Subscribe Now

Trending News

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
26 Σεπ 2021
Πολιτισμός

Βίκυ Δρακουλαράκου: Αντιμετωπίζω τις λέξεις μου με αφοπλιστική ειλικρίνεια

Συνέντευξη στη Μαίρη Γκαζιάνη 

Η Βίκυ Δρακουλαράκου έχει συμμετάσχει σε ανθολόγια ποίησης των εκδόσεων Όστρια, τον Ιούλιο του 2016 και το καλοκαίρι του 2017. Στον Α’ και Β’ τόμο της Ανθολογίας σύγχρονης ερωτικής ποίησης των εκδόσεων Κύμα. Στην 4η Ομαδική Ποιητική Συλλογή των εκδόσεων Διάνυσμα. Στο ανθολόγιο ποίησης 2017-2018, στο σύγχρονο ανθολόγιο πεζών και ποίησης με τίτλο Χρώματα ψυχής, στο Συλλεκτικό Ανθολόγιο Ποίησης με τίτλο Συνομιλώντας με τον Καβάφη των εκδόσεων Όστρια. 

ΜΑΙΡΗ ΓΚΑΖΙΑΝΗ: Βίκυ πότε άρχισες ν΄ ανακαλύπτεις την ποιητική σου φλέβα; 

ΒΙΚΥ ΔΡΑΚΟΥΛΑΡΑΚΟΥ: Είχα ανακαλύψει από τα εφηβικά μου χρόνια την πολύτιμη ποιητική φλέβα. Η χρόνια ενασχόληση μου όμως με το εμπόριο, δεν μου επέτρεψε να κάνω νωρίτερα εξόρυξη του ποιητικού κοιτάσματος. Τώρα ασχολούμαι παραγωγικά με την ευγενή τέχνη.

Μ.Γ.: Έχεις συμμετάσχει σε πολλές ποιητικές ανθολογίες και μόλις πριν λίγο καιρό εκδόθηκε η πρώτη σου ποιητική συλλογή. Τι πιστεύεις ότι προσφέρουν οι συλλογικές ποιητικές συλλογές;

Β.Δ.: Είναι μια δημιουργική συνάντηση ανθρώπων που αγαπούν την λογοτεχνία και           εκφράζονται μέσα από αυτήν. Ένα πολύχρωμο μωσαϊκό που φωτίζεται από τον λόγο  καταξιωμένων αλλά και νέων λογοτεχνών. Διαθέτει μια εξαιρετική πυκνότητα έργων. Μέσα από αυτά τα συλλογικά έργα, δίνεται η ευκαιρία στον αναγνώστη να γνωρίσει και  νέες φωνές.

Μ.Γ.: Η ποιητική συλλογή σου έχει τον τίτλο «Αμάλθειας κέρας». Πως προέκυψε ο τίτλος;  ​

Β.Δ.: Σύμφωνα με την μυθολογία το κέρας της Αμάλθειας ήταν το σύμβολο αφθονίας. Ο κάτοχός του μπορούσε να το γεμίσει με ό,τι αγαθό επιθυμούσε. Χρησιμοποιώ τον τίτλο  μεταφορικά για να τονίσω πως στην ποιητική μου συλλογή υπάρχει πλούτος  συναισθημάτων.

Μ.Γ.: Τι είδους ποίηση αφορά;

Β.Δ.: Αυτή που δεν προσποιείται και δεν ναρκισσεύεται. Αυτή μου μένει στην ψυχή και στο νου του αναγνώστη.

Μ.Γ.: Ποια συναισθήματα επικρατούν στις σελίδες του;

Β.Δ.: Σ΄ αυτή την παραμυθία της γραφής μου, συνυπάρχουν και διαπλέκονται πολλά   συναισθήματα. Ανθικοί άξονες επίσης είναι στοιχεία ενός ενδότερου νόστου με  αλληγορίες, μεταφορές, πολλάκις δε με μεταβαλλόμενο νόημα. Σ΄ αυτό το ποιητικό μου  ταξίδι αντιμετωπίζω τις λέξεις μου με αφοπλιστική ειλικρίνεια, προκειμένου να          επαναπροσδιορίσω μνήμες, όνειρα που ναυάγησαν, απωθημένες επιθυμίες, την άνιση   μάχη του χρόνου, προσδοκίες, την μελαγχολία της καθημερινότητας ή την μοναξιά και  την εγκατάλειψη.

Μ.Γ.: Τι είναι για σένα ποίηση;  

Β.Δ.: Από τις τέχνες του λόγου η ποίηση διαφέρει. Ο ποιητής χρησιμοποιεί την φαντασία του για να συγκινήσει τον αναγνώστη του. Απευθύνεται στο συναίσθημα και όχι στην νόηση όπως ο πεζογράφος. Είναι η πλέον συναισθηματική, μουσική και συνεπώς και πιο  ψυχική από τον πεζό και σκηνικό διάλογο. Ασπάζομαι και προσυπογράφω την γνώμη  του σημαντικού Αργεντινού συγγραφέα Χόρχε Λουίς Μπόρχες. «Ποίηση είναι η έκφραση του ωραίου, διαμέσου λέξεων περίτεχνα υφασμένων μεταξύ τους».

 Μ.Γ.: Από πού αντλείς την έμπνευση;

Β.Δ.: Διυλίζω τις εμπειρίες της ζωής από την δεξαμενή της. Ή κάνω ανάκληση  παρελθοντικών καταστάσεων και όλο αυτό μεταβάλλεται σε έμπνευση.

Μ.Γ.: «Μεγάλωσα πια και…» είναι ο τίτλος του πρώτου ποιήματος της συλλογής. Τι  συμβαίνει στη συνειδητοποίηση του «μεγάλωσα»; 

Β.Δ.: Μεγαλώνοντας, εκτός από την σωματική αλλαγή, παράλληλα εκτυλίσσεται και η  συνειδησιακή αλλαγή. Μέσα από αυτή την πραγμάτωση ωριμάζουμε, εξελισσόμαστε, προβληματιζόμαστε. Προσαρμοζόμαστε σε συνθήκες που συνεχώς μεταβάλλονται. Από αυτή την αλλεπάλληλη προσαρμογή, επιβάλλεται να επαναπροσδιορίσουμε τον εαυτό μας, τις απόψεις μας, τις αξίες μας. Και εκεί είναι που ​προκύπτει μια εσωτερική ζύμωση και δημιουργείς το δικό σου manifesto. Το δικό μου είναι:  Απωθώ ό,τι άγονο αφιππεύει στην ψυχή μου.

 

Μ.Γ.: Πότε ο καημός θεωρείται κόκκινος όπως είναι ο τίτλος ενός άλλου ποιήματός σου;

Β.Δ.: Τι εστί έρως; Το ισχυρότερο συναίσθημα έλξης μεταξύ δύο ατόμων. (Τω μεθύειντο               εράν όμοιόν εστι. Πλούταρχος) Όσο διαρκεί το μεθύσι του όλα έχουν χρώμα ροζ…             Όταν έρθει η απογοήτευση είναι μια αρνητικώς χρωματισμένη κατάσταση. Σαν γίνει           όμως καημός… Παίρνει το κόκκινο χρώμα της φωτιάς που σιγοκαίει την καρδιά.

 

Μ.Γ.: Άλλο ένα ποίημά σου τιτλοφορείται «Ονείρου ψίχα». Ποια είναι η ψίχα του ονείρου; 

Β.Δ.: Λυγίζω αλλά δεν σπάω. Όλοι μας περνάμε μέσα από δύσκολους ανηφορικούς  δρόμους και πιθανόν να λυγίσουμε κάτω από το πελώριο φορτίο των πιέσεων. Πάντα  όμως θα υπάρχει στην καρδιά έστω και μια ψίχα από όνειρο, ικανό να γίνει μαγιά για να  ορθοποδήσουμε.

Μ.Γ.: Πότε χαρακτηρίζεται η «Συνείδηση λευκή» σύμφωνα με το ομότιτλο ποίημα; 

Β.Δ.: Όταν οι συνισταμένες της ζωής μας αλλάζουν και χαθούν ή τραυματιστούν τα όνειρα, εισερχόμαστε στον κόσμο της αδράνειας. Η συνείδηση μας γίνεται ελαστική και εύπλαστη από τον πόνο και αδυνατεί να πάρει πληροφορίες αισιοδοξίας. Εκ του αποτελέσματος αυτού, όταν η συνειδητότητα έρχεται να καταγράψει τις πληροφορίες  συναντά μια λευκή συνείδηση.

Μ.Γ.: «Η ζωή δεν επιτρέπει επιστροφές στα λάθη» γράφεις στο ποίημα Αχίλλειος πτέρνα. Τι  συμβαίνει σε όσους ρισκάρουν να επιστρέψουν στα λάθη; 

Β.Δ.: Η ζωή διδάσκει μέσω της αλληλουχίας των μαθημάτων της. Εμείς καλούμεθα  βιώνοντας να την κατανοήσουμε. Είναι σκληρή και δεν συγχωρεί την αμάθεια. Αν δεν  μάθεις το μάθημα της θα το επαναλάβει ορίζοντας αυτή την φορά και ψυχική ρήτρα.

Μ.Γ.: Στη συλλογή περιλαμβάνεται και το πεζοποίημα «Για να με συναντήσω». Πόσο μεγάλη είναι η απόσταση από την απελπισία στην αισιοδοξία; 

Β.Δ.: Η απελπισία μπορεί να είναι το έσχατο όριο για τον άνθρωπο, όμως σε αυτές τις στιγμές όσο κι αν τα σημάδια είναι δυσοίωνα, όταν φτάσει στις ακρώρειες της ύπαρξής του, αναγκαζόμενος στρέφεται στον εσώτερο εαυτό του και ανακαλύπτει τις κρυμμένες   δυνατότητές του. Με το ψυχικό του σθένος μπορεί να κινητοποιήσει του μηχανισμούς  της αισιοδοξίας, να κάνει εφαλτήριο την απελπισιά του και να πάρει την δύναμη για το  άλμα της υπέρβασης. Και όπως έχει πει ο Ν. Καζαντζάκης «Μονάχα πέρα από την               απόλυτη απελπισιά βρίσκεται η πόρτα της ελπίδας». ​

Μ.Γ.: Γράφεις δυνατή ερωτική ποίηση. Τι ρόλο έχει παίξει ο έρωτας στη ζωή σου

Β.Δ.: Πρωταγωνιστικό! Αυτός νοηματοδοτεί τις λέξεις μου, γεωργώνει το κηπάριο της ψυχής μου και την βλασταίνει. Αυτός είναι και ο πνευματορύχος του Αμαλθείας κέρας.

Μ.Γ.: Πόσο συχνά γράφεις;    

Β.Δ.: Όταν το έμβρυο της αποσπάται από τα έγκατα της ψυχής.

Μ.Γ.: Γράφεις πιο εύκολα στη χαρά ή στον πόνο;

Β.Δ.: Η ποίηση είναι το καταφύγιο που φθονούμε λέει ο Καριωτάκης. Σ΄ αυτό το καταφύγιο προστρέχω κι εγώ και ανατείνω ευλαβικά μπροστά της με όποια μετοχή χαράς η πόνου έχω.

Μ.Γ.: «Παρακαλείται ο κάτοχος του έτσι πρέπει να το μετακινήσει γιατί εμποδίζει το έτσι μου αρέσει» αναφέρεις στο ποίημα «Απέριττα λόγια». Το έχεις καταφέρει;

Β.Δ.: Αγαπώ τον εαυτό μου, αγκαλιάζω τις ιδέες του, προωθώ τις αξίες του, διεκδικώ τα   πιστεύω του, και φροντίζω την αυτοεκτίμησή του επαρκώς. Έχω καταφέρει να μην  κρατώ μέσα μου απωθημένα από την μη ικανοποίηση των δικών μου προτεραιοτήτων.

 Μ.Γ.: Έχεις σκεφτεί να εκδόσεις κάτι άλλο εκτός από ποίηση; 

Β.Δ.: Ήθελα πολύ να περπατήσω τον δρόμο της μυθιστορηματικής συγγραφής. Η τέχνη   απαιτεί πειραματισμό, σπάσιμο του αξιακού σου κώδικα και επανασυναρμολόγηση. Ξεκίνησα λοιπόν να επωάζω ένα μυθιστόρημα. Η αφήγηση είναι μια ιστορία εποχής, μια  θεατρική  παράσταση ζωής. με σκηνή, και παρασκήνιο.  

Μ.Γ.: Ευχαριστώ πολύ για την παραχώρηση της συνέντευξης κι εύχομαι καλοτάξιδο το βιβλίο σου. 

Β.Δ.: Μαίρη σ΄ ευχαριστώ από καρδιάς, τόσο για την χαρά και την τιμή της συνέντευξης, όσο και για την ενδιαφέρουσα συζήτηση που είχαμε. Να ευχηθώ κι εγώ καλή επιτυχία σε κάθε έργο σου. Να έχεις υγεία, δημιουργικότητα, να μας ταξιδεύεις μέσα από την ιδιότητα του συγγραφέα και ζωγράφου.

*Η ποιητική συλλογή «Αμαλθείας κέρας» της Βίκυς Δρακουλαράκου κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Όστρια

 

Μαίρη Γκαζιάνη

Γεννήθηκε στα Ιωάννινα.  Μεγάλωσε στην Αθήνα όπου ζει μέχρι σήμερα και εργάσθηκε ως τραπεζοϋπάλληλος. Στο παρελθόν ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με την φωτογραφία ενώ τώρα ζωγραφίζει και παράλληλα γράφει. Έχει πραγματοποιήσει ατομικές εκθέσεις και έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές.

Τον Μάιο του 2012 κυκλοφόρησε την πρώτη ποιητική της συλλογή με τίτλο «Σου γράφω…», τον Σεπτέμβρη 2013 κυκλοφόρησε το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο ΕΝΑ ΦΕΓΓΑΡΙ ΛΙΓΟΤΕΡΟ και τον Ιούνιο του 2014 κυκλοφόρησε το βιβλίο της ΤΑ ΠΛΗΚΤΡΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ  από τις εκδόσεις ΄Οστρια. Επίσης, το παραμύθι της «Το ψαράκι του βυθού» συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο «Παραμύθια και Μαμάδες» εκδόσεις Βερέττα 2015.  Τον Ιούνιο 2017 κυκλοφόρησε το μυθιστόρημά της ΑΛΙΚΑ ΒΗΜΑΤΑ από την Εμπειρία Εκδοτική. Το 2019 θα κυκλοφορήσει το νέο της μυθιστόρημα από τις εκδόσεις Ωκεανός.

Την περίοδο 2011-2012 υπήρξε ραδιοφωνική παραγωγός στο magicradiolive. Από τον Νοέμβρη 2014 συνεργάζεται με το now24.gr και έχει πραγματοποιήσει πάνω από πεντακόσιες συνεντεύξεις. Το 2016 συμμετείχε στην τηλεοπτική εκπομπή ΚΑΛΩΣ ΤΟΥΣ του ΑιγαίοTV πραγματοποιώντας συνεντεύξεις σε ανθρώπους των τεχνών. Διετέλεσε Διευθύντρια Σύνταξης του on line Πολιτιστικού Περιοδικού Books and Style από Ιούλιο 2017 έως Μάρτιο 2018 οπότε αποχώρησε οικειοθελώς.

Μεγάλη της αγάπη είναι το θέατρο με το οποίο ασχολείται ερασιτεχνικά.       

Related posts