Subscribe Now

Trending News

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
25 Οκτ 2021
SLIDER

Γιώργος Συριόπουλος:BRAIN DRAIN…έχουμε και λόγω ανύπαρκτης σταθερότητας στην εργασιακή αμοιβή

Στο βιβλίο του «Ευρωφελή & Ανθενωτικά» (Εκδόσεις Λιβάνη), ο Γιώργος Συριόπουλος (δημοσιογράφος – ανταποκριτής της ΕΡΤ στις Βρυξέλλες) ανάμεσα στις πολλές ευρω-προκλήσεις εστιάζει και σε εκείνη του brain drain που αφορά ιδιαίτερα την Ελλάδα, καθώς υπολογίζεται ότι τουλάχιστον 500.000 νέοι έφυγαν από τη χώρα μας, μετά το 2010 αναζητώντας δουλειά σε μια άλλη χώρα της Ευρώπης.

Το ζήτημα της φυγής των νέων είναι κρίσιμο για πολλούς και λιγότερο προφανείς λόγους. Οι χώρες στηρίζονται στη νέα γενιά τους. Όταν δεν ανανεώνονται μαραζώνουν. Χάνουν τη δυναμική τους και στερεύουν από παραγωγή και πλούτο.

Ο συγγραφέας του βιβλίου «Ευρωφελή & Ανθενωτικά» δημοσιογράφος Γιώργος Συριόπουλος

Με αφορμή το βιβλίο του, ζητήσαμε μια άποψη για το “brain drain”, στο πλαίσιο των προβληματισμών που διατυπώνονται ενόψει των ευρωεκλογών. Ήταν μάλλον σαφής: «φεύγουν όσοι αποστρέφονται νοοτροπίες που μας καθηλώνουν». Και μάλλον δραματικά πραγματιστής, προτείνοντας την δια νόμου διασφάλιση της σταθερής καταβολής του μισθού στον ιδιωτικό τομέα, ως αντίμετρο στο brain drain!

Η Ευρώπη – ενόψει ευρωεκλογών – βρίσκεται, ως συνήθως εκτός δημόσιας συζήτησης. “Μας” απασχολούν τα ενδότερα. Για όσους θεωρούν πρόσφορο έδαφος τη συζήτηση για το brain drain, ως ένα είδος ανώδυνης εικοτολογίας, εστιάζοντας τη φυγή των νέων στο εξωτερικό στην οικονομική  κρίση, πιστεύω ότι το έντονο στίγμα τερματισμού της κρίσης, με φορολογικά κριτήρια, δεν αρκεί για να επιστρέψουν αυτοί οι νέοι στην Ελλάδα. 

Με πολύχρονη και πολυεπίπεδη εμπειρία “εντός” και “εκτός” Ελλάδας, εκτιμώ ότι αυτό το σκεπτικό είναι μερικώς… λάθος.Κατά τη γνώμη μου… (ας την πάρει το ποτάμι)… 

Οι νέοι που έφυγαν στο εξωτερικό δεν θα επιστρέψουν εύκολα στην Ελλάδα. Και αυτό διότι όσοι έφυγαν εκείνο που κυρίως αποστρέφονται είναι οι … κακώς κείμενες νοοτροπίες. Είναι η έλλειψη προοπτικής και η παγίδα ότι το μέλλον των ανθρώπων δεν εξαρτάται από δικές τους αποφάσεις, αλλά από αποφάσεις κάποιων άλλων ανθρώπων, που κρατούν (λέει) τα ηνία. Ποια ηνία; Ποιανού κάρου; Στην εποχή της ρομποτικής υπάρχουν ακόμη θιασώτες του αραμπά;  Κι αν αυτές οι νοοτροπίες δεν αλλάξουν…

Αν η Ελλάδα δεν εξευρωπαϊστεί ως προς την αντίληψη της “κανονικότητας”…

Εκείνοι που τόλμησαν να φύγουν επειδή ο τόπος τους μίκραινε συνεχώς και σε όλα, δύσκολα θα επιστρέψουν επειδή μπορεί να μειωθεί η φορολογία κατά 1 ή 2 % ή επειδή μπορεί να ανακοινωθούν μερικά προγράμματα καινοτόμων δράσεων σε περιοχές που ακόμη θεωρούν καινοτομία την πρόσβαση στο διαδίκτυο.

Εκείνοι που έφυγαν, δεν έφυγαν για να αποφύγουν την εφορία!

Σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες η εφορία είναι υψηλότερη από την Ελλάδα.

 Εκείνοι που έφυγαν, δεν έφυγαν για έναν υψηλότερο μισθό!

Στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες ο ονομαστικά υψηλότερος μισθός εξατμίζεται από το υψηλότατο κόστος ζωής, με πρωτεύον εκείνο της διαμονής.

Εκείνοι που έφυγαν… πήραν μαζί τους τα καλά στοιχεία της ελληνικότητας και αναζήτησαν την ευρωπαϊκή κανονικότητα στα απλά. Στα πολύ απλά. Σε εκείνα που η δική χώρα μας δεν θέλει να ρυθμίσει, γιατί το σύστημα (σ.σ. ωραία λέξη, που στην περίπτωσή μας δεν έχει ουσιαστικό περιεχόμενο) αποστρέφεται τις μεταρρυθμίσεις. Επειδή, η Δημοκρατία μας δεν έχει αυτοματοποιηθεί.

Εκείνοι που έφυγαν, το έπραξαν επειδή… (συμπληρώστε ό,τι θέλετε!)… 

ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ο ιδιωτικός τομέας, που είναι ο μόνος που μπορεί να υποσχεθεί αύξηση της πλουτοπαραγωγής, σε πολλές περιπτώσεις με την ανοχή του κράτους, εμπαίζει τους εργαζόμενους. 

Σε ποια άλλη ευρωπαϊκή χώρα νοείται εργαζόμενος να μένει επί μήνες απλήρωτος; Ή να πρέπει να διεκδικεί τον μη καταβληθέντα μισθό του στα δικαστήρια; Ή να είναι ποινικό αδίκημα η μη καταβολή των δώρων αλλά να μην είναι σοβαρό αδίκημα η μη καταβολή των μισθών; Απάντηση: Σε καμία! 

Σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες ο μισθός στον ιδιωτικό τομέα καταβάλλεται μέσω μόνιμης τραπεζικής εντολής της επιχείρησης, ακόμη και αν γίνεται χρήση πιστοληπτικού περιθωρίου. Μόνο σε χώρες με χαμηλή ή ανύπαρκτη ποιότητα Δημοκρατίας είναι κοινωνικά και πολιτικά πέψιμο ο εργοδότης να καλοπερνά, παρότι ο υπάλληλος μπορεί να υποφέρει. 

Συνεπώς, μια τολμηρή (σ.σ. όλα τα αυτονόητα στην Ελλάδα είναι ωραίο να τα βαφτίζουμε τολμηρά) πρόταση είναι να θεσπιστεί άμεσα νόμος, με ποινικές ευθύνες, που να διασφαλίζει την υποχρεωτική άμεση καταβολή των συμπεφωνημένων μισθών όλων των εργαζόμενων σε σταθερή συμβατική ημερομηνία. Σε αντίθετη περίπτωση η επιχείρηση θα πρέπει είτε να πτωχεύει είτε να προχωρά σε λύσεις συνδιοίκησης με τους εργαζόμενους (μοντέλα βορείων χωρών).

 Ως άμεσες θετικές συνέπειες του Νόμου που θα διασφάλιζε τη σταθερή καταβολή μισθού θα είχαμε:

 α) εκτοπισμό των «πειρατών» εργοδοτών,

β) εφαλτήριο ανάπτυξης για τις υγιείς ΜμΕ,

γ) αίσθημα σταθερότητας στην αγορά εργασίας,

δ) απεξάρτηση και των νέων και των πολιτικών από την εργαλειοποίηση του δημόσιου τομέα,

ε) αποθάρρυνση της προοπτικής εργασίας στο δημόσιο τομέα, με μόνο κίνητρο τη μισθολογική σταθερότητα,

ε) αποσυμφόρηση του δημόσιου τομέα από άτομα με υπερειδίκευση,

στ) αναβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας όλων των εργαζόμενων,

ζ) ενίσχυση της κατανάλωσης και βελτίωση της αγοράς ακινήτων,

θ) προσέλκυση υψηλής ποιότητας εργατικού δυναμικού στον ιδιωτικό τομέα,

ι) δημιουργικό ανταγωνισμό σε κάθε επίπεδο,

κ) αναβαθμισμένη ποιότητα υπηρεσιών (και στον ιδιωτικό και στο δημόσιο τομέα)

λ) οικογενειακό προγραμματισμό, και πολλά ακόμη.

Στις «αρνητικές» συνέπειες ενός τέτοιου Νόμου μπορείτε να καταχωρίσετε:

α) την καταπολέμηση της παράνομης απασχόλησης

β) την αποπολιτικοποίηση της αγοράς εργασίας

γ) τη λιγότερη προεκλογική υποσχεσιολογία για τα αυτονόητα

δ) την επανεξέταση λυκοφιλιών σε εκλογικές περιφέρειες με… ριχτάδικα

και ακόμη περισσότερα, από εκείνα τα πραγματικά προβλήματα της πραγματικής οικονομίας. 

Κατά τη γνώμη μου, η αντιμετώπιση και ανάσχεση του brain drain θα έπρεπε να αναδειχτεί ως εθνικό θέμα. Κι όσοι δεν μπορούν να αντιληφθούν τους λόγους, είναι αυτοί που θα αντιληφθούν με δραματικό τρόπο τις εφιαλτικές συνέπειες να ζεις σε μια χώρα που γερνάει χωρίς αναγέννηση. 

Ελπίζω οι νέοι, οι τολμηροί και οι φιλοευρωπαίοι πολιτικοί μας, να εκμεταλλευτούν το λαμπρό φως του Νότου για να ανακαλύψουν το ευρωπαϊκό μονοπάτι, ως μονόδρομο για μια νέα προοπτική της Ελλάδας, με πρωταγωνιστές τους φιλόξενους Έλληνες. 

Στα «Ευρωφελή & Ανθενωτικά», πέρα από την ιστορική πορεία και εξέλιξησ των ευρωπαϊκών θεσμών, οι σύγχρονοι προβληματισμοί αναδύονται καθαρά. Χωρίς υπεκφυγές.

 

 

Related posts