Subscribe Now

Trending News

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
25 Σεπ 2020
Πολιτισμός

Γιάννης Μπερούκας: Ζωή και θάνατος είναι δυο όψεις του ίδιου νομίσματος που συνεχώς εναλλάσσονται

Συνέντευξη στη Μαίρη Γκαζιάνη 

Ο Γιάννης Μπερούκας γεννήθηκε στο Αίγιο τον Νοέμβριο του 1952. Σπούδασε οικονομικά στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και εργάστηκε ως οικονομολόγος στον ιδιωτικό τομέα.

Ασχολείται με τον πεζογραφικό και ποιητικό λόγο. Ποιήματά του έχουν δημοσιευτεί σε διάφορα λογοτεχνικά περιοδικά.

Είναι παντρεμένος και πατέρας δυο παιδιών. 

ΜΑΙΡΗ ΓΚΑΖΙΑΝΗ: Κύριε Μπερούκα γεννηθήκατε στο όμορφο παραθαλάσσιο Αίγιο. Τι συμβολίζει για εσάς ο τόπο σας;

ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΠΕΡΟΥΚΑΣ: Λένε πως η πατρίδα του καθενός είναι τα παιδικά του χρόνια, και τα γυμνασιακά χρόνια στο Αίγιο ήταν από τα καλύτερα. Θάλασσα και βουνό δίπλα δίπλα, ζωή απλή, ανέμελη που φυσικά δεν ξεχνιέται. Τα όμορφα παιδικά χρόνια πάντα παίζουν σημαντικό ρόλο στην μετέπειτα ζωή σου. 

Μ.Γ.: Σπουδάσατε οικονομικά κι εργαστήκατε ως οικονομολόγος στον ιδιωτικό τομέα. Τι σας έκανε να επιλέξετε τη συγκεκριμένη επιστήμη;

Γ.Μ.: Δεν υπήρξε κανένας ιδιαίτερος λόγος, απλά έτυχε να ακολουθήσω αυτό το επάγγελμα για βιοποριστικούς και μόνο λόγους και που τελικά δεν το μετάνιωσα. 

Μ.Γ.: Παράλληλα ασχολείστε με τη συγγραφή. Πως συνδέονται αυτές οι δυο ιδιότητες μεταξύ τους;

Γ.Μ.: Αν σου αρέσει το διάβασμα και γενικά η λογοτεχνία κάποια στιγμή κι εσύ θα προσπαθήσεις να εξωτερικεύσεις τα συναισθήματά σου και ό,τι άλλο έχεις μέσα σου, και θα το αποτυπώσεις σ’ ένα χαρτί, είτε σαν ποίημα είτε σαν μυθιστόρημα. Αν το αποτέλεσμα είναι καλό -αυτό θα το κρίνουν μόνο οι αναγνώστες- τότε συνεχίζεις και αυτό είναι που σου δίνει την μέγιστη ικανοποίηση. 

Μ.Γ.: Γράφετε μυθιστορήματα, διηγήματα αλλά και ποιήματα. Ποιες στιγμές καταφεύγετε στο κάθε είδος και ποιο πιστεύετε ότι σας εκφράζει περισσότερο;

Γ.Μ.: Αναμφισβήτητα για μένα τον πρώτο λόγο έχει η ποίηση που τη θεωρώ τον αφρό της λογοτεχνικής έκφρασης και που ασχολούμαι μ’ αυτή αρκετά χρόνια. Τα μυθιστορήματα και τώρα η νουβέλα προέκυψαν χωρίς καν να το καταλάβω, απλά ήρθαν και κάθισαν σαν ιδέες μέσα μου που κάποια στιγμή έπρεπε να βγουν προς τα έξω, αυτό ήταν όλο. 

Μ.Γ.: «δες τον θάνατο όπως τη γέννηση» είναι ο τίτλος του νέου βιβλίου σας. Τι κρύβεται πίσω από τον τίτλο;

Γ.Μ.: Για μένα κρύβονται πολλά, όλη η φιλοσοφία της ζωής. Ίσως ακούγεται κάπως παράξενο αλλά για μένα έτσι είναι.

Ο Σωκράτης είχε πει πως ο θάνατος απλά απαλλάσσει την ψυχή από το σώμα καθώς η ψυχή λύνει τα δεσμά της από αυτό, η κάθαρση δηλαδή, η απελευθέρωση. Ίσως λοιπόν κάθε ζωή να σε δοκιμάζει για να γίνεις καλύτερος άνθρωπος. 

Μ.Γ.: Κατά πόσο μπορεί εύκολα να θεωρήσει κάποιος τον θάνατο ως μια νέα αρχή;

Γ.Μ.: Αυτό δεν το ξέρει κανένας, όμως εγώ πιστεύω πως τίποτα δεν τελειώνει εδώ και πως κάπου αλλού υπάρχει η συνέχεια. Άλλωστε δεν είναι τουλάχιστον εγωιστικό να υπάρχει ζωή μόνο στον δικό μας πλανήτη; Ο Νίτσε είχε πει πως ο χριστιανισμός δυσφημεί και υποτιμά τη ζωή εν ονόματι του «επέκεινα», κόλαση δηλαδή και παράδεισος, για μένα ζωή και θάνατος είναι δυο όψεις του ίδιου νομίσματος που συνεχώς εναλλάσσονται. 

Μ.Γ.: Με το τι συμβαίνει μετά θάνατον έχουν ασχοληθεί φιλόσοφοι, επιστήμονες, θρησκείες κλπ. Στο βιβλίο δίνεται μια δική σας διαφορετική εκδοχή;

Γ.Μ.: Όχι, δεν δίνω καμία άλλη εκδοχή (κανένας  δεν ξέρει και ούτε μπορεί να ξέρει). Άλλωστε για το συγκεκριμένο θέμα, έχουν γραφεί τόσα πολλά από αρχαιοτάτων χρόνων. Ίσως και να είναι η ελπίδα που δεν πεθαίνει ποτέ; Ίσως κάτι που όλοι περιμένουμε; Ποιος μπορεί να ξέρει; Μόνο υποθέσεις τίποτε άλλο. 

Μ.Γ.: Ποιο ήταν το κίνητρο ώστε ν΄ ασχοληθείτε με αυτό το θέμα;

Γ.Μ.: Δεν νομίζω πως υπάρχει ποιητής ή συγγραφέας που δεν τον έχει απασχολήσει αυτό το θέμα. Εμένα με έχει απασχολήσει και στα ποιήματα μου και τώρα στην νουβέλα αυτή, που χωρίς να ξέρω το λόγο κάτι μου έλεγε μέσα μου πως πρέπει οπωσδήποτε να αρχίσω και να τελειώσω αυτό το έργο, και έτσι πράγματι έγινε.

Μ.Γ.: Τρία διηγήματα, τρεις διαφορετικοί άνθρωποι στην πύλη του θανάτου. Το μεταφυσικό στοιχείο τι θέση έχει στις τρεις ιστορίες;

Γ.Μ.: Σ’ αυτή την ερώτηση δεν θα ήθελα να απαντήσω γιατί θα προδώσω το έργο, ο αναγνώστης πιστεύω να το ερμηνεύσει με το δικό του τρόπο, άλλωστε εγώ πάντα ανοίγω μία πόρτα στον αναγνώστη και μετά τον αφήνω να βρει μόνος του την έξοδο. Είναι όμως πράγματι τρεις διαφορετικοί άνθρωποι; 

Μ.Γ.: Είχατε ποτέ κάποια προσωπική μεταφυσική εμπειρία ή σας έχουν διηγηθεί μιαν τέτοια;

Γ.Μ.: Όχι, προσωπικά εγώ ποτέ, μία φίλη μου πριν μερικά χρόνια μου είχε διηγηθεί μια παράξενη μεταφυσική ιστορία, που ορκιζόταν πως την είχε ζήσει. Μερικές φορές την σκέφτομαι και άλλοτε την πιστεύω άλλοτε όχι. 

Μ.Γ.: Τι συμβολίζει η γυναίκα που προβλέπει το μέλλον και τι οι καθοδηγητές που βρίσκονται στην αίθουσα αναμονής;

Γ.Μ.: Η γυναίκα είναι η Μοίρα που ξέρει, που καθορίζει το μέλλον και κάποια στιγμή κόβει το νήμα της ζωής, οι καθοδηγητές απλά διαδικαστικό ρόλο έχουν γιατί κι αυτοί όταν τελειώσουν τη «θητεία» τους θα ανοίξουν την πράσινη πόρτα και θα χαθούν στην άλλη ζωή, όπως και τόσοι άλλοι. 

Μ.Γ.: «Όλα εδώ θα τελειώσουν κι όλα από εδώ θ΄ αρχίσουν» είναι η σκέψη του Δημήτρη πριν περάσει την πελώρια πράσινη πόρτα. Ποια υπονοείτε ότι είναι αυτά που θ΄ αρχίσουν μόλις την περάσει;

Γ.Μ.: Αναφέρομαι στο πράσινο της ελπίδας της νέας περιπλάνησης, της καινούργιας ζωής που διαγράφει το παρελθόν και αρχινά νέους κύκλους. 

Μ.Γ.: Ποιος ήταν ο κύριος στόχος σας μέσα από τη συγγραφή του βιβλίου;

Γ.Μ.: Πέρα από θρησκευτικά πιστεύω, ο καθένας μπορεί να εκλάβει και να ερμηνεύσει την ιστορία όπως αυτός θέλει, δεν υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος στόχος. 

Μ.Γ.: Δίνετε μια δική σας διάσταση στον θάνατο γι’ αυτό τα διηγήματά σας με ξάφνιασαν ευχάριστα. Τι είναι αυτό που θέλετε να εισπράξει ο αναγνώστης;

Γ.Μ.: Ο τίτλος του βιβλίου μου όπως καταλάβατε, δεν είναι απαισιόδοξος, ο καθένας λοιπόν μπορεί να εισπράξει ελπίδα, αισιοδοξία και ό,τι άλλο αυτός θέλει. Τίποτα πάντως δεν χάνεται και όλα περιπλανώνται σ’ έναν αέναο κύκλο. 

Μ.Γ.: Μπορείτε να μας εξηγήσετε τον συμβολισμό που υπάρχει στο εξαιρετικό εξώφυλλο;

Γ.Μ.: Πρόκειται για ένα πίνακα του Βρετανού ζωγράφου John William Waterhouse (που ο Νικόλας Τελλίδης σοφά επέλεξε και ταίριαξε με το έργο)  και που συμβολίζει την φθονερή Κίρκη που ο καθένας μπορεί να ερμηνεύσει κατά το δοκούν.   

Μ.Γ.: Θέλετε να μας περιγράψετε τα συναισθήματά σας κατά τη διάρκεια της συγγραφής του βιβλίου;

Γ.Μ.: Γράφοντας ένα μυθιστόρημα χωρίς να το καταλάβεις ταυτίζεσαι με τον ήρωα κι αυτός είναι που σε καθοδηγεί και σε πάει όπου θέλει. Άλλωστε τις περισσότερες φορές γι’ αλλού ξεκινάς και αλλού καταλήγεις. Τα συναισθήματα που θα νιώσει ο αναγνώστης τα έχω ζήσει κι εγώ γράφοντας αυτή την ιστορία και ίσως με μεγαλύτερη ένταση. 

Μ.Γ.: Σας ευχαριστώ πολύ για τη συνέντευξη και σας εύχομαι καλοτάξιδο το βιβλίο σας.

Γ.Μ.: Εγώ σας ευχαριστώ πολύ για την φιλοξενία

*Το βιβλίο «δες τον θάνατο όπως τη γέννηση» του Γιάννη Μπερούκα κυκλοφορεί από την Άνεμος εκδοτική. 

Μαίρη Γκαζιάνη      

Γεννήθηκε στα Ιωάννινα.  Μεγάλωσε στην Αθήνα όπου ζει μέχρι σήμερα και εργάσθηκε ως τραπεζοϋπάλληλος. Στο παρελθόν ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με την φωτογραφία, τη ζωγραφική και τα τελευταία δέκα χρόνια με τη συγγραφή. Έχει πραγματοποιήσει ατομικές εκθέσεις και έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές.

Την περίοδο 2011-2012 υπήρξε ραδιοφωνική παραγωγός στο magicradiolive. Από τον Νοέμβρη 2014 συνεργάζεται με το now24.gr και έχει πραγματοποιήσει πάνω από εξακόσιες συνεντεύξεις, καθώς και σχολιασμούς βιβλίων και θεατρικών παραστάσεων. Το 2016 συμμετείχε στην τηλεοπτική εκπομπή «Καλώς τους» του ΑιγαίοTV πραγματοποιώντας συνεντεύξεις σε ανθρώπους των τεχνών. Διετέλεσε Διευθύντρια Σύνταξης του on line Πολιτιστικού Περιοδικού Books and Style από Ιούλιο 2017 έως Μάρτιο 2018 οπότε αποχώρησε οικειοθελώς.

Μεγάλες της αγάπες είναι το θέατρο και ο χορός με τα οποία έχει ασχοληθεί ερασιτεχνικά κι έχει συμμετάσχει σε θεατρικές και χορευτικές παραστάσεις.

Τον Μάιο του 2012 κυκλοφόρησε την πρώτη ποιητική της συλλογή με τίτλο «Σου γράφω…», τον Σεπτέμβρη 2013 κυκλοφόρησε το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο «Ένα φεγγάρι λιγότερο» από τις εκδόσεις Ελληνική Πρωτοβουλία και τον Ιούνιο του 2014 κυκλοφόρησε το βιβλίο της «Τα πλήκτρα της σιωπής»  από τις εκδόσεις ΄Οστρια. Επίσης, το παραμύθι της «Το ψαράκι του βυθού» συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο «Παραμύθια και Μαμάδες» εκδόσεις Βερέττα 2015.  Τον Ιούνιο 2017 κυκλοφόρησε το μυθιστόρημά της «Άλικα βήματα» από την Εμπειρία Εκδοτική. Τον Νοέμβριο του  2019 κυκλοφόρησε το νέο της μυθιστόρημα «Ζάχαρη άχνη» από τις εκδόσεις Ωκεανός.           

Related posts