Subscribe Now

Trending News

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
22 Σεπ 2019
Πολιτισμός

Φραντζέσκα Κολυβά: Η ελληνική μυθολογία έχει βάθος που δεν έχει ερευνηθεί ακόμη

Συνέντευξη στη Μαίρη Γκαζιάνη 

Η Φραντζέσκα Κολυβά, με καταγωγή από τη Ζάκυνθο, γεννήθηκε στην Αθήνα και είναι δικηγόρος, παντρεμένη και μητέρα δύο παιδιών. Έχουν εκδοθεί τρία έργα της: «Φτου και βγαίνω», ευθυμογράφημα, από τις εκδόσεις Καστανιώτη, «Ο κηδεμόνας», μυθιστόρημα, από τις εκδόσεις Πατάκη, «Κουφέτα με πικραμύγδαλο», μυθιστόρημα, από τις εκδόσεις Περίπλους. Επίσης έχει αρθρογραφήσει με λογοτεχνικά θέματα σε εφημερίδες. 

ΜΑΙΡΗ ΓΚΑΖΙΑΝΗ: Κυρία Κολυβά είστε δικηγόρος και συγγραφέας. Τι σας ώθησε ν΄ ακολουθήσετε τη Νομική Επιστήμη και τι σας οδήγησε προς τη συγγραφή;

ΦΡΑΝΤΖΕΣΚΑ ΚΟΛΥΒΑ: Η Νομική είναι καθαρά κοινωνική επιστήμη, στην πρώτη γραμμή της ζωής των καθημερινών ανθρώπων. Το ίδιο κίνητρο με ώθησε και στη συγγραφή. Από παιδί ήξερα πως κάποτε θα γράψω γιατί παρατηρούσα τους άλλους (συνομήλικους αλλά κυρίως τους μεγάλους), και η φαντασία μου οργίαζε. Σχολίαζα νοερά τη συμπεριφορά τους, έκανα συγκρίσεις, κατέγραφα κάθε γαργαλιστική τους ιστορία και την προσάρμοζα στους δικούς μου παιδικούς κώδικες. Κυρίως με γοήτευαν οι αδυναμίες, η εύθραυστη κοινωνική συνθήκη, το ασύμμετρο μέγεθος που έψαχνε το μέτρο του. Το αγαπημένο μου παιχνίδι άλλωστε ήταν σχετικό: θέατρο δωματίου με χαρακτήρες χάρτινους, κομμένους από περιοδικά μόδας που μιλούσαν με τη φωνή μου, σε σενάριο δικό μου, εμπνευσμένο από το ελληνικό σινεμά. Μοναχικό παιχνίδι και συγχρόνως πολυπρόσωπο. 

Μ.Γ.: Πρόσφατα κυκλοφόρησε το βιβλίο σας «Ικαρίδες». Πως προέκυψε ο τίτλος;

Φ.Κ.: Από τον Ίκαρο! Κοιτάξτε. Ένας Ιταλός συγγραφέας, ο Ρομπέρτο Καλάσο, έχει πει για το μύθο πως είναι κάτι που ενώ δεν συνέβη ποτέ, συμβαίνει πάντοτε. Η αθανασία του λοιπόν είναι δεδομένη. Θεωρώ ωστόσο πως η ελληνική μυθολογία έχει βάθος που δεν έχει ερευνηθεί ακόμη. Παράδειγμα ο μύθος του Δαίδαλου και του Ίκαρου, της ανθρώπινης πτήσης όπου εξυμνήθηκε το προφανές, δηλαδή το εγχείρημα του αδυνάτου και επομένως η επινοητικότητα. Παραγνωρίστηκε όμως η μεταμόρφωση ως αίσθηση ζωής, μια διάσταση που οφείλεται στην ιδιότητα του Δαίδαλου ως γλύπτη και εφευρέτη των αγαλμάτων. Τα αγάλματα μοιάζουν σαν ζωντανά,  «ικανά να σηκωθούν και  να φύγουν μόνα τους», εξ ού και η μεταμόρφωση, λέξη κλειδί στο βιβλίο. Ας πάρουμε τώρα  τον Ίκαρο. Η αποτυχία και η πτώση αποδόθηκε στον ενθουσιασμό της νιότης του  εξαιτίας του οποίου παράκουσε τη συμβουλή του πατέρα του να μην πετάει ψηλά γιατί ο ήλιος θα λιώσει το κερί των φτερών. Είναι όμως μειονέκτημα ο ενθουσιασμός; Εδώ ακριβώς μπαίνει το θέμα των ορίων, δεύτερη λέξη κλειδί του βιβλίου. Ο χώρος που εγώ  ήθελα να εξερευνήσω βρίσκεται στα όρια τέτοιων εννοιών. Του ενθουσιασμού και της επιπολαιότητας, του δεδομένου και το αιρετικού, στο κύρος εν τέλει της ανυπακοής, ακόμα κι αν τρως τα μούτρα σου.

Έτσι η εκπλήρωση της αρχέγονης επιθυμίας του ανθρώπου να μεταμορφωθεί σε πουλί προσαρμόζεται στο εφικτό, δηλαδή  στην εσωτερική μεταμόρφωση κάποιων κοριτσιών που εκπροσωπούν το πνεύμα των αρχαίων Ικαρίδων. 

Μ.Γ.: Ποιες είναι οι Ικαρίδες τις ιστορίες των οποίων αφηγείστε;

Φ.Κ.: Αν πράγματι κατά την αρχαιότητα ο Ίκαρος λατρευόταν από μια μικρή κοινότητα πιστών (πράγμα που δεν έχει αποδειχτεί) τότε σ’ αυτή τη λατρεία θα μεσολαβούσαν ιέρειες διακόνισσες, όπως συνηθιζόταν στη λατρεία θεών και ηρώων. Και εφόσον ο Ίκαρος συμβολίζει την απόλυτη ελευθερία, το ίδιο ουτοπικό εύρος  εκπροσωπούν και οι Ικαρίδες ιέρειες. Προβάλλουν δηλαδή μια χειραφέτηση που στη δεκαετία του εξήντα  επιχείρησε να υιοθετήσει το οικοτροφείο  Ίκαρος στη Μακεδονία.. Η αναλογία βρίσκεται στο γεγονός πως όπως ο Ίκαρος το έσκασε από την παγίδευση, το μινωικό λαβύρινθο όπου ήταν φυλακισμένος, έτσι και τα κορίτσια του οικοτροφείου λαχταρούν να αποδράσουν από τις απαγορεύσεις και τις στερήσεις, που ήταν έντονες στη δεκαετία του εξήντα, περίοδο που το κράτος ανασυγκροτείται. Οι χαρακτήρες του βιβλίου ανήκουν στα κορίτσια που φοίτησαν στον «Ίκαρο» και μεγάλωσαν. Αυτές είναι οι σύγχρονες Ικαρίδες του τίτλου. 

Μ.Γ.: Πέντε γυναίκες ταξιδεύουν μυθοπλαστικά στις σελίδες του βιβλίου. Υπάρχουν πραγματικά πρόσωπα και καταστάσεις στα οποία βασίσατε τις ζωές τους;

Φ.Κ.: Όπως οι μύθοι, ενώ δε συμβαίνουν ποτέ, συμβαίνουν πάντοτε. Τα γεγονότα εν πολλοίς είναι τόσο οικεία που τα συναντάς σε πολλές ανθρώπινες ιστορίες, παραλλαγμένα μεν αλλά ο πυρήνας είναι ο ίδιος. Τα πρόσωπα συνθέτονται από την καθολική εμπειρία, δεν είναι αμιγώς ένας χαρακτήρας. Αυτή είναι η γοητεία της μυθοπλασίας. Βασίζεται σε θραύσματα πραγματικότητας και φαντασίας, υπέροχα αξεδιάλυτα και σ’ αυτό το αξεδιάλυτο οφείλεται η καλειδοσκοπική μαγεία ενός βιβλίου. 

Μ.Γ.: Τι είδους είναι το οικοτροφείο Ίκαρος στο οποίο μεγαλώνουν οι ηρωίδες σας;

Φ.Κ.: Το οικοτροφείο «Ίκαρος» στοχεύει στο κορίτσι του χωριού, που δεν έχει πολλούς τρόπους να ξεφύγει από τη μοίρα του, να πετάξει με τα δικά του φτερά, να γίνει ανεξάρτητη γυναίκα που διεκδικεί τη ζωή της. Φιλοδοξία του είναι να προσφέρει μια όαση προόδου και ελευθερίας μέσα σ’ ένα κλίμα βαρύ. Στο τέλος της δεκαετίας του πενήντα η Ελλάδα είναι αναλφάβητη, τραυματισμένη, άτολμη, φοβική. Αλλά και αργότερα, στη περίοδο της δικτατορίας, το καθεστώς επιβάλλει απομόνωση, απαγορεύσεις και στερήσεις όταν ο ελεύθερος κόσμος  κλυδωνίζεται από κοινωνικοπολιτικά  κινήματα της νεολαίας. Το οικοτροφείο αντιστέκεται αλλά η εποχή δε βοηθάει να επιβάλλει το όραμά του. 

Μ.Γ.: Δεδομένου ότι αφηγείστε ξεχωριστά τη ζωή της κάθε γυναίκας, πως συνδέονται μεταξύ τους;

Φ.Κ.: Να ξεκαθαρίσουμε ότι το μυθιστόρημα έχει σπονδυλωτή δομή. Οι ιστορίες των γυναικών συνδέονται από τον κοινό τόπο που τις γαλούχησε, το οικοτροφείο. Ο δρόμος όμως που η καθεμιά ακολούθησε είναι συνάρτηση πολλών παραγόντων με κυρίαρχο την ιδιοσυγκρασία. Ας μην ξεχνάμε πως είναι παιδιά από τις χαμηλές περιοχές της ζωής, καθένα τους κουβαλάει ήδη μια ιστορία, άλλωστε ο εγκλεισμός σε οικοτροφείο από μόνος του μαρτυρεί οικογενειακή δυσλειτουργία. Το ενδιαφέρον είναι πώς εξελίχτηκαν. Πώς αντιμετώπισαν τις δυσκολίες της ζωής, αν τίναξαν κάποτε το καπάκι. 

Μ.Γ.: «Οι κοπέλες του οικοτροφείου μεγαλώνουν με ένα ραβασάκι στην τσέπη» αναφέρεται στο οπισθόφυλλο. Τι γράφει αυτό το ραβασάκι;

Φ.Κ.: Όλα τα κορίτσια δέχτηκαν το επαναστατικό πνεύμα του Ίκαρου, μεγάλωσαν με την επαναστατική θεωρία ότι το φρένο του νου που διαμορφώνει τη  φρόνηση, νοθεύει την ελευθερία επειδή η ελευθερία πεθαίνει κάθε φορά που δοκιμάζεται το απεριόριστό της. Πόσα απ’ αυτά όμως τα κορίτσια τόλμησαν στη ζωή τους να σπάσουν τα δεσμά των κοινωνικών συμβάσεων, να παίξουν στα όρια, να μην τρομάξουν μπροστά στο κόστος για να πετύχουν τη μεταμόρφωση, να ανακαλύψουν αυτό που πραγματικά είναι, να το αποδεχτούν και να το αφήσουν να συμβεί. Το κατά τον Νίτσε, δηλαδή,  και γίνουν τελικά αυτό που πραγματικά είναι. 

Μ.Γ.: Ποιες είναι οι ανασφάλειες της Ισμήνης με τις οποίες οφείλει να έρθει αντιμέτωπη;

Φ.Κ.: Πρώτα πρώτα η εξαρτημένη σχέση της από τον αυταρχικό σύζυγο, ένα συντηρητικό δικαστή. Οι όποιες αντιρρήσεις και διαφωνίες της μοιάζουν με νευρικά τινάγματα μυών, όπως τα ξεσπάσματα κάθε ανθρώπου που έχει πειστεί για το εύλογο της εξουσίας πάνω του, είτε της πατρικής είτε της συζυγικής. Μια οικογενειακή κρίση με αφορμή την οργισμένη εφηβεία των παιδιών αποκαλύπτει το κενό της επικοινωνίας των συζύγων. Σε σειρά ντόμινο αποκαλύπτονται κι άλλες αλήθειες και ψέματα που την ξεγυμνώνουν.

 Μ.Γ.: Η Βερόνικα  αποφασίζει να κυνηγήσει τους ξεχασμένους στόχους της. Ήταν θέμα δύναμης ή τύχης;

Φ.Κ.: Συνδυασμός! Κατά το «συν Αθηνά και χείρα κίνει». Η επιθυμία της αλλαγής ωριμάζει μέσα της ανεπίγνωστα. Το πρόσωπο καταλύτης επιταχύνει απλώς το αποτέλεσμα. Γιατί σε κρίσιμες καταστάσεις ο έρωτας, ευκαιριακός ή ρομαντικός, λειτουργεί σαν εκτόνωση, σπάει τα πιο επιφανειακά δεσμά, κι αυτό δίνει την αίσθηση ή την ψευδαίσθηση της αναγέννησης. Συγχρόνως όμως πυροδοτεί τη διεργασία της σκέψης που είναι το πρώτο βήμα για τη μεταμόρφωση. 

Μ.Γ.: Μια φάρσα της Μάρθας κατέληξε μοίρα της Βιργινίας. Η μοίρα της Μάρθας από τι ορίστηκε;

Φ.Κ.: Δείτε. Στο κεφάλαιο «Μάρθα» τίθεται  το ζήτημα της ευκοσμίας, της σοφής τάξης των πραγμάτων που κάποιοι ονομάζουν συμπτώσεις, και άλλοι μοίρα, πεπρωμένο.

Η Μάρθα μοιάζει αυτουργός της μοίρας της απ’ τη στιγμή που την παίρνει στα χέρια της. Είναι ιδιαίτερο πρόσωπό η Μάρθα, αφού από μικρό παιδί το τυχαίο  έχει στιγματίσει τη ζωή της. Πορεύεται όμως με τα δεδομένα και οργανώνει το μέλλον της. Η ανατροπή στο αφήγημα είναι πως ξεκινώντας μια ανόητη φάρσα τροποποιείς ουσιαστικά το σχέδιο μιας άλλης ζωής. Η αλληλεξάρτηση τώρα, αν δηλαδή τροποποιώντας την άλλη ζωή τροποποιείς και τη δική σου, και άρα εν τέλει οικοδομείς τη δική σου μοίρα, είναι ίσως μια αναπόφευκτη συνέπεια. 

Μ.Γ.: Η Ουρανία που είναι γεμάτη ενοχές τις οποίες αρνείται να κοιτάξει κατάματα. Θα καταφέρει να εξιλεωθεί;

Φ.Κ.: Εδώ ερχόμαστε στο σκοτεινότερο κεφάλαιο του βιβλίου. Η ενοχή είναι βαριά, καταπέλτης. Δε νομίζω πως εξιλεώνεται κανείς ποτέ. Απλώς βρίσκει τρόπους να απομονώνει την καταγγελία της συνείδησής του. Στο αφήγημα αυτό το λόγο έχει η φιλία υπό το εφηβικό συναισθηματικό πλέγμα, ένα κουβάρι από συμπλέγματα, ευαισθησία, ναρκισσισμό. Και όχι μόνο. Η μετανάστευση, ως κοινωνικό φαινόμενο της εποχής, έχει συνέπειες στον ψυχισμό των παιδιών των μεταναστών. Επίσης το αμερικάνικο όνειρο, ως  αστερόσκονη εισαγωγής. Αν τώρα λάβουμε υπόψη  το μυστικισμό της κοριτσίστικης φιλίας και τα έντονα ερωτικά στοιχεία της (την κτητικότητα, φερειπείν), έχουμε ένα ισχυρό επικίνδυνο μίγμα ικανό για όλα.

 Μ.Γ.: Ποια ήταν η θέση της Ολυμπίας ανάμεσα στις τέσσερις κοπέλες;

Φ.Κ.: Η Ολυμπία παρέδωσε τη σκυτάλη. Αυτή άνοιξε το δρόμο, ξεκίνησε από το μακρινό χωριό της και άλλαξε τη ζωή της, την έβαλε μέσα στα δύσκολα χρόνια του πολέμου στην πορεία που σχεδίασε. Τουλάχιστον ως ένα σημείο. Έζησε τη λαίλαπα του εμφυλίου, είδε το κράτος να παλεύει να ανασυγκροτηθεί. Το οικοτροφείο ήταν όραμά της αλλά και φόρος τιμής στον αρχαιολόγο σύζυγό της που υποστήριζε τη θεωρία της λατρείας του Ίκαρου και των Ικαρίδων. Αυτή δημιούργησε το θεσμό της σύγχρονης Ικαρίδας που στο τέλος κάθε σχολικής χρονιάς απάγγελλε τον ύμνο – μονόλογο του Ίκαρου. Το έμπειρο μάτι της μπορούσε να την ξεχωρίσει.

Οι τέσσερις ιστορίες  που ακολουθούν είναι οι ζωές αυτών των Ικαρίδων και σε κάποιες από αυτές η Ολυμπία έχει ακόμα λόγια να πει. 

Μ.Γ.: Ποιο ήταν το ζητούμενο για όλες τους;

Φ.Κ.: Να γίνουν αυτό για το οποίο φτιάχτηκαν, αυτό που είναι. Δεν μπορώ να σκεφτώ πιο ισορροπημένη αρμονία. Έτσι συμβαίνει στη φύση και ο άνθρωπος είναι μέρος της.

 Μ.Γ.: Κατά τη συγγραφή του βιβλίου, εσείς κατευθύνατε τις ζωές των γυναικών ή σας καθοδηγούσαν εκείνες;

Φ.Κ.: Είχα αρχικό σχέδιο να μιλήσω για την πολυπλοκότητα, τις αντιφάσεις  και τις αποχρώσεις της γυναίκας ανά τις ηλικίες της ζωής της. Επίσης να προσεγγίσω κάποια στοιχεία της γυναικείας υπόστασης, όπως τη γυναικεία φιλία. Το σκελετό του αφηγήματος τον είχα βέβαια κατά νου αλλά μπαίνοντας στην περιπέτεια της γραφής όλα αλλάζουν, οι χαρακτήρες αυτονομούνται, έτσι γίνεται πάντα όταν δίνεις σε κάποιον ζωή.

 Μ.Γ.: Ποια από τις πέντε ιστορίες σάς συγκίνησε ιδιαίτερα;

Φ.Κ.: Η Ουρανία. Γρήγορα ξέφυγε απ’ το χέρι μου, σήκωσε κεφάλι και προχώρησε. Ό,τι έκανε, το έκανε μόνη της.

Μ.Γ.: Ποια ηρωίδα σας αγαπήσατε περισσότερο;

Φ.Κ.: Την Ισμήνη. Είναι συγκλονιστικό να νομίζεις πως τα έχεις κάνει όλα καλά, όπως πρέπει, και μια μέρα να ξυπνάς και να ανακαλύπτεις πως τίποτα δεν είναι πιο απρόβλεπτο από το παρελθόν! Είναι σαν να μπήκες στο σινεμά στη μέση λάθος ταινίας. 

Μ.Γ.: Τους δανείσατε δικά σας χαρακτηριστικά;

Φ.Κ.: Αρκετά, νομίζω. Δε λένε άλλωστε πως ο συγγραφέας γράφει και ξαναγράφει το ίδιο βιβλίο; Θεωρώ πάντως πως χωρίς να το καταλαβαίνω δίνω στους ήρωές μου και χαρακτηριστικά που λείπουν από εμένα και τα θαυμάζω. 

Μ.Γ.: Τελικά, θα δικαιωθούν με τις αποφάσεις τους και τις επιλογές τους ή θα τσακιστούν σαν τον Ίκαρο;

Φ.Κ.: Δεν είναι μια η συνταγή για όλες! Άλλες έτσι, άλλες αλλιώς. Ακόμα όμως και η επίγνωση, η ορθή αναγνώριση των πραγμάτων, και λέγοντας πράγματα εννοώ και του εαυτού, είναι τόλμη των φτερών, αξία ανεκτίμητη αφού, όπου κι αν καταλήγει, ανοίγει δρόμο προς την αυτοεκτίμηση και τον αυτοσεβασμό.

 Μ.Γ.: Ποιος ήταν ο στόχος σας με τη συγγραφή του συγκεκριμένου βιβλίου;

Φ.Κ.: Ένας ύμνος στη γυναίκα. Όχι όμως για να την ωραιοποιήσω αλλά για να μιλήσω για τη συνθετότητά της. Αυτή η  συνθετότητα, πέραν βεβαίως του βιολογικού  παράγοντα, οφείλεται και στο ότι  διαμέσου των αιώνων ήταν το δεύτερο καταπιεσμένο πλάσμα μετά το παιδί. Και λένε πως ένας λόγος για να ανοίξεις μια πόρτα είναι να τη βρεις κλειστή, οπότε,  το δίπολο παγίδευση – φυγή, (που αν το σκεφτείτε, είναι οι  δυο αντίρροπες τάσεις στο  πλαίσιο δράση αντίδραση) εκφράζεται εντονότερα στη γυναίκα, και ιδανικά στη γυναίκα – παιδί , δηλαδή στο κορίτσι, γιατί το παιδί έχει τον ενθουσιασμό και το ανικανοποίητο της νιότης. Κι αφού η μυθολογία δεν έπλασε ένα ξέφρενο κορίτσι, βρήκα στον Ίκαρο τη νιότη και την αρετή της ανυπακοής. 

Μ.Γ.: Τα όνειρα πρέπει «Να ΄ναι μεγάλα για να μην τα χάνεις όταν τ΄ ακολουθείς» όπως έλεγε στην Ολυμπία η Νονά της;

Φ.Κ.: Ακριβώς! Ο στόχος είναι μονοπάτι και πυξίδα. Δίνει νόημα στη ζωή, δεν την ξοδεύει, την καταξιώνει. Κι όσο πιο ψηλά, τόσο πιο φωτεινά, πιο ανοιχτά. Ο χώρος που έχεις να διανύσεις είναι η περιπέτεια της ζωής αλλά μια περιπέτεια με υπόσχεση σε κάθε βήμα, όχι στεγνός αγώνας, μόχθος και κάματος μονάχα.

 *Το μυθιστόρημα «ΙΚΑΡΙΔΕΣ τα κορίτσια του οικοτροφείου» της Φραντζέσκας Κολυβά κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ωκεανός. 

Μαίρη Γκαζιάνη

Γεννήθηκε στα Ιωάννινα.  Μεγάλωσε στην Αθήνα όπου ζει μέχρι σήμερα και εργάσθηκε ως τραπεζοϋπάλληλος. Στο παρελθόν ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με την φωτογραφία ενώ τώρα ζωγραφίζει και παράλληλα γράφει. Έχει πραγματοποιήσει ατομικές εκθέσεις και έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές.

Τον Μάιο του 2012 κυκλοφόρησε την πρώτη ποιητική της συλλογή με τίτλο «Σου γράφω…», τον Σεπτέμβρη 2013 κυκλοφόρησε το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο ΕΝΑ ΦΕΓΓΑΡΙ ΛΙΓΟΤΕΡΟ και τον Ιούνιο του 2014 κυκλοφόρησε το βιβλίο της ΤΑ ΠΛΗΚΤΡΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ  από τις εκδόσεις ΄Οστρια. Επίσης, το παραμύθι της «Το ψαράκι του βυθού» συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο «Παραμύθια και Μαμάδες» εκδόσεις Βερέττα 2015.  Τον Ιούνιο 2017 κυκλοφόρησε το μυθιστόρημά της ΑΛΙΚΑ ΒΗΜΑΤΑ από την Εμπειρία Εκδοτική. Το 2019 θα κυκλοφορήσει το νέο της μυθιστόρημα από τις εκδόσεις Ωκεανός.

Την περίοδο 2011-2012 υπήρξε ραδιοφωνική παραγωγός στο magicradiolive. Από τον Νοέμβρη 2014 συνεργάζεται με το now24.gr και έχει πραγματοποιήσει πάνω από πεντακόσιες συνεντεύξεις. Το 2016 συμμετείχε στην τηλεοπτική εκπομπή ΚΑΛΩΣ ΤΟΥΣ του ΑιγαίοTV πραγματοποιώντας συνεντεύξεις σε ανθρώπους των τεχνών. Διετέλεσε Διευθύντρια Σύνταξης του on line Πολιτιστικού Περιοδικού Books and Style από Ιούλιο 2017 έως Μάρτιο 2018 οπότε αποχώρησε οικειοθελώς.

Μεγάλες της αγάπες είναι το θέατρο και ο χορός με τα οποία έχει ασχοληθεί ερασιτεχνικά.   

 

 

 

Related posts