Subscribe Now

Trending News

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
27 Σεπ 2020
Πολιτισμός

Έλενα Πιπερίδου:Ίσως να μάθουμε επιτέλους να ευλογούμε την κάθε στιγμή

Συνέντευξη στη Μαίρη Γκαζιάνη 

Η Έλενα Πιπερίδου γεννήθηκε και ζει στην Κατερίνη. Σπούδασε διεθνολόγος στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και εργάζεται ως τραπεζικός υπάλληλος.

Από το συγγραφικό της έργο έχουν εκδοθεί διηγήματα σε συλλογικούς τόμους όπως και ποιήματά της στο λογοτεχνικό περιοδικό «Θευθ». Ασχολείται ενεργά με τη ζωγραφική, με συμμετοχή σε ομαδικές εκθέσεις.

Οι «Μέρες της Πεταλούδας» είναι το πρώτο της μυθιστόρημα και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πνοή.

 ΜΑΙΡΗ ΓΚΑΖΙΑΝΗ: Γεννηθήκατε και ζείτε στην όμορφη πόλη της Κατερίνης. Τι συμβολίζει για εσάς ο τόπος σας;

ΕΛΕΝΑ ΠΙΠΕΡΙΔΟΥ: Η Κατερίνη, ως κομμάτι του νομού Πιερίας, είναι μία σχετικά νέα πόλη, με ανάμικτες κουλτούρες και πολλές διαφορετικές καταγωγές στους κατοίκους της. Στην σκιά του Ολύμπου, φιλάει σχεδόν στις άκρες της μια ακτογραμμή δεκάδων χιλιομέτρων. Μέσα σε όλο αυτό το φυσικό κάλλος και στις τόσες διαφορετικές ντοπιολαλιές, η πόλη μου είναι ταυτόχρονα σύγχρονη αλλά και μία ζώσα παράδοση που την συναντάς παντού. Είναι το ησυχαστήριό μου, η ασφαλής μου κρυψώνα, το εφαλτήριο πολλών διηγήσεων. 

Μ.Γ.: Αν και σπουδάσατε διεθνολόγος εργάζεστε σε τράπεζα. Τι σας έκανε να επιλέξετε τη συγκεκριμένη επιστήμη και τι σας οδήγησε στον τραπεζικό χώρο;

Ε.Π.: Η εργασιακή επιλογή ήταν ξεκάθαρα θέμα συγκυριών και τύχης! Άλλοι υπέβαλλαν για εμένα την αίτηση και ενώ δεν περίμενα πολλά βρέθηκα επιτυχούσα έπειτα από δύο γραπτές εξετάσεις και μία προφορική συνέντευξη. Ωστόσο, μετά από δεκαεπτά περίπου έτη στον τραπεζικό τομέα, μπορώ να πω πως είμαι από τους τυχερούς ανθρώπους ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια της οικονομικής και όχι μόνο κρίσης.

Το κομμάτι των σπουδών ξεκίνησε με την προοπτική της καριέρας στην διπλωματική ακαδημία μιας και μία από τις μεγάλες μου αγάπες είναι τα ταξίδια. Στην ηλικία των δεκαοκτώ πίστευα παραπάνω στα θαύματα οπότε ο συνδυασμός καριέρα–ταξίδι ήταν τότε οπωσδήποτε ισοδύναμο μιας αξεπέραστης, θαυματουργής αλλά και θεραπευτικής, εργασίας. 

Μ.Γ.: Παράλληλα, ασχολείστε με τη συγγραφή βιβλίων. Ποιο ήταν το έναυσμα ώστε ν’ ασχοληθείτε με τη συγγραφή;

Ε.Π.: Γράφω από πάρα πολύ μικρή. Τότε θυμάμαι σκάρωνα τα πρώτα μου ποιήματα, εκτενέστατα θεατρικά έργα (ανάλαφρης φυσικά πλοκής και ύφους) μέχρι και τα πρώτα μου διηγήματα. Ήταν όμως όλα, μέχρι την προχωρημένη μου ενηλικίωση, απόπειρες γραφής και όχι ουσία. Αποφάσισα ν’ ασχοληθώ πλέον οριστικά με τη γραφή, όπως μου αρέσει να το λέω, όταν συνειδητοποίησα πως καταλαβαίνω τι λέω μόνο όταν το γράφω. Όταν δηλαδή μου έγινε πλήρως αντιληπτό πως οι σκέψεις μου είναι αληθινές όχι μόνο όταν στροβιλίζουν απλά στο μυαλό μου ούτε όταν απλά εκφράζονται με προφορικό λόγο. Με καταλάβαινα μόνο όταν με έγραφα, να το πω έτσι. 

Μ.Γ.: Πρόσφατα κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Πνοή το πρώτο σας μυθιστόρημα με τίτλο «Οι μέρες της πεταλούδας». Ο τίτλος είναι συμβολικός;

Ε.Π.: Ο τίτλος παραπέμπει σ’ ένα απόσπασμα του βιβλίου και προέκυψε στην πορεία καθώς συνοψίζει, το συγκεκριμένο απόσπασμα, μεγάλο μέρος των νοημάτων του βιβλίου. Και ναι, είναι συμβολικός καθώς η πεταλούδα έχει πλέον οριστεί ως σύμβολο των ανθρώπων με σύνδρομο Down. 

Μ.Γ.: Με τι έρχεται σε επαφή ο αναγνώστης στις σελίδες του βιβλίου;

Ε.Π.: Με θέματα όπως η αγάπη, η κατανόηση, η εμπάθεια, η εκδίκηση και κυρίως η ανάγκη της προσφοράς ως προϋπόθεση μιας υγιούς πορείας στη ζωή μας. Ο αναγνώστης ίσως να προβληματιστεί με την κεντρική ιδέα του βιβλίου με το αν δηλαδή είναι αρκετό να διάγουμε έναν βίο όπου το να μην κοπιάζουμε, να μην διεκδικούμε και ν’ απαιτούμε ενίοτε την αγάπη φτάνει για να τα έχουμε καλά με τον εαυτό μας. Όταν δηλαδή θεωρούμε αυτονόητη και δικαίωμά μας την ανταπόδοση της προσφοράς μας. Θα νιώσει αγωνία, θα συναντήσει ανατροπές, θα δικαιωθεί εν τέλει. 

Μ.Γ.: Το βιβλίο βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα και πρόσωπα ή αφορά εξ ολοκλήρου μυθοπλασία;

Ε.Π.: Ο μύθος προέκυψε από την ιστορία δύο υπαρκτών προσώπων που όμως παραλλάχθηκε πλήρως για τις ανάγκες του βιβλίου. Η παρουσία μου μπροστά σ’ ένα επεισόδιο μεταξύ τους ήταν το έναυσμα για να ξεκινήσω το βιβλίο. 

Μ.Γ.: Κεντρική ηρωίδα είναι η Κατερίνα. Της έχετε δώσει δικά σας χαρακτηριστικά;

Ε.Π.: Ειλικρινά, θέλω να πιστεύω πως όχι. Αλλά νομίζω πως τελικά η ηρωίδα μου, η Κατερίνα, αναπόφευκτα έχει απορροφήσει στοιχεία όχι μόνο δικά μου αλλά και της μητέρας μου και άλλων σημαντικών προσώπων της ζωής μου. 

Μ.Γ.: Η Κατερίνα σκεφτόταν ότι έμοιαζε με κομπάρσο της ζωής της. Πού οφειλόταν;

Ε.Π.: Νομίζω πως αυτό που εννοούμε όταν λέμε «ο εαυτός μας» δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια ιδέα που έχουμε για αυτό που είμαστε και που κυρίως προκύπτει όμως από την εικόνα που νομίζουμε πως έχουν οι άλλοι για εμάς. Ξαφνικά, έρχεται μια στιγμή, που ψάχνουμε προς τα μέσα μας και συνειδητοποιούμε ότι τελικά είμαστε κάτι τελείως διαφορετικό, αναθεωρούμε κι αρχίζουμε να ανακαλύπτουμε και πάλι τον εαυτό μας. Η ηρωίδα μου, η Κατερίνα, είναι σε αυτό ακριβώς το κομβικό σημείο λίγο πριν κατανοήσει πως η συμπεριφορά της σχηματίζεται αποκλειστικά από την συμπεριφορά των άλλων απέναντι της κι όχι από αυτό που η ίδια είναι κατά βάθος. Η ενδοοικογενειακή βία που βιώνει και το ανήσυχο και επαναστατικό της πνεύμα έρχονται σε σύγκρουση με αποτέλεσμα από κομπάρσος να μετατραπεί σε καπετάνιο της ζωής της. 

Μ.Γ.: Τι ήταν αυτό που αναζητούσε φεύγοντας από το σπίτι της (τον σύζυγο και την κόρη της) για να ζήσει στο χωριό με την πεθερά της;

Ε.Π.: Την προσωπική της ελευθερία, να κερδίσει χρόνο για ν’ ανακεφαλαιώσει την μέχρι τότε της πορεία αλλά κυρίως να δικαιώσει την φλόγα της αγάπης που σιγόκαιε μέσα της κι ένιωθε πως κόντευε πια να σβήσει. 

Μ.Γ.: Και τι ήταν αυτό που την έφερε κοντά με τον Παναγιώτη, ένα νεαρό άντρα με σύνδρομο down;

Ε.Π.: Η κοινή τους ανάγκη για προστασία, ασφάλεια και αγάπη. Πιστεύω πως αυτά τα συναισθήματα δεν είναι αυτονόητα στις μέρες μας. Η Κατερίνα, με τον τρόπο της, δίδαξε τις απλές βάσεις στον Παναγιώτη όπως η ανάγνωση και η κοινωνική συμπεριφορά και αυτός με την σειρά του της πρόσφερε όσα της έλειπαν όπως το γέλιο, ο χορός και η ανακούφιση που έρχεται μέσα από αυτά. Στο τέλος βγαίνουν και οι δύο κερδισμένοι.

 Μ.Γ.: Γιατί επιλέξατε να βάλετε στην ιστορία σας το συγκεκριμένο σύνδρομο; Θέλατε να στείλετε κάποιο μήνυμα;

Ε.Π.: Νομίζω πως όταν είμαστε υγιείς, γεροί σωματικά, νοητικά και συναισθηματικά, παραβλέπουμε αυτήν την ευλογία και πορευόμαστε εκ του ασφαλούς. Οι άνθρωποι με σύνδρομο  Down έχουν ακόμη πολλά να μας διδάξουν. Ας πούμε για παράδειγμα το μεγαλείο των απλών πραγμάτων όπως η ελεύθερη κίνηση και η δυνατότητα της κοινής αντίληψης. 

Μ.Γ.: Τι είναι αυτό που θέλετε να εισπράξει ο αναγνώστης με την ανάγνωση του συγκεκριμένου βιβλίου;

Ε.Π.: Μία διαφορετική ματιά απέναντι στους ανθρώπους με σύνδρομο Down. Ίσως να ήθελα να τους εντάξω έστω και λογοτεχνικά στον ιδιαίτερο κόσμο αυτών των ανθρώπων και να δείξω το πόσο σπουδαίοι είναι.

Μ.Γ.: Η εικόνα του εξωφύλλου παραπέμπει σε εγκλωβισμό της πεταλούδας ή σε απελευθέρωση;

Ε.Π.: Ειλικρινά δεν είχα μπει σε αυτόν τον συλλογισμό! Θαρρώ όμως πως οι πεταλούδες είναι ελεύθερα ζώα που οπωσδήποτε δεν μπορείς να τα φυλακίσεις. Από την μεριά του βιβλίου όμως αν το δω, σίγουρα για την Κατερίνα, την ηρωίδα μας, είναι μια βέβαιη απελευθέρωση απ’ όλα όσα την έδεναν με το παρελθόν της. 

Μ.Γ.: Τις τελευταίες μέρες βιώνουμε μια πρωτόγνωρη κατάσταση στους ρυθμούς που μας επιβάλει ο Covid-19 (κορωναϊός). Κατά πόσο έχει αλλάξει η καθημερινότητά σας, έχουν επηρεαστεί οι επιλογές και οι προτεραιότητές σας;

Ε.Π.: Αν και οι μέρες μου έχουν αλλάξει ελάχιστα καθώς συνεχίζω να εργάζομαι ως τραπεζικός, σίγουρα όμως εισπράττω τον παλμό της ανησυχίας και του φόβου που υπάρχει γύρω μας αυτήν τη στιγμή. Αναθεώρησα αρκετά τις προτεραιότητές μου. Αντιλήφθηκα βαθιά την αξία της υγείας και βλέπω πόσο δεδομένη την είχα έως τώρα. Επίσης, βλέπω πως άλλαξε ταχύτατα η κουλτούρα μας και αρχίσαμε να κατανοούμε την έννοια της ατομικής ευθύνης. Προσέχω εγώ για εσένα και εσύ για εμένα. Και αυτό είναι πολύ σημαντικό. Τέλος και προσωπικά μιλώντας πιστεύω πως κατανόησα απολύτως πόσο ευτελείς είναι οι σκέψεις για τα μικρά πράγματα και πως ο φόβος του θανάτου τελικά είναι και θα είναι πάντα παρών και απαραίτητος. Αρκεί να τον χειριζόμαστε προς όφελός μας δίχως να μας πανικοβάλλει. Αντίθετα, ίσως να μάθουμε επιτέλους να ευλογούμε την κάθε στιγμή. 

Μ.Γ.: Ποιο είναι το μήνυμα που θέλετε να στείλετε σε όλο τον κόσμο και ιδιαίτερα στους Έλληνες ώστε να δώσετε κουράγιο και δύναμη ν’ αντέξουμε αυτή τη μεγάλη δοκιμασία, με σκοπό να προφυλαχθούμε και να προφυλάξουμε;

E.Π.: Η χώρα μας έχει περάσει πολύ πιο δύσκολες περιόδους. Πάντα ενωμένοι τα καταφέρνουμε. Αλίμονο αν δεν μπορέσουμε τώρα. Ίσως στο τέλος να βγούμε κερδισμένοι αρκεί να έχουμε υπομονή.

*Το μυθιστόρημα «Οι μέρες της πεταλούδας» της Έλενας Πιπερίδου κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πνοή

 Μαίρη Γκαζιάνη

Γεννήθηκε στα Ιωάννινα.  Μεγάλωσε στην Αθήνα όπου ζει μέχρι σήμερα και εργάσθηκε ως τραπεζοϋπάλληλος. Στο παρελθόν ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με την φωτογραφία ενώ τώρα ζωγραφίζει και παράλληλα γράφει. Έχει πραγματοποιήσει ατομικές εκθέσεις και έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές.

Τον Μάιο του 2012 κυκλοφόρησε την πρώτη ποιητική της συλλογή με τίτλο «Σου γράφω…», τον Σεπτέμβρη 2013 κυκλοφόρησε το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο «Ένα φεγγάρι λιγότερο» από τις εκδόσεις Ελληνική Πρωτοβουλία και τον Ιούνιο του 2014 κυκλοφόρησε το βιβλίο της «Τα πλήκτρα της σιωπής»  από τις εκδόσεις ΄Οστρια. Επίσης, το παραμύθι της «Το ψαράκι του βυθού» συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο «Παραμύθια και Μαμάδες» εκδόσεις Βερέττα 2015.  Τον Ιούνιο 2017 κυκλοφόρησε το μυθιστόρημά της «Άλικα βήματα» από την Εμπειρία Εκδοτική. Τον Νοέμβριο του  2019 κυκλοφόρησε το νέο της μυθιστόρημα «Ζάχαρη άχνη» από τις εκδόσεις Ωκεανός.

Την περίοδο 2011-2012 υπήρξε ραδιοφωνική παραγωγός στο magicradiolive. Από τον Νοέμβρη 2014 συνεργάζεται με το now24.gr και έχει πραγματοποιήσει πάνω από εξακόσιες συνεντεύξεις, καθώς και σχολιασμούς βιβλίων και θεατρικών παραστάσεων. Το 2016 συμμετείχε στην τηλεοπτική εκπομπή «Καλώς τους» του ΑιγαίοTV πραγματοποιώντας συνεντεύξεις σε ανθρώπους των τεχνών. Διετέλεσε Διευθύντρια Σύνταξης του on line Πολιτιστικού Περιοδικού Books and Style από Ιούλιο 2017 έως Μάρτιο 2018 οπότε αποχώρησε οικειοθελώς.

Μεγάλες της αγάπες είναι το θέατρο και ο χορός με τα οποία έχει ασχοληθεί ερασιτεχνικά.

Related posts