Subscribe Now

Trending News

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
19 Μαΐ 2022
Πολιτισμός

Γιάννης Αδελιανάκης:Όσους λένε πως πέρασαν υπέροχα με την συγκυρία του εγκλεισμού, απλά δεν τους πιστεύω

Συνέντευξη στη Μαίρη Γκαζιάνη 

Ο Γιάννης Αδελιανάκης γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα, ενώ έχει καταγωγή από το Ρέθυμνο Κρήτης. Σπούδασε Θεατρολογία στο Ναύπλιο στο τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, ενώ συνεχίζει τις σπουδές του στη Δραματική Σχολή του Πειραϊκού Συνδέσμου.

Έχει πάρει μέρος σε κινηματογραφικές ταινίες, ενώ έχει συμμετάσχει στο θεατρικό φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου αλλά και σε άλλα.

Το 2018 κυκλοφόρησε το πρώτο του μυθιστόρημα, με τίτλο «Το κυνήγι της δικαίωσης» από τις εκδόσεις Λέμβος. 

ΜΑΙΡΗ ΓΚΑΖΙΑΝΗ: Γιάννη γεννήθηκες και μεγάλωσες στην Αθήνα αλλά έχεις καταγωγή από το Ρέθυμνο Κρήτης. Πόσο κρητικός αισθάνεσαι;

ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΔΕΛΙΑΝΑΚΗΣ: Μεγάλωσα σε ένα σπίτι όπου ο πατέρας μου συνήθιζε να βάζει κρητικά τραγούδια στη διαπασών! Είχα γραφτεί στον Κρητικό χορευτικό σύλλογο της περιοχής μου και σίγουρα μία με δύο φορές την εβδομάδα ερχόμουν σε επαφή με ανθρώπους που είχαν την Κρήτη ως βασικό θέμα στις συζητήσεις τους. Λατρεύω τα φαγητά του τόπου, μπορώ να ζήσω ας πούμε τρώγοντας μόνο γαμοπίλαφο! Στην Κρήτη έχω αρκετούς συγγενείς, κάποια ξαδέρφια μου είναι κάτω, και σίγουρα κάθε φορά που πηγαίνω νιώθω σαν να πηγαίνω σπίτι. Οι άνθρωποι της Κρήτης είναι τρομερά φιλόξενοι, είναι γνωστό αυτό. Οι δικοί μου άνθρωποι εκεί είναι και αγαπησιάρηδες! 

Μ.Γ.: Σπούδασες Θεατρολογία στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, συνεχίζεις τις σπουδές σου σε Δραματική Σχολή κι έχεις συμμετάσχει στο θεατρικό φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου. Τι αποκόμισες από αυτές τις εμπειρίες;

Γ.Α.: Η σπουδή στη Θεατρολογία ήταν ουσιαστικά μονόδρομος για εμένα. Δεν είχα στο μυαλό μου να ασχοληθώ με τίποτα άλλο πέρα από το θέατρο. Ήθελα από πάντα αυτό. Πριν δώσω πανελλαδικές εξετάσεις στο Λύκειο, έμαθα κάπως τυχαία ότι υπάρχει τέτοιο τμήμα, δεν το γνώριζα. Είχα στο νου μου  μόνο την εισαγωγή σε κάποια δραματική σχολή. Έδωσα και πέρασα από τους πρώτους στο Ναύπλιο, το οποίο λατρεύω όσο δεν πάει! Η συμμετοχή σε διάφορα φεστιβάλ και projects είναι σίγουρο πως με βοήθησε σε πολλά επίπεδα: το θέατρο σε βοηθά να ανοιχτείς γενικότερα, να ανακαλύψεις πτυχές του εαυτού σου, αλλά και των άλλων, που δεν μπορείς να φανταστείς, αλλά να ανακαλύψεις και τον εαυτό σου στην ολότητά του. Μέσα από τη θεατρολογία κατάφερα να πάρω μια ικανοποιητική γεύση του είδους, καταλήγοντας να συνεχίζω τις σπουδές μου στη Δραματική σχολή του Πειραϊκού Συνδέσμου, με την ελπίδα να μπορέσω να λάβω τις γνώσεις που πρέπει… αν μας το επιτρέψει επιτέλους ο κορονοϊός και το zoom! 

Μ.Γ.: Παράλληλα ασχολείσαι με τη συγγραφή βιβλίων. Ποιο ήταν το έναυσμα ώστε ν’ ασχοληθείς με τη συγγραφή;

Γ.Α.: Γύρω στα δέκα μου χρόνια κατάλαβα πως κάποια πράγματα δεν μπορώ να τα πω. Αλλά απλά να τα γράφω. Είχα αρχίσει να διαβάζω από τεσσάρων χρονών, πριν καν πάω σχολείο. Μπορεί και αυτό να έπαιξε κάπου το ρόλο του. Ξεκίνησα να γράφω μυθιστορήματα, έχοντας σαν σκέψη πως αυτό που μου ερχόταν οποιαδήποτε στιγμή στο μυαλό, θα με χαροποιούσε να το δω γραμμένο σε βιβλίο… 

Μ.Γ.: Τι αντιπροσωπεύει για σένα το θέατρο και τι η συγγραφή;

Γ.Α.: Αυτά τα δύο έχουν μια σχέση, για εμένα. Σχέση αγάπης, εκτίμησης και σεβασμού. Δύσκολα τα ξεχωρίζω… Ίσως το θέατρο να βρίσκεται πιο ψηλά, αλλά η συγγραφή; Ίσως και αυτή… Μέσα από το θέατρο, από τη μικρή εμπειρία που έχω ως τώρα, έχω νιώσει πως μπορώ να εκφραστώ ελεύθερα εντελώς! Δε με απασχολεί να κριθώ και να τσαλακωθώ. Όποιος ασχολείται με αυτό ξέρει πολύ καλά! Δε θα μάθει κάτι από εμένα, καθώς αυτό είναι και το μαγικό του: αντιπροσωπεύει κάτι διαφορετικό για τον καθένα. Η συγγραφή από την άλλη, είναι αυτό που προείπα… Όταν δεν μπορούν να βγουν οι λέξεις από το στόμα μου, βγαίνουν πανεύκολα από το μολύβι που κρατάω… ή από τα πλήκτρα του υπολογιστή, 2021 γαρ. Είναι ωραίο το γράψιμο, γενικότερα… Γράφω νουβέλες, θέατρο, σενάρια… Τελευταία γράφω και γράμματα, για συγκεκριμένους δικούς μου ανθρώπους και τα ρίχνω κάτω από πόρτες… Μια πόρτα εντάξει και για έναν άνθρωπο, αλλά ας μη βγω από το θέμα… Μου είναι πανεύκολο! 

Μ.Γ.: «Ζωή σε καραντίνα» είναι ο τίτλος του νέου βιβλίου σου. Ο τίτλος είναι πραγματικός ή περιέχει και κάποιον συμβολισμό; 

Γ.Α.: Ο τίτλος του βιβλίου έχει μια συμβολική πραγματικότητα και έναν πραγματικό συμβολισμό. Έναν χρόνο τώρα και ίσως και παραπάνω, οι ζωές όλων έχουν περιοριστεί στα σπίτια. Υπάρχει κόσμος που βρίσκεται σε κίνδυνο και για αυτό κάθεται ακόμη μέσα και άλλοι που κυκλοφορούν, είτε ανεξέλεγκτα είτε με μέτρο. Επομένως, ναι, μιλάμε για κάτι που είναι πραγματικό. Δε μας είναι ξένο τους τελευταίους μήνες… Όλοι μα όλοι, περάσαμε τη ζωή μας σε καραντίνες… όχι μία καραντίνα μονάχα. Παράλληλα, θέλοντας να υπάρχει μια δόση χιούμορ στον τίτλο, καταλήξαμε εκεί… Η κεντρική ηρωίδα λέγεται Ζωή! 

Μ.Γ.: Ζωή σε καραντίνα αλλά και Ζωή είναι η κεντρική ηρωίδα σου. Πως δέχεται τις συνθήκες εγκλεισμού που επιβάλλονται από τον κοροναϊό;

Γ.Α.: Η Ζωή δεν είναι καλά στα μυαλά της! Είναι μια παλαβή γυναίκα. Είναι μουρλή. Δέχεται τα πάντα που προκύπτουν στη ζωή της με τρέλα και έντονη δόση χιούμορ. Όχι απλώς τα μέτρα που επιβάλλονται από τον κορονοϊό. Προσπαθεί να μην παίρνει τα πράγματα σοβαρά, να κάνει πλάκες και να αυτοσαρκάζεται και αυτό κυρίως για να διατηρήσει τη δική της ψυχική ηρεμία και υγεία. 

Μ.Γ.: Η Ζωή συγκατοικεί με τη φίλη της Στέλλα. Το πως αντιμετωπίζει κάποιος την καραντίνα εξαρτάται από τους ανθρώπους που συμβιώνει;

Γ.Α.: Εκατό τοις εκατό. Νομίζω πως διαφορετικά την περάσαμε όλοι μας. Είναι τελείως μακριά το να συμβιώνεις με έναν άνθρωπο που μπορεί να είναι γκρινιάρης από το να συμβιώνεις με κάποιον που σου κάνει τη ζωή εύκολη. Επηρεάζεσαι προφανώς και από τις δύο αυτές συμπεριφορές… Είτε θετικά, είτε αρνητικά… Μαντέψτε σε ποια πηγαίνει το θετικό πρόσημο! 

Μ.Γ.: Πόσο διαφορετικά θα βίωνε την κατάσταση εάν ζούσε μόνη της;

Γ.Α.: Η Ζωή εάν ζούσε μόνη της ίσως και να μην την έβγαζε καθαρή. Είναι δυναμικός άνθρωπος και αυτοσαρκάζεται, αλλά το γεγονός πως έχει μαζί της την κολλητή της φίλη, είναι κάτι που σίγουρα της δίνει δύναμη και αισιοδοξία.  Είναι μια γυναίκα που κυοφορεί ένα παιδί, σε προχωρημένη μάλιστα εγκυμοσύνη, και ο άνδρας της βρίσκεται μακριά. Αν ήταν μόνη τα πράγματα θα ήταν αλλιώτικα… Και υποψιάζομαι όχι ευχάριστα! 

Μ.Γ.: Όλα στο βιβλίο σου αντιμετωπίζονται με χιούμορ. Υπάρχει κάτι που δεν αντέχει η ηρωίδα σου;

Γ.Α.: Βεβαίως! Το κυριότερο που δεν αντέχει είναι η μοναξιά! Δε μας αφήνει να το δούμε από την αρχή, αλλά αν την παρατηρήσουμε με λεπτομέρεια μπορούμε να το αντιληφθούμε. Σε κάθε φάση της ζωής της, δεν ήταν ποτέ μόνη. Είχε πάντα κάποιον σύντροφο- ερωτικό- , συνεχώς βρισκόταν σε παρέες με πολλά άτομα, και κυρίως παντού με τη Στέλλα. Όλα τα έκανε μαζί της… Ακόμη και την πιο απλά χαλάρωση στο σπίτι, προτιμούσε να την κάνει με τη Στέλλα. Όχι μόνη… 

Μ.Γ.: Ποια συναισθήματα πιστεύεις ότι έχουν αναδειχθεί μέσα από αυτήν την κατάσταση που βιώνουμε επί πολλούς μήνες;

Γ.Α.: Όλα! Ό,τι συναίσθημα υπάρχει και δεν υπάρχει. Πιστεύω πως στον καθένα σκάσανε τα πράγματα διαφορετικά. Σίγουρα αντιληφθήκαμε το πόσο αγαπάμε τους δικούς μας ανθρώπους. Αυτό για εμένα προσωπικά ήταν ίσως το κυριότερο. Κατάλαβα πόσο αγαπάω τους φίλους μου… Πόσο μου έλειψε να πάω μια βόλτα για περπάτημα μαζί τους με έναν καφέ στο χέρι, ας πούμε… Θα ήμουν αρκετά ρομαντικός να έλεγα πως μόνο τα συναισθήματα αγάπης αναδείχθηκαν κατά τη διάρκεια αυτής της κατάστασης. Τα περισσότερα νομίζω πως ήταν αρνητικά: στενοχώρια, μελαγχολία, θλίψη, ίσως αρκετοί να πέρασαν και κατάθλιψη! Όσους λένε πως πέρασαν υπέροχα με την συγκυρία του εγκλεισμού, απλά δεν τους πιστεύω! 

Μ.Γ.: Η χωρική απόσταση που μας έχει επιβληθεί, μας έχει φέρει πιο κοντά ή μας έχει απομακρύνει;

Γ.Α.: Both of them, χαχα. Στο δικό μας χέρι είναι όλα! Μιλάω σε γενικότερο βαθμό. Με κάποιους απομακρύνεσαι και με άλλους έρχεσαι πιο κοντά, αυτό συμβαίνει στη ζωή άνευ καραντίνας! Εσύ θα επιλέξεις ποιο δρόμο θα ακολουθήσεις. Έχω να δω την κολλητή μου από κοντά ένα χρόνο τώρα… Και δεν έχουμε απομακρυνθεί καθόλου! 

Μ.Γ.: Η καθημερινότητα άλλαξε, οι επιλογές και οι προτεραιότητές μας παρέμειναν ίδιες; Έχουν διαγραφεί όνειρα κι επιθυμίες ή έχουν αναδειχθεί;

Γ.Α.: Εδώ θα έλεγα πως τα πράγματα ακολούθησαν θετική διαδρομή. Είχαμε το χρόνο όλον αυτό  τον καιρό να κάνουμε όνειρά μας πράξη. Να ξεκινήσουμε χορό, ζωγραφική, κηπουρική, μαγειρική… έστω και από το σπίτι. Αλλά και ελπίδα για νέα όνειρα, ναι. Πόσοι δεν είπαν πως « Όταν τελειώσει η καραντίνα, θέλω να…». Και όταν μας αμολήσανε, ίσως και να το έκαναν! 

Μ.Γ.: Στο βιβλίο σου είναι διάχυτη η χιουμοριστική διάθεση. Ως Γιάννης πως αντιμετώπισες την καραντίνα δεδομένου ότι ο κλάδος σου έχει πληγεί πολύ από τα περιοριστικά μέτρα;

Γ.Α.: Ακριβώς με τον ίδιο τρόπο. Όταν η ζωή σου κάνει πλάκα, είναι ωραίο να της κάνεις κι εσύ. Χρειάζεται μια αντίσταση για να μη βουλιάξουμε. Αν θέλουμε να επιζήσουμε, έτσι… «Η ζωή τελικά είναι μια πλάκα» είχε πει ο Άρης Σερβετάλης στη κωμική σειρά «Είσαι το ταίρι μου» του Λευτέρη Παπαπέτρου… Είναι κάτι που προσπαθώ να το θυμίζω στον εαυτό μου… Ακόμη και όταν είμαι στα down μου. 

Μ.Γ.: Τι είναι αυτό που σου έλειψε περισσότερο; Υπάρχει κάτι που απόλαυσες;

Γ.Α.: Έμαθα να μαγειρεύω… Ίσως από τα λίγα που μπορώ να πω πως μου έδωσαν χαρά. Κατά τα άλλα, έκανα απλώς υπομονή! Μου έχουν λείψει λίγα πράγματα, όχι πολλά. Μα πιο πολύ η ζωή που είχα πριν στο Ναύπλιο, καθώς έμενα εκεί τα τελευταία χρόνια… Δε θέλω να εξηγήσω κάτι πάνω σε αυτό το θέμα. Όποιος με ξέρει, καταλαβαίνει απόλυτα τι εννοώ! 

Μ.Γ.: Οι ηρωίδες σου εκτός από ακατάβλητο χιούμορ διαθέτουν και αρκετή δόση τρέλας. Τους έχεις δανείσει κομμάτια του χαρακτήρα σου;

Γ.Α.: Θα έλεγα πως έχουν αρκετά, αν όχι όλα, στοιχεία από εμένα. Χαχα! Πάντα προσπαθώ να μην το κάνω και όλο πέφτω στην παγίδα. Δίνω χαρακτηριστικά μου σε ήρωές μου. Δε ξέρω αν το κάνουν  άλλοι συγγραφείς, δε ξέρω αν είναι καλό ή κακό. Αλλά το κάνω. Και τι έγινε, ε; Η Ζωή θα τολμούσα να πω πως είναι σίγουρα η γυναικεία μου πλευρά. Αθεράπευτα χιουμοριστική, ειρωνική πολλές φορές, αυθόρμητη, αυτοσαρκαστική, μα κατά βάθος ρομαντική και ερωτευμένη! 

Μ.Γ.: Θέλεις να στείλεις στους αναγνώστες του βιβλίου σου κάποιο μήνυμα;

Γ.Α.: Όχι. Θέλω απλά να γελάσουν, κι αν θέλουν να κλάψουν κιόλας. Όλα τα συναισθήματα έχουμε το δικαίωμα να τα ζούμε. Στον απόλυτο μάλιστα βαθμό. Εξάλλου, ή όλα ή τίποτα… 

*Το μυθιστόρημα «Ζωή σε καραντίνα» του Γιάννη Αδελιανάκη κυκλοφορεί από την Άνεμος εκδοτική.

 Μαίρη Γκαζιάνη

Γεννήθηκε στα Ιωάννινα.  Μεγάλωσε στην Αθήνα όπου ζει μέχρι σήμερα και εργάσθηκε ως τραπεζοϋπάλληλος. Στο παρελθόν ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με την φωτογραφία, τη ζωγραφική και τα τελευταία δέκα χρόνια με τη συγγραφή. Έχει πραγματοποιήσει ατομικές εκθέσεις και έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές.

Την περίοδο 2011-2012 υπήρξε ραδιοφωνική παραγωγός στο magicradiolive. Από τον Νοέμβρη 2014 συνεργάζεται με το now24.gr και έχει πραγματοποιήσει πάνω από εξακόσιες συνεντεύξεις, καθώς και σχολιασμούς βιβλίων και θεατρικών παραστάσεων. Το 2016 συμμετείχε στην τηλεοπτική εκπομπή «Καλώς τους» του ΑιγαίοTV πραγματοποιώντας συνεντεύξεις σε ανθρώπους των τεχνών. Διετέλεσε Διευθύντρια Σύνταξης του on line Πολιτιστικού Περιοδικού Books and Style από Ιούλιο 2017 έως Μάρτιο 2018 οπότε αποχώρησε οικειοθελώς.

Μεγάλες της αγάπες είναι το θέατρο και ο χορός με τα οποία έχει ασχοληθεί ερασιτεχνικά κι έχει συμμετάσχει σε θεατρικές και χορευτικές παραστάσεις.

Τον Μάιο του 2012 κυκλοφόρησε την πρώτη ποιητική της συλλογή με τίτλο «Σου γράφω…», τον Σεπτέμβρη 2013 κυκλοφόρησε το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο «Ένα φεγγάρι λιγότερο» από τις εκδόσεις Ελληνική Πρωτοβουλία και τον Ιούνιο του 2014 κυκλοφόρησε το βιβλίο της «Τα πλήκτρα της σιωπής»  από τις εκδόσεις ΄Οστρια. Επίσης, το παραμύθι της «Το ψαράκι του βυθού» συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο «Παραμύθια και Μαμάδες» εκδόσεις Βερέττα 2015.  Τον Ιούνιο 2017 κυκλοφόρησε το μυθιστόρημά της «Άλικα βήματα» από την Εμπειρία Εκδοτική. Τον Νοέμβριο του  2019 κυκλοφόρησε το νέο της μυθιστόρημα «Ζάχαρη άχνη» από τις εκδόσεις Ωκεανός. Τον Μάιο 2021 θα κυκλοφορήσει το νέο της μυθιστόρημα από τις εκδόσεις Ωκεανός.

 

 

Related posts