διάρκεια της θητείας μου στη Μέση Εκπαίδευση πέρα από τα διδακτικά μου καθήκοντα, να είμαι κοντά τους, να αφουγκράζομαι τις αγωνίες και τους προβληματισμούς τους. Ακόμη και σήμερα διατηρώ επαφές μαζί τους.

Μ.Γ.: Πιστεύετε ότι το σημερινό εκπαιδευτικό σύστημα ανταποκρίνεται στις μαθησιακές ανάγκες των εφήβων-μαθητών;

Γ.Γ.Κ.: Τα παιδιά σήμερα έχουν το προνόμιο της πολλαπλής πληροφόρησης που δεν σημαίνει πάντοτε και μάθηση. Επειδή το σχολείο, όμως, είναι και πρέπει να παραμείνει εστία ουσιαστικών γνώσεων, θεωρώ ότι το εκπαιδευτικό μας σύστημα οφείλει να εκσυγχρονίζεται, πράγμα που σημαίνει πως οι ιθύνοντες πρέπει διαρκώς να βρίσκονται σε εγρήγορση. 

Μ.Γ.: Η συγγραφή δεν απέχει πολύ από την επιστήμη σας, ωστόσο, ποιο ήταν το έναυσμα ώστε να καταπιαστείτε με τη συγγραφή;

Γ.Γ.Κ.: Οι σπουδές μου είχαν ως κύριο άξονα την μελέτη της Ιστορίας ως εκ τούτου το έως τώρα συγγραφικό μου έργο είχε αυτόν τον προσανατολισμό. Μετά την αφυπηρέτησή μου έκρινα ότι έπρεπε να ασχοληθώ με την Λογοτεχνία, χωρίς ποτέ  βέβαια να απομακρυνθώ από την ιστορική έρευνα και μελέτη. 

Μ.Γ.: Τι είναι για εσάς η γραφή; Ανάγκη; Εκτόνωση; Κάτι άλλο;

Γ.Γ.Κ.: Η γραφή ήταν πάντοτε για εμένα μια βαθύτερη ανάγκη έκφρασης, αποτύπωσης των ιδεών και των  σκέψεών  μου αναφορικά με γεγονότα, ανθρώπινα βιώματα, ιστορίες.

Μ.Γ.: «Αμέλια» είναι ο τίτλος του πρώτου σας μυθιστορήματος που κυκλοφόρησε πρόσφατα. Πώς προέκυψε ο τίτλος;

Γ.Γ.Κ.: Στο μυθιστόρημά μου έδωσα τον τίτλο Αμέλια για να τιμήσω τη μνήμη προσφιλούς μου προσώπου,  το οποίο με τις αφηγήσεις από την ζωή στην Κωνσταντινούπολη μου μετάγγισε την αγάπη για τις αλησμόνητες πατρογονικές εστίες.

Μ.Γ.: Με τι έρχεται σε επαφή ο αναγνώστης στις σελίδες του βιβλίου;

Γ.Γ.Κ.: Θεωρώ ότι ο αναγνώστης ακολουθώντας την αφήγηση της Αμέλιας έχει την ευκαιρία όχι μόνο να γνωρίσει την ενδιαφέρουσα ιστορία της, αλλά και τη δυνατότητα να “ζήσει” μέσα από τη ροή των αναμνήσεων της ηρωίδας τις χαρές, τις απογοητεύσεις, την οδύνη των Ρωμιών της Πόλης για  τα δεινά που έπληξαν τον Ελληνισμό. 

Μ.Γ.: Έχετε δώσει δικά σας χαρακτηριστικά στην Αμέλια;

Γ.Γ.Κ.: Ένα έργο πάντοτε φέρει τη σφραγίδα του συγγραφέα του. Εκείνο που επιδίωξα  και νομίζω πως το έχω επιτύχει ήταν να υποδύομαι ρόλους, να προσπαθώ  σε κάθε σκηνή, σε κάθε περίσταση να “ταυτίζομαι” με τον εκάστοτε ήρωα ώστε να σκιαγραφώ άρτια  το χαρακτήρα τους. 

Μ.Γ.: «Ιχνηλατώντας μνήμες των Ρωμιών της Πόλης» είναι ο υπότιτλος. Δεδομένου ότι στο εξώφυλλο αναφέρεται ότι το βιβλίο είναι βασισμένο σε αληθινά γεγονότα, η ιστορία βασίζεται σε αφηγήσεις ανθρώπων που τη βίωσαν;

Γ.Γ.Κ.: Ναι, η ιστορία αντλήθηκε από  ενθυμήματα  και αφηγήσεις ανθρώπων που βίωσαν όσα διεκτραγωδούνται. Στόχος μου ήταν  να αφηγηθώ ιστορίες  ανθρώπων προσεγγίζοντας πάντοτε την αλήθεια, δίχως προκαταλήψεις ή εμπάθεια. 

Μ.Γ.: Πότε «ξεσπά μια σύγκρουση ανάμεσα στον ηθικό κώδικα –που ισχύει και επιβάλλεται εξωτερικά- και στον ηθικό κώδικα της προσωπικής υπόστασης» όπως γράφετε σε κάποιο σημείο;

Γ.Γ.Κ.: Οι εμπόλεμες  καταστάσεις προκύπτουν από οικονομικές συγκρούσεις που με τη σειρά τους έχουν ως παρεπόμενο την ανθρωπιστική κρίση, την κρίση αξιών. Homo hominis lupus. Όσοι μετατρέπουν την προσωπική αξιοπρέπεια σε ανταλλακτική αξία επιχειρώντας να επιβληθούν και να επιβάλλουν συγκεκριμένες συμπεριφορές, όπου και όταν επικρατεί ο αμοραλισμός, τότε οι ανθρώπινες σχέσεις αποδιαρθρώνονται. 

Μ.Γ.: Ο ήρωάς σας Ουμπέρτο ποιον κώδικα ακολουθούσε;

Γ.Γ.Κ.: Ο  Ουμπέρτο μεγάλωσε και ανδρώθηκε σε ένα περιβάλλον στερημένο γονεϊκής θαλπωρής, κενό  ειλικρινών αισθημάτων. Ο χαρακτήρας και η προσωπικότητά του δομήθηκαν  από την αλαζονεία του πλούτου. Κάθε φορά που διακυβεύονται τα συμφέροντά του,  τα πάθη τον οδηγούν στην απαξίωση των ανθρώπινων ζωών.  Η ματαιοδοξία του, εν τέλει είναι που του υπαγορεύει να ακολουθεί έναν αντι-δεοντολογικό κώδικα συμπεριφοράς. 

Μ.Γ.: Σε ποιες περιπτώσεις μπορεί «η ίδια η ενοχή να οδηγεί στην απότομη αλλαγή συμπεριφοράς»;

Γ.Γ.Κ.:  Πιστεύω πως κάθε άνθρωπος βαθιά μέσα του γνωρίζει τι είναι καλό και τι κακό. Η συνειδητοποίηση του “κακώς πράττειν” και “φέρεσθαι” δημιουργεί στο άτομο ένα ενοχικό περιβάλλον από το οποίο δεν μπορεί να ξεφύγει και το γεγονός αυτό το οδηγεί ασύνειδα κάποιες φορές στην απότομη αλλαγή συμπεριφοράς ή και στην υιοθέτηση μιας άλλης, εκ διαμέτρου αντίθετης από τη συνήθη.

Μ.Γ.: Πού οφειλόταν η ειρωνική συμπεριφορά του Ερνέστο απέναντι στην Αμέλια;

Γ.Γ.Κ.: Ο Ερνέστο φέρει αυτούσια κάποια χαρακτηριστικά γνωρίσματα της προσωπικότητας του πατέρα του. Γνωρίζοντας πολύ καλά όλες τις πτυχές του έγγαμου βίου του με την Αμέλια, την δολοπλοκία που στήθηκε εις βάρος της προκειμένου να την οδηγήσουν στην αποποίηση των δικαιωμάτων της ως νόμιμης συζύγου του πατέρα του, καθώς και η επίγνωση πως μερίδιο του πλούτου που κατέχει δικαιωματικά ανήκει σε εκείνην, γεννούν μέσα του ταπεινά ελατήρια που εκδηλώνονται με τη συγκεκριμένη συμπεριφορά. 

Μ.Γ.: Η Αμέλια ήταν θύμα του Ουμπέρτο, της μοίρας ή των επιλογών της; Πού οφειλόταν ότι δεν έκανε ευνοϊκότερες για την ίδια επιλογές για την πορεία της ζωής της;

Γ.Γ.Κ.: Μια γυναίκα με τον χαρακτήρα και την ψυχοσύνθεση της Αμέλιας εύκολα μπορεί να γίνει θύμα ενός άνδρα- θύτη με τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα του Ουμπέρτο. Κανείς, όμως άνθρωπος δεν είναι άμοιρος ευθυνών. Το οικογενειακό περιβάλλον, όπου μεγάλωσε, οι αρχές με τις οποίες την γαλούχησαν είναι εκείνα τα στοιχεία  που της υποδείκνυαν κάθε φορά να κάνει τις επιλογές της, και να έχει απόλυτα την ευθύνη γι΄ αυτές τις επιλογές για το δικό της μειράδι (μοίρα) στην ζωή.

 Μ.Γ.: Με ποια συναισθήματα βιώσατε τη συγγραφική συμπόρευση με τους ήρωές σας;

Γ.Γ.Κ.: Με μεγάλη συγκίνηση και νοσταλγική διάθεση για πολλά πρόσωπα και καταστάσεις. Η αναζήτηση των καταβολών και των γενέθλιων ριζών μας  είναι σύμφυτη με τον άνθρωπο, τον ακολουθεί στην πορεία του. Με το σκεπτικό πως ζωή μας θεωρείται ως συνέχεια των προγόνων μας  ανίχνευσα τις δικές μου ρίζες, ανακάλεσα ενθυμήματα ανθρώπων του άμεσου περιβάλλοντός μου και  κατέγραψα τις ιστορίες τους, αναπλάθοντας χαρακτήρες, δίνοντας   «ζωή» στην ζωή τους, «ανάσα στις ανάσες τους»,  δικαιώνοντας έτσι τη μνήμη τους. 

Μ.Γ.: Ποια είναι τα σημεία που σας συγκίνησαν περισσότερο κατά τη συγγραφή του βιβλίου;

Γ.Γ.Κ.: Τα σημεία με τις συγκρούσεις των ηρώων και τις αντιπαραθέσεις τους. Ενδεικτικά αναφέρω τη συγκρουσιακή σχέση του Ουμπέρτο με την Ερικαίτη, και αργότερα με την Αμέλια. Μια πολύ δυνατή στιγμή κατά την άποψή μου είναι η σκηνή που ο Ουμπέρτο, ηθικό ράκος  εξομολογείται απολογούμενος για όλα τα  απωθημένα συναισθήματα και τα ψυχικά τραύματα που φέρει από τα νεανικά του χρόνια. 

Μ.Γ.: «Με τα χρόνια οι δεσμοί αίματος ξεφτίζουν και οι άνθρωποι των μεγαλουπόλεων αποξενώνονται» αναφέρετε. Φταίνε οι μεγαλουπόλεις ή μήπως τα αίτια είναι βαθύτερα;

Γ.Γ.Κ.; Θλιβερή αυτή η διαπίστωση, αλλά αληθινή. Η αποξένωση, σημείο των σύγχρονων κοινωνιών στις μεγαλουπόλεις πιστεύω είναι απότοκος του τρόπου διαβίωσης, των γρήγορων ρυθμών της ζωής, της θεοποίησης του προσωπικού κέρδους, της δυσκολίας των ανθρώπων να διαχειριστούν δύσκολες καταστάσεις της ζωής . 

Μ.Γ.: Σας ευχαριστώ πολύ για τη συνέντευξη και σας εύχομαι καλοτάξιδο το βιβλίο σας.

Γ.Γ.Κ.: Σας ευχαριστώ πολύ

*Το μυθιστόρημα «Αμέλια» της Γιούλας Γ. Κωνσταντοπούλου κυκλοφορεί από την Άνεμος εκδοτική. 

Μαίρη Γκαζιάνη       

Γεννήθηκε στα Ιωάννινα.  Μεγάλωσε στην Αθήνα όπου ζει μέχρι σήμερα και εργάσθηκε ως τραπεζοϋπάλληλος. Στο παρελθόν ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με την φωτογραφία ενώ τώρα ζωγραφίζει και παράλληλα γράφει. Έχει πραγματοποιήσει ατομικές εκθέσεις και έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές.

Τον Μάιο του 2012 κυκλοφόρησε την πρώτη ποιητική της συλλογή με τίτλο «Σου γράφω…», τον Σεπτέμβρη 2013 κυκλοφόρησε το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο «Ένα φεγγάρι λιγότερο» από τις εκδόσεις Ελληνική Πρωτοβουλία και τον Ιούνιο του 2014 κυκλοφόρησε το βιβλίο της «Τα πλήκτρα της σιωπής»  από τις εκδόσεις ΄Οστρια. Επίσης, το παραμύθι της «Το ψαράκι του βυθού» συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο «Παραμύθια και Μαμάδες» εκδόσεις Βερέττα 2015.  Τον Ιούνιο 2017 κυκλοφόρησε το μυθιστόρημά της «Άλικα βήματα» από την Εμπειρία Εκδοτική. Τον Νοέμβριο του  2019 κυκλοφόρησε το νέο της μυθιστόρημα «Ζάχαρη άχνη» από τις εκδόσεις Ωκεανός.

Την περίοδο 2011-2012 υπήρξε ραδιοφωνική παραγωγός στο magicradiolive. Από τον Νοέμβρη 2014 συνεργάζεται με το now24.gr και έχει πραγματοποιήσει πάνω από εξακόσιες συνεντεύξεις, καθώς και σχολιασμούς βιβλίων και θεατρικών παραστάσεων. Το 2016 συμμετείχε στην τηλεοπτική εκπομπή «Καλώς τους» του ΑιγαίοTV πραγματοποιώντας συνεντεύξεις σε ανθρώπους των τεχνών. Διετέλεσε Διευθύντρια Σύνταξης του on line Πολιτιστικού Περιοδικού Books and Style από Ιούλιο 2017 έως Μάρτιο 2018 οπότε αποχώρησε οικειοθελώς.

Μεγάλες της αγάπες είναι το θέατρο και ο χορός με τα οποία έχει ασχοληθεί ερασιτεχνικά.

Related posts