Επιστροφή στην κορυφή
Παρασκεύη, 20 Απρ 2018
 
 

«Ένας ξένος στην πόλη» – Μια κατάμαυρη κωμωδία με βρισιές, απαγωγές και μεξικανικά καρτέλ

Κυριακή, 18 Μάρτιος 2018 - 20:54

-a Μέγεθος κειμένου +A





«Ένας ξένος στην πόλη»: Ο Έτζερτον σκηνοθετεί μια κατάμαυρη κωμωδία με βρισιές, απαγωγές, μεξικανικά καρτέλ και έναν συναρπαστικό Ογέλοουο.

Από την Ξένια Κουσινιώρη.

 

 

 

H μαριχουάνα κινεί τα νήματα σε μια αδιάφορη μαύρη κωμωδία που καταφέρνει να μαζέψει γνωστούς ηθοποιούς που αφήνουν τον εαυτό τους ελεύθερο για να βρεθούν σε μια σειρά καταδιώξεων, φωνάζοντας, βρίζοντας και μπλέκοντας σε επικίνδυνες μα -αν μη τι άλλο- ξεκαρδιστικές καταστάσεις.

Η υπόθεση αφορά στον Χάρολντ, τον οποίο υποδύεται ο υποψήφιος για Χρυσή Σφαίρα, Ντέιβιντ Ογέλοουο, τον άνθρωπο της διπλανής πόρτας. Είναι ένας πιστός σύζυγος και αφοσιωμένος υπάλληλος μιας φαρμακευτικής εταιρείας που πρόκειται να μπει στο χρηματιστήριο. Η δουλειά του, ο γάμος του και η ζωή του ολόκληρη θα τεθούν υπό αμφισβήτηση όταν, κατά τη διάρκεια ενός ξαφνικού επαγγελματικού ταξιδιού στο Μεξικό, ο ίδιος θα βρεθεί σε κίνδυνο. Πισώπλατα μαχαιρώματα από αδίστακτα αφεντικά (η βραβευμένη με Όσκαρ Σαρλίζ Θερόν και ο υποψήφιος για Χρυσή Σφαίρα Τζόελ Έτζερτον), βαρόνοι ναρκωτικών, φίλοι που με την πρώτη ευκαιρία γίνονται εχθροί και μυστικές αποστολές είναι μερικά από όσα έχει να αντιμετωπίσει καθώς περνά τα όρια της νομιμότητας κι από φιλήσυχος πολίτης γίνεται καταζητούμενος εγκληματίας!

Ο πρώην κασκαντέρ, ηθοποιός και προσφάτως σκηνοθέτης και αδερφός του πρωταγωνιστή Τζόελ Έτζερτον, Νας Έτζερτον, σκηνοθετεί μια μέτρια μαύρη κωμωδία δράσης χωρίς κάποια ιδιαίτερη πλοκή ή μη αναμενόμενο τέλος, αλλά με κάπως υπερβολικό σενάριο που ωστόσο σε κάνει να γελάσεις χάρη στις εύστοχες ατάκες του σεναρίου και την ερμηνεία των ηθοποιών. Η ταινία καταγγέλει τον πλήρη αμοραλισμό των καιρών μας και θίγει ζητήματα φιλίας, ρατσισμού, εργασιακής ηθικής, διαφθοράς, εκβιασμών και εκμετάλλευσης που λίγο πολύ όλοι έχουμε αντιμετωπίσει σε χώρους εργασίας μας και κυρίως σε μεγάλες επιχειρήσεις. Αυτά τα ζητήματα διακωμωδεί και αντιμετωπίζει με χιούμορ η ταινία σε μια εποχή που το “Ο θάνατός σου, η ζωή μου” κυριαρχεί. Ουσιαστικά ο Χάρολντ είναι το θύμα της ιστορίας. Τον προδίδουν οι φίλοι του, οι συνεργάτες του, η γυναίκα του, οι πάντες. Χάρη στην αφέλεια, την καλοσύνη, την τύχη, τον Θεό και τις ικανότητες που δεν ήξερε πως διέθετε, θα αποκτήσει απρόσμενους φίλους, θα καταφέρει να πάρει εκδίκηση χωρίς να το καταλάβει, θα βγει αλώβητος από αυτό το ταξίδι και θα ξεκινήσει μια νέα ζωή. Θα γίνει ο “γορίλας” που θα φάει τη μπανάνα αφήνοντας στους άλλους τα γ… κατότα!

Οι ερμηνείες

Το cast είναι ένα από τα λίγα αξιοσημείωτα της ταινίας και αυτό που την κάνει κάπως ενδιαφέρουσα. Αν και οι περισσότεροι ηθοποιοί της έχουν ξεχωρίσει για τις ερμηνείες τους σε δραματικούς ρόλους, στο «Gringo» κατάφεραν να ξεδιπλώσουν ένα ακόμα χάρισμά τους: το αφιλτράριστο χιούμορ. Η Σαρλίζ Θερόν είναι από μόνη της σοβαρός λόγος για να δείτε την ταινία, αφού έχει μπει 100% στο πετσί μιας πανέξυπνης, σέξι και αδίστακτης αθυρόστομης businesswoman που θα χρησιμοποιήσει όλα τα μέσα -με πρώτο και καλύτερο τη θηλυκότητά της- για να ανατρέψει τον έταιρο συνεργάτη της, Ρίτσαρντ Ρασκ, και να πάρει τη θέση του. Έχει υιοθετήσει το βλέμμα, το look και το στυλ της δαιμόνιας femme-fatale. Το μόνο τρωτό σημείο στο σχέδιό της είναι ότι έχει αρχίσει να τον ερωτεύεται.

Ο Τζόελ Έτζερτον δεν το έχει και τόσο με την κωμωδία. Είναι μακράν καλύτερος σε δραματικούς ρόλους όπως στο “Loving” και το πρόσφατο “Κόκκινο Σπουργίτι”. O Ντέιβιντ Ογέλοουο, είχε ξεχωρίσει για τον ρόλο του ως Μάρτιν Λούθερ Κινγκ στο «Selma», για τον οποίο ήταν μάλιστα και υποψήφιος για Χρυσή Σφαίρα. Το ταλέντο του ξεδιπλώνει και στην κωμωδία αφού χρησιμοποιεί τις κατάλληλες εκφράσεις για να δείχνει σοβαρός, προβληματισμένος, αγχωμένος, φοβισμένος, αστείος ή προδωμένος, συγκεντρώνοντας όλα τα credits επάνω του. Στα φαβορί της ταινίας βάζω και τον Sharlto Copley, που υποδύεται τον αδερφό του Έτζερτον, Μιτς Ρασκ, ένα πρώην (;) “κακό παιδί” που πλέον έχει αλλάξει ζωή και ασχολείται με φιλανθρωπίες. Τέλος, τον Νας Έτζερτον ως σκηνοθέτη προτιμάμε αναμφισβήτητα να τον θυμόμαστε για ταινίες, όπως το “Spider”.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 2,3/5

Περισσότερα για την ταινία

Από τα stunts στην καρέκλα του σκηνοθέτη

«Οι περισσότερες από τις ταινίες μου έχουν να κάνουν με το κάρμα. Κάνεις άσχημα πράγματα και μετά παθαίνεις άσχημα πράγματα. Σε αυτήν την ταινία, όμως, μου φάνηκε ενδιαφέρον να ασχοληθώ με έναν τύπο που χάνει τον δρόμο του για να ανακαλύψει τελικά τον εαυτό του», αναφέρει ο σκηνοθέτης της ταινίας, Νας Έτζερτον, η πορεία του οποίου στη βιομηχανία του σινεμά είναι γεμάτη… ανατροπές, ακριβώς όπως το ταξίδι του Χάρολντ από το Σικάγο προς το Μεξικό.

Αν και ο Έτζερτον έκανε όνομα στο Χόλιγουντ ως κασκαντέρ και ηθοποιός (Zero Dark Thirty, Jane Got a Gun), με συμμετοχές σε περισσότερες από 130 και 40 ταινίες αντίστοιχα, στην πορεία αποφάσισε να δοκιμαστεί και ως σκηνοθέτης, ξεκινώντας από μικρού μήκους φιλμ – με πιο αξιοσημείωτο το βραβευμένο «Spider» (2010) – και κάνοντας το μεγάλο ντεμπούτο του το 2008 με την «Ερωτική Απληστία». Λίγα χρόνια αργότερα, όταν το σενάριο του «Gringo» έφτασε στα χέρια του, ο Έτζερτον ήξερε ότι αυτό ήταν το πρότζεκτ στο οποίο θα έπεφτε με τα μούτρα. «Μου άρεσε πολύ το κόνσεπτ αν και το σενάριο ήταν κάπως γενικό και αφηρημένο για τα γούστα μου. Ήθελα ένα πιο συγκεκριμένο είδος κωμωδίας και ήξερα πως αν γίνει σωστά, θα είχα ένα πραγματικά διασκεδαστικό αποτέλεσμα», αναφέρει. Με τις απαραίτητες τροποποιήσεις του σεναριογράφου Άντονι Ταμπάκις στην ιστορία, ο Έτζερτον διαμόρφωσε μια απίθανη κωμωδία δράσης και χαρακτήρων, με ένα all-star cast.

 Οι χαρακτήρες

Nτέιβιντ Ογέλοουο, από νοικοκύρης… εγκληματίας

«Πριν από το “Ένας Ξένος στην Πόλη” δεν είχα κάνει ξανά μαύρη κωμωδία. Κρατούσα την αστεία πλευρά μου για τα παιδιά μου και τους φίλους μου οπότε, για ‘μένα, αυτή η ταινία ήταν μια μοναδική ευκαιρία να εκφράσω αυτήν την πλευρά μου», αναφέρει ο ηθοποιός. Ο Ογέλοουο διάνθισε τον ρόλο με πολλές δικές του ιδέες και ο Έτζερτον ήταν πολύ δεκτικός σε αυτό. «Προκάλεσα τον Νας να κάνει τον Χάρολντ Νιγηριανό μετανάστη. Έχω γονείς Νιγηριανούς και έζησα και εγώ στη Νιγηρία εφτά χρόνια, οπότε αυτό το στοιχείο μού  έδωσε τη δυνατότητα να σχετιστώ με τον χαρακτήρα καλύτερα. Σκέφτηκα, επίσης, ότι ως Νιγηριανός, ο Χάρολντ θα ήταν εντελώς έξω από τα νερά του στο Μεξικό». Για τον Ογέλουοο, ο σκηνοθέτης αναφέρει πως ήταν η ιδανική επιλογή για τον ρόλο του αφοσιωμένου εργαζομένου και συζύγου. «Ο Ντέιβιντ είναι καταπληκτικός στον ρόλο του απλού, καθημερινού τύπου που πιστεύει στο αμερικάνικο όνειρο παρότι ζει μια μίζερη ζωή στο Σικάγο. Η ειρωνεία είναι ότι όταν φτάνει στο Μεξικό και παθαίνει όλα αυτά τα απίστευτα πράγματα, απελευθερώνεται και βρίσκει τον δρόμο του». Ενώ ο Χάρολντ είναι η καρδιά και την ψυχή του φιλμ, οι αντιδράσεις της Θερόν και του Έτζερτον ως αφεντικά-νάρκισσοι προσφέρουν τις πιο αστείες στιγμές της ταινίας. «Είναι αγενείς, μισαλλόδοξοι, φέρονται φριχτά στους ανθρώπους και αγνοούν παντελώς τις ανάγκες οποιουδήποτε άλλου πλην των ίδιων. Το χιούμορ της ταινίας προέρχεται σε μεγάλο βαθμό από αυτούς τους δύο σέξι, πανέμορφους ανθρώπους που φέρονται τόσο απαίσια», σχολιάζει η παραγωγός Ρεμπέκα Γιέλνταμ.

Σαρλίζ Θερόν, μια δαιμόνια femme-fatale

Όπως ο Ογέλοουο, έτσι και η βραβευμένη με Όσκαρ Σαρλίζ Θερόν εκτόξευσε την καριέρα της μέσα από δραματικούς ρόλους, όπως αυτόν της κατά συρροή δολοφόνου Αϊλίν Γουόρνος στο «Monster», για το οποίο απέσπασε και Όσκαρ Α’ Γυναικείου Ρόλου. Έτσι, πέρα από μερικές guest εμφανίσεις στην κωμική τηλεοπτική σειρά «Arrested Development», η ηθοποιός δεν είχε την ευκαιρία να ξεδιπλώσει το αστείρευτο ταλέντο της στην κωμωδία. Με το μαύρο χιούμορ του Νας Έτζερτον, η Θερόν πρωτοήρθε σε επαφή κοντά μια δεκαετία πριν, όταν είδε το «Spider». «Εντυπωσιάστηκα τόσο πολύ όταν το είδα που ζήτησα να τον γνωρίσω, σαν κανονική θαυμάστρια. Ταιριάξαμε αμέσως και γίναμε φίλοι. Εδώ και λίγο καιρό, ψάχναμε ένα πρότζεκτ που θα μπορούσαμε να δουλέψουμε μαζί», αναφέρει η ηθοποιός. Το «Gringo» ήταν η ευκαιρία που έψαχναν. Όταν ο Νας Έτζερτον της πρότεινε τον ρόλο της αδυσώπητης businesswoman Ελέιν, η Θερόν δεν δίστασε ούτε στιγμή. Μάλιστα, ανέλαβε και την παραγωγή της ταινίας μέσω της εταιρείας της.

«Μου αρέσει η Ελέιν επειδή έχει κάτι το αφιλτράριστο και μη απολογητικό επάνω της», αναφέρει η Νοτιοαφρικανή σταρ. «Όταν έπαιζα την Ελέιν, έφευγαν από το στόμα μου λόγια που δεν πίστευα ποτέ ότι θα έλεγα. Υπήρχαν στιγμές στα γυρίσματα που κοκκίνιζα από την ντροπή και ζητούσα από τα παιδιά συγγνώμη που ξεστόμιζα τόσες πολλές βρισιές», λέει για το πλούσιο σε… γαλλικά λεξιλόγιο του χαρακτήρα που υποδύεται. Φυσικά, η ηθοποιός δεν αντιμετώπισε την Ελέιν απλώς σαν μια καρικατούρα που ξεστομίζει βιτριολικές ατάκες, αλλά αντιθέτως εμβάθυνε στον ρόλο προκειμένου να ανακαλύψει την (καλά κρυμμένη) καλή πλευρά του χαρακτήρα της. «Αυτό που ανακάλυψα ήταν ότι κάτω από όλη αυτήν την ψευτομαγκιά, η Ελέιν είναι ευάλωτη και πληγωμένη. Και για μένα, αυτό την κάνει πραγματική», αναφέρει.

Τζόελ Έτζερτον, ένας λύκος με… κοστούμι

Και για τον Τζόελ Έτζερτον, ο χαρακτήρας του άσπλαχνου businessman Ρίτσαρντ Ρασκ απέχει πολύ από άλλους ρόλους του, όπως του υπέρμαχου των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο «Loving», για το οποίο ήταν υποψήφιος για Χρυσή Σφαίρα. «Είναι λες και ταλαντεύομαι ανάμεσα στους καλούς και τους κακούς», αναφέρει ο ηθοποιός για την αντίφαση των ρόλων του. «Ο Ρίτσαρντ είναι ό, τι αγαπάς να μισείς στην Αμερική. Ήθελα να εκπροσωπεί μέσα από τις κινήσεις και τις χειρονομίες του όλο αυτό το ελιτίστικο και δήθεν αψεγάδιαστο, καθώς κάθεται στο φανταχτερό γραφείο του. Σκέφτηκα πολύ την ψεύτικη αίσθηση δύναμης που του έδωσα».

Το “Gringo” κυκλοφορεί στους κινηματογράφους από τις 15 Μαρτίου.

Δείτε περισσότερα για τις ταινίες της εβδομάδας, πρεμιέρες και κινηματογραφικά νέα στο xeniakous.com



Μοιράσου το...!




Σχόλια


Τελευταίες ειδήσεις: