Επιστροφή στην κορυφή
Σαββάτο, 16 Δεκ 2017
 
 

Δήμητρα Παπαναστασοπούλου: Η συγγραφή είναι το οξυγόνο της ψυχής μου

Πέμπτη, 03 Αύγουστος 2017 - 11:00

-a Μέγεθος κειμένου +A





 

 

 

 

 

 

 

Από την Μαίρη Γκαζιάνη 

 Η Δήμητρα Παπαναστασοπούλου γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Λάρισα. Σπούδασε στη Ρόδο (ΑΣΤΕΡ) και οικονομικά στη Θεσσαλονίκη (Ανωτάτη Βιομηχανική) όπου έμεινε και εργάστηκε για 20 χρόνια. Είναι παντρεμένη και ζει στην Αθήνα. Έργα της :  Σαν στάχυα στο χρόνο (2012), Στη σκιά των αιώνων (2013), Από ξύλο και ασήμι (2015), Ανεξέλεγκτο πάθος (2016).

ΕΡ. Δήμητρα γεννήθηκες και μεγάλωσες στη Λάρισα. Πως θυμάσαι τα παιδικά και τα εφηβικά σου χρόνια; 

ΑΠ. Θεωρώ τον εαυτό μου ένα τυχερό παιδί, αφού μεγάλωσα σε μια γειτονιά με άπλα, χωρίς αυτοκίνητα, έχοντας παρέα πάνω από δέκα παιδιά σε κοντινές ηλικίες. Όμορφα, ξέγνοιαστα χρόνια, με πολλές ώρες παιγνιδιού. Τα εφηβικά διέφεραν. Τα ενδιαφέροντά μου διαφοροποιήθηκαν, τα διαβάσματα πολλαπλασιάστηκαν, η ανάγκη για πνευματική τροφή θέριεψε, αλλά κατάφερα να βρω τις διεξόδους μου.

ΕΡ. Μεγαλώνοντας σπούδασες ξενοδοχειακά στη Ρόδο και οικονομικά στη Θεσσαλονίκη. Τι έχει παραμείνει έντονα στη μνήμη σου από τα φοιτητικά σου χρόνια;

ΑΠ. Αν εξαιρέσω τα χρόνια στη Ρόδο που ήταν εξαιρετικά και απόλυτα ιδιαίτερα (η Σχολή μου ήταν οικοτροφείο), η φοίτηση στην Ανωτάτη Βιομηχανική Θεσσαλονίκης δεν έμοιαζε καθόλου με την ξέγνοιαστη φοιτητική ζωή των πολλών, επειδή ήμουν υποχρεωμένη να εργάζομαι ταυτόχρονα και μάλιστα σκληρά.

ΕΡ. Μετά τις σπουδές, παρέμεινες στη Θεσσαλονίκη κι εργάστηκες για 20 χρόνια. Τι σε κράτησε στη Θεσσαλονίκη;

ΑΠ. Η μαγική της ατμόσφαιρα, ο τρόπος συμπεριφοράς των ανθρώπων της, η παρουσία της θάλασσας, η πολύτροπη πνευματική της τροφή, οι ακριβοί μου φίλοι που εξακολουθούν να είναι μέρος της ζωής μου. Όλα. Θεωρώ ότι δεν θα είχα υπάρξει τόσο πλήρης αν είχα επιλέξει μια άλλη πόλη να ζήσω εκείνα τα πολύ σημαντικά χρόνια της ζωής μου.

ΕΡ. Σήμερα ζεις μόνιμα στην Αθήνα με την οικογένειά σου και γράφεις βιβλία. Τι σε ώθησε προς τη συγγραφή;

ΑΠ. Μια τεράστια εσωτερική ανάγκη που βγήκε με τρομερή πίεση να εκφράσει γραπτώς όσα η ψυχή μου είχε συλλέξει τα προηγούμενα χρόνια. Δεν ήταν δυνατόν να αντισταθώ και δεν το επιθυμούσα. Μου δίνει τόσα πολλά… νιώθω βαθιά ευγνώμων για τούτο το χάρισμα.

ΕΡ. Τι είναι για σένα η συγγραφή;

ΑΠ. Το καλύτερο δώρο που θα μπορούσε ο Θεός να μου προσφέρει μετά την συνταξιοδότησή μου. Το οξυγόνο της ψυχής.

ΕΡ. Πρόσφατα κυκλοφόρησε το πρώτο σου βιβλίο με τίτλο «Ανεξέλεγκτο πάθος». Σε τι είδους πάθος αναφέρεται;

ΑΠ. Το «Ανεξέλεγκτο Πάθος» είναι το πρώτο βιβλίο που εκδίδω με την Εμπειρία Εκδοτική, αλλά το τέταρτο στη σειρά. Αναφέρεται στο αυτοκαταστροφικό ερωτικό πάθος, πέρα από κάθε λογική, στο πάθος που οδηγεί στην καταστροφή και την διάλυση, όχι μόνο τους εμπλεκόμενους, αλλά και το άμεσο περιβάλλον τους.

ΕΡ. Υπάρχει ελεγχόμενο πάθος;

ΑΠ. Ναι, υπάρχει. Είναι αμέτρητες οι φορές που μπορούμε και το αντιμετωπίζουμε, το παραγκωνίζουμε, το ξεπερνάμε, διαφυλάσσοντας την ζωή μας και την ζωή της άμεσης οικογένειάς μας. Φυσικά, χρειάζεται μια απαραίτητη δόση ψυχικής δύναμης.

ΕΡ. Η ηρωίδα σου Φρίντα μεγάλωσε πολύ φτωχικά, σπούδασε και ταυτόχρονα εκπορνεύθηκε  μέχρι τη στιγμή που η τύχη της χαμογέλασε μ΄ ένα πολύ πλούσιο γάμο. Τι ζήταγε η Φρίντα από τη ζωή;

ΑΠ. Στην ουσία δεν γνώριζε τι γύρευε. Μέσα της επικρατούσε η αντίληψη να γλυτώσει από τη φρικτή φτώχεια και την περιφρόνηση που βίωσε μικρή. Γι’ αυτό θεώρησε ότι ένα πτυχίο θα ήταν ικανό να την οδηγήσει στο στόχο της. Μόνο που δεν είχε ίχνος αρχών και βάσεων, ήταν ένα φυλλαράκι εκτεθειμένο σε όλων των ειδών τους ανέμους. Και το κυριότερο, αδιαφορούσε για τους ανθρώπους.

ΕΡ. Ο Στέφανος πρόσφερε τα πάντα για την ευτυχία της Φρίντα. Ποια ανάγκη του κάλυπτε;

ΑΠ. Ο Στέφανος «είδε» στην Φρίντα κάτι διαφορετικό, μια παγίδα που οι άνθρωποι πέφτουν πολύ συχνά στα πλοκάμια της. Θεώρησε ότι η απροσποίητη συμπεριφορά της ήταν γενναιότητα, ντομπροσύνη και ζωντάνια, σε σχέση με την προσεκτική θεώρηση των άλλων νεαρών γυναικών με τις οποίες σχετιζόταν ως τότε. Και, βέβαια, ο ερωτισμός της τον απογείωσε…

ΕΡ. Στο βιβλίο σου υπάρχουν λεπτομερείς περιγραφές για την Ανδαλουσία, το φλαμέγκο, τις ταυρομαχίες. Σημαίνει κάτι ιδιαίτερο για σένα η Ισπανία;

ΑΠ/  αλήθεια είναι ότι οι επισκέψεις μου στην περιοχή της Ανδαλουσίας με εντυπωσίασαν βαθιά. Μελέτησα την ιστορία του τόπου και τον πολιτισμό που ρίζωσαν οι Άραβες αιώνες νωρίτερα. Στην πλοκή του συγκεκριμένου βιβλίου η Ισπανία υπήρχε, αλλά εγώ άλλαξα την περιοχή και επέλεξα την Ανδαλουσία, λόγω του πάθους που κλείνουν μέσα τους η μουσική και ο χορός των Ισπανών Τσιγγάνων.

ΕΡ. «Ίσως αύριο, όταν θα κλεινόταν σαν παιδί στην αγκαλιά της μητέρας του, που θα του χάιδευε τα μαλλιά και θα φιλούσε το μέτωπό του, ίσως να απάλυνε ο πόνος του» γράφεις για τον -περίπου- 45χρονο Στέφανο.  Μήπως ο Στέφανος είχε την ανάγκη να εξαρτάται από δυναμικές γυναίκες;

ΑΠ. Ο Στέφανος είναι ένας άνδρας ευαίσθητος, καθόλου θαλασσόλυκος, καθόλου σκληρός και έχει ανάγκη της παρουσίας της αγάπης στη ζωή του. Ως μικρός και την είχε, αλλά και του έλειπε, λόγω των αυστηρών σχολείων που τον κρατούσαν μακριά από την θαλπωρή της οικογένειας. Ο θάνατος του αδελφού του και η υποχρεωτική ενασχόληση με τις οικογενειακές επιχειρήσεις τον προσγείωσαν αρκετά απότομα. Ωστόσο, τα κατάφερε να ανταπεξέλθει. Ίσως, λοιπόν, να μη χρειαζόταν ακριβώς μια ή περισσότερες δυναμικές γυναίκες πλάι του, αλλά γυναίκες ικανές να του παρέχουν γενναιόδωρα αγάπη.

ΕΡ. Η Φρίντα με τον Στέφανο είχαν 2 παιδιά, ωστόσο ελάχιστα αναφέρονται στο βιβλίο. Γιατί απέφυγες να μιλήσεις για τη σχέση των παιδιών με τους γονείς;

ΑΠ. Το βιβλίο αναφέρεται στο πάθος που κατέστρεψε την Φρίντα, τους γονείς της και την οικογένειά της. Μιλάμε για μια γυναίκα που αδιαφόρησε για τα παιδιά της από την αρχή. Τα παιδιά λάμπουν με την απουσία τους. Αυτός είναι ο λόγος που κάνω κάποιες μικρές αναφορές, δίνοντας κάποια λίγα στοιχεία γι’ αυτά, μόνον όταν πλέον η μητέρα τους έχει φύγει από τη ζωή τους δια παντός.

ΕΡ. «Τι να του απαντούσε; Ότι ποτέ δεν τα είχε νιώσει κοντά της, δικά της; Μια ζωή στα μακρινά τους σχολεία, μεγαλωμένα με γκουβερνάντες, πότε τα είχε αγκαλιάσει; Πότε είχε ξενυχτήσει γι΄ αυτά;» αναρωτιέται η Φρίντα για τα παιδιά της. Το μητρικό ένστικτο απουσίαζε από τη Φρίντα;

ΑΠ. Εντελώς.

ΕΡ. «Ένα ανεξέλεγκτο πάθος κυριεύει τη σκοτεινή πλευρά του εαυτού της. Θα καταφέρει να το διαχειριστεί;» αναφέρεις για τη Φρίντα στο οπισθόφυλλο. Διέθετε φωτεινή πλευρά η Φρίντα;

ΑΠ. Ακόμη και ο χειρότερος, ο απεχθέστερος δολοφόνος κρύβει λίγο φως μέσα του. Όλοι οι άνθρωποι αποτελούμαστε από φως και σκοτάδι. Έτσι και η Φρίντα, διέθετε φως, με τη διαφορά ότι εκείνη το αγνοούσε. Το φως που δέχτηκε ήταν η αγάπη του Στέφανου, αλλά δεν στάθηκε αρκετό να την τραβήξει πάνω.

ΕΡ. Τι συμβολίζει το «κοφτερό μαυριτάνικο μαχαίρι» που κληρονομείται από γενιά σε γενιά και αναφέρεται και στο οπισθόφυλλο του βιβλίου σου;

ΑΠ. Την κληρονομιά μας, τους κανόνες πάνω στους οποίους πατάμε και ορίζουμε την πορεία μας, τα λάθη που θα μας οδηγήσουν σε συμφορές αν δεν δώσουμε την απαραίτητη προσοχή, τις ρίζες μας που αν τις χάσουμε χανόμαστε κι εμείς.

ΕΡ. Αφού σ΄ ευχαριστήσω και σου ευχηθώ καλοτάξιδο το βιβλίο σου, θα σου ζητήσω να μας πεις μια αγαπημένη σου φράση μέσα από το βιβλίο.

Σ’ ευχαριστώ κι εγώ από την καρδιά μου για τούτη την όμορφη ευκαιρία της επικοινωνίας. Να και η φράση- που δεν είναι φυσικά η μόνη, αλλά είναι αντιπροσωπευτική…

«Σε τούτο το τετράδιο διάβαζε και ανακάλυπτε πως υπήρχε κι άλλος τρόπος να βλέπει κανείς τα πράγματα, αλλά και κάτι πιο σημαντικό, κάτι που εκείνη είχε αγνοήσει σ’ όλη της τη ζωή: την ύπαρξη της αγάπης και τους τρόπους που αυτή εκδηλώνεται, το μεγαλείο και την ευλογία που σε τυλίγουν όταν της επιτρέψεις να εγκατασταθεί στην καρδιά σου».

***Το βιβλίο «Ανεξέλεγκτο πάθος» της Δήμητρας Παπαναστασοπούλου κυκλοφορεί από την Εμπειρία Εκδοτική.

Μαίρη Γκαζιάνη

Γεννήθηκε στα Ιωάννινα.  Μεγάλωσε στην Αθήνα όπου ζει μέχρι σήμερα και εργάσθηκε ως τραπεζοϋπάλληλος. Στο παρελθόν ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με την φωτογραφία ενώ τώρα ζωγραφίζει και παράλληλα γράφει. Έχει πραγματοποιήσει ατομικές εκθέσεις και έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές. Τον Μάιο του 2012 κυκλοφόρησε την πρώτη ποιητική της συλλογή με τίτλο «Σου γράφω…», τον Σεπτέμβρη 2013 κυκλοφόρησε το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο ΕΝΑ ΦΕΓΓΑΡΙ ΛΙΓΟΤΕΡΟ και τον Ιούνιο του 2014 κυκλοφόρησε το βιβλίο της ΤΑ ΠΛΗΚΤΡΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ  από τις εκδόσεις ΟΣΤΡΙΑ. Επίσης, το παραμύθι της «Το ψαράκι του βυθού» συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο «Παραμύθια και Μαμάδες» εκδόσεις Βερέττα 2015.  Τον Ιούνιο 2017 κυκλοφόρησε το μυθιστόρημά της ΑΛΙΚΑ ΒΗΜΑΤΑ από την Εμπειρία Εκδοτική.

Την περίοδο 2011-2012 υπήρξε ραδιοφωνική παραγωγός στο magicradiolive. Από τον Νοέμβρη 2014 συνεργάζεται με το now24.gr και έχει πραγματοποιήσει πάνω από διακόσιες πενήντα συνεντεύξεις. Το 2016 συμμετείχε στην τηλεοπτική εκπομπή ΚΑΛΩΣ ΤΟΥΣ πραγματοποιώντας συνεντεύξεις σε ανθρώπους των τεχνών.

Γράφει στίχους για τραγούδια ενώ μεγάλη της αγάπη είναι το θέατρο με το οποίο ασχολείται ερασιτεχνικά.

 

 



Μοιράσου το...!




Ετικέτες:


Σχόλια


Τελευταίες ειδήσεις: