Επιστροφή στην κορυφή
Δευτέρα, 25 Σεπ 2017
 
 

Γιώτα Γουβέλη: Ο έρωτας είναι ορατός ή αθέατος πίσω από τις επιλογές μας 

Πέμπτη, 07 Σεπτέμβριος 2017 - 11:00

-a Μέγεθος κειμένου +A





Από τη Μαίρη Γκαζιάνη

Τη Γιώτα Γουβέλη τη γνώρισα από κοντά αφού είχαμε πραγματοποιήσει την πρώτη  συνέντευξη για το προηγούμενο βιβλίο της. Με την πρώτη ματιά εντυπωσιάστηκα ιδιαίτερα από τη γλυκύτητα την οποία εκπέμπει ως άνθρωπος. Η ευγενική φυσιογνωμία της, το λαμπερό βλέμμα της, η βελούδινη φωνή της φανερώνει μια γυναίκα που γνωρίζει την αξία της χωρίς να χρειάζεται φανφάρες για να την επιβεβαιώσει. Είναι από τις γυναίκες που λάτρεψα σαν συγγραφέα από το πρώτο βιβλίο της και συμπάθησα σαν άνθρωπο από την πρώτη συνάντησή μας.

ΜΑΙΡΗ ΓΚΑΖΙΑΝΗ: Πρόσφατα κυκλοφόρησε το βιβλίο σου «Ματωμένα εντελβάις». Ο τίτλος είναι πραγματικός ή συμβολικός;

ΓΙΩΤΑ ΓΟΥΒΕΛΗ: Τα εντελβάις, αυτό το άσπιλο λευκό λουλούδι των Άλπεων με τους ρομαντικούς συνειρμούς, ματώνει πράγματι στην ιστορία μου από αίμα αθώων. Όπως ματώνει η ψυχή μπροστά στο άδικο, στην ανθρώπινη απληστία, στην αγριότητα του πολέμου. Επομένως ο τίτλος είναι ρεαλιστικός αλλά και συμβολικός, όπως είναι και το σύνολο του μυθιστορήματός μου.

Μ.ΓΚ.: Αφηγείσαι μια ιστορία που διαδραματίζεται στην Ελβετία την δεκαετία του ΄50. Γιατί επέλεξες ως χώρο δράσης την Ελβετία;

Γ.Γ.: Διάλεξα την χώρα της περίφημης ουδετερότητας σαν σκηνικό για τις συνέπειες του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου στις ζωές των ανθρώπων. Παρότι το έδαφος της  Ελβετίας δεν ήταν πεδίο μαχών, στην πραγματικότητα εκεί παίχτηκε ένα εξίσου σημαντικό παιχνίδι, αυτό του χρήματος και της εξουσίας του. Όλοι ήταν συνένοχοι σ’ αυτό το παιχνίδι, νικητές και χαμένοι. Αλλά οι απλοί άνθρωποι είναι εκείνοι που πληρώνουν πάντα τα παιχνίδια των ισχυρών.

Μ.ΓΚ.: Υπήρξε κάποια αφορμή που σου ενέπνευσε την ιστορία που αφηγείσαι;

Γ.Γ.: Ναι, αφορμή ήταν η υπηρεσία της κόρης μου ως αγροτικής γιατρού στο κέντρο υγείας των Καλαβρύτων. Έτσι αναδύθηκε ξανά στη μνήμη μου το ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων και το γεγονός πως κανείς δεν τιμωρήθηκε ποτέ γι’ αυτό. Τότε  ακολούθησα νοερά έναν από τους υπαίτιους στο κρησφύγετό του στη Γενεύη και η ιστορία μου πήρε μπρος.

Μ.ΓΚ.: Οι περιγραφές της Γενεύης και των περιοχών του δάσους είναι ολοζώντανες. Έχεις επισκεφθεί την Ελβετία;

Γ.Γ.: Η Ελβετία είναι μια χώρα που εμπνέει. Η φύση της, οι Άλπεις, οι λίμνες, τα σκοτεινά δάση της ασκούν γοητεία, έχουν μυστήριο. Έχω κάνει ένα δυο σύντομα ταξίδια στη Γενεύη για επαγγελματικούς λόγους, αλλά την έμπνευση για το μυθιστόρημά μου την άντλησα κυρίως από τη λογοτεχνία και το σινεμά, ειδικά από τον Φρανκενστάιν της Μαίρης Σέλει και τις αντίστοιχες ταινίες. Έκανα ένα συναρπαστικό ταξίδι στην περιοχή γράφοντας αυτό το βιβλίο κι ελπίζω να παρασύρω και τον αναγνώστη σ’ αυτή την εμπειρία.

Μ.ΓΚ.: Η Μαργκό είναι η κεντρική ηρωίδα του βιβλίου σου. Είναι συμπαθής στην αναγνώστη από την πρώτη στιγμή και διαθέτει αστυνομικό δαιμόνιο. Την καθοδήγησες στην πορεία που ακολούθησε ή σε καθοδήγησε εκείνη;

Γ.Γ.: Η Μαργκό ενσαρκώνει το δαιμόνιο του Έλληνα σε συνδυασμό με την τρυφερή γυναικεία της φύση. Είναι μια ηρωίδα γλυκιά αλλά ατίθαση κι ήταν φυσικό να κάνει του κεφαλιού της όσο προχωρούσε η αφήγηση. Από ένα σημείο κι ύστερα αναγκάστηκα να τρέχω ξοπίσω της…

Η Γιώτα Γουβέλη μαζί με την Μαίρη Γκαζιάνη

Μ.ΓΚ.: Το βιβλίο σου μου θύμισε έντονα πολύ καλή ξένη λογοτεχνία. Είσαι επηρεασμένη από ξένους λογοτέχνες;

Γ.Γ.: Ευχαριστώ για το «καλή», όσο για το ξένη ίσως έχει να κάνει με το περιβάλλον της Γενεύης, το οποίο είναι αλήθεια πως θέλησα να το αποδώσω πιστά, τόσο ως προς το φυσικό τοπίο όσο και ως προς τη νοοτροπία και την καθημερινότητα των κατοίκων της. Μίλησα πολύ με ανθρώπους που ζούσαν εκεί την περίοδο που διαδραματίζονται τα γεγονότα του βιβλίου και προσπάθησα να μπω στο πετσί τους. Το έζησα το συγκεκριμένο βιβλίο, μιλώ ειλικρινά. Ίσως γι’ αυτό παραπέμπει σε ξένη συγγραφέα, επειδή έγινα ένας από τους κατοίκους της Γενεύης και λειτουργούσα μέσα στο περιβάλλον της. 

Μ.ΓΚ.: Αν και δεν είναι το κύριο θέμα, ο έρωτας υπάρχει στο βιβλίο σου. Πόσο επηρεάζει τις ζωές των ηρώων σου;

Γ.Γ.: Δεν είναι το κύριο θέμα του βιβλίου, έχεις δίκιο, αλλά είναι ο λόγος για τον οποίο γίνονται όλα. Ο Μονστρ διαστρέφει τον έρωτα γιατί δεν μπορεί να τον εμπνεύσει, η Μαργκό λιώνει μπροστά σε ένα ερωτευμένο ζευγάρι, η Κιάρα ακολουθεί τον έρωτα στα ερείπια του κάστρου, ο ξυλοκόπος πληρώνει τον έρωτά του με το αίμα του και πάει λέγοντας. Ό,τι και να κάνουμε εμείς οι άνθρωποι, ο έρωτας είναι ορατός ή αθέατος πίσω από τις επιλογές μας.

Μ.ΓΚ.: Αθώα θύματα, ένοχοι θύτες υπάρχουν στο βιβλίο. Από που ξεκινάει η ρίζα του κακού;

Γ.Γ.: Από τον ίδιο τον άνθρωπο, από καταβολής κόσμου. Με τη βιβλική έννοια και με την ιστορική, το Κακό διαιωνίζεται, περνάει από γενιά σε γενιά με διαφορετικές ίσως εκφάνσεις αλλά πάντα ισχυρό και καταστρεπτικό. Αλλά ο άνθρωπος κατορθώνει να επιβιώνει, αναγεννιέται από τις στάχτες του κάθε φορά.

Μ.ΓΚ.: Θεωρώ ότι, τα «Ματωμένα εντελβάις» είναι ένα ακόμα εξαιρετικό βιβλίο σου. Πως αισθάνεσαι με την αγάπη που οι αναγνώστες αποδέχονται τα βιβλία σου;

Γ.Γ.: Είμαι χαρούμενη και ευγνώμων, τι άλλο να πω.

Μ.ΓΚ.: Αφού σ΄ ευχαριστήσω και σου ευχηθώ καλοτάξιδο το βιβλίο σου, θα σου ζητήσω να κλείσεις, αυτή τη συνέντευξη, με μια αγαπημένη σου φράση μέσα από το βιβλίο.

Γ.Γ.: «Το βρεγμένο πρόσωπο που τον κοιτούσε λίγες στιγμές μετά μέσα από τον καθρέφτη ήταν απολύτως νηφάλιο. Και τα γκριζοπράσινα μάτια του, ατόφια κληρονομιά από τη μάνα του, αποφασισμένα για όλα».

*** Το βιβλίο «Ματωμένα εντελβάις» της Γιώτας Γουβέλη κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Η Γιώτα Γουβέλη γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Μεσολόγγι. Είναι απόφοιτος του Μαθηματικού Αθηνών, με μεταπτυχιακές σπουδές στην πληροφορική και τη διοίκηση επιχειρήσεων. Αρχικά εργάστηκε στον χώρο της εκπαίδευσης και στη συνέχεια σε πολυεθνικές εταιρείες επικοινωνίας, ως υπεύθυνη Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης. Έχει τρία παιδιά και ζει με την οικογένειά της στην Αθήνα.

Από τις εκδόσεις Διόπτρα κυκλοφορούν τα μυθιστορήματά της Η Μουσική του Κόσμου (2010), Το Σκίτσο (2011), Το Κεντρί της Πεταλούδας (2013), Το Μαγεμένο Ποτάμι (2014), Η Πρώτη Κυρία (2015), Η Νύφη της Μασσαλίας (2016) και Ματωμένα Εντελβάις (2017).



Μοιράσου το...!




Ετικέτες:


Σχόλια


Τελευταίες ειδήσεις: