Subscribe Now

Trending News

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
14 Μαΐ 2021
Πολιτισμός

Γιάννης Μίχας Νεονάκης: Δεν πιστεύω στα όνειρα. Ζηλεύω όσους το κάνουν

Συνέντευξη στη Μαίρη Γκαζιάνη 

Ο Γιάννης Μίχας Νεονάκης ή αλλιώς Dave γεννήθηκε στις 27 Αυγούστου του 1983 στην Αθήνα. Μεγάλωσε και ζει μέχρι και σήμερα στην ευρύτερη περιοχή του Βύρωνα και στην ηλικία των 13 ήρθε πρώτη φορά σε επαφή με την ραπ μουσική αλλά και με την τέχνη του γραπτού λόγου. Είναι στιχουργός, ερμηνευτής και ιδρυτικό μέλος του συγκροτήματος «Φράξια» ένα από τα πιο βαθιά πολιτικοποιημένα και ανθρωποκεντρικά συγκροτήματα της ανεξάρτητης μουσικής σκηνής. Έχει γράψει και ερμηνεύσει σχεδόν εξ ολοκλήρου όλη τη δισκογραφία των Φράξια: τρεις δίσκοι, τρείς προσωπικοί και διάφορες συμμετοχές σε άλλα projects και συνεργασίες. Με το συγκρότημα πραγματοποίησε lives σε σημεία της Αθήνας αλλά και της επαρχίας. Η πρώτη φορά που διέδωσε τον γραπτό του λόγο ήταν κάπως παράξενη και ασυνήθιστη αφού σε νεαρή ηλικία άφηνε χαρτιά με σκέψεις του κάτω από εισόδους πολυκατοικιών. 

ΜΑΙΡΗ ΓΚΑΖΙΑΝΗ: Γεννήθηκες και μεγάλωσες στην Αθήνα. Ποια ήταν τα πρώτα μουσικά σου ακούσματα;

ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΙΧΑΣ ΝΕΟΝΑΚΗΣ: Ήταν πολυδιάστατες η μουσικές μου αναφορές και αυτές καθόρισαν μια πολύπλευρη απόχρωση μέσα μου.

Από την μητέρα μου γνώρισα το νέο κύμα, την Χαρούλα Αλεξίου, τον Θάνο Μικρούτσικο και τον Νίκο Ξυλούρη μιας και έχει καταγωγή από την Κρήτη και ο τελευταίος ήταν πάντα κάτι σαν θρησκεία στο σπίτι. Από την αδερφή μου ήρθα σε επαφή με πιο ροκ ήχους, όπως τους Νιrvana, τον Παύλο Σιδηρόπουλο κλπ. Από τον πατέρα μου άκουσα Στέλιο Καζαντζίδη κυρίως και Στράτο Διονυσίου. Όλα αυτά ήταν μονοπάτια στα οποία βάδιζα μέχρι την εφηβεία μου ώσπου να αποκτήσω την δική μου μουσική οντότητα. Εκεί κάπου στα 13-14 ανακάλυψα τους RATM και τους Active Member και κατάλαβα ότι κάπου εκεί ανάμεσα βρίσκομαι εγώ. Επίσης οι Panx Romana ήταν ένα γκρουπ που επηρέασε για λίγο την εφηβεία μου καθώς και ο ήχος της Punk μου έκανε πάντα εντύπωση κι ας μην εμβάθυνα ποτέ μου ιδιαίτερα. Γκρουπς όπως οι NOFX ,Millencolin, Penywise  ήταν πάντα ψηλά στην εκτίμηση μου.

Μ.Γ.: Από 13 ετών ήρθες σε επαφή με τη μουσική ραπ και με την τέχνη του γραπτού λόγου. Ποια επιρροή είχαν αυτά τα δυο στην μετέπειτα πορεία σου;

Γ.Μ.-Ν.: Ναι το χιπ χοπ ήταν και θα είναι πάντα η πιο βασική αναφορά μου. Με καθόρισε αρκετά η αμεσότητα του λόγου που αντίκρισα σε αυτό και αποτέλεσε έναν βασικό λόγο ώστε να δοκιμάσω δειλά δειλά να γράφω λέξεις με ομοιοκαταληξίες, σε χιπ χοπ ρυθμό. Στην πορεία άρχισα να δουλεύω πολύ με τις λέξεις.

Μ.Γ.: Είσαι ιδρυτικό μέλος του συγκροτήματος «Φράξια». Πως προέκυψε η δημιουργία του και ποιο είδος μουσικής αντιπροσωπεύει;

Γ.Μ.-Ν.: Η δημιουργία των Φράξια προέκυψε πρώτα από την ανάγκη να εκφράσουμε τις  προσωπικές μας εκδοχές και πλευρές. Από την ανάγκη να εκφραστεί εκείνος ο περιθωριακός έφηβος των τελευταίων θρανίων που μεγάλωνε σε ένα κοινωνικό πλαίσιο που βρώμαγε Πασοκίλα, αδικία και υποκρισία. Η μουσική που προσπαθούν να υπηρετούν οι Φράξια είναι κατά βάση το χιπ χοπ και η ραπ αφήγηση με έντονα στοιχεία hardcore και ατμοσφαιρικών rock ρυθμών.

Μ.Γ.: Θέλεις να μας πεις λίγα λόγια για την πορεία του συγκροτήματος;

Γ.Μ.-Ν.: Υπάρχουμε στα πράγματα από το 2009. Έχουμε κυκλοφορήσει σαν γκρουπ 3 δίσκους. Από εκεί και πέρα έχω κυκλοφορήσει και εγώ τρεις προσωπικούς και ένα project χωρισμένο σε 2 μέρη καθώς και άλλες συμπράξεις σε συλλογές και συνεργασίες. Φυσικά μέσα σε όλη αυτή την πορεία των 11 χρόνων, πολλές συναυλίες σε Αθήνα και επαρχία.

Μ.Γ.: Είσαι ο στιχουργός και ο ερμηνευτής του συγκροτήματος. Πως χαρακτηρίζεις τους στίχους σου;

Γ.Μ.-Ν.: Μια έκκληση και μια υπενθύμιση ώστε να μην σταματάω να πλησιάζω πιο κοντά στο Ανθρώπινο. Είναι ταξικά προσδιορισμένοι στην πλευρά αυτών που αδικούνται. Αυτών που ήρθαν στην ζωή χωρίς πλάτες και καβάντζες. Αυτών που πορεύονται με την πλάτη στον τοίχο και που δεν τους χαρίστηκε ποτέ τίποτα.

Μ.Γ.: Πρόσφατα κυκλοφόρησε η ποιητική συλλογή σου «Αποσιωπητικά». Τα αποσιωπητικά μπαίνουν όταν εννοούμε κάποια πράγματα που δεν θέλουμε να τα πούμε. Τι κρύβεται πίσω από τα δικά σου «αποσιωπητικά»;

Γ.Μ.-Ν.: Τα Αποσιωπητικά αποδίδουν την ανεξιχνίαστη εσωτερική διαδικασία που προηγείται της δημιουργίας. Και την ροή της ζωής που δεν σταματάει ποτέ. Όλα συνεχίζονται. Με ή χωρίς εμάς. Εν γνώση ή εν αγνοία μας.

Μ.Γ.: Στο πρώτο ποίημα «Μόνο ο Έρωτας κι Εσύ», αναφέρεις σ΄ ένα στίχο «Το ίδιο εμμονικός και υπερβολικός». Είναι δυο επίθετα που σε χαρακτηρίζουν;

Γ.Μ.-Ν.: Απόλυτα.

Μ.Γ.: Ποιες είναι οι «παύσεις» του δεύτερου ποιήματος που φοβάσαι;

Γ.Μ.-Ν.: Οι επόμενες μέρες μετά από την θύελλα του Έρωτα, την χαρά ενός γλεντιού και το τέλος ενός τραγουδιού.

Μ.Γ.: Πόσο απέχει το «Σ΄ αγαπώ» από το «Σε ανέχομαι»;

Γ.Μ.-Ν.: Ένα βράδυ.

Μ.Γ.: Πότε η ευτυχία θεωρείται «υποχρεωτική» όπως την αναφέρεις στο ποίημα «Τις νύχτες βολτάρω στις γειτονιές σας»;

Γ.Μ.-Ν.: Όταν ζεις για τους άλλους και όχι για σένα.

Μ.Γ.: Σε ποιους απευθύνεται το ποίημα «Λίγο πριν τη μεγάλη Σιωπή»;

Γ.Μ.-Ν.: Στους επαγγελματίες των λέξεων, και τους δαμαστές των ενστίκτων.

Μ.Γ.: «Επιτέλους μόνος» είναι ένας ακόμα τίτλος ποιήματος. «Δεν περιμένω τίποτα από κανέναν» γράφεις. Που οφείλεται αυτός ο ποιητικός πεσιμισμός;

Γ.Μ.-Ν.: Πεσιμισμός είναι για εσάς. Για μένα είναι μια λυτρωτική διαπίστωση που προκύπτει από την μοναξιά της προσδοκίας.

Μ.Γ.: Τι αντιπροσωπεύει η λέξη «Φτάνει» για σένα;

Γ.Μ.-Ν.: Το τέλος της ελαφρότητας του Τίποτα.

Μ.Γ.: Στο «Σχεδόν ξεδιάντροπα» ποιος απευθύνει τον λόγο και σε ποιον;

Γ.Μ.-Ν.: Κάποιοι σε κάποιους. Τι σημασία έχει;

Μ.Γ.: «Η είσοδος στις λέξεις είναι ελεύθερη» γράφεις. Τι συμβαίνει όταν περάσεις την είσοδο και βρεθείς μέσα στις λέξεις;

Γ.Μ.-Ν.: Όταν διαβάσω το ποίημα θα σας πω.

Μ.Γ.: «Επικήδειος για μια κοινωνία σε σήψη» είναι ο τίτλος ενός ακόμα ποιήματός σου. Τι θέλεις να δηλώσεις μέσα από τους στίχους του;

Γ.Μ.-Ν.: Το αίμα που κυλάει δίπλα σας και εσείς σφυρίζετε αδιάφορα γιατί είστε πολύ απασχολημένοι, υποθέτω.

Μ.Γ.: Η ποίηση που γράφεις είναι κυρίως κοινωνική;

Γ.Μ.-Ν.: Ναι, δυστυχώς.

Μ.Γ.: «Όταν μιλάς σε ακούω όταν μιλώ σε ακούς» είναι ένας στίχος σου. Πιστεύεις ότι έτσι έχουν διαμορφωθεί οι σχέσεις;

Γ.Μ.-Ν.: Μόνο έτσι.

Μ.Γ.: Τι κρύβεται στο ουρλιαχτό του ομότιτλου ποιήματός σου;

Γ.Μ.-Ν.: Αυτός που το διαβάζει.

Μ.Γ.: Θεωρείς ότι η ποίηση έχει πέραση στον κόσμο ή την αποφεύγει και που πιστεύεις ότι οφείλεται αυτό;

Γ.Μ.-Ν.: Ο κόσμος αποφεύγει οτιδήποτε τον ξεβολεύει. Οτιδήποτε παρεκκλίνει λίγο από τον μονόδρομο της σκέψης του.

Μ.Γ.: Ποια είναι τα επόμενα όνειρα-σχέδιά σου;

Γ.Μ.-Ν.: Δεν πιστεύω στα όνειρα. Ζηλεύω όσους το κάνουν. Μάλλον έχουν βρει τρόπο να εξασφαλίζουν το αύριο.

Μ.Γ.: Τι θα ήθελες να πεις ως επίλογο της κουβέντας μας;

Γ.Μ.-Ν.: Καλοσύνη σας που ασχοληθήκατε με την περίπτωση μου.

*Η ποιητική συλλογή «Αποσιωπητικά» του Γιάννη Μίχα Νεονάκη κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Grotesque.

Μαίρη Γκαζιάνη

Γεννήθηκε στα Ιωάννινα.  Μεγάλωσε στην Αθήνα όπου ζει μέχρι σήμερα και εργάσθηκε ως τραπεζοϋπάλληλος. Στο παρελθόν ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με την φωτογραφία ενώ τώρα ζωγραφίζει και παράλληλα γράφει. Έχει πραγματοποιήσει ατομικές εκθέσεις και έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές.

Τον Μάιο του 2012 κυκλοφόρησε την πρώτη ποιητική της συλλογή με τίτλο «Σου γράφω…», τον Σεπτέμβρη 2013 κυκλοφόρησε το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο «Ένα φεγγάρι λιγότερο» από τις εκδόσεις Ελληνική Πρωτοβουλία και τον Ιούνιο του 2014 κυκλοφόρησε το βιβλίο της «Τα πλήκτρα της σιωπής»  από τις εκδόσεις ΄Οστρια. Επίσης, το παραμύθι της «Το ψαράκι του βυθού» συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο «Παραμύθια και Μαμάδες» εκδόσεις Βερέττα 2015.  Τον Ιούνιο 2017 κυκλοφόρησε το μυθιστόρημά της «Άλικα βήματα» από την Εμπειρία Εκδοτική. Τον Νοέμβριο του  2019 κυκλοφόρησε το νέο της μυθιστόρημα «Ζάχαρη άχνη» από τις εκδόσεις Ωκεανός.

Την περίοδο 2011-2012 υπήρξε ραδιοφωνική παραγωγός στο magicradiolive. Από τον Νοέμβρη 2014 συνεργάζεται με το now24.gr και έχει πραγματοποιήσει πάνω από εξακόσιες συνεντεύξεις, καθώς και σχολιασμούς βιβλίων και θεατρικών παραστάσεων. Το 2016 συμμετείχε στην τηλεοπτική εκπομπή «Καλώς τους» του ΑιγαίοTV πραγματοποιώντας συνεντεύξεις σε ανθρώπους των τεχνών. Διετέλεσε Διευθύντρια Σύνταξης του on line Πολιτιστικού Περιοδικού Books and Style από Ιούλιο 2017 έως Μάρτιο 2018 οπότε αποχώρησε οικειοθελώς.

Μεγάλες της αγάπες είναι το θέατρο και ο χορός με τα οποία έχει ασχοληθεί ερασιτεχνικά.

 

 

Related posts