Subscribe Now

Trending News

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
05 Ιούλ 2022
Απόψεις

Φτώχεια στην Ευρώπη: κίνδυνος ή μόλυνση;

 

 

Γράφει ο Γιώργος Τροπαιάτης ( gtropeatis@gmail.com)

 

 

Αν η είδηση δεν υπέκρυπτε κοινωνικά δράματα… θα ήταν για μεγάλα γέλια, ίσως και για πολλές καρπαζιές. Δυστυχώς, όμως, η οδυνηρή πραγματικότητα δεν επιτρέπει τέτοιες σατιρικές πολυτέλειες. Ει μη μόνον στους χρυσοκάνθαρους επιστήμονες της ευρωπαϊκής στατιστικής υπηρεσίας (Eurostat) που αυτο-αποκαλύπτουν τη φτώχεια τους, σε όλο της το μεγαλείο. Φτώχεια στο βασίλειο της ευρω-αυτοκρατορίας για τους επαίτες-πολίτες της ΕΕ και φτώχεια στην αυλή του ευρωκάστρου λόγω της αναποτελεσματικότητας των πολιτικών που ευαγγελίζονται.

Παραμονή του Αγίου Νικολάου, που στη Δυτική Ευρώπη επέχει θέση Άη Βασίλη, οι στατιστικάριοι του Λουξεμβούργου δίνουν στη δημοσιότητα το τελευταίο τους πόνημα. Είναι ο πίνακας «κινδύνου φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού στην Ευρώπη των 28».

Και μόνον ο χαρακτηρισμός των ευρημάτων ως «κίνδυνος» (σ.σ. risk=ρίσκο) και όχι, ας πούμε, ως «θλιβερή πραγματικότητα», καταδεικνύει την απόσταση (σ.σ. ασφαλείας;) που χαρακτηρίζει τους ευρωκράτες από την κοινωνία. Χρονιάρες μέρες, είναι να απορεί κανείς με την κομψότητα του διπλωματικού χαρακτηρισμού και τη σημειολογία που υποκρύπτει.

Ο «κίνδυνος φτώχειας» (risk of poverty) συνιστά προσομοίωση με τους κινδύνους μιας κάποιας βακτηριακής μόλυνσης. Κι αν τα ευρήματα καταδεικνύουν ότι το ένα τέταρτο των Ευρωπαίων πολιτών (δηλ. περίπου 125 εκατομμύρια άνθρωποι) διαβιούν υπό -πολιτισμικά απαράδεκτες- συνθήκες ανέχειας, ένδειας ή αποκλεισμού, το υπόλοιπο 75% σημαίνει ότι πρέπει να χαίρεται για την ευημερία του;

Η στατιστική αποκάλυψη είναι τουλάχιστον ντροπή για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Επειδή, οι ίδιοι ηγήτορές της πριν από τρία χρόνια είχαν εφεύρει την καμπάνια «μάχη κατά της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού».

Τα πιστοποιημένα αποτελέσματα δείχνουν ότι η «μάχη» χάθηκε ή ότι δεν δόθηκε σωστά! Και αντί να εγερθούν ηθικά αναχώματα απέναντι σε αυτή την υποκρισία, οι ίδιοι συζητούν (sic) σήμερα για τη νέα ατζέντα 2014-2020 χρηματοδότησης δράσεων για την αντιμετώπιση της αυξανόμενης φτώχειας.

Την ίδια ημέρα, Πέμπτη 5 Δεκεμβρίου 2013, με διαφορά ωρών η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανακοίνωσε ότι στο πλαίσιο του προγράμματος για την προώθηση της Εργασίας και της Καινοτομίας θα διαθέσει, την επόμενη επταετία, 940 εκατομμύρια ευρώ. Την πρωτοβουλία αυτή την ονοματίζει μάλιστα «ολοκληρωμένη προσέγγιση» (integrated support), όταν το διοικητικό κόστος λειτουργίας της Ένωσης φτάνει στο 6% του ετήσιου κοινοτικού προϋπολογισμού, ήτοι περί τα 9.000.000.000 (εννέα δισεκατομμύρια ευρώ)!

Με πρόχειρους υπολογισμούς, για τους 125.000 φτωχούς αντιστοιχούν € 1,0743 (ένα ευρώ) ετήσια κοινοτική δαπάνη κατ’ άτομο, ενώ οι περίπου 55.000 διοικητικοί γραφειοκράτες των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων αμείβονται κατά μέσο όρο με ποσό € 450 την ημέρα! Το χάσμα σε ετήσια βάση είναι περίπου 1/160.000!

Αυτή η καταπληκτική αριθμητική (σ.σ. αυτό κι είναι «δημιουργική λογιστική»!) αποτελεί το θεμέλιο της ευρω-κοινοτικής ευαισθησίας, που κατευθύνει τις πολιτικές της ευρω-γραφειοκρατίας σε μια αριθμολαγνική μανία με τις στατιστικές. Αποστερούνται, δηλαδή, θεμελιακού πραγματισμού. Μόνον έτσι μπορεί να δικαιολογηθεί η τιποτολογία περί «κινδύνων» και η απόσταση από τα πραγματικά κοινωνικο-οικονομικά μεγέθη. Μερικοί «μπουκωμένοι» συσκέπτοναι (διαρκώς, όμως!) για τις τύχες των «νηστικών».

Σύμφωνα με τα «ευρήματα» της στατιστικής έρευνας, η μολυσματική νόσος της φτώχειας στην Ευρώπη πλήττει εντυπωσιακά τους Έλληνες. Εκείνους τους απόγονους της κλασσικής αρχαιότητας, που έδωσε φώτα και πολιτισμό στην ήπειρο των «βαρβάρων»…

Ένας στους τρεις κατοίκους στη σύγχρονη Ελλάδα -και κατά μέσο όρο ένας στους τέσσερις στην Ευρώπη- είτε θεωρείται φτωχός (δηλαδή έχει εισοδήματα μικρότερα του 60% του μέσου εθνικού εισοδήματος), είτε ζει σε κατάσταση ένδειας (δηλαδή στερείται βασικά καταναλωτικά αγαθά, ή αδυνατεί να αντεπεξέλθει σε στοιχειώδεις οικονομικές υποχρεώσεις) είτε ζει σε οικογένεια αντιμέτωπη με τον κίνδυνο της ανεργίας.

Ειδικότερα στην Ελλάδα, σε συνθήκες φτώχειας βρίσκεται το 23,1% του πληθυσμού, σε συνθήκες ένδειας το 19,5%, ενώ το 14,1% του πληθυσμού ζει σε οικογένεια αντιμέτωπη με τον κίνδυνο της ανεργίας (δηλαδή σε οικογένεια που λίγο πολύ κανένα μέλος της δεν έχει «κανονική δουλειά»). Για την αντιμετώπιση του «κινδύνου» επέκτασης της φτώχειας, η τρόικα επιζητεί περισσότερες απολύσεις και οι δικοί μας… διαπραγματεύονται.

Τα αντίστοιχα μέσα ποσοστά στην ΕΕ είναι 17% φτώχει, 9,9% ένδεια και 10,4% απειλή απώλειας εργασίας. Στην Ελλάδα, αντιμέτωπο με τουλάχιστον μία (ή και περισσότερες) από αυτές τις προβληματικές καταστάσεις είναι το 34,6% του πληθυσμού (3,8 εκατ. άνθρωποι), ενώ στην ΕΕ κατά μέσο όρο το 24,8% (124,5 εκατ. άνθρωποι). Το 2008 το ποσοστό για την Ελλάδα ήταν στο 28,1%, ενώ στην ΕΕ ήταν στο 23,7%. Δηλαδή, οι ευρωπαϊκές πολιτικές και «μάχες» για την αντιμετώπιση της φτώχειας απέτυχαν παταγωδώς! Και αντί μιας δημόσιας συγνώμης και απόσυρσης των πρωταιτίων από τη δημόσια σκηνή, στήνονται πανηγύρια με νέα συνέδρια και νέους γύρους συζητήσεων ώστε στις ευρωεκλογές να αναδειχθούν και πάλι ως σωτήρες οι «αναντικατάστατοι» της Ευρώπης.

Σε χειρότερη κατάσταση από την Ελλάδα, αναφορικά με το ποσοστό του πληθυσμού που θεωρείται ότι βρίσκεται σε κατάσταση φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού, είναι μόνον η Ρουμανία, η Βουλγαρία και η Λετονία, με ποσοστά που πλησιάζουν και ξεπερνούν το 40%, ενώ στον αντίποδα (με ποσοστά μικρότερα του 20%) βρίσκονται η Ολλανδία, η Τσεχία, η Φινλανδία, η Σουηδία και το Λουξεμβούργο.

Η δραματική αυτή κατάσταση, απεικονίζεται γλαφυρά για να αντιληφθεί κάθε αναγνώστης το μέγεθος του μολυσματικού «κινδύνου», και να λάβει τα μέτρα του! Προφανώς, να προμηθευτεί μάσκες, γαλότσες, αντιβακτηριακές φόρμες, και κομματικές ταυτότητες. Κάτι προσφορότερο… δεν προβλέπεται.

Όσοι διαβλέπετε ότι του χρόνου η κατάσταση θα είναι ακόμη ζοφερότερη, το καλύτερο που έχετε να κάνετε είναι να επισκεφθείτε κάποιον ευρωγιατρό (στο πλαίσιο και της αναδυόμενης πολιτικής ιατρικού τουρισμού), για να λάβετε συμβουλές περί ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας δια της μεθόδου της καύσεως. Μιας και η μέθοδος της βιολογικής ταφής ενέχει «κινδύνους» αναστάσεως, δεδομένης και της χριστιανικής μας καταβολής…

Related posts