Subscribe Now

Trending News

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
29 Σεπ 2020
Πολιτισμός

Ευάγγελος Μιχελάκης: Δεν έχω αντιληφθεί πια δύναμη με έσπρωξε προς την συγγραφή

Συνέντευξη στη Μαίρη Γκαζιάνη 

Ο Βαγγέλης Μιχελάκης γεννήθηκε στη Ρόδο στις 31 Αυγούστου 1983. Μετά το πέρας των σπουδών του στην γεωπονική σχολή του Ηρακλείου, ασχολήθηκε με την κηποτεχνία και την παραγωγή αρωματικών και καλλωπιστικών φυτών.

Επιστρέφοντας από την Κρήτη στη Ρόδο διαπίστωσε την έλλειψη δραστηριότητας γύρω από τη μεγάλη του αγάπη, το σκάκι και έγινε ιδρυτικό μέλος και πρώτος πρόεδρος του σκακιστικού ομίλου Ρόδου «Ιππότης» για επτά χρόνια.

Είναι παντρεμένος και έχει τρία παιδιά, τον Κωνσταντίνο, την Ειρήνη και τη Μαριλίζα.

Είναι λάτρης της ιστορίας, της φιλοσοφίας και του μυστικισμού. Τα συστατικά δηλαδή του πρώτου μυθιστορήματός του. 

ΜΑΙΡΗ ΓΚΑΖΙΑΝΗ: Γεννηθήκατε και μεγαλώσατε στο πανέμορφο νησί της Ρόδου όπου ζείτε και δημιουργήσατε οικογένεια. Τι συμβολίζει για εσάς ο τόπο σας;

ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΜΙΧΕΛΑΚΗΣ: Το νησί της Ρόδου ανά τους αιώνες είχε διάφορα ονόματα όπως Τελχινίς, Οφιούσα κ.α. Σήμερα είναι γνωστή ως σμαραγδένιο νησί, το νησί των ιπποτών και το νησί του Ήλιου. Ο τελευταίος προσδιορισμός πιστεύω ότι είναι αυτός που εμπερικλείει όλη την μαγεία αυτού του μέρους. Ο Θεός του Ήλιου, ο Απόλλων, ήταν ο προστάτης Θεός της Ρόδου και προς τιμήν του ανεγέρθει ένα από τα επτά θαύματα του κόσμου. Αυτό δεν ήταν τυχαίο. Ακόμη και σήμερα ο “Θεός” ήλιος είναι παρόν πάντα. Σύμφωνα με επίσημα μετεωρολογικά στατιστικά το νησί έχει ηλιοφάνεια 340 μέρες τον χρόνο! Οπότε με αρκετή ασφάλεια μπορώ να πω ότι η Ρόδος συμβολίζει το Φως. 

Μ.Γ.: Έχετε σπουδάσει στη γεωπονική σχολή του Ηράκλειο. Τι σας έκανε να επιλέξετε τη συγκεκριμένη επιστήμη;

Ε.Μ.: Η οικογένειά μου είχε παράδοση στην παραγωγή φυτών και στις φυτωριακές επιχειρήσεις. Ουσιαστικά γεννήθηκα πάνω σε έναν πάγκο θερμοκηπίου, έτσι ήταν αναπόφευκτο να αγαπήσω την φύση και να θελήσω να ακολουθήσω αυτόν τον κλάδο.

 Μ.Γ.: Η μεγάλη σας αγάπη για το σκάκι πως προέκυψε;

Ε.Μ.: Από μικρό παιδί με συγκινούσε απίστευτα αυτό το παιχνίδι. Κατά την διάρκεια των σπουδών μου στο Ηράκλειο της Κρήτης ήρθα σε επαφή μαζί του σε αγωνιστικό επίπεδο και όταν επέστρεψα στην γενέτειρα μου συνέβαλλα στο να δημιουργηθεί ο σκακιστικός όμιλος ρόδου “Ιππότης”. 

Μ.Γ.: Παράλληλα, ασχολείσαι με τη συγγραφή βιβλίων. Ποιο ήταν το έναυσμα ώστε ν΄ ασχοληθείτε με τη συγγραφή;

Ε.Μ.: Ακόμα δεν έχω αντιληφθεί πια δύναμη με έσπρωξε προς την συγγραφή. Πάντα διάβαζα πολύ αλλά ποτέ δεν είχα σκεφτεί να γράψω ένα βιβλίο. Μέχρι και το πρωινό που πήρα την απόφαση να γράψω, μου φαίνονταν αδιανόητο ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Προέκυψε από μια βόλτα στην μεσαιωνική πόλη της Ρόδου όπου ξεναγούσα έναν φιλοξενούμενό μου. Όταν μετά από δύο ώρες που του μιλούσα παθιασμένα για την ιστορία και τους μύθους της πόλης με ρώτησε, μα γιατί δεν γράφεις ένα βιβλίο με όλα αυτά; Δεν είχα κανένα επιχείρημα για να το αρνηθώ κι έτσι στρώθηκα στην έρευνα και το γράψιμο. Χωρίς να μπορούσα να φανταστώ ότι θα κατέληγε τελικά στα βιβλιοπωλεία. Απλά έκανα κάτι που μου άρεσε και γέμιζε όμορφα τον χρόνο μου. 

Μ.Γ.: Γεωπονική, σκάκι και συγγραφή είναι για εσάς τρεις παράλληλες δραστηριότητες. Πως συνδέονται μεταξύ τους;

Ε.Μ.: Με αγάπη και ορθολογισμό. 

Μ.Γ.: Πρόσφατα κυκλοφόρησε το πρώτο μυθιστόρημά σας με τίτλο «Η Παναγιά της Νίκης». Με τι έρχεται σε επαφή ο αναγνώστης;

Ε.Μ.: Διαβάζοντας την Παναγιά της Νίκης ο αναγνώστης λαμβάνει μέρος στο κυνήγι ενός θησαυρού και σε μια ιστορία μυστηρίου. Τα αινίγματα και οι γρίφοι παίζουν σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη της ιστορίας. Εκτός από τους γρίφους που καλούνται να λύσουν οι πρωταγωνιστές προκειμένου να συνεχίσουν το ταξίδι τους και την αναζήτηση τους, ο αναγνώστης έρχεται σε τριβή και με κλασικά φιλοσοφικά ερωτήματα που δεν δίνατε να απαντηθούν όπως η ύπαρξη ελεύθερης βούλησης, ο σκοπός μας στην ζωή και γενικότερα από πού ερχόμαστε;, που είμαστε; Και που πάμε; Ακόμα όμως και πέρα από αυτά τα αινίγματα ο πολύ οξυδερκής αναγνώστης θα βρει και λύσεις σε αινίγματα που δεν τίθενται καν. Όπως ότι τα ονόματα κάποιων χαρακτήρων είναι αναγραμματισμένες φιλοσοφικές και κοινωνιολογικές έννοιες που εξελίσσονται και αντιμάχονται όπως και οι χαρακτήρες του μυθιστορήματος. 

Μ.Γ.: Σε ποιους χρόνους και σε ποιους τόπους ταξιδεύετε τους αναγνώστες στις σελίδες του βιβλίου;

Ε.Μ.: Η βασική πλοκή του μυθιστορήματος εκτυλίσσεται τον 15ο αι. σε διάφορες πόλεις τις Ευρώπης όπως στη Βρετάνη, στη Μασσαλία, στη Μεσίνα και φυσικά στην Ρόδο. Το ταξίδι όμως των πρωταγωνιστών τους οδηγεί ακόμα πιο μακριά στα επικίνδυνα εδάφη της Ιερουσαλήμ που τότε βρισκόταν κάτω από την σκληρή κατοχή των Μαμελούκων καθώς και στην πρωτεύουσα της οθωμανικής αυτοκρατορίας, στην Κωνσταντινούπολη. 

Μ.Γ.: Ποια ήταν η πηγή έμπνευσης για τη συγγραφή του και πόσο χρόνο σας πήρε η ολοκλήρωσή του;

Ε.Μ.: Πριν από είκοσι περίπου χρόνια έγινε μια ανασκαφή στα τείχη της μεσαιωνικής πόλης της Ρόδου. Εκεί, εντός των τειχών, βρέθηκε μια κρυμμένη εκκλησία. Μια εκκλησία που είχαν χτίσει την είσοδο χωρίς να μπορέσει να την προσεγγίσει κανείς. Ένα υπόγειο πέρασμα που ξεκινούσε μέσα από την θαμμένη εκκλησία, οδηγούσε σε έναν τόπο που υπήρχαν δύο τάφοι, ο έναν πλάι στον άλλο. Εκεί αναπαύονταν ξεχασμένοι και χωρίς να τους ενοχλήσει κανείς για αιώνες έναν παράξενο ζευγάρι. Ένας κουρσάρος και μια βαρόνη.

Όλη αυτή η μυστικότητα και η μεγάλη προσπάθεια που κατέβαλαν οι ιππότες που ανέγειραν την εκκλησία της Παναγιάς της Νίκης ώστε να μείνει κρυμμένη για πάντα ήταν η πηγή έμπνευσης της ιστορίας μου. Και το ζευγάρι αυτό έγιναν οι πρωταγωνιστές μου.

Χρειάστηκαν έξι χρόνια για να βρω πληροφορίες για τα ιστορικά πρόσωπα που πρωταγωνιστούν στο μυθιστόρημα και να καταφέρω  να το ολοκληρώσω. 

Μ.Γ.: Μπορείτε να μας συστήσετε τη νεαρή βαρώνη της Βρετάνης;

Ε.Μ.: Η ιστορική Ιωάννα ντε Περιέρ γεννήθηκε στην Βρετάνη της Γαλλίας και πέθανε στην Ρόδο καθώς επέστρεφε από προσκυνηματικό ταξίδι στους Αγίους τόπους το 1480 μΧ, Θάφτηκε στην εκκλησία της Παναγιάς της νίκης και ο τάφος της είδε ξανά το φως του ήλιου το 1996 μΧ. Ο αρχαιολόγος που την βρήκε ήρθε σε επικοινωνία με τους απογόνους της καθώς καταγόταν από βασιλική οικογένεια και η σωρός της μεταφέρθηκε με τιμές αρχηγού κράτους πίσω στην πατρίδα της όπου βρίσκεται μέχρι σήμερα. Η ταφόπλακα της στην Ρόδο φέρει πολλά αλχημικά και μυστικιστικά σύμβολα. Το κείμενο που είναι χαραγμένο πάνω της αναφέρει μεταξύ άλλων ότι η βαρόνη της Βρετάνης κατάφερε  να υπερβεί το φύλο της σε πνεύμα και σύνεση. Κάτι εξαιρετικά σπάνιο για γυναίκα του μεσαίωνα.

Η μυθιστορηματική μου Ιωάννα έχει κρατήσει πολλά από τα χαρακτηριστικά της πραγματικής. Είναι ένα πνεύμα ανήσυχο που όταν βάλει κάτι στο μυαλό της προσπαθεί με κάθε μέσο να το φέρει εις πέρας. Είναι τρομερά ισχυρογνώμων αλλά αναθεωρεί όταν τα πιστεύω της έρχονται αντιμέτωπα με τον ορθό λόγο.

 Μ.Γ.: Ποια ανάγκη την οδήγησε «να βάλει πλώρη για τα πιο επικίνδυνα μέρη του κόσμου»;

Ε.Μ.: Η ανάγκη της να αποδείξει ότι ο άνθρωπος δεν γεννιέται και πεθαίνει έτσι απλά. Ότι υπάρχει ένα θεϊκό σχέδιο για τον καθένα αλλά αυτό δεν μπορούμε να το αντιληφθούμε χρησιμοποιώντας μόνο τις πέντε αισθήσεις μας. 

Μ.Γ.: Που οδηγείται μέσα από αυτό το ταξίδι;

Ε.Μ.: Οδηγείτε από το σκοτάδι στο φως, από την υγρή, κατά τον Πυθαγόρα, ψυχή που διακατέχεται από τα πάθη και τις προκαταλήψεις, στην ξηρή ψυχή που είναι πλέον . Από την εικόνα του Θεού στην καθ’ ομοίωσιν. 

Μ.Γ.: Δηλώνετε λάτρης της ιστορίας, της φιλοσοφίας και του μυστικισμού.  Είναι αυτά τα στοιχεία που συνιστούν την υπόθεση του βιβλίου;

Ε.Μ.: Πιστεύω ότι ένα πολύ μεγάλο ποσοστό πρωτοεμφανιζόμενων συγγραφέων διαλέγει να γράψει στο πρώτο τους μυθιστόρημα για τα πράγματα που αρέσουν στους ίδιους. Φορτώνουν σε αυτά τις περισσότερες ανησυχίες τους και τα περισσότερα ενδιαφέροντα τους. Δεν αποτελώ εξαίρεση. Έγραψα μια ιστορία που έχει στοιχεία που μου αρέσουν και αγαπώ. Ίσως είναι σοβαρό λάθος αυτό και ο συγγραφέας θα πρέπει να ψάχνει ιστορίες που να αρέσουν στο αναγνωστικό κοινό. Αλλά  όσο το έγραφα, έγραφα για μένα και όχι για να διαβαστεί από άλλους. Βέβαια η γνωριμία μου με τον νεοσύστατο εκδοτικό οίκο Υδροπλάνο άλλαξε τα πάντα. 

Μ.Γ.: Πως συνδέετε το χριστιανικό με το ισλαμικό στοιχείο στις σελίδες του;

Ε.Μ.: Για πάρα πολλούς αιώνες υπάρχει ένας τόπος που συνδέει αυτούς τους δύο κόσμους. Και αυτός είναι η Κωνσταντινούπολη. Πριν και μετά την άλωση δεν έχασε το πολυπολιτισμικό της χαρακτήρα. Βέβαια με τις σημερινή μας αντίληψη σύμφωνα με το πώς έχουν διαμορφωθεί πολιτικά και πολιτιστικά αυτοί οι δύο κόσμοι, μας είναι εξαιρετικά δύσκολο να πιστέψουμε ότι πριν πέντε αιώνες οι τέχνες, η μουσική, οι επιστήμες και τα γράμματα ήκμαζαν στον ισλαμικό κόσμο και όχι στον χριστιανικό. Στις σελίδες της Παναγιάς της νίκης οι πρωταγωνιστές αλλά και οι αναγνώστες οφείλουν να υπερβούν το όριο της θρησκείας για να μπορέσουν να οραματιστούν την μεγαλύτερη εικόνα. 

Μ.Γ.: Τι είναι αυτό που θέλετε να εισπράξει ο αναγνώστης με την ανάγνωση του συγκεκριμένου βιβλίου;

Ε.Μ.: Αυτό που πραγματικά θα με κάνει χαρούμενο είναι να περάσει ο αναγνώστης μου μερικά όμορφα απογεύματα διαβάζοντας την Παναγιά της Νίκης και ολοκληρώνοντας την, να περάσει μερικές στιγμές στοχαζόμενος στο ερώτημα, είναι ο κόσμος μόνο ότι ακούμε και ότι βλέπουμε;

Μ.Γ.: Με ποια συναισθήματα βιώσατε τη συγγραφική συμπόρευση με τους ήρωές σας;

Ε.Μ.: Για τους ήρωές μου έχω μόνον θερμά και στοργικά συναισθήματα. Κανείς τους δεν είναι απόλυτα καλός ή απόλυτα κακός. Όλοι νομίζουν ότι πράττουν το σωστό και το δίκαιο σύμφωνα με την δική τους οπτική των γεγονότων και την ιστορία που κουβαλάει καθένας τους. 

Μ.Γ.: Εσείς τους οδηγήσατε σε μια συγγραφική διαδρομή, υπάρχει κάτι που σας δίδαξαν εκείνοι κατά τη διάρκεια αυτής της κοινής πορείας;

Ε.Μ.: Διδάχθηκα πολλά. Όχι μόνον από τους ήρωες του βιβλίου αλλά και από όλη την διαδικασία της έρευνας και της συγγραφής. Κάποιες φορές τα τετράδια μου παρέμεναν στην βιβλιοθήκη για εβδομάδες ολόκληρες χωρίς να γράψω μια αράδα. Κάποιες στιγμές απογοητευόμουν και έβλεπα την ιστορία μου να καταλήγει στο ίδιο τσουβάλι μαζί με όλα αυτά που ξεκίνησα και παράτησα στην μέση. Το να γράψει κάποιος ένα βιβλίο και να καταφέρει να εκδοθεί δεν είναι μια εύκολη και απλή διαδικασία. Ιδιαίτερα για κάποιον που είναι εντελώς εκτός από όλη την βιομηχανία των εκδόσεων στην Ελλάδα. Το ότι κατάφερα να ολοκληρώσω και να εκδώσω το μυθιστόρημα μου στο περιθώριο των δραστηριοτήτων μου ως επαγγελματίας και πατέρας τριών παιδιών με γεμίζει ικανοποίηση, ελπίδα και θάρρος για τις προκλήσεις που έπονται.

*Το μυθιστόρημα «Η Παναγιά της Νίκης» του Ευάγγελου Μιχελάκη κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Υδροπλάνο. 

Μαίρη Γκαζιάνη       

Γεννήθηκε στα Ιωάννινα.  Μεγάλωσε στην Αθήνα όπου ζει μέχρι σήμερα και εργάσθηκε ως τραπεζοϋπάλληλος. Στο παρελθόν ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με την φωτογραφία, τη ζωγραφική και τα τελευταία δέκα χρόνια με τη συγγραφή. Έχει πραγματοποιήσει ατομικές εκθέσεις και έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές.

Την περίοδο 2011-2012 υπήρξε ραδιοφωνική παραγωγός στο magicradiolive. Από τον Νοέμβρη 2014 συνεργάζεται με το now24.gr και έχει πραγματοποιήσει πάνω από εξακόσιες συνεντεύξεις, καθώς και σχολιασμούς βιβλίων και θεατρικών παραστάσεων. Το 2016 συμμετείχε στην τηλεοπτική εκπομπή «Καλώς τους» του ΑιγαίοTV πραγματοποιώντας συνεντεύξεις σε ανθρώπους των τεχνών. Διετέλεσε Διευθύντρια Σύνταξης του on line Πολιτιστικού Περιοδικού Books and Style από Ιούλιο 2017 έως Μάρτιο 2018 οπότε αποχώρησε οικειοθελώς.

Μεγάλες της αγάπες είναι το θέατρο και ο χορός με τα οποία έχει ασχοληθεί ερασιτεχνικά κι έχει συμμετάσχει σε θεατρικές και χορευτικές παραστάσεις.

Τον Μάιο του 2012 κυκλοφόρησε την πρώτη ποιητική της συλλογή με τίτλο «Σου γράφω…», τον Σεπτέμβρη 2013 κυκλοφόρησε το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο «Ένα φεγγάρι λιγότερο» από τις εκδόσεις Ελληνική Πρωτοβουλία και τον Ιούνιο του 2014 κυκλοφόρησε το βιβλίο της «Τα πλήκτρα της σιωπής»  από τις εκδόσεις ΄Οστρια. Επίσης, το παραμύθι της «Το ψαράκι του βυθού» συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο «Παραμύθια και Μαμάδες» εκδόσεις Βερέττα 2015.  Τον Ιούνιο 2017 κυκλοφόρησε το μυθιστόρημά της «Άλικα βήματα» από την Εμπειρία Εκδοτική. Τον Νοέμβριο του  2019 κυκλοφόρησε το νέο της μυθιστόρημα «Ζάχαρη άχνη» από τις εκδόσεις Ωκεανός.           

Related posts