Subscribe Now

Trending News

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
23 Σεπ 2020
SLIDER

Δήμητρα Μπαρώτα:Η συγγραφή είναι ένας τρόπος να βάζεις τη φαντασία σε μια σειρά

Συνέντευξη στη Μαίρη Γκαζιάνη

Η Δήμητρα Μπαρώτα είναι μητέρα δυο παιδιών και ζει στην Αθήνα. Μοιράζεται τη ζωή της ανάμεσα στη λογιστική ως εργαζόμενη σε εισαγωγική εταιρεία και στην αγάπη της για τη συγγραφή ιστοριών. Τα «Ημερολόγια Σαββάτου» είναι το πρώτο της μυθιστόρημα. Στην πραγματικότητα είναι το πρώτο που κατορθώνει να βγει έξω από το κεφάλι της. Της αρέσουν τα δάση, οι φωτογραφίες και οι σκοτεινές ιστορίες που φωλιάζουν ύπουλα στις συνηθισμένες οικογένειες. Ασχολείται με την παρατήρηση των κομβικών στιγμών της ανθρώπινης ύπαρξης, την υποκρισία και τη σκληρότητα των ανθρώπων της καθημερινής ζωής. 

ΜΑΙΡΗ ΓΚΑΖΙΑΝΗ: Δήμητρα είσαι λογίστρια και παράλληλα ασχολείσαι με τη συγγραφή. Πως συνδυάζονται οι αριθμοί της λογιστικής με τα γράμματα της συγγραφής;

ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΠΑΡΩΤΑ: Η λογιστική είναι ένας τρόπος να βάζεις τα πράγματα σε τάξη. Η συγγραφή είναι ένας τρόπος να βάζεις τη φαντασία σε μια σειρά. Όταν γράφεις ένα μυθιστόρημα, χρειάζεται να γνωρίζεις μερικούς βασικούς κανόνες λογιστικής επιστήμης για να μην σου ξεφύγει ακανόνιστα η φαντασία, όπως για παράδειγμα ότι το έργο σου δεν πρέπει να κάνει κοιλιά στη μέση. Στα οικονομικά πρέπει να μοιράσεις τους πόρους μιας οντότητας έτσι ώστε να είναι αποδοτική και κερδοφόρα. Πρέπει να είσαι σε θέση να πληροφορήσεις τη διοίκηση μιας εταιρείας για την πορεία της, παρακολουθώντας στενά τα δεδομένα καθ΄ όλη τη διάρκεια του οικονομικού έτους. Περίπου έτσι γράφεται και ένα μυθιστόρημα. Το παρακολουθείς στενά, προσέχεις να έχει μαθηματική ισορροπία για να κρατήσει το ενδιαφέρον του αναγνώστη, μετράς συνέχεια σελίδες, λέξεις, γράμματα, τα κεφάλαια χρειάζεται να είναι περίπου κοντά σε αριθμό λέξεων για  να υπάρχει ομοιομορφία. Και το βασικότερο όλων, κάθε καλλιτέχνης χρειάζεται κάτι για να επιβιώνει και κάτι για να γειωθεί.

Μ.Γ.: Στο βιογραφικό σου αναφέρεις ότι σου αρέσουν «οι σκοτεινές ιστορίες που φωλιάζουν ύπουλα στις συνηθισμένες οικογένειες». Πως εννοείς το σου αρέσουν;

Δ.Μ.: Παρακολουθώ με κάποιου είδους διαστροφή την καθημερινότητα ανθρώπων που μπορούν να γίνουν ήρωες σε κάποιο μυθιστόρημα. Μου προκαλούν το συγγραφικό ενδιαφέρον οι σταυροί που κουβαλάει ο καθένας μας.

Μ.Γ.: Επίσης, αναφέρεις ότι ασχολείσαι με την παρατήρηση των κομβικών στιγμών της ανθρώπινης ύπαρξης. Ποιες θεωρείς κομβικές στιγμές στη ζωή ενός ανθρώπου;

Δ.Μ.: Το πέρασμα από την παιδική ηλικία στην εφηβική, ο γάμος, η γέννηση, ο επαγγελματικός δρόμος που επιλέγουμε, η μετακίνηση από έναν τόπο σε έναν άλλο. Όλα όσα μας βάζουν από τη μια τροχιά της ζωής σε μια άλλη.

Μ.Γ.: Πρόσφατα κυκλοφόρησε το πρώτο σου βιβλίο με τον τίτλο «Ημερολόγια Σαββάτου». Για τι είδους ημερολόγια πρόκειται και γιατί μόνο του Σαββάτου;

Δ.Μ.: Πρόκειται για αφηγηματική τεχνική. Τα Ημερολόγια είναι μια παράλληλη αφήγηση, ένα δεύτερο βιβλίο πίσω από το κανονικό. Το γιατί μόνο Σάββατο, θα πρέπει να εξηγηθεί μόνο όταν διαβάσει κάποιος το βιβλίο.

Μ.Γ.: Στο εξώφυλλο βλέπουμε μια γυναικεία φιγούρα από το στέρνο μέχρι την κοιλιά, να κρατάει στην αγκαλιά της πέντε μήλα. Γιατί επέλεξες τα μήλα και τι συμβολίζουν σε σχέση με την ιστορία του βιβλίου;

Δ.Μ.: Τα μήλα έχουν πολλαπλό συμβολισμό. Είναι το προπατορικό αμάρτημα, ο απαγορευμένος καρπός που γεύονται κάποια στιγμή οι ήρωές μου. Είναι η μητρότητα, η εγκυμοσύνη. Τα μήλα είναι πέντε, όσα και τα μέλη της δικής μου οικογένειας. Είναι η αθωότητα αλλά και η πληγή, το αίμα, η απώλεια. Είναι η καρποφορία, η γέννηση και η θέληση για ζωή.

Μ.Γ.: Η κεντρική ηρωίδα σου είναι η Μάγια. Τι άνθρωπος είναι η Μάγια;

Δ.Μ.: Η Μάγια είναι ο φοβισμένος άνθρωπος. Ο φόβος είναι το νήμα που κινεί τη ζωή της. Ο φόβος του θανάτου, ο φόβος της ελευθερίας, ο φόβος να αντισταθεί στις κοινωνικές προσταγές, ο φόβος να είναι ο εαυτός της. Όλα στη ζωή της Μάγιας είναι κρυμμένος, βαθύς και ασυνείδητος φόβος που οδηγεί τα βήματά της στην καταστροφή.

Μ.Γ.: Η Μάγια βίωσε τα παιδικά της χρόνια δίπλα σ΄ ένα νεκροταφείο όπου βρισκόταν το σπίτι της. Ποια επίδραση είχε στη ψυχοσύνθεσή της ο χώρος του νεκροταφείου;

Δ.Μ.: Είναι πολύ σκληρή η καθημερινή επαφή με το θάνατο. Η έννοια του πεπερασμένου δεν μπορεί εύκολα να κατανοηθεί από τον άνθρωπο. Πολύ περισσότερο από το παιδί. Όλα γυρίζουν γύρω από αυτό. Η παρουσία του φοβίζει. Υπάρχει μια απροσδιόριστη ντροπή και ενοχή που κατακάθεται στην ψυχή της. Είναι ένοχη χωρίς να ξέρει το γιατί. Ντρέπεται γιατί ζει εκεί. Είναι ένοχη γιατί ζει μακριά από τους άλλους. Είναι διατεθειμένη να δώσει γη και ύδωρ για να γίνει αποδεκτή στους κόλπους της κανονικής κοινωνίας, εκεί που οι άνθρωποι ζουν ευτυχισμένοι κοντά στις πλατείες και τα φώτα των μαγαζιών.

Μ.Γ.: Η σχέση της Μάγιας με τον Αχιλλέα ξεκινά από τα δώδεκα χρόνια της. Τι την έκανε να αποδεχτεί το ερωτικό του πλησίασμα;

Δ.Μ.: Είναι ένα ευάλωτο παιδί που μόλις βίωσε μια απώλεια. Μην ξεχνάμε πως είναι παιδί, δεν είναι σίγουρο πως αντιλαμβάνεται το ερωτικό πλησίασμα ως ερωτικό.

Μ.Γ.: Τον Αχιλλέα τον συναντά κι αργότερα στην ενήλικη ζωή της. Είχε αποκτήσει εξάρτηση από αυτόν;

Δ.Μ.: Νομίζω ναι. Συνήθως αυτού του είδους οι σχέσεις πάσχουν σε μεγάλο βαθμό από συν-εξάρτηση.

Μ.Γ.: Ποιο ήταν το ζητούμενο του Αχιλλέα σε σχέση με τη Μάγια;

Δ.Μ.: Αυτό ποτέ δεν μπορούμε να το ξέρουμε με βεβαιότητα. Όλα ξεκινάνε από μια αδύναμη στιγμή κι έπειτα γίνονται φαύλος κύκλος. Όπως γίνεται και στη ζωή. Ακόμα κι εγώ που είμαι η συγγραφέας αυτής της ιστορίας, δεν μπορώ να σου απαντήσω σε αυτό το ερώτημα με σιγουριά. Εμείς οι άνθρωποι συνήθως δεν ξέρουμε με τόση βεβαιότητα τα ζητούμενά μας. Στην αρχή είναι μια παρόρμηση, ύστερα γίνεται πάθος, μετά ενοχή, μετά μια προσπάθεια διόρθωσης, ώσπου να καταλήξει στην τελική κάθαρση που είτε έρχεται ως εξιλέωση, είτε ως τιμωρία.

Μ.Γ.: Η Μάγια βρίσκεται σ΄ έναν γάμο όπου βιώνει την απόλυτη βία. Τι την εμπόδιζε να τον καταγγείλει;

Δ.Μ.: Τα θύματα ενδοοικογενειακής βίας υποφέρουν από συμπλέγματα που είναι δύσκολο να εξηγηθούν σε ανθρώπους που δεν έχουν βιώσει μια τέτοια κατάσταση. Φαίνεται απλό να κάνει μια καταγγελία. Όμως δεν είναι και τόσο. Το θύμα χάνει σταδιακά την αυτοεκτίμησή του. Χάνει το κέντρο του, το τοπίο γίνεται συνέχεια όλο και πιο θολό. Μια γυναίκα-θύμα ενδοοικογενειακής βίας ταπεινώνεται τόσο συχνά που πολύ γρήγορα αποδυναμώνεται. Η ντροπή για την κοινωνική κατακραυγή, η οικονομική εξάρτηση, η αδυναμία στήριξης από το οικογενειακό περιβάλλον, η σταδιακή εκμηδένιση της ανθρώπινης υπόστασης ακόμα και η γραφειοκρατία, είναι πολύ σοβαροί λόγοι για να μην προχωράει σε καταγγελία.

Μ.Γ.: Ο Μίλτος, σύζυγος της Μάγιας, έχει εξάρτηση από το αλκοόλ. Τι πιστεύεις ότι τον οδήγησε εκεί;

Δ.Μ.: Η αδυναμία να αντιμετωπίσει την πραγματικότητα.

Μ.Γ.: Εκτός από τον αλκοολισμό, υπάρχουν άλλες παράμετροι που οδηγούν τον Μίλτο σε βίαιες συμπεριφορές απέναντι στη Μάγια;

Δ.Μ.: Η ίδια του η ψυχοσύνθεση. Ο Μίλτος χρειάζεται το αλκοόλ για να εκφράσει τον καταπιεσμένο του θυμό. Είναι ένας άνθρωπος θυμωμένος. Ο οργισμένος άνθρωπος δεν μπορεί να ελέγξει τον εαυτό του. Είναι ένα παιδί που ζητάει διαρκώς από τη μάνα του να τον κοιτάξει κι αυτή αρνείται πεισματικά επειδή δεν μπορεί να δει κάτι άλλο πέρα από τον εαυτό της. Έτσι όλη του η οργή διοχετεύεται προς τη γυναίκα του. Ο Μίλτος είναι μια διαταραγμένη ψυχικά προσωπικότητα. Ο αλκοολισμός ποτέ δεν έρχεται μόνος.

Μ.Γ.: Τι πιστεύεις ότι συνετέλεσε στο να δημιουργηθούν στη Μάγια οι φοβίες της π.χ. ακροφοβία κλπ;

Δ.Μ.: Νομίζω πως οι φοβίες γενικά είναι καμουφλαρισμένοι τρόποι αυτοτιμωρίας. Όταν κάποιος νιώθει ενοχή για κάτι, ακόμα κι αν δεν μπορεί να προσδιορίσει αυτό το κάτι ακριβώς, βρίσκει έναν ασυνείδητο τρόπο να πει στον εαυτό του ότι δεν πρέπει, δεν του αξίζει να ευχαριστηθεί τη ζωή. Όπως σου είπα και προηγουμένως, το μέρος που θα γεννηθούμε έχει μεγάλη σημασία για την ψυχοσύνθεσή μας. Η Μάγια ντρέπεται που ζει δίπλα στο νεκροταφείο. Είναι ένοχη γιατί είναι μακριά από τον κόσμο, από εκεί που οι κανονικοί άνθρωποι ζουν τη ζωή. Στις πλατείες, στις παιδικές χαρές, στα μαγαζιά, στις όμορφες και ήσυχες γειτονιές όπου δεν ξεκουράζονται οι πεθαμένοι, αλλά βιώνουν οι ζωντανοί.

Μ.Γ.: «αλυσίδες κρέμονταν από τα πόδια της» γράφεις για τη Μάγια ενώ το καταφύγιό της ήταν ο Αχιλλέας. Τι αντιπροσώπευε ο Αχιλλέας για τη Μάγια;

Δ.Μ.: Μια ένεση αναισθησίας. Διαφυγή από την πραγματικότητα. Τον πατέρα που ποτέ δεν την αγάπησε. Το σύνδεσμο με την παιδική της ηλικία, το χαμό της μάνας, το θηλασμό που αποκόπτεται ξανά και ξανά με βιαιότητα και το παιδί μένει για πάντα πεινασμένο. Επειδή κατά βάθος πιστεύει πως δεν αξίζει να χορτάσει.

Μ.Γ.: «Ήξερα πάρα πολύ καλά πως να πονώ και πως να αντέχω τον πόνο» γράφει η Μάγια στο ημερολόγιό της. Πίστευε ότι άξιζε τον πόνο και ταυτόχρονα οίκτιρε τον εαυτό της;

Δ.Μ.: Η θυματοποίηση έχει συχνά αυτά τα χαρακτηριστικά. «Αξίζω να πονάω γιατί κάτι δεν έχω κάνει σωστά. Φταίω.» Ακόμα κι αν δεν ξέρουμε για ποιο πράγμα φταίμε. Οι ερμηνείες που δίνουμε στα γεγονότα της παιδικής μας ζωής, καθορίζουν κατά το μεγαλύτερο βαθμό την αξία που θα δώσουμε τελικά στον εαυτό μας. Οι ερμηνείες μας προσδιορίζονται κυρίως από τον τρόπο που καθρεφτιζόμαστε στα μάτια των γονιών μας. Είναι δύσκολο να ξεφύγουμε από την εικόνα που είδαμε. Θέλει πολύ δουλειά.

Μ.Γ.: Στη Μάγια έχει καρφωθεί η ιδέα να σκοτώσει τον άντρα της. Πίστευε ότι ήταν ο μόνος τρόπος να απαλλαγεί από αυτόν ή υπήρχαν και βαθύτερα αίτια πχ εκδίκηση;

Δ.Μ.: Το προφανές είναι να πιστεύει πως μόνο έτσι θα τελειώσει ο εφιάλτης μέσα στον οποίο ζει. Πιο βαθιά από αυτά κρύβεται φυσικά και η εκδίκηση αλλά και μια προσπάθεια να ξεπεράσει τον φόβο. Μια ασυνείδητη προσπάθεια του εαυτού της να δυναμώσει μέσα από αυτό το σκοπό. Κάθε προσπάθεια της δίνει πίσω κι ένα κομματάκι αυτοεκτίμησης.

Μ.Γ.: «Υπήρχαν φάσεις που ήθελε να της ανοίξει το κεφάλι στα δυο και να βγει έξω στους δρόμους περιφέροντας το τρόπαιο» γράφεις για τον Μίλτο. Από που πήγαζε το βαθύ μίσος του για την Μάγια; Κι αυτό το μίσος αφορούσε μόνο τη Μάγια ή γενικότερα το γυναικείο φύλλο; 

Δ.Μ.: Όπως σου είπα και νωρίτερα ο Μίλτος είναι ένα παιδί που φωνάζει με κάθε τρόπο: «κοίτα με μάνα!». Όσο η μάνα έχει στραμμένο το βλέμμα της αλλού, τόσο το μίσος του μεγαλώνει και επεκτείνεται. Από τη μάνα στην σύζυγο κι από εκεί σε όλες τις γυναίκες. Είναι πολύ σκληρό να μην σε θέλει ούτε η ίδια σου η μάνα.

Μ.Γ.: Που βασιζόταν η φιλική σχέση της Μάγιας με την εντελώς αντίθετου χαρακτήρα Έλσα;

Δ.Μ.: Πολλές φορές μας μαγνητίζουν άνθρωποι αντίθετοι από εμάς. Ακριβώς επειδή διαθέτουν όλα αυτά τα χαρακτηριστικά που λαχταρούμε τόσο πολύ να είχαμε κι εμείς.

Μ.Γ.: Υπάρχει τρόπος να ισορροπήσει μια γυναίκα μετά από όσα βίωσε η Μάγια και ποιος είναι αυτός;

Δ.Μ.: Πάντα υπάρχει τρόπος. Δεν είναι εύκολος, αλλά υπάρχει. Η ανάλυση σε βάθος, η επίγνωση του γιατί έγινε τι, είναι σαν να μπαίνουν στη θέση τους τα κομματάκια του πάζλ. Είναι σημαντικό να ξέρουμε ποιοι είμαστε και για ποιο λόγο βαδίζουμε το δρόμο που βαδίζουμε. Μόνο έτσι μπορούμε να ισορροπήσουμε. Είναι επίσης ουσιώδες να μπορέσουμε να συγχωρήσουμε τον εαυτό μας για ό,τι έγινε. Η συγχώρεση είναι δύσκολο πράγμα για αυτό ακριβώς απαιτείται η εξήγηση των επιλογών που έκανε η Μάγια ή μια οποιαδήποτε Μάγια. Η συγχώρεση απαιτεί γενναιοδωρία και η γενναιοδωρία είναι μια πραγματικά δυσθεώρητη αρετή. Όλα αυτά δεν μπορούμε να τα κάνουμε μόνοι μας, ειδικά όταν είμαστε ήδη τραυματισμένοι. Εγώ το πρώτο που θα έκανα θα ήταν να απευθυνθώ σε έναν ειδικό της ψυχικής υγείας.

Μ.Γ.: Σ΄ ευχαριστώ πολύ για την παραχώρηση της συνέντευξης κι εύχομαι καλοτάξιδο το βιβλίο σου.

Δ.Μ.: Σε ευχαριστώ πολύ για τις ενδιαφέρουσες ερωτήσεις. Το χάρηκα πολύ!

*Το μυθιστόρημα «Ημερολόγια Σαββάτου» της Δήμητρας Μπαρώτα κυκλοφορεί από τις εκδόσεις 24γράμματα.

 Μαίρη Γκαζιάνη

Γεννήθηκε στα Ιωάννινα.  Μεγάλωσε στην Αθήνα όπου ζει μέχρι σήμερα και εργάσθηκε ως τραπεζοϋπάλληλος. Στο παρελθόν ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με την φωτογραφία ενώ τώρα ζωγραφίζει και παράλληλα γράφει. Έχει πραγματοποιήσει ατομικές εκθέσεις και έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές.

Τον Μάιο του 2012 κυκλοφόρησε την πρώτη ποιητική της συλλογή με τίτλο «Σου γράφω…», τον Σεπτέμβρη 2013 κυκλοφόρησε το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο ΕΝΑ ΦΕΓΓΑΡΙ ΛΙΓΟΤΕΡΟ και τον Ιούνιο του 2014 κυκλοφόρησε το βιβλίο της ΤΑ ΠΛΗΚΤΡΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ  από τις εκδόσεις ΄Οστρια. Επίσης, το παραμύθι της «Το ψαράκι του βυθού» συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο «Παραμύθια και Μαμάδες» εκδόσεις Βερέττα 2015.  Τον Ιούνιο 2017 κυκλοφόρησε το μυθιστόρημά της ΑΛΙΚΑ ΒΗΜΑΤΑ από την Εμπειρία Εκδοτική. Το 2019 θα κυκλοφορήσει το νέο της μυθιστόρημα από τις εκδόσεις Ωκεανός.

Την περίοδο 2011-2012 υπήρξε ραδιοφωνική παραγωγός στο magicradiolive. Από τον Νοέμβρη 2014 συνεργάζεται με το now24.gr και έχει πραγματοποιήσει πάνω από πεντακόσιες συνεντεύξεις. Το 2016 συμμετείχε στην τηλεοπτική εκπομπή ΚΑΛΩΣ ΤΟΥΣ του ΑιγαίοTV πραγματοποιώντας συνεντεύξεις σε ανθρώπους των τεχνών. Διετέλεσε Διευθύντρια Σύνταξης του on line Πολιτιστικού Περιοδικού Books and Style από Ιούλιο 2017 έως Μάρτιο 2018 οπότε αποχώρησε οικειοθελώς.

Μεγάλη της αγάπη είναι το θέατρο με το οποίο ασχολείται ερασιτεχνικά.       

Related posts