Επιστροφή στην κορυφή
Πέμπτη, 14 Δεκ 2017
 
 

Βάσια Μαυράκη: «Η υπομονή είναι σοφία»

Τετάρτη, 18 Οκτώβριος 2017 - 10:20

-a Μέγεθος κειμένου +A





Με αφορμή την κυκλοφορία του πρώτου της μυθιστορήματος της «Χίλια Χρόνια Μετά και… άλλα χίλια» (εκδ. Ιβίσκος ), η Βάσια Μαυράκη μας μιλά μεταξύ άλλων για τις ευκαιρίες που μας παρουσιάζονται στη ζωή, τον αλώβητο στο χρόνο έρωτα, την μοίρα αλλά και τις επιλογές μας.

«Χίλια Χρόνια Μετά… και άλλα χίλια». τίτλος του μυθιστορήματός σας δίνει μια υπόσχεση. Πόσες ευκαιρίες μπορούν τελικά να μας δοθούν για να πραγματοποιήσουμε τα όνειρά μας;

Μπορείτε, αλήθεια, να φανταστείτε μια ζωή χωρίς να σας δώσει κανείς καμιά υπόσχεση; Οι υποσχέσεις και τα όνειρα είναι αυτά που μας κρατούν χαρούμενους στη ζωή γιατί εγγυώνται τη συνέχεια. Η υπόσχεση αρχίζει με «θα» και το «θα» είναι μέλλοντας χρόνος. Η υπόσχεση δίνει την προοπτική στη ζωή μας. Εξάλλου τι άλλο είναι και ο θάνατος ακόμη, παρά ο φόβος της μη περαιτέρω προοπτικής; Με υποσχέσεις και όνειρα θρέφονται οι ψυχές των παιδιών μας… θα μεγαλώσεις, θα πας σχολείο, θα σπουδάσεις, θα ερωτευτείς, θα παντρευτείς, θα γεράσεις… Οι ζωές όλων μας με μια τόση δα λεξούλα μπροστά, μια προοπτική. Και οι ευκαιρίες; Άπειρες θέλω να πιστεύω. Παρελθοντικές, τωρινές, μελλοντικές, σαν τις ευκαιρίες που είχαν ο Άρχοντας και η Ιπποδάμεια διανύοντας τρεις διαφορετικές ζωές, μέσα σε τρεις διαφορετικές εποχές, για να ολοκληρώσουν τον έρωτα που άφηναν στη μέση.

 Από την άλλη, μπορεί να θεωρηθεί και αγχωτικός. Ιδιαίτερα για το σύγχρονο άνθρωπο που έχει μια τάση να βιάζεται. Η υπομονή θεωρείτε ότι φέρνει τη δικαίωση ή αποτελεί παθητική στάση;

Εγώ θα έλεγα παραμυθένιος! Πόσο αγχωτικό μπορεί να είναι ένα παραμύθι; Σίγουρα η ζωή που ζούμε έχει ακραίους ρυθμούς, ζούμε υλιστικά, πρακτικά, πρόχειρα, στερούμαστε του συναισθήματος όχι από επιλογή, αλλά από έλλειψη χρόνου και διάθεσης. Οι άνθρωποι δεν προλαβαίνουν να γίνουν φίλοι, δεν προλαβαίνουν να γίνουν ζευγάρια. Αν όμως έχουν χίλια χρόνια μπροστά και άλλα χίλια, για να προλάβουν να  ζήσουν αυτό που θέλουν, δεν θα ήταν πραγματικά ευτυχισμένοι; Η υπομονή στη ζωή του ανθρώπου είναι σοφία! Είναι το καρμικό μάθημα που πρέπει να πάρουμε για να καταλάβουμε ότι είμαστε πλασμένοι για κάτι πολύ πιο σημαντικό και μεγαλόπνοο από αυτό που νομίζουμε. Η υπομονή δεν αποτελεί παθητική στάση ζωής, αποτελεί σοφή στάση ζωής! Και όταν πια την κατακτήσουμε παύουμε να σκεφτόμαστε τη δικαίωση που σίγουρα φέρει, γιατί έχουμε μάθει πως το μυστικό βρισκόταν στη διαδρομή που κάναμε προκειμένου να την κατακτήσουμε.

Οι ήρωες του βιβλίου σας συναντιούνται σε τρεις ζωές προκειμένου ο έρωτας τους να μην μείνει ανεκπλήρωτος. Στην πραγματική ζωή, ο έρωτας είναι καταδικασμένος να φθίνει όσο περνά ο χρόνος;

Αν κάποιος δεν σκεφθεί πολύ την ερώτηση θα απαντήσει ναι! Σε μια πεπερασμένη ζωή που τα πάντα φθίνουν γιατί να μη φθίνει και ο έρωτας; Φθίνει όμως ό,τι έχει υλική υπόσταση, ό,τι έχει γήινο σώμα… Ο έρωτας δεν έχει ύλη, δεν έχει σώμα για να χάσει τις «αντοχές» του. Όχι λοιπόν, ο έρωτας δεν φθίνει, απλώς μεταλλάσσεται. Έτσι και τον έζησες μια φορά, με την όποια έκβαση και αν είχε, τον κουβαλάς για πάντα μέσα σου. Είναι σαν μια χαρακιά στην καρδιά επάνω , σαν αυτές που ζωγραφίζουν οι φυλακισμένοι στους τοίχους των κελιών τους. Όσα στρώματα μπογιάς και να περαστούν στην επιφάνεια η χαρακιά θα παραμένει κρυμμένη από κάτω. Ο έρωτας είναι ενέργεια που δεν χάνεται ποτέ, ο χαμένος έρωτας θα μεταλλαχθεί σε θυμό, πόνο, μίσος πολλές φορές ίσως και σε γλυκιά ανάμνηση στο τέλος. Ο έρωτας που έχει ζήσιμο και ανταπόκριση γίνεται αγάπη, γίνεται ανάγκη και αναπνοή  και αυτή η μετάλλαξη είναι η θεϊκότερη από όλες!

Τοποθετείτε την πλοκή της ιστορίας σας σε τρεις τελείως διαφορετικές περιόδους. Γιατί επιλέξατε την καθεμία από αυτές;

Οι τρεις αυτές περίοδοι που απέχουν πάρα πολύ μεταξύ τους, επιλέχθηκαν γιατί εξυπηρετούσαν στην πλοκή της μυθοπλασίας αλλά και γιατί οι μυθολογικές και ιστορικές αναφορές μου τις αφορούν άμεσα. Η παλαιότερη χρονικά εποχή μας πάει πίσω, πολύ πίσω στα μυθολογικά, μαγικά δάση του Πηλίου, εκεί που μαίνονταν οι μάχες των Λαπίθων με τους Κενταύρους. Εκεί για πρώτη, πρώτη φορά, ο Άρχοντας ο αρχηγός της φυλής των δισώματων θηρίων συναντά την Ιπποδάμεια, την πριγκίπισσα της Μεσσηνίας. Η δεύτερη ιστορία μας πάει στον 11ο αιώνα , στην ακριτική Μυτιλήνη την εποχή που οι Σαρακηνοί κουρσάροι έκαναν επιδρομές και λήστευαν τους θησαυρούς των ορθόδοξων μοναστηριών μας.  Ο Άγγελος, άρχοντας του Στένακα συναντά την Ηλέκτρα , αιχμάλωτη στα χέρια του αιμοσταγούς Σιρχάν. Και σήμερα, στα ίδια μέρη, ο Άρχης και η Δαμεία προσπαθούν να κλείσουν τους κύκλους που άνοιξαν στις προηγούμενες ζωές τους… Τρεις εποχές, τρεις ζωές, οι ίδιοι όμως άνθρωποι στην ίδια πάντα ερωτική ιστορία!

Τελικά, είμαστε οι επιλογές μας ή η μοίρα μας;

Πιστεύω πως είμαστε οι επιλογές που προστάζει η μοίρα μας! Η ειμαρμένη είναι πολύ παλιά ιστορία! Η λέξη μοίρα προέρχεται από το αρχαίο ρήμα μείρομαι . Παίρνω, λοιπόν, το μερίδιο που μου αναλογεί στη ζωή! Επιλογή μας είναι ο τρόπος που θα διαχειριστούμε τα μοιραία γεγονότα της ζωής μας, αλλά και πάλι τα μικρά! Τα μεγάλα και κομβικά είναι ανώτερα από τη δική μας βούληση, έρχονται και μας συναντούν  και μας βρίσκουν  ανίσχυρους. Η μοίρα ή οι μοίρες αποφασίζουν και πράττουν χωρίς να μας λαμβάνουν σοβαρά υπόψη. Η Κλωθώ μεριμνά για το παρόν μας και γνέθει το νήμα της ζωής μας. Η Λάχεσις αναπολεί το παρελθόν και καθορίζει τα «λαχεία»  της ζωής . Ή  Άτροπος καθορίζει το μέλλον, κόβοντας με σκληρότητα το νήμα της ζωής όταν έρθει η στιγμή, αυτό που με τόση υπομονή έγνεθε η μεγάλη της αδερφή… Το ενδιάμεσο αυτών είναι οι επιλογές μας!

Τι γεύση θα θέλατε ν’ αφήσει στον αναγνώστη το βιβλίο σας και τι μηνύματα επιθυμείτε να περάσετε εσείς μέσω αυτού;

Θα ήθελα να αφήσει στους αναγνώστες μου μια γεύση… αξέχαστη! Μια γεύση ταξιδιάρικη  και μαγευτική. Θα ήθελα ο κάθε ένας ξεχωριστά να πάρει το μήνυμα που ο ίδιος έχει ανάγκη. Μα πάνω από όλα θα ήθελα να αγαπήσει τον Άρχοντα και την Ιπποδάμεια  όσο τους αγάπησα κι  εγώ. Να συναισθανθεί τον πόνο της ψυχής τους και την αγωνία τους να κυνηγήσουν τον  αέναο έρωτά τους μέσα στους αιώνες. Θέλω να πιστέψει ότι στο παρελθόν, στο παρόν και στο μέλλον, χίλια χρόνια πριν, χίλια χρόνια μετά και άλλα χίλια τίποτα από αυτά που τον συγκλόνισαν στη ζωή του δε θα πάει χαμένο!

Πόσο διαρκεί ένας έρωτας; Κάποιοι θα πουν για μια ζωή. Μήπως όμως αυτό είναι-τελικά- πολύ στενό πλαίσιο, μπροστά σε κάτι τόσο σαρωτικά ισχυρό;

Πόσες δυνάμεις μπορούν να «συνωμοτήσουν» για να μην μείνει ανεκπλήρωτος; Τι εξαρτάται αποκλειστικά από εμάς; Kαι τι μπορεί να μας φέρει η μοίρα, το κάρμα, το τυχαίο- αυτό που τέλος πάντων ξεφεύγει από τη δική μας λογική;

Στο πρώτο της μυθιστόρημα «Χίλια Χρόνια Μετά… και άλλα χίλια» η Βάσια Μαυράκη μάς παίρνει τρυφερά από το χέρι και μας ζητά να ακολουθήσουμε τον Άρχη και την Δαμεία. Να παρακολουθήσουμε την πορεία τους όχι σε μια, αλλά σε τρεις ζωές. Στις δύο ο έρωτάς τους παραμένει ανεκπλήρωτος. Στην τρίτη θα καταφέρει να κλείσει ο κύκλος, μπαίνοντας το πολυπόθητο happy end;

Μια καρμική ιστορία αγάπης, ιδανική συντροφιά για τις μέρες του καλοκαιριού.

 

Λίγα λόγια για το βιβλίο

Τίτλος: Χίλια χρόνια μετά… κι άλλα χίλια

Συγγραφέας: Βάσια Μαυράκη

Εκδόσεις: Ιβίσκος

Σελίδες: 504

Τιμή: 16.80

Πρώτη κυκλοφορία: Ιούλιος 2017

Λίγα λόγια για τους ήρωες

 

Τρεις διαφορετικές ιστορίες. Ή μήπως μία; Ο Άρχης και η Δαμεία, δύο σύγχρονοι άνθρωποι, συναντιούνται τυχαία (;) στην αυλή της Μονής του Ταξιάρχη στην Μυτιλήνη, θέλοντας να ευχαριστήσουν- ο καθένας για τους δικού του λόγους-τον Άγιο για το θαύμα που τους άλλαξε τη ζωή.

Κι όμως, αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που διασταυρώνονται οι δρόμοι τους. Το παρελθόν τους είναι κοινό και χάνεται στο βάθος των αιώνων. Οι ήρωες έχουν συναντηθεί και αγαπηθεί άλλες δύο φορές, σε διαφορετικές εποχές.

Τον 11ο αιώνα, στο ίδιο πάλι μοναστήρι, κατά την άλωσή του από τον αρχηγό των Σαρακηνών πειρατών Σιχράν, ήταν και οι δύο εκεί. Άρχοντας του Στένακα αυτός, αιχμάλωτη στα χέρια του κουρσάρου αυτή. Αλλά και στο Πήλιο, στο πεδίο της μάχης μεταξύ Κενταύρων και Λαπίθων. Αρχηγός των πρώτων αυτός, πριγκίπισσα της Μεσσηνίας αυτή.

Το παρόν τους ζητάει να κλείσουν τους κύκλους που άφηναν διαρκώς ανοιχτούς και να βιώσουν στο έπακρο αυτή τη φορά τη σχέση τους. Θα τα καταφέρουν;

Λίγα λόγια για τη συγγραφέα

Η Βάσια Μαυράκη γεννήθηκε στην Αθήνα στις 13 Σεπτεμβρίου του 1967. Είναι παντρεμένη και μητέρα δύο αγοριών. Αφού ταξίδεψε πολύ και έμεινε σε διαφορετικές χώρες αλλά και πόλεις της Ελλάδας, λόγω του επαγγέλματος του συζύγου της (στρατιωτικός πιλότος), πλέον ζει και εργάζεται μόνιμα στην Αθήνα.

Τα ταξίδια της, ωστόσο, είναι η σπουδαία παρακαταθήκη της. Αυτά αποτελούν, άλλωστε, πηγή της έμπνευσής της και πολλές φορές συνδέονται άμεσα με τις συγγραφικές αναφορές της.

Παρότι σπούδασε ψυχολογία, τα τελευταία χρόνια ασχολείται επαγγελματικά με τη συμβουλευτική αστρολογία (Empathetic Astrological Approach, Human Design). Αρθρογραφεί σε γνωστά περιοδικά και site.



Μοιράσου το...!




Ετικέτες:


Σχόλια


Τελευταίες ειδήσεις: