Subscribe Now

Trending News

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
07 Δεκ 2021
Πολιτισμός

Γ.Τζιτζικάκης : Με κάθε βιβλίο μου κάνω μια συναισθηματική βουτιά στα άδυτα του εαυτού μου

11-3

 

Mairi-Gaziani-febr-2016

 

 

 

 

Από τη Μαίρη Γκαζιάνη  

Ο Γιώργος Τζιζικάκης με κάθε νέο βιβλίο του αποδεικνύει περίτρανα ότι, ευτυχώς για εκείνον και για εμάς τους αναγνώστες που η έμπνευσή του δεν παραμένει καταχωρημένη σε συρτάρια αλλά ακολουθεί το δρόμο της έκδοσης. Για εκείνον, διότι μέσα από τη γραφή του ανακαλύπτει, αποκαλύπτει και απελευθερώνει τα συναισθήματά του και για εμάς, διότι εισπράττουμε τα μηνύματα «για τη δύναμη της αγάπης, τον προσωπικό αγώνα του καθενός για να αλλάξει μια ζωή που δεν του αρέσει, την ελπίδα που οφείλει να διατηρείται ολοζώντανη, την αξιοπρέπεια και την υπερηφάνεια που τα μέτρα τους ορίζει κάποιος στη ζωή του, τη φιλία, τη δύναμη, την υπομονή, τον έρωτα και φυσικά την οικογένεια ως βασικό πυρήνα μέσα στην κοινωνία και στη ζωή κάθε ανθρώπου» όπως μας λέει ο ίδιος.

 

 

 

 

ΕΡ. Γιώργο πρόσφατα κυκλοφόρησε το νέο βιβλίο σου με τίτλο «Ένα δράμι δύναμης». Στο εξώφυλλο απεικονίζεται μια ανοιχτή παλάμη που μοιάζει να αντιστέκεται σε κάτι. Σε τι παραπέμπει;

ΑΠ: Η θολή φιγούρα σε δεύτερο φόντο και το προτεταμένο χέρι της που αγγίζει μια παγωμένη επιφάνεια σε πρώτο, καταφέρνει να αποτυπώσει επακριβώς την παγωμένη φύση του κόσμου μέσα στον οποίο δρουν παγιδευμένοι οι ήρωες του βιβλίου. Το βιβλίο καταπιάνεται με τον σκληρό κόσμο της εμπορίας ανθρώπων, το γνωστό παγκοσμίως ως trafficking και μέσω αυτής της εικόνας καταφέραμε να μετουσιώσουμε το μήνυμα του βιβλίου σε άμεσο και ολοζώντανο σωματικό λόγο. Θελήσαμε έτσι να δείξουμε στον αναγνώστη πώς σκιαγραφούνται μέσω μίας μονάχα κίνησης, οι αντοχές των θυμάτων, οι δυνάμεις που κουβαλάνε και η εσώτερη κραυγή τους που φωνάζει “Αρκετά”.

1386db_808c707e7f554f5bbd081e12002aa664ΕΡ. Ένα δράμι δύναμης είναι τελικά αρκετό για να πετύχει κάποιος κάτι ή είναι αυτό που υπολείπεται για να το πετύχει;

 ΑΠ: Κουβαλάμε εξαιρετικές ποσότητες δύναμης μέσα μας και αυτό σας το εγγυώμαι. Όσο συναναστρέφομαι με κόσμο ακούω τις ιστορίες του, γνωρίζω όλο και περισσότερους ανθρώπους που έχουν σταθεί στη ζωή κρυφοί ήρωες και έχουν πράξει απίστευτα πράγματα μονάχα επειδή το πίστεψαν ή επειδή δεν μπορούσαν να κάνουν αλλιώς. Είχαν δύναμη, τόση πολλή δύναμη που κάποτε ούτε και ίδιοι μπορούσαν να το πιστέψουν ότι την κουβαλάνε. Μπορώ λοιπόν μετά βεβαιότητας να σας πω ότι χρειάζονται πολλά δράμια υπομονής, καντάρια καλύτερα, αλλά έρχονται και μέρες στη ζωή κάποιου που απλά η υπομονή σου εξαντλείται και τότε ξημερώνει η δύναμή σου. Ένα μονάχα δράμι δύναμης δεν ακούγεται αρκετό, σαν όμως ανεβρεθεί αυτό το τελευταίο ίχνος, αυτό το ένα δράμι θα συμπληρώσει τη δύναμή σου, αυτό θα σε ταρακουνήσει από τις θέσεις σου, αυτό θα σε κάνει να πιστέψεις στο σύνολο της ρώμης σου και τότε μπορείς να ξεκινήσεις μια αντεπίθεση σε όλα όσα σε πονάνε· μπορείς να αλλάξεις ολόκληρη τη ζωή σου.

 

ΕΡ. Μέσα από το βιβλίο σου, άνθρωποι της νύχτας μετατρέπονται σε πειθήνια όργανα ενός μεγάλου αφεντικού του υποκόσμου. Σε τι μετατρέπει τον άνθρωπο, αυτού του είδους η «νύχτα»;

ΑΠ: Σε όλους εμάς που βρισκόμαστε έξω από τη νύχτα, τα σκοτάδια δείχνουν στα μάτια μας ως υπόκοσμος. Πιστεύουμε πως εκεί μέσα λαμβάνουν χώρα όλες οι ύποπτες λειτουργίες και πως η νύχτα είναι η προσωποποίηση της Κόλασης· δεν είναι έτσι, ή τουλάχιστον δεν είναι μονάχα έτσι. Με την έρευνα που έκανα για να συμπληρώσω τα στοιχεία του βιβλίου, μπορώ να σας εγγυηθώ πως η μέρα πολλές φορές είναι επικινδυνότερη από τη νύχτα και μάλιστα πολλά σκοτεινά πλάσματα φορούν κουστούμια και είναι σε θέσεις που ορίζουν ζωές, με δύναμη στα χέρια τους περισσότερη από οποιοδήποτε αφεντικό της νύχτας και του υποκόσμου. Είναι απλό: Αν θες να κρύψεις κάτι, φροντίζεις να στρέψεις τα μάτια του κόσμου στα σκοτάδια και κρατάς τα δικά σου χέρια καθαρά. Προσωπικά, περιδιαβαίνοντας για πολλά χρόνια τη νύχτα, μπορώ να σας πω ότι μέσα της συναντάς περισσότερη μοναξιά, βουβαμάρα, κρύο και απόγνωση παρά ίντριγκες, παρανομία και φόνους. Άνθρωπος της νύχτας μπορεί να γίνει ο καθένας μας, με έναν απλό λάθος υπολογισμό στα οικονομικά του και μια απόφαση που θα τον καταστρέψει, μπορεί να βρεθεί στον δρόμο και για να επιβιώσει, να αναγκαστεί να κάνει πράγματα που μέχρι τότε δε φανταζόταν. Είμαστε όλοι εν δυνάμει πλάσματα της νύχτας γιατί το σκοτάδι το κουβαλάμε μέσα μας όπως και το φως και είναι μέρος της ανθρώπινης φύσης μας, ωστόσο καμία νύχτα και καμία μέρα δεν έχει τη δύναμη να σε αλλάξει ολοκληρωτικά, να σε παρασύρει μέσα στη σήψη, εάν εσύ ο ίδιος δεν θελήσεις να παραδοθείς στα γαμψά της νύχια.

blog-tzitzikakis 

ΕΡ. Σε τι διαφέρει ο κεντρικός ήρωάς σου από τους υπολοίπους όμοιούς του;

 ΑΠ: Νομίζω πως ο Λάμπρος ήταν πάντοτε, από παιδί ακόμα, εκείνος ο άνθρωπος που βρέθηκε τη λάθος στιγμή στο λάθος μέρος. Ορφανός, μόνος και έφηβος, δίχως να έχει περιθώριο επιλογής, έμπλεξε με τον υπόκοσμο και τελικά σε λίγα χρόνια δεν αποτελούσε μονάχα ένα όργανο της νύχτας αλλά ταυτόχρονα κι ένα θύμα της. Είναι και ο Λάμπρος ένα θύμα του trafficking άλλωστε, και αυτό ίσως είναι που τον ξεχωρίζει από το σύνολο των άλλων· το γεγονός δηλαδή πως δεν επέλεξε να μπλέξει με αυτό το σινάφι αλλά εν μέρει εξαναγκάστηκε από την ίδια τη ζωή, γι’ αυτό και θέλησε κάποτε να ξεφύγει αφήνοντάς τα όλα πίσω. Πρόκειται για αληθινό πρόσωπο ωστόσο και εξ όσων γνωρίζω, ο ίδιος ο Λάμπρος ποτέ του δε θεώρησε ότι διαφέρει από τους ομοίους του, ήταν πάντοτε κάπως σκληρός κριτής του εαυτού του και δεν του άρεσαν τα πολλά λόγια και οι δικαιολογίες. Είναι γεγονός όμως πως έκανε το ταξίδι του μέσα από πολύ σκληρές δοκιμασίες και πως πλήρωσε ακριβά για αυτές τις λάθος επιλογές του. Όταν θα διαβάσει κάποιος το “Ένα δράμι δύναμης”, εκείνος θα αποφασίσει αν αξίζει στον Λάμπρο να διαφοροποιηθεί από το υπόλοιπο σύνολο ή αν απλά μέσα από το οδοιπορικό και τη μαρτυρία του, επιζητά κάποια λύτρωση ή ίσως μια συγχώρεση.

 

ΕΡ. Οι άνθρωποι και τα γεγονότα που αναφέρεις είναι φανταστικά ή υπάρχει κάποια δόση αλήθειας στην οποία βασίστηκε η μυθοπλασία;

ΑΠ: Το μεγαλύτερο μέρος του βιβλίου είναι βασισμένο σε πραγματικές μαρτυρίες θυμάτων του trafficking και φυσικά στην ιστορία του Λάμπρου που αν και απίστευτη είναι αληθινή. Πάνω στην ιστορία του Λάμπρου έχουν ακουμπήσει και άλλες μαρτυρίες, τόσο θυμάτων όσο και ανθρώπων της νύχτας έτσι ώστε να εξυφανθεί ολόκληρος ο κόσμος που θέλησα να αποτυπώσω. Κάποια γεγονότα είναι πέρα για πέρα αληθινά και όποιος έχει περάσει από τη νύχτα της Αθήνας μπορεί να τα επιβεβαιώσει. Μερικά ίσως δείχνουν απίστευτα, όμως σε γενικές γραμμές τα άτομα που κινούνται στα περιθώρια της ζωής και δη στην παρανομία, ζούνε υπερρεαλιστικές ζωές και καθημερινότητες μέσα στις οποίες η χρήση ναρκωτικών τους προσφέρει μια ακραιφνή τολμηρότητα να πράξουν το οτιδήποτε.

ena-drami-dynamisΕΡ. Οι ονομασίες στην κατάταξη των ατόμων της νύχτας είναι δική σου έμπνευση ή υπάρχουν πραγματικά;

ΑΠ: Υπάρχει ένα τεράστιο δίκτυο στημένο υπογείως, τόσο στη νύχτα όσο και στη μέρα. Τα πάντα δρουν ταυτόχρονα μπροστά στα μάτια μας, και όσο μπορούσα προσπάθησα να διατηρήσω τη συνοχή της κατάταξης. Το “Ένα δράμι δύναμης” δεν αποτελεί πραγματεία για κάτι που συνέβαινε κάποτε, δεν μιλάει για θεωρίες συνωμοσίες αλλά για πραγματικές καταστάσεις που λαμβάνουν χώρα τώρα που μιλάμε. Έτσι, όφειλα να αλλάξω τα περισσότερα από τα ονόματα που έπεσαν στο τραπέζι, κυρίως για την ασφάλεια τους και τη διατήρηση της ανωνυμίας. Θέλησα με αυτό το βιβλίο να δείξω το μέγεθος του προβλήματος, να προσπαθήσω μέσα από την ιστορία του να αλλάξω έστω και λίγο την πονεμένη ζωή αυτών των θυμάτων, και να σημειώσω στον αναγνώστη να είναι σε μόνιμη επαγρύπνηση καθώς δεν είναι διόλου δύσκολο αύριο να βρεθεί και το δικό μας παιδί μπλεγμένο μέσα σε αυτά τα δίχτυα.

 

ΕΡ. Όταν κάποιος μπλεχτεί στα δίχτυα της νύχτας που αναφέρεις, υπάρχει δρόμος επιστροφής;

ΑΠ: Θα ήθελα να σας πω ναι, πως όντως υπάρχει, αλλά τα ποσοστά είναι απογοητευτικά. Μόλις το 1-2 % των θυμάτων εμπορίας ανθρώπων καταφέρνουν να δουν το φως της ελευθερίας και να διεκδικήσουν μια καλύτερη ζωή. Το χειρότερο είναι πως για να υπάρχει προσφορά, υπάρχει και ζήτηση και αυτό δείχνει πως δεν είμαστε καθόλου ενημερωμένοι με το τι συμβαίνει γύρω μας ή ακόμη χειρότερα, δε μας ενδιαφέρει επειδή αυτή η σκοτεινή αλήθεια δεν αγγίζει απευθείας εμάς τους ίδιους. Είμαι ωστόσο φύσει αισιόδοξος και πιστεύω πως σε κάθε πηχτό σκοτάδι υπάρχει έστω και μια ελάχιστη ικμάδα φωτός που σημαίνει την ελπίδα. Έχω δει ανθρώπους διαλυμένους από τη ζωή, την τύχη, τις αποφάσεις τους, ανθρώπους που δεν πίστευαν ότι έχουν ελπίδα και όμως τα κατάφεραν να σταθούν και πάλι στα πόδια τους και να στήσουν μια αξιοπρεπέστατη ζωή. Αυτό που πρέπει να κάνεις όταν πέφτεις, είναι να μην παραιτηθείς αλλά να σηκωθείς και να συνεχίσεις να μάχεσαι. Όταν πιστέψεις πως έχεις νικηθεί, τότε όντως έχεις νικηθεί· ο χειρότερος εχθρός σου αλλά ταυτόχρονα και ο μεγαλύτερος σου σύμμαχος είναι πάντοτε ο εαυτός σου.

 

ΕΡ. Πολλές φορές καθώς διάβαζα το βιβλίο αναρωτήθηκα ποια ήταν τα συναισθήματα σου κατά τη διάρκεια της συγγραφής του. Ποια ήταν αλήθεια;

ΑΠ. ΑΠ: Ξεκινώντας την ιστορία του Λάμπρου, βρήκα πολλά κοινά μας στοιχεία, κάτι που μοιραίως μας έφερε κοντά και τον έκανε να μου μιλήσει με εντελώς άλλη χροιά και ύφος, όπως μιλά ένας φίλος ή ακόμη καλύτερα, ένας συγκάτοικος στην τρέλα που μονάχα εκείνος μπορεί να σε καταλάβει. Τόσο ο Λάμπρος όσο κι εγώ, γνωρίζουμε τι σημαίνει εγκατάλειψη, πίκρα, και πόσο μπορεί ένα μένος, ένας θυμός που κουβαλάς για τη συμπεριφορά του κόσμου που δεν άνοιξε την αγκαλιά του, πόσο μπορεί να σε βυθίσει, να σε πνίξει μέσα του και να σε καταστρέψει. Με κάθε βιβλίο μου κάνω μια συναισθηματική βουτιά στα άδυτα τόσο του εαυτού μου όσο και των ηρώων μου. Ειδικότερα όμως με το “Ένα δράμι δύναμης” ένιωσα έναν πόνο μεγαλύτερο από τον δικό μου να με κατακλύζει, τον πόνο αυτών των θυμάτων και των όσων έχουν τραβήξει. Το δυσκολότερο κομμάτι στην διετή πορεία συγγραφής του έργου, ήταν να κερδίσω την εμπιστοσύνη αυτών των πονεμένων ψυχών, να τους πείσω να μου μιλήσουν, να τους πείσω πως διαβάζοντας κάποιος την ιστορία τους, μπορεί να ευαισθητοποιηθεί, να κινητοποιηθεί και να σωθεί μια ζωή, να μην χρειαστεί να περάσει κάποιος επόμενος όσα πέρασαν εκείνοι.

pb240126 

ΕΡ. Υπάρχει κάποιο μήνυμα που θέλεις να περάσεις στους αναγνώστες σου; 

ΑΠ: Τα μηνύματα με κάθε βιβλίο μου νομίζω πως παραμένουν περίπου τα ίδια ακόμη κι αν αλλάζει ολόκληρη η φύση της ιστορίας από το ένα μυθιστόρημα στο επόμενο. Θα γράφω πάντοτε για τη δύναμη της αγάπης, τον προσωπικό αγώνα του καθενός για να αλλάξει μια ζωή που δεν του αρέσει, την ελπίδα που οφείλει να διατηρείται ολοζώντανη, την αξιοπρέπεια και την υπερηφάνεια που τα μέτρα τους ορίζει κάποιος στη ζωή του, τη φιλία, τη δύναμη, την υπομονή, τον έρωτα και φυσικά την οικογένεια ως βασικό πυρήνα μέσα στην κοινωνία και στη ζωή κάθε ανθρώπου.

 

ΕΡ. Αφού πρώτα σου ευχηθώ και αυτό το βιβλίο σου να γίνει best seller, θα σου ζητήσω να κλείσεις όπως θέλεις αυτή τη συνέντευξη. 

ΑΠ: Με το μότο ζωής που έχω: Να γελάτε δυνατά να σπάνε τα άσχημα, να ρισκάρετε για τα απίθανα και να ζείτε τις στιγμές πριν αυτές τελειώσουν.

 

*** Το βιβλίο «Ένα δράμι δύναμης» του Γιώργου Τζιτζικάκη κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΩΚΕΑΝΙΔΑ.

 

Μαιρη-ΓκαζιανηΜαίρη Γκαζιάνη

Γεννήθηκε στα Ιωάννινα.  Μεγάλωσε στην Αθήνα όπου ζει μέχρι σήμερα και εργάσθηκε ως τραπεζοϋπάλληλος. Στο παρελθόν ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με την φωτογραφία ενώ τώρα ζωγραφίζει και παράλληλα γράφει. Τον Μάιο του 2012 κυκλοφόρησε την πρώτη ποιητική της συλλογή με τίτλο «Σου γράφω…», τον Σεπτέμβρη 2013 κυκλοφόρησε το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο ΕΝΑ ΦΕΓΓΑΡΙ ΛΙΓΟΤΕΡΟ και τον Ιούνιο του 2014 κυκλοφόρησε το βιβλίο της ΤΑ ΠΛΗΚΤΡΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ  από τις εκδόσεις ΟΣΤΡΙΑ. Επίσης, το παραμύθι της «Το ψαράκι του βυθού» συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο «Παραμύθια και Μαμάδες» εκδόσεις Βερέττα 2015. 

Γράφει στίχους για τραγούδια, υπήρξε ραδιοφωνική παραγωγός ενώ μεγάλες της αγάπες είναι το θέατρο και ο χορός με τα οποία ασχολείται ερασιτεχνικά.

Από τον Σεπτέμβρη του 2016 συμμετέχει στην τηλεοπτική εκπομπή ΚΑΛΩΣ ΤΟΥΣ που μεταδίδεται από την τηλεόραση Αιγαίο, ΟΤΕ TV (πλατφόρμα 668).

 

 

Related posts