Subscribe Now

Trending News

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
13 Ιούν 2021
Πολιτισμός

Εμμανουήλ Γ. Μαύρος: Στο μυαλό είναι η δύναμη και όχι στην πολιτική ή στην πληροφορική και στο χρήμα  

Συνέντευξη στη Μαίρη Γκαζιάνη

Ο Εμμανουήλ Γ. Μαύρος είναι σκηνοθέτης. Ξεκίνησε να γράφει βιβλία για να μεταφέρει ιστορίες που ξεπερνούν τα όρια της Ελλάδας γεωγραφικά, ιστορικά και θεματικά.

Έχει κάνει σπουδές κινηματογράφου, τηλεόρασης και επικοινωνίας. Από το 1998 έως το 2014 εργαζόταν ως σκηνοθέτης στην τηλεόραση, σε γνωστές για το ευρύ κοινό εκπομπές, δελτία ειδήσεων, αλλά και τηλεοπτικές σειρές. Τέσσερις ταινίες του μικρού μήκους έχουν βραβευτεί σε διεθνή και εγχώρια φεστιβάλ. Για το θέατρο έχει ανεβάσει παραστάσεις με πειραματικές ομάδες.

Σήμερα είναι συνιδρυτής της αστικής μη κερδοσκοπικής εταιρείας ΜΗΔΕΙΑ: ΕΙΚΟΝΕΣ ΚΑΙ ΔΡΑΣΕΙΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, καλλιτεχνικός διευθυντής και συνιδιοκτήτης του θεάτρου ΔΡΟΜΟΣ στην Κυψέλη. 

ΜΑΙΡΗ ΓΚΑΖΙΑΝΗ: Δεδομένου ότι έχετε μια επιτυχημένη πορεία στη σκηνοθεσία, ποιο ήταν το έναυσμα ώστε ν’ ασχοληθείτε και με τη συγγραφή;

ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ Γ. ΜΑΥΡΟΣ: Έχω πολλές αγαπημένες ιστορίες που θα ήθελα να τις μεταφέρω στο πανί, κάποιες μάλιστα και στο σανίδι. Η καθημερινότητα σου δίνει ερεθίσματα και ιδέες που θέλεις να μοιραστείς με το κοινό. Όμως σε ένα προβληματικό τοπίο κινηματογραφικά και θεατρικά οι ιστορίες αυτές βλέπουν την διέξοδο τους στη συγγραφή. 

Μ.Γ.: Σε ποια από τις δυο ιδιότητες αισθάνεστε πιο δημιουργικός;

Ε.Γ.Μ.: Και στις δυο. Αν και τη συγγραφική ιδιότητα για να την αποκτήσω το ταξίδι είναι μακρύ, ωστόσο λατρεύω την εικόνα, την έκφραση, την πράξη και όταν καταλαβαίνω πως είναι αδύνατο να μεταφερθεί κάπως και να μεταδοθεί στο κοινό, τότε έρχεται η δεύτερη ιδιότητα να συμπληρώσει την δημιουργικότητα. 

Μ.Γ.: «Τρένα μεγάλων αποστάσεων» είναι ο τίτλος του νέου βιβλίου σας. Πρόκειται για πραγματικό ή συμβολικό τίτλο;

Ε.Γ.Μ.: Αποτελεί καθαρά συμβολικό τίτλο…

 

Μ.Γ.: Με τι έρχεται σε επαφή ο αναγνώστης στις σελίδες του βιβλίου;

Ε.Γ.Μ.: Με μια μυθοπλαστική “αλήθεια” τέτοια που μπορεί να γίνει και μια τρομακτική πραγματικότητα.  

Μ.Γ.: Τι ρόλο έπαιξε στην έμπνευσή σας η περίοδος της πανδημίας και της καραντίνας που βιώνουμε εδώ και πολλούς μήνες;

Ε.Γ.Μ.: Βρήκα την ευκαιρία να γράψω, να μεταφράσω, να διορθώσω και να επανασχεδιάσω αρκετές θεματικές για έργα και ιστορίες που αφορούν το πανί, το σανίδι και το χαρτί. Ίσως γιατί από την αρχή αυτής της περιπέτειας υποστηρίζω, πως όλα χάνονται σε μια υπερβολή και όλα είναι λάθος. Οι αποφάσεις για το καλό μας είναι λάθος, οι πρακτικές είναι λάθος, ο βομβαρδισμός αρνητισμού και πεσιμισμού καθημερινά από κατευθυνόμενα ΜΜΕ, είναι λάθος. Όλα είναι λάθος. Το μόνο σωστό είναι οι χιλιάδες νεκροί που συμπληρώνουν λίστες από αυτά τα συνεχόμενα και επαναλαμβανόμενα λάθη. Τούτες οι υποκειμενικές εκτιμήσεις με οδήγησαν σε πολλαπλές δημιουργίες, που πολλές από αυτές θα εφαρμοστούν στο προσεχές μέλλον και η αρχή έγινε με αυτό το μυθιστόρημα που κρατάτε στα χέρια σας. 

Μ.Γ.: Κεντρικοί ήρωες του βιβλίου σας είναι η Χριστίνα και ο Γιώργος. Τι είδους άνθρωποι είναι;

Ε.Γ.Μ.: Εντελώς διαφορετικοί. Ο Γιώργος έχει ως θεό το χρήμα, η Χριστίνα την παιδεία και το ήθος της και ο αναγνώστης προσπαθεί να εντοπίσει ποιος ή ποια θα βγει νικητής ή νικήτρια, ποιος ή ποια θα δεχτεί την ήττα. Το σημαντικότερο είναι ότι κατά την διάρκεια της ανάγνωσης δίνονται πολλαπλές “μάχες” έχοντας ο αναγνώστης ένα διαρκές ερώτημα αν θα υπάρχει νικητής ή νικήτρια στο “πόλεμο” ή τίποτα από τα δυο… 

Μ.Γ.: Τι είναι αυτό που τους φέρνει κοντά και τι τους απομακρύνει;

Ε.Γ.Μ.: Το πάθος τους φέρνει κοντά. Το τι τους απομακρύνει; Είναι αυτές οι “μάχες” που δίνονται και νομίζω πως παρασέρνουν τον αναγνώστη μέχρι το τέλος για να μάθει την απάντηση. 

Μ.Γ.: Η Χριστίνα ολοκλήρωσε τις σπουδές της πιστεύοντας πως ο σεξισμός στη δουλειά ήταν κάτι που ανήκε πλέον στο παρελθόν. Ποια είναι η γνώμη σας, έχει εξαλειφθεί ή θα εξαλειφθεί ποτέ;

Ε.Γ.Μ.: Θέλουμε πολύ δρόμο ακόμα, ίσως και άπιαστο τούτο το όνειρο για να εξαλειφθεί ο σεξισμός. Μιλώ μόνο για την χώρα μας. Δεν θα υπάρξει νομίζω ποτέ εξάλειψη, αν ο καθείς από εμάς δεν ανακαλύψει – ανιχνεύσει – μέσα από την εκπαίδευσή του την ηθική παιδεία. Το ηθικό είναι και παιδευτικό. Θέλει δουλειά, κόπο και να αποδεχτείς την αλήθεια του εαυτού σου.

 

Μ.Γ.: Στο βιβλίο αναφέρεται «εκμετάλλευση της παγκόσμιας επιδημίας» για προσωπικά ή πολιτικά οφέλη. Κατά πόσον αυτό μπορεί να ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα;

Ε.Γ.Μ.: Εγώ έγραψα ένα μυθιστόρημα. Αν αυτό το μυθιστόρημα φέρνει κοντά μια αλήθεια, τότε νομίζω πως πέτυχα κάτι καλό στη γνώση. Η γνώση λοιπόν δίδεται απλόχερα, σε όποιον φυσικά θέλει να την δεχτεί. Την απάντηση σε αυτή την ερώτηση θα την δώσει το αναγνωστικό κοινό διαβάζοντας την ιστορία μου.  

Μ.Γ.: «Η σύγχρονη δημοκρατία και τα εκλογικά της συστήματα είναι ανήμπορα μπροστά στους σύγχρονους χειραγωγούς» αναφέρει ο Μπρους στη Χριστίνα. Ποιοι είναι οι «σύγχρονοι χειραγωγοί»; Μπορεί να επιτευχθεί «ηλεκτρονική αναίμακτη χειραγώγηση των πολιτών»;

Ε.Γ.Μ.: Ε, νομίζω πως τα ΜΜΕ έτσι όπως λειτουργούν από το 2008 και μετά, έχουν μετατραπεί σε κοινοβουλευτικούς εκπροσώπους της εκάστοτε κυβέρνησης και όχι μόνο. Ελάχιστοι από τους δημοσιογράφους εκδότες του ημερήσιου τύπου διασώζονται και αυτοί μάλιστα παίζουν το κεφάλι τους καθημερινά. Δεν είναι βέβαια και πρωτότυπη η προσέγγιση. Ο μεγάλος δάσκαλος Δήμητρης Λιαντίνης το 1995 ήταν κατηγορηματικός: “Ο αμόρφωτος δημοσιογράφος είναι ο σύγχρονος δάσκαλος”. Πίσω από αυτήν την κουβέντα ανακαλύπτεις σημαντικές αλήθειες και καταλήγεις στο συνταρακτικό συμπέρασμα, πως ένα επάγγελμα – λειτούργημα μετατράπηκε σε μια ανήθικη, ασυλλόγιστη, απαίδευτη, φτηνή πουτάνα. Ναι, έτσι ακριβώς! Όχι πόρνη, η πόρνη έχει ήθος και παιδεία.

Όσον αφορά το δεύτερο σκέλος της ερώτησής σου… Μάλλον μόνοι μας χρειάζεται να αντισταθούμε στο αναίμακτο. 

Μ.Γ.: «Μπορούμε όλους και όλα να τα ελέγξουμε» ενημερώνει ο Γιώργος τα στελέχη της εταιρείας του. Ως που μπορεί να φτάσει η δύναμη της πληροφορικής;

Ε.Γ.Μ.: Σε αυτό ακριβώς που αναφέρεται ο Γιώργος. Στον απόλυτο έλεγχο. Εκεί μπορεί να φτάσει. Ωστόσο αυτό δεν σημαίνει πως ένα στοιχείο πολιτισμού όπως είναι η πληροφορική, θα την καταδικάσουμε εις θάνατον. Η δημοκρατία έχει πρωτίστως σύνταγμα και δευτερευόντως νόμους. Μπορείς να προστατέψεις την επιστήμη της πληροφορικής και τον πολιτισμό της, με νόμους συνταγματικούς και όχι ασύδοτους κατά το εκάστοτε πολιτικό συμφέρον. Πως θεσπίζεις για παράδειγμα διαβατήριο εμβολιασμού; Το οποίο θα είναι ηλεκτρονικό, δηλαδή θα στηρίζεται σε μια βάση δεδομένων. Πως είναι λοιπόν δυνατόν να δημιουργήσεις πολίτες δυο ταχυτήτων και πιο σύνταγμα σου έδωσε το δικαίωμα να το κάνεις αυτό;

Οι επόμενες κοινωνικοπολιτικές συγκρούσεις και κυρίως οι πολιτικές ανακατατάξεις, είμαι σχεδόν πεπεισμένος, πως θα δημιουργηθούν για τις ασύδοτες αποφάσεις κάνοντας αλόγιστη χρήση των δυνατοτήτων που μπορεί να σου προσφέρει η πληροφορική. 

Μ.Γ.: Και που μπορεί να οδηγήσει τον άνθρωπο η μαζική δημιουργία κοινωνικού μαζικού φόβου και τρόμου;

Ε.Γ.Μ.: Εικάζω σε δυο κατευθύνσεις. Η πρώτη κατεύθυνση είναι η μαζική άρνηση και αντίσταση. Κάποια στιγμή θα πάψει να υπάρχει φόβος, να υπάρχει τρόμος και τότε όπως προείπα θα έρθουν μετωπικές κοινωνικοπολιτικές συγκρούσεις. Η δεύτερη κατεύθυνση είναι και αυτή που φοβάμαι περισσότερο και έχει να κάνει με την αδιαφορία. Κάτι που στη χώρα μας βρίσκει εύκολα έδαφος. Πάντως σε όλο αυτό που ζούμε σίγουρα ο αδιάφορος δεν είναι ο εκάστοτε πολίτης, το ποιος, οι ποιοι…

Ξέρεις Μαίρη, όταν ο Πέτρος έπεσε από την βάρκα και πνιγόταν στη λίμνη της Γεσθημανής, φώναζε στον Ιησού “Δάσκαλε βοήθησε με” και πρόσμενε το θαύμα Του για να σωθεί, τότε ο Ιησούς απεκκρίθηκε: “Ο Θεός Πέτρο σου έδωσε δυο πόδια, δυο χέρια κι ένα μυαλό, σώσε λοιπόν μόνος σου τον εαυτό σου”.

Το ποιος ή ποιοι λοιπόν είναι οι αδιάφοροι, ας το μελετήσουμε μόνοι μας και θα τους βρούμε. Σκέψη, λογική και ορθή γνώση χρειάζεται. 

Μ.Γ.: ‘Όλοι οι δυνατοί δείχνουν εξαιρετικά αδύναμοι όταν δέχονται επιθέσεις, γιατί δεν έχουν μάθει ποτέ να αμύνονται» σκέφτεται η Χριστίνα. Πιστεύετε ότι ισχύει αυτό;

Ε.Γ.Μ.: Μα φυσικά! Όχι μόνο αδύναμοι, αλλά και δειλοί, ίσως γι’ αυτό θέλουν και ευνοούν  το σκοταδισμό. Για να μην μπορέσεις ποτέ να τους επιτεθείς, διότι γνωρίζουν καλά πως δεν μπορούν να αμυνθούν. Γι’ αυτό άλλωστε αν κάποιος ή κάποια θελήσει να αντισταθεί θα απειληθεί η ζωή του/της. Σε καθαρίζω και τέρμα. Η δολοφονική πρακτική είναι απόλυτα συνυφασμένη στο πόσο αδύναμοι βρίσκονται μπροστά σε μια ενδεχόμενη επίθεση, δηλώνοντας την βαθιά διαφθορά τους. 

Μ.Γ.: «Οι κολοσσοί δεν φτιάχνονται από λουλούδια» απευθύνει ο Γιώργος στη Χριστίνα. Τι θέλει να της τονίσει;

Ε.Γ.Μ.: Πως αυτός και οι άλλοι δημιουργούν κολοσσούς πατώντας σε πλάτες ανθρώπων έξυπνων που βρίσκονται υπό και η εκπαίδευσή των με σύμμαχο την γνώση συνέτειναν να γίνουν κολοσσοί. Κοινώς πατούν επί πτωμάτων για να πετύχουν το σκοπό τους. 

Μ.Γ.: Κατά πόσο η τεχνολογική επανάσταση έχει επηρεάσει τη ζωή των ανθρώπων θετικά ή αρνητικά;

Ε.Γ.Μ.: Στο χέρι μας είναι όλο αυτό που καλούμε τεχνολογική επανάσταση να έχει μόνο θετικό πρόσημο. 

Μ.Γ.: Οι άνθρωποι της εξουσίας «δεν έδιναν δεκάρα για το καλό του κοινωνικού συνόλου». Σε τι είδους πολιτικούς αναφέρεστε;

Ε.Γ.Μ.: Στους πολιτικούς αυτούς που τα ψέματα έχουν γίνει επιστήμη, οι μαλακίες σε λόγους αριστείας, τα χάλια τους που τα βλέπουμε στα κανάλια τους, την αθλιότητα τους να παρουσιάζουν το παράλογο λογικό και τα αγορασμένα ΜΜΕ τους να προσπαθούν να σε πείσουν, πως το παράλογο είναι το σωστό, το παρασκήνιο που εξελίσσεται με πρακτικές υποκόσμου που οι ίδιοι συντηρούν. Αναφέρομαι δηλαδή στους περισσοτέρους! Υπάρχουν σαφώς και οι εξαιρέσεις, με καλές προθέσεις, όμως δυστυχώς δεν φτάνουν οι προθέσεις.  

Μ.Γ.: Ο έρωτας με ποια πρόσωπα εμφανίζεται στις σελίδες του βιβλίου σας;

Ε.Γ.Μ.: Με πολλά… Νομίζω πως αυτό θα μείνει στην ευχέρεια του αναγνώστη μόνος του να το ανακαλύψει και να το ζήσει. Είναι μέρος του παιχνιδιού και των “μαχών”. 

Μ.Γ.: Εσείς, πως αντιμετωπίσατε την πανδημία και τον εγκλεισμό που μας επιβλήθηκε;

Ε.Γ.Μ.: Με χαμόγελο. Μελέτη, έμπνευση, δημιουργία αλλά και λύπη… Λύπη για τα όλα λάθη που διαπίστωνα. 

Μ.Γ.: «Σε ποια νέα πραγματικότητα θα οδηγήσει αυτή η επιδημική γρίπη;» αναρωτιέται η Χριστίνα. Ποια είναι η δική σας γνώμη;

Ε.Γ.Μ.: Θέλω να πιστεύω πως νικητής θα βγει ο άνθρωπος και όχι τα υποκατάστατα που παίζουν με όρους Μένγκελε και θυμίζουν άλλες εποχές. Άλλωστε δεν φταίει ο ιός. Ο ιός είναι εκεί έξω και θα παραμείνει και θα μεταλλαχθεί και μπορεί να περιοριστεί και θα επανεμφανιστεί κ.ο.κ., αυτή είναι η δουλειά του. Η ανθρωπότητα άλλωστε επέζησε χιλιάδες χρόνια και από ιούς και από μικρόβια και από βακτήρια. Στο μυαλό είναι η δύναμη και όχι στην πολιτική ή στην πληροφορική και στο χρήμα. Δυστυχώς όμως το μυαλό είναι αυτό που φοβίζει. Όταν λοιπόν το μυαλό εργάζεται, η πολιτική και οι εταιρείες που την χρηματοδοτούν αρχίζουν να φοβούνται! 

Μ.Γ.: Σας ευχαριστώ πολύ για τη συνέντευξη και σας εύχομαι καλοτάξιδο το βιβλίο σας.

Ε.Γ.Μ.: Εγώ σας ευχαριστώ για την φιλοξενία.

*Το μυθιστόρημα «Τρένα μεγάλων αποστάσεων» του Εμμανουήλ Γ. Μαύρου κυκλοφορεί από την Άνεμος εκδοτική 

Μαίρη Γκαζιάνη

Γεννήθηκε στα Ιωάννινα.  Μεγάλωσε στην Αθήνα όπου ζει μέχρι σήμερα και εργάσθηκε ως τραπεζοϋπάλληλος. Στο παρελθόν ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με την φωτογραφία, τη ζωγραφική και τα τελευταία δέκα χρόνια με τη συγγραφή. Έχει πραγματοποιήσει ατομικές εκθέσεις και έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές.

Την περίοδο 2011-2012 υπήρξε ραδιοφωνική παραγωγός στο magicradiolive. Από τον Νοέμβρη 2014 συνεργάζεται με το now24.gr και έχει πραγματοποιήσει πάνω από εξακόσιες συνεντεύξεις, καθώς και σχολιασμούς βιβλίων και θεατρικών παραστάσεων. Το 2016 συμμετείχε στην τηλεοπτική εκπομπή «Καλώς τους» του ΑιγαίοTV πραγματοποιώντας συνεντεύξεις σε ανθρώπους των τεχνών. Διετέλεσε Διευθύντρια Σύνταξης του on line Πολιτιστικού Περιοδικού Books and Style από Ιούλιο 2017 έως Μάρτιο 2018 οπότε αποχώρησε οικειοθελώς.

Μεγάλες της αγάπες είναι το θέατρο και ο χορός με τα οποία έχει ασχοληθεί ερασιτεχνικά κι έχει συμμετάσχει σε θεατρικές και χορευτικές παραστάσεις.

Τον Μάιο του 2012 κυκλοφόρησε την πρώτη ποιητική της συλλογή με τίτλο «Σου γράφω…», τον Σεπτέμβρη 2013 κυκλοφόρησε το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο «Ένα φεγγάρι λιγότερο» από τις εκδόσεις Ελληνική Πρωτοβουλία και τον Ιούνιο του 2014 κυκλοφόρησε το βιβλίο της «Τα πλήκτρα της σιωπής»  από τις εκδόσεις ΄Οστρια. Επίσης, το παραμύθι της «Το ψαράκι του βυθού» συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο «Παραμύθια και Μαμάδες» εκδόσεις Βερέττα 2015.  Τον Ιούνιο 2017 κυκλοφόρησε το μυθιστόρημά της «Άλικα βήματα» από την Εμπειρία Εκδοτική. Τον Νοέμβριο του  2019 κυκλοφόρησε το νέο της μυθιστόρημα «Ζάχαρη άχνη» από τις εκδόσεις Ωκεανός. Τον Μάιο 2021 θα κυκλοφορήσει το νέο της μυθιστόρημα από τις εκδόσεις Ωκεανός.

 

 

 

 

Related posts