Subscribe Now

Trending News

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
24 Σεπ 2021
SLIDER

Δρ. Κατερίνα Μπέσσερερ-Αδρασκέλα,Τζένη Παπαλάμπρου Μαυρολέων, Δρ. Χριστίνα Παπή: Ελάτε παρέα να σώσουμε τα πυρόπληκτα ζωάκια

Της Κατερίνας Πλουμιδάκη

Η Κατερίνα, η Τζένη και η Χριστίνα αποκαλύπτουν στον Εθνικό Κήρυκα της Αμερικής τα σημερινά δρώμενα στις πυρόπληκτες περιοχές και την τεράστια ανάγκη που υπάρχει για άμεση βοήθεια.

 

Δρ. Κατερίνα Μπέσσερερ-Αδρασκέλα

Η Κατερίνα εργάζεται ως χειρουργός κτηνίατρος και τέλη του 2015 άνοιξε το δικό της Κτηνιατρικό Κέντρο Μικρών Ζώων στο Neuss της Γερμανίας.

Τζένη Παπαλάμπρου Μαυρολέων

Η Τζένη είναι συναισθανόμενη πολίτης και υπέρμαχος των δικαιωμάτων των ζώων. Είναι νομικός και κάτοικος Λονδίνου.

Χριστίνα Παπή

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Η Χριστίνα Παπή είναι γιατρός, ακτιβίστρια και εθελόντρια και κατοικεί στην Αθήνα.

ΚΜπέσσερερ μιλήστε μας για την εμπειρία σας στην πυρόπληκτη Ελλάδα.

Όλα ξεκίνησαν το απόγευμα της Τρίτης 3 Αυγούστου στις 17.54 η ώρα, είχαμε γυρίσει δυο μέρες πριν από Ελλάδα, μόλις είχα βγει από το χειρουργείο και λαμβάνω το παρακάτω μήνυμα μιας φίλης μου που το έστειλε από τον Ιππικό Όμιλο στη Βαρυμπόμπη.

«Ζούμε έναν εφιάλτη εδώ, πολύ κοντά στον Όμιλο… κινδυνεύουν τα ζώα μας.»

Οι φλόγες πλησίαζαν επικίνδυνα. Πάνω από 250 άλογα, πάνω από 50 πόνυ και 2 γαϊδουράκια κινδύνευαν να καούν!

Ρίχνοντας το φράχτη του ομίλου δίπλα στο αεροδρόμιο του Τατοΐου τα αμολήσαν ελεύθερα μήπως και σωθούν… και σώθηκαν!

Ο κόσμος μάζευε και μετέφερε άλογα από παντού. Οι περισσότεροι ήσαν εθελοντες. Τα μετέφεραν άμεσα στις Ολυμπιακές Εγκαταστάσεις του Μαρκόπουλου.

Τα άλογα τα έφερναν από παντού… άπειροι εθελοντές τα μετέφεραν με τα φορτηγά τους, κτηνίατροι εθελοντές τα εξέταζαν, άπειρες ποσότητες τροφής κατέφθαναν από παντού.

Τι κάνατε;

Πήραμε το πρώτο αεροπλάνο για να επιστρέψουμε στην Ελλάδα. Κυριακή 8 Αυγούστου είμαστε στο αεροδρόμιο του Ντύσσελντορφ σε πτήση προς Αθήνα. Παρά τις αντίθετες συστάσεις έπρεπε να πάμε. Οι πληροφορίες για καμμένα και πυρόπληκτα ζώα να πληθαίνουν, η λαίλαπα των πυρκαγιών να τα καταστρέφει όλα ανελέητα στο πέρας της με πρωτόγνωρη μανία.

Περίμενα στην ουρά για check in και σκεφτόμουν πώς μπορώ να βοηθήσω. Είχα ήδη ανεβάσει ανάρτηση, καθότι πολύς κόσμος ήθελε να προσφέρει για τα πυρόπληκτα και δεν ήξερε πώς…

Και τότε μου τηλεφωνεί η φίλη μου η Τζένη, αναζητώντας επειγόντως χώρους φιλοξενίας για 40 αδέσποτα.

Πυροσβέστης σώζει σκυλάκι από τα καμμένα

Βρήκαμε χώρο φιλοξενίας, τουλάχιστον ως τέλη Αυγούστου, άμεσα για 20 σκυλάκια. Μέσω κι άλλων επαφών μου -όλα ενόσω ήμουν στο αεροδρόμιο- βρήκαμε πολλούς ακόμα χώρους φιλοξενίας από ιδιώτες. Όλα αυτά σε λιγες ώρες.

Περιμέναμε τη Δευτέρα να καταφτάσουν πολλά ακόμα ζώα από Εύβοια, που δεν κατέφθασαν… τα περισσότερα είχαν καεί.

Πολλά από αυτά που επέζησαν είχαν υποστεί τόσα εγκαύματα που έπρεπε να τους κάνουν οι κτηνίατροι ευθανασία.

Η ανταπόκριση του κόσμου ήταν πολύ μεγάλη και συγκινητική.

Ένα από τα 250 άλογα που αμολήθηκαν από τον ιππικό όμιλο
Βαρυμπόμπης για να μην καούν
Αυτός ο σκυλάκος σώθηκε από τος φλόγες και αφου δέχτηκε τις πρώτες βοήθειες στη Βάρη στο κέντρο πυρόπληκτων ζώων που στήθηκε εκεί πήρε το λουράκι και ήθελε να πάει βολτα

Ψυχολογικά πώς το αντιμετωπίσατε;

Η Τζένη κι εγώ κλαίγαμε βλέποντας τις φωτογραφίες της βιβλικής καταστροφής. Τα καμμένα, καβουρδισμένα πτώματα από τα ζώα που εγκατέλειψαν δεμένα, το νεκρό πτηνό δίπλα στα αυγά που εκκόλαπτε και δεν ήθελε να εγκαταλείψει, το μικρό αρνάκι στη στάνη ανάμεσα στα πτώματα της οικογένειάς του, το σκυλάκι μισοκαμμένο να κρατάει το λουράκι του για να πάει βόλτα, η γατούλα να προσπαθεί να προστατεύσει τα τρία γατάκια της, το σκυλάκι με τα καμμένα πατουσάκια να αναζητά ένα χάδι παρηγοριάς, η καμμένη κατσικούλα να τρώει το χλωρό χορταράκι που της έδωσαν οι εθελοντές και να δέχεται καρτερικά την κτηνιατρικη αγωγή.

Δεν είναι σαφώς όλα τα πυρόπληκτα ζώα αδέσποτα, δυστυχώς είναι πολλά εγκαταλειμμένα. Κι εκεί θυμήθηκα τον παππού και τη γιαγιά, άνω 85 ετών έκαστος που αρνήθηκαν να ανέβουν στο ferry boat για να σωθούν από τις φλόγες στην Εύβοια χωρίς το σκυλάκι τους, την Μπέλλα. Δεν υπάρχει καμία, μα καμία δικαιολογία για την εγκατάλειψη κάποιου ζώου. Καμία απολύτως!

Ποια ήταν η βοήθεια που είχατε;

Σε 5 ωρες 300 εθελοντές έστησαν καταφύγιο φιλοξενίας όπου περιθάλψαμε 200 πυρόπληκτα ζώα και σε λίγες μέρες συγκεντρώθηκαν 4 τόνοι τροφής, αλλά καθότι έχουν καεί 800.000 στρέμματα σε λιγότερο από μια βδομάδα οι ανάγκες είναι δυστυχώς τεράστιες.

Όλα τα έξοδα τα κτηνιατρικά από παρασιτισμού (που γίνεται άμεσα σε όλα τα ζώα που συλλέχθηκαν), φαρμακευτικών και χειρουργικών επεμβάσεων καλύπτονται αποκλειστικά από δωρεές. Και υπάρχει τεράστια ανάγκη!

Η μαμά γάτα δεν άφησε τα μωρά της

Καθημερινά καταφθάνουν καινούργια ζώα. Καμμένα, ταλαιπωρημένα, με πληγές ορατές και μη. Εθελοντές, κτηνίατροι και μη καταβάλλουν υπεράνθρωπες προσπάθειες. Ήδη έχουν ξεπεράσει τα όρια τους. Μην τους αφήσουμε μόνους.

Ο Έλληνας μεγαλουργεί στις δύσκολες στιγμές, αναδύεται από τις στάχτες του κάθε φορά που όλα μοιάζουν χαμένα. Και καθότι δεν υπάρχουμε χωρίς τη φύση και τα ζώα, πρέπει όχι μόνο να τα προστατεύουμε, αλλά να τα φροντίζουμε σαν θησαυρό. Γιατί το ζώο δε θα σε προδώσει ποτέ. Τα ζώα είναι οι καλύτεροι άνθρωποι!

Μιλήστε μας κ. Μαυρολέων για αυτά που ζείτε τώρα.

Με τι λόγια να περιγράψω το απερίγραπτο; Ακόμα και η φωτογραφία των χιλίων λέξεων, φωνάζει μόνο μια φρίκη. Μου ζητήθηκε να αναπαράγω σε ένα κείμενο αυτό που βιώνει η μοναδικά πανέμορφη χώρα μας τις τελευταίες οκτώ ημέρες από τις ανεξέλεγκτες πυρκαγιές, μα στην πραγματικότητα αδυνατώ.

Καμία απόδοση δίκη μου δεν μπορεί να πλησιάσει την επική αυτή καταστροφή, που συνεχίζεται με μένος.

Ανθρώπινη οδύνη, τεραστίων διαστάσεων φυσική καταστροφή και ίσως κατά μεγάλο μέρος μη αναστρέψιμη.

Δεκάδες σκυλάκια βρέθηκαν και τους προσφέρθηκαν οι πρώτες βοήθειες
Ενα απο τα πολλά χαμένα σκυλάκια

Το μόνο ευτυχές, η μη απώλεια ανθρώπινης ζωής, πλην ενός ηρωικού εθελοντή πυροσβέστη.

Δυστυχώς όμως, απώλεια ζωής υπήρξε και συνεχίζει όσο μαίνονται οι πυρκαγιές και μάλιστα ανυπολόγιστη. Τα μεγάλα θύματα, οι ψυχές που χάθηκαν τόσο μαζικά και επώδυνα, τα ζώα. Ζώα πολλών ειδών, από την άγρια ζωή των δασών μας, παραγωγικά ζώα, κατοικίδια και αδέσποτα.

Ο πυροσβεστης σωζει ενα σκυλακι
Με εγκαύματα στα πόδια βρέθηκε αυτό το σκυλάκι

Οι εκτάσεις που αποτεφρώθηκαν πελώριες, ο πόνος και τα ουρλιαχτά θα ηχούν για χρόνια στα αυτιά αυτών που συναισθάνονται την οδύνη αυτών των πλασμάτων, αυτών που δεν εθελοτυφλούν στις ανάγκες των ζώων που επιβίωσαν, κάποια με τα σημάδια ίσως χαραγμένα πάνω τους για το υπόλοιπο της ζωής τους. Για τους ανθρώπους που αντιλαμβάνονται ότι ο πόνος όλων των πλασμάτων είναι ίδιος.

Χάριν στην κινητοποίηση  πολλών Ζωοφιλικών Σωματείων, με κύριο συντονιστή το Dog’s Voice, αλλά όχι μόνο, την αδιαμφισβήτητη προσφορά των εθελοντών της πρώτης γραμμής, των εθελοντών κτηνιάτρων, κάποιων αρμόδιων αρχών και απλών πολιτών, τα ζώα που σώθηκαν λαμβάνουν την κατάλληλη περίθαλψη και φροντίδα με περίσσια αγάπη.

Ζώα που σώθηκαν σε πολλές περιπτώσεις από αυλές, ζώα που αφέθηκαν αλυσοδεμένα, αφού κάποιοι ιδιοκτήτες εκκένωσαν εγκαταλείποντάς τα στο έλεος. Αδέσποτα που τρομοκρατημένα προσπαθούσαν να σωθούν. Παραγωγικά ζώα που κάηκαν κατά εκατοντάδες εγκλωβισμένα και πολλά από αυτά που σώθηκαν να υποφέρουν σε βαθμό που σε ορισμένες περιπτώσεις έγινε αναγκαστικά ευθανασία. Για την άγρια ζωή δεν τολμώ ούτε να αναλογιστώ το μέγεθος της απώλειας. Ευτυχώς, σωματεία όπως η ANIMA έσπευσαν στην αρωγή τους με κάθε μέσο, να σώσουν όσα περισσότερα ήταν εφικτό.

Βλέποντας όλα τα παραπάνω να διαδραματίζονται στη χώρα μας, ενώ βρίσκομαι διακοπές σε ένα από τα νησιά μας, μετά από ένα δύσκολο ενάμιση χρόνο για όλους μας, θεώρησα ευθύνη μου να προσπαθήσω να συνεισφέρω όσο το δυνατόν μπορώ, στη συνολική προσπάθεια αρωγής των πυρόπληκτων ζώων, που γίνεται με μεγάλη αυταπάρνηση από εθελοντές και Ζωοφιλικά Σωματεία.

Όντας ευαισθητοποιημένη επι σειρά ετών σε θέματα που αφορούν τα ζώα, ήρθα σε επαφή με ανθρώπους που η ανιδιοτελής προσφορά τους με έχει συγκινήσει ιδιαίτερα μέσα στα χρόνια. Ένας από αυτούς, η Χριστίνα που επί μέρες τώρα διασώζει ψυχές στο πύρινο μέτωπο, έγινε τα μάτια και τα αυτιά μου εκ των έσω.

Διάσωση και μεταφορά από ένα αγελάδα κι από εθελοντες

Μέσω αυτής και άλλων εθελοντών στην Εύβοια και την Ηλεία, που προτιμούν να παραμείνουν ανώνυμοι, μου ήταν πλέον ξεκάθαρο ότι η οδύνη των ζώων πρέπει να ακουστεί από άκρη σε άκρη. Με τη βοήθεια της φίλης μου και κτηνιάτρου Κατερίνας Besserer, ήρθαμε σε επαφή με όσα περισσότερα άτομα μας δόθηκε η δυνατότητα, για να βρεθούν κυρίως φιλοξενίες. Είναι μεγάλη ανάγκη, μετά την παροχή πρώτων βοηθειών και της καταγραφής των ζώων να φιλοξενηθούν με ασφάλεια, ώστε να ανακάμψουν και στη συνέχεια να δοθούν για υιοθεσία ή να επανασυνδεθούν με τους ιδιοκτήτες τους όπου είναι εφικτό.

Η προσφορά του κόσμου σε είδη πρώτης ανάγκης, προς όλες τις πυρόπληκτες περιοχές μεγάλη. Παρόλα αυτά και ενώ οι φωτιές σε Εύβοια και Ηλεία ακόμα κατακαίνε τα δάση μας, οι ανάγκες συνεχώς αυξάνονται, μαζί με τον αριθμό των ζώων που φτάνουν στους σταθμούς πρώτων βοηθειών. Και δυστυχώς, οι ανάγκες θα συνεχιστούν και μετά την κατάσβεση των πυρκαγιών και θα διαρκέσουν για μεγάλο χρονικό διάστημα δεδομένης της καταστροφής και του όγκου των ζώων που έχουν πληγεί.

Η γιαγιά και ο παππούς έκαστος άνω 85 ετών κατά την διάσωση τους με ferry boat από τη φλεγόμενη Εύβοια αρνήθηκαν να αφήσουν πίσω τη σκυλίτσα τους Bella

Για να συνεχιστεί το έργο των εθελοντών και των σωματείων η βοήθεια όλων, όσο ελάχιστη, είναι σωτήρια.

Για όσους ο πόνος και ο θάνατος τόσων ψυχών σημαίνει κάτι, των αθώων ψυχών που θυσιάστηκαν στη μανία της κλιματικής αλλαγής, που όλοι φέρουμε ευθύνη, για αυτούς που δε θα πάψουν να ακούνε τις απεγνωσμένες τους κραυγές και παράλληλα να ελπίζουν ότι η ανθρωπότητα και η φύση τελικά θα εξισωθούν και θα ισορροπήσουν, προς όλους εμάς κάνω έκκληση βοήθειας για την κάλυψη των συνεχόμενα αυξανόμενων αναγκών των πυρόπληκτων ζώων, με την παράκληση να μη λησμονούμε ότι στη χώρα μας τα ζώα δε χρίζουν πάντα της καλύτερης μεταχείρισης και οι λιγοστοί άνθρωποι που αγωνίζονται να αλλάξουν την κατάσταση διαθέτουν περιορισμένους πόρους.

Κ. Παπή περιγράψτε μας τα όσα ζείτε.

Στις πυρόπληκτες περιοχές τη μυρωδιά της καμμένης γης, σχεδόν τη συνηθίζεις. Τη φρίκη, όχι. Νεκρά ζώα, πανικόβλητα ζώα, ζώα τραυματισμένα ή γεμάτα εγκαύματα που κρύβονται και αργοπεθαίνουν.

Σε 5 ωρες 300 εθελοντές έστησαν το καταφύγιο συγκέντρωσης πυρόπληκτων ζώων στην Αθήνα ενω συγκεντρώθηκαν σε χρόνο ρεκόρ 4 τόνοι τροφής

Για ακόμα μία φορά σκορπίσαμε θάνατο, πόνο και αγωνία. Την κόλαση τη βλέπεις γύρω σου παντού στα καμμένα: πλάσματα που έγιναν στάχτη και αμυδρά αναγνωρίζεις τη μορφή τους, χελώνες που ο μόνος αέρας που τους έμεινε να ανασάνουν ήταν τόσο καυτός ώστε αιμορράγησαν και έσκασαν, κουνέλια που προσπάθησαν να σωθούν μπαίνοντας σε γούβες, και πολλά ζώα, κυρίως κότες, που έζησαν και πέθαναν φυλακισμένα σε μικρούς, περιφραγμένους χώρους που δεν άνοιξαν ποτέ.

Τόσα ζώα… Για αμέτρητα από αυτά, τα κλουβιά τους παρέμειναν κλειστά ακόμα και αν αυτό τα καταδίκαζε να καούν ζωντανά. Πόσο κοστίζει, σε χρόνο και προσπάθεια, να τραβήξεις έναν σύρτη, για να δώσεις μια ελπίδα σωτηρίας;

Και πόση αγωνία βιώνει κάποιος φυλακισμένος που νιώθει τον καυτό αέρα και τις φλόγες να τον πλησιάζουν, αλλά δεν μπορεί να κινηθεί για να σωθεί;

Καταδικάζουμε συναισθανόμενα όντα στη φρίκη, έτσι απλά και ξεδιάντροπα. Δεν μπαίνουμε στη θέση τους ούτε για κλάσματα δευτερολέπτου. Εμείς να είμαστε καλά, η περιουσία μας, ε, άντε και όσα από τα ζώα μάς αποδίδουν σημαντικό κερδος. Τα υπόλοιπα ας καούν ζωντανά, εαν δεν έχουμε να χάσουμε κάτι. Ή και αν αποζημιωθούμε για αυτό.

Δύσκολα το λες, ότι κάτι από όσα βλέπεις στα καμμένα δε σε θλίβει. Και ακόμα πιο δύσκολα μπορείς να πεις τι σε κάνει να ντρέπεσαι περισσότερο. Ανάμεσα σε όλα, και μια οικία κυνηγών όπου περήφανα αναγράφονταν αυτή τους η “ιδιότητα” με ένα έμβλημα. Εκεί λοιπόν υπήρχαν πολλά κλουβιά σκύλων, τουλάχιστον έξι, που φαίνονταν ότι είχαν προσφάτως χρησιμοποιηθεί. Και οι μόνοι σκύλοι που είχαν αφεθεί στον χώρο, ευτυχώς ακόμα ζωντανοί, ήταν δύο εμφανώς ηλικιωμένοι και ανήμποροι: άχρηστα “εργαλεία”, για πέταμα. Για κάποιους τα ζώα δεν είναι τίποτα περισσότερο από αυτό -και ίσως ούτε οι άνθρωποι. Αυτό κι αν είναι χλευασμός στην ίδια τη ζωή.

Η “μάνα” αρνηθηκε να εγκαταλείψει τα μωρα της που ήταν ακόμη μεσα στα αυγά

Για άλλους πάλι, κάθε ζωή έχει αξία. Και κάθε βίαιος θάνατος είναι εξίσου επώδυνος και βασανιστικός για όλα τα συναισθανόμενα όντα. Κάποιος που καίγεται ζωντανός, υποφέρει απερίγραπτα, είτε είναι σκύλος, αρνί, κουνέλι ή άνθρωπος. Όπως και κάποιος που επιβιώνει της καταστροφής ενώ έχει υποστεί εγκαύματα, ενώ πονάει και δυσπνοεί, επίσης υποφέρει φριχτά και χρειάζεται βοήθεια. Η ελπίδα ότι θα βρεις τα θύματα που είναι ακόμα ζωντανά, σου δίνει δύναμη να συνεχίζεις την αναζήτηση παρόλη την κούραση και τη μαυρίλα- οχι αυτή της καμμένης γης, αλλά της ψυχής.

Βουτήξαμε στο πιο βαθύ σκοτάδι και πήραμε μαζί μας τα ζώα. “Είμαστε κιόλας νεκροί, όταν δεν πεθαίνουμε ο ένας για τον άλλον”, γράφουν παλιοί, αγαπημένοι στίχοι. Μα τότε, όταν σκορπάμε θάνατο, τι είμαστε; ”

Για δωρεές:

Ethnikos Kyrix/ National Herald Foundation

New York Commercial Bank

Swift # ABNY US 33

Routing # 226071004

Account # 58180004986

Also here is a link if you prefer to donate with a credit/debit card:

https://www.aplos.com/aws/give/EthnikosKirixNationalHeraldFundation/general

Related posts