Subscribe Now

Trending News

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
17 Μαΐ 2022
Πολιτισμός

Βούλα Σωμαρακάκη:«Το γράψιμο έχει υπάρξει για εμένα εξαιρετικός σύντροφος ζωής»

Απο την Σοφία Παππά

Συστήθηκε στο αναγνωστικό κοινό με το ψευδώνυμο «Πουά», με το οποίο υπογράφει το βιβλίο «Η ιστορία της Λ» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ελευθερουδάκης. Η Βούλα Σωμαρακάκη μιλά για το μαγικό ταξίδι της συγγραφής, για την ηρωίδα της, για τις προκλήσεις με τις οποίες βρίσκεται αντιμέτωπη η σύγχρονη γυναίκα, καθώς και για τις προσωπικές μάχες που έχουν πάντα το προσωπικό τους κόστος.

Ποια ήταν η πηγή έμπνευσης για να γράψετε την «Ιστορία της Λ»;

Σε αυτό το βιβλίο, η πηγή έμπνευσης ήρθε μετά από αρκετό συναισθηματικό πόνο και μια αρκετά δύσκολη σωματική εμπειρία, όπου τα πολύ έντονα συναισθήματα με είχαν κατακλύσει ενώ ταυτόχρονα ένιωθα ότι ο τρόπος που σκέφτομαι άρχισε να αλλάζει – κατά συνέπεια έπρεπε να αλλάξω και τη ζωή μου προκειμένου να βρω εσωτερική ηρεμία. Το γράψιμο ήταν ανέκαθεν καλή διέξοδος και εξαιρετικό εργαλείο οργάνωσης των σκέψεών μου, έβαζε το χάος σε τάξη και τον αείκινητο νου μου σε σειρά.

Πώς προέκυψε ο τίτλος του πρώτου σας μυθιστορήματος; Τι συμβολίζει το αρχικό Λ;

Αρχικά το πρώτο μου ανέκδοτο μυθιστόρημα έχει τον τίτλο “Ψυχές πέρα από τον ορίζοντα” και η συγγραφή του πάει καιρό πίσω, όταν ακόμα η σύνδεσή μου με το γράψιμο βρισκόταν στα σπάργανα και γινόταν μόνο για να καλύψει τις εφηβικές μου ανησυχίες.

Ο τίτλος του πρώτου μου εκδιδομένου βιβλίου, δηλαδή “η ιστορία της Λ” είναι εμπνευσμένος (και δανεισμένος) από την ταινία “η ιστορία της Ο” με σαφές παιχνίδισμα της γλώσσας μιας και το γράμμα Λ, αποτελεί το αρχικό γράμμα της βασικής ηρωίδας του βιβλίου, από τη στιγμή που αυτή ‘χτίζει’ μία διαδικτυακή περσόνα και ξεκινά το ταξίδι της μεταμόρφωσης-αλλαγής της. Καθώς το βιβλίο έχει σαφείς αναφορές στην θεματική της ταινίας, θεώρησα ότι παρότι εξαιρετικά απλουστευμένος για τίτλος, έβγαζε εντελώς νόημα και ‘πρόδιδε’ με κομψό τρόπο το ευαίσθητο θέμα του, τουλάχιστον για όσους γνωρίζουν την ταινία.

Τι αισθανθήκατε όταν κρατήσατε, τυπωμένο, το βιβλίο σας;

Θα σας πω καλύτερα πώς αισθάνθηκα όταν ο εκδότης μού έστειλε την φωτογραφία του τυπωμένου μου βιβλίου στο γραφείο του, γιατί δυστυχώς, λόγω της μόνιμης παραμονής μου στο εξωτερικό όπου ζω και εργάζομαι, το βιβλίο μου το έπιασα στα χέρια μου ένα μήνα μετά την τύπωσή του.

Η στιγμή ήταν από αυτές που συνήθως χαράσσονται μέσα μας και παρότι η μνήμη μου ήταν ανέκαθεν σχετικά αδύναμη, δεν θα ξεχάσω το σκίρτημα της καρδιάς μου καθώς και αυτή την αίσθηση της πληρότητας που συνήθως νιώθουμε, αφού έχουμε φτάσει στο σημείο να βλέπουμε το αποτέλεσμα της δουλειάς μας μπροστά μας, μπορώ ακόμα και τώρα να την επαναφέρω.

Τι είναι για εσάς η συγγραφή; Τι συναισθήματα σάς δημιουργεί;

Το γράψιμο έχει υπάρξει εξαιρετικός σύντροφος ζωής, σε όλες τις φάσεις και χρονικές στιγμές. Με δεδομένο ότι δε με κρίνει και δε μου ζητά τίποτα, κρατά και το ρεκόρ συντρόφου που έχει σταθεί ποτέ δίπλα μου!

Επίσης δεν ήταν ποτέ κάτι παγιωμένο, με συνεπή και αυστηρά χαρακτηριστικά. Αλλάζει με τις αλλαγές μου και διαμορφώνεται από όλα αυτά που με περιβάλλουν και με απασχολούν κατά καιρούς. Κατά συνέπεια μην εκπλαγείτε αν το επόμενο βιβλίο, δεν θυμίζει και πολύ το προηγούμενο στον τρόπο γραφής και στο ύφος. Αυτό μάλλον που το διακρίνει και παραμένει κατά κάποιον τρόπο συνεπές, είναι οι πολλές και γλαφυρές εικόνες καθώς και οι νότες χιούμορ και σαρκασμού που διακρίνουν τους χαρακτήρες ή τους περιγράφουν.

Τα συναισθήματα που γεννιόνται όταν γράφω είναι πολλά και φυσικά εντελώς διαφορετικά, αφού εξαρτώνται από τα πάντα τη στιγμή εκείνη. Το μόνο δεδομένο είναι ότι δε νιώθω ποτέ ‘βαριά’ όταν γράφω, επιδιώκω να γράφω μόνο όταν νιώθω πραγματικά την ανάγκη (ευλογία το ότι δεν το κάνω ως κύρια δουλειά!), οπότε κι εκεί το γράψιμο μου προσφέρει και κάποιου είδους ανακούφιση από τις σκέψεις και τον βομβαρδισμό των λέξεων που μου χυμάνε.

Έχετε κάποιο τελετουργικό όταν γράφετε ή το κάνετε όπου και όποτε προκύψει έμπνευση;

Συνήθως επιλέγω να είμαι μόνη, καθώς είμαι μαμά και με τα παιδιά στο σπίτι δεν είναι εύκολο να συγκεντρωθώ. Ωστόσο, πολύ συχνά θα ηχογραφήσω στο κινητό μου κάποιες σκέψεις ή ένα συγκεκριμένο πλαίσιο που θα προωθήσει την πλοκή και θα διαμορφώσει κάποιες πτυχές της ιστορίας και μετά θα φροντίσω να το μεταφέρω στον υπολογιστή όσο πιο σύντομα γίνεται, εφόσον ‘φτάσει’ ακέραιο και μοιάζει ακόμα ενδιαφέρον. Καμιά φορά ξυπνάω μέσα στη νύχτα με κάποιες σκέψεις που μοιάζουν ‘αποκαλυπτικές’ για την ιστορία που γράφω, αλλά όταν τελικά βρεθώ πάνω από το πληκτρολόγιο, έχουν ξεθυμάνει και δεν μπορώ ούτε και να προσδιορίσω γιατί τις συνέλαβε ο νους μου, οπότε απλά πετάγονται στα σκουπίδια του σκληρού δίσκου. Το σπίτι είναι γεμάτο σημειώματα φυσικά, από ψώνια που πρέπει να γίνουν μέχρι σκέψεις που θέλω να κρατήσω και να τις ενσωματώσω με κάποιον τρόπο στο κείμενο που γράφω. Συνεπώς δεν υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο τελετουργικό και ούτε ‘ιδανική’ στιγμή μέσα στη μέρα. Η έμπνευση είναι καλοδεχούμενη όποτε κι αν έρθει, απλά κανονίζω το πρόγραμμά μου έτσι ώστε να είμαι εκεί για να την υποδεχτώ! 

Τι άνθρωπος είναι η Δώρα, η ηρωίδα σας;

Η Δώρα είναι κάθε γυναίκα που συνήθως ακολουθεί την πεπατημένη και προβλεπόμενη πορεία: σπουδές, δουλειά, σύντροφος, γάμος, παιδιά – με αυτή τη σειρά ή και με τυχαία ακόμα και με όλα τα συνακόλουθα. Είναι η γυναίκα που τα έχει κάνει όλα στην ώρα τους, τα έχει κάνει σωστά, είναι συνεπής με τη ζωή και τις επιταγές της. Είναι ένα παράδειγμα για την κοινωνία, όπως μας έχει εμποτίσει τις αξίες της και νιώθει και εκείνη καλά με τις επιλογές της. Ωστόσο, έρχεται μία μέρα που τίποτα δεν είναι αρκετό. Δυσκολεύεται να δει την ομορφιά γύρω της και καθώς αρχίζει να σκληραίνει με τον εαυτό της και με τους άλλους, ξεκινά το ταξίδι για την ‘επιβίωση’, αρχίζει να ερευνά τις επιλογές της προκειμένου να βρει μια διέξοδο και να βιώσει ξανά έντονες στιγμές…ευτυχία. Ωστόσο, αυτό το τελευταίο, το λέω πλέον με μεγάλη επιφύλαξη καθώς μπορεί να δημιουργήσει τη λανθασμένη αντίληψη ότι όταν μια γυναίκα φτάνει σε αυτό το σημείο επαναπροσδιορισμού των αξιών της, σημαίνει ότι δεν ήταν ευτυχισμένη μέχρι τότε κι αυτό φυσικά δεν είναι αληθές, καθώς η ζωή δεν είναι άσπρο ή μαύρο.

Ποια είναι τα μεγαλύτερα εμπόδια που την κρατούν ανελεύθερη και δυστυχή και σε ποιο σημείο μπορεί να ταυτιστεί μαζί της η σύγχρονη γυναίκα;

Προς μεγάλη μου έκπληξη και χωρίς να το περιμένω, παρατήρησα ότι πάρα πολλές γυναίκες ταυτίστηκαν σε μικρό ή σε μεγαλύτερο βαθμό με τη Δώρα. Εισέπραξα σχόλια από κοντινές μου φίλες και γνωστές, που δανείστηκαν προτάσεις του βιβλίου για να μου πουν ότι ‘εδώ ακριβώς ένιωσα ότι μιλούσες για μένα’ ή ‘λες και είσαι μέσα στο μυαλό μου’ και άλλα πολλά. Πιστεύω ότι είναι τεράστιο το βάρος που κρατάμε οι γυναίκες στην πλάτη μας. Και το λέω με πάσα ευθύνη. Αυτός είναι και ο λόγος που κυρίως γυναικείοι χαρακτήρες με εμπνέουν με τη δυναμική τους και με την ‘πολυσυνθετότητά’ τους. Είναι πολλές οι απαιτήσεις, είναι άπειρα τα θέλω και τα αιτήματα, οι προσδοκίες και οι προσμονές της κοινωνίας από την γυναίκα. Οι γυναίκες ακόμα είναι αυτές που ‘κρατάνε’ το σπίτι, διοικούν το νοικοκυριό, ανατρέφουν παιδιά, εργάζονται, διεκδικούν υψηλές θέσεις εργασίας ενώ ταυτόχρονα επιβάλλεται να διατηρούνται νέες, κομψές και οικονομικά ανεξάρτητες. Κι αυτό το πολυμορφικό μοντέλο ρόλων είναι κάτι που δεν έχει αλλάξει καθόλου από την εποχή των προπρογιαγιάδων μας μέχρι και σήμερα, και με προβληματίζει αναφορικά με το μέλλον.

Τι την κάνει να επαναξιολογήσει τα «θέλω» της; Στη δική σας περίπτωση, τι μπορεί να σας κάνει να επαναξιολογήσετε τα δικά σας «θέλω»;

Υπάρχουν κάποιες φορές που για να συνειδητοποιήσουμε την οποιαδήποτε κατάστασή μας χρειαζόμαστε είτε ένα ισχυρό σοκ, είτε ένα γεγονός που θα μας αφυπνίσει. Αυτό μπορεί να είναι οτιδήποτε για τον καθένα, καθώς γενικά έχουμε την τάση να επαναπαυόμαστε με αυτά που έχουμε και φυσικά αυτό δεν είναι καθόλου κακό. Ωστόσο, υπάρχει πάντα το ενδεχόμενο να συμβεί κάτι που θα μας ‘ξεβολέψει’ και να χρειαστεί να αντιμετωπίσουμε μια καταστάση με πολύ διαφορετικό τρόπο. Κάπως έτσι χρειάστηκε να επαναπροσδιορίσει και η Δώρα τις αξίες και τις επιθυμίες της. Μετά από μία επίπονη επιβολή που την έφερε αντιμέτωπη με τα όριά της σωματικά και ψυχικά, έπρεπε να πάρει χρόνο, να στραφεί στον εαυτό της και να τον επαναπροσδιορίσει. Και τελικά όχι μόνο να επιβιώσει, αλλά και να αποδεχτεί το νέο, αποδεσμευμένη πλέον από το παλιό που δεν την κάλυπτε. Καμιά φορά ακόμα και τα απλά μοιάζουν δύσκολα, ωστόσο κάθε προσωπική μάχη έχει το δικό της κόστος.

Εγώ δεν διαφέρω και πολύ από αυτό το μοντέλο επαναξιολόγησης. Όσο μεγαλώνω τόσο περισσότερο αντιλαμβάνομαι τις αλλαγές μου ή την ανάγκη για αλλαγή, για διαφορετική στάση ζωής και αυτοαξιολόγηση. Κατά συνέπεια, η δυσκολία είναι να συμφιλιωθώ με το καινούριο, να το αποδεχτώ και να το αγκαλιάσω, όπως κι αν έρθει, όποιο κι αν είναι.

Ποια είναι η Πουά και γιατί το πρώτο της μυθιστόρημα απευθύνεται στη σύγχρονη γυναίκα;

Η Δώρα έχει μια ζωή «στρωμένη». Ιδανική, θα έλεγε κανείς. Πόσο απέχει όμως το «είναι» από το «φαίνεσθαι»; Και ποιο θα επικρατήσει τελικά σε μια μάχη που αρχικά μοιάζει χαμένη από χέρι; Ένα απρόσμενο γεγονός την ταρακουνά βαθιά, την κάνει να στραφεί στον εαυτό της, να επαναξιολογήσει τα «θέλω» της. Τότε, εκεί λίγο πριν τα σαράντα, ξεκινά το δικό της προσωπικό ταξίδι προς την ενηλικίωση, την ψυχική και τη σεξουαλική απελευθέρωση…

Η Πουά (ψευδώνυμο της κατά κόσμον Βούλα Σωμαρακάκη) υπογράφει το μυθιστόρημα «Η Ιστορία της Λ», το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ελευθερουδάκης. Πρόκειται για ένα βιβλίο που ισορροπεί μοναδικά ανάμεσα στην τρυφερότητα και τη σκληράδα, όπως άλλωστε και η ίδια η ζωή. Η συγγραφέας κάνει μια γενναία βουτιά στη γυναικεία ψυχοσύνθεση και σκιαγραφεί τους φόβους, τις αγωνίες αλλά και τα όνειρα της σύγχρονης γυναίκας.

Ταυτότητα βιβλίου
Τίτλος: Η Ιστορία της Λ
Συγγραφέας: Πουά
Εκδόσεις:  Γ. Κ. Ελευθερουδάκης Α.Ε.
Είδος: Μυθιστόρημα
Σελίδες: 306
Τιμή: 14 €

Λίγα λόγια…για την πλοκή

Μέσα στη βεβαρημένη καθημερινότητα που ζει και τις απαιτήσεις της οικογενειακής της ζωής, η Δώρα παλεύει διαρκώς. Με τους δαίμονές της. Με τη μοναξιά που βιώνει μέσα στη μακρόχρονη σχέση της και την απιστία. Με τη ματαίωση και το αίσθημα του αδιέξοδου που της δημιουργεί ο φαύλος κύκλος της απόφασης που κάθε τόσο παίρνει και άλλες τόσες αναιρεί να σταθεί στα πόδια της και να ζήσει με τον τρόπο που επιθυμεί.

Όλα αλλάζουν, μετά από μία επίπονη αποβολή, όταν και αποφασίζει να εστιάσει στον εαυτό της και να επαναπροσδιορίσει τις αξίες της, με κέντρο πλέον την αχόρταγη επιθυμία της για σεξουαλική και ψυχική επαφή.

Μέσα από τα νέα σεξουαλικά μονοπάτια που ανακαλύπτει, θα αποκτήσει μια διαφορετική κυριαρχία στο σώμα της και θα γευτεί τις επιλογές που έρχονται μέσα από αυτήν την όψιμη και «ιδιαίτερη» ενηλικίωση.

… για τη συγγραφέα

Η Πουά (καλλιτεχνικό ψευδώνυμο της Βούλας Σωμαρακάκη) γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και μεγάλωσε σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας, πριν καταλήξει στην Κρήτη ως παιδί και έπειτα στο εξωτερικό, όπου ζει και εργάζεται σήμερα. Σπούδασε Φιλοσοφία και κατόπιν απέκτησε μεταπτυχιακό τίτλο στις Πολιτικές Επιστήμες. «Η Ιστορία της Λ» είναι το πρώτο μυθιστόρημα που εκδίδει.  Στην αποθήκη του συγγραφικού της έργου, ωστόσο, διαθέτει μικρά ανέκδοτα διηγήματα και πολλές παιδικές ιστορίες που ελπίζει σύντομα να βρουν κι αυτές το δρόμο για το τυπογραφείο.

 

 

Related posts