Subscribe Now

Trending News

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
27 Μαΐ 2022
SLIDER

Βαγγέλης Γιαννίσης: Η διαθεματικότητα της αστυνομικής λογοτεχνίας μπορεί να μιλήσει με πληθώρα αναγνωστών

Συνέντευξη στη Μαίρη Γκαζιάνη* 

Ο Βαγγέλης Γιαννίσης μπήκε το 2014 στις βιβλιοθήκες των Ελλήνων αναγνωστών με το πρώτο του μυθιστόρημα, Το μίσος, με πρωταγωνιστή τον επιθεωρητή Άντερς Οικονομίδη. Ακολούθησαν άλλα πέντε βιβλία (Ο χορός των νεκρών, Το κάστρο, Η σκιά, Η γυναίκα του Ίσνταλ, Αμαρόκ), τα τέσσερα με πρωταγωνιστή τον Ελληνοσουηδό επιθεωρητή. Ο Βαγγέλης αρθρογραφεί τακτικά για το true crime στο blog του. Το τελευταίο του βιβλίο, Λεωφόρος Αλεξάνδρας 173, έχει μπει πολλές φορές σε λίστες με τα best seller των βιβλιοπωλείων. 

ΜΑΙΡΗ ΓΚΑΖΙΑΝΗ: Είστε συγγραφέας. Μιλήστε μας για τον άνθρωπο Βαγγέλη.

ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΓΙΑΝΝΙΣΗΣ: Είμαι ένας μικρός και ταπεινός Tony Stark χωρίς τα πλούτη και τη στολή του Iron Man. Όχι, εντάξει. Ζω ήρεμα και το απολαμβάνω. Λατρεύω να κάνω μαραθωνίους ταινιών και σειρών στο Netflix. Αγαπώ τα K-Dramas, το καλό φαγητό, τα παράξενα κοκτέιλ και είμαι ο τύπος που βάζει το τελευταίο κομμάτι του παζλ, ενώ οι υπόλοιποι έχουν βάλει τα άλλα 1999 κομμάτια. 

Μ.Γ.: Επιλέγετε να γράφετε πάντα αστυνομική λογοτεχνία. Τι είναι αυτό που σας οδήγησε προς αυτή την κατεύθυνση;

Β.Γ.: Τα βιβλία που διάβαζα (και εξακολουθώ να διαβάζω, φυσικά). Θα ήταν παράξενο να διαβάζω αστυνομική λογοτεχνία και να ασχοληθώ, π.χ., με το ιστορικό μυθιστόρημα ή να διαβάζω non fiction και να γράφω αστυνομική λογοτεχνία. 

Μ.Γ.: Ίνκουμπους είναι ο τίτλος του νέου βιβλίου σας. Τι σημαίνει η λέξη του τίτλου και με τι έρχεται σε επαφή ο αναγνώστης;

Β.Γ.: Ίνκουμπους είναι η ονομασία ενός αρσενικού δαίμονα, ο οποίος επισκέπτεται γυναίκες τα βράδια και τις βιάζει στον ύπνο τους. Αν αντικαταστήσουμε τον δαίμονα με άνθρωπο, μπορούμε να συνοψίσουμε σε μιάμιση σειρά το θέμα του βιβλίου. 

Μ.Γ.: Πώς προέκυψε η έμπνευση της ιστορίας που αφηγείστε;

Β.Γ.: Έπαιξε μεγάλο ρόλο το I’ll be gone in the dark της Michelle McNamara για τον επονομαζόμενο Golden State Killer. Η παραβίαση αρχικά του προσωπικού σου χώρου κι έπειτα του σώματός σου από έναν ξένο είναι ένας φόβος αβάσταχτος και ήθελα να τον εξερευνήσω. 

Μ.Γ.: Έχετε επηρεαστεί από ξένους αστυνομικούς συγγραφείς;

Β.Γ.: Ποιος δεν έχει επηρεαστεί; Είναι αδύνατον. 

Μ.Γ.: Πώς παρουσιάζονται οι άνθρωποι του Αστυνομικού Σώματος και οι ντετέκτιβ στα βιβλία σας; Είναι άνθρωποι της διπλανής πόρτας ή σούπερ ήρωες;

Β.Γ.: Θεωρώ πως είναι συνηθισμένοι άνθρωποι, οι οποίοι όμως βρίσκονται σε ασυνήθιστες καταστάσεις και δρουν όπως θα δρούσε ο κάθε επαγγελματίας στη θέση τους. 

Μ.Γ.: Το βιβλίο σας απευθύνεται αποκλειστικά στους αναγνώστες αστυνομικής λογοτεχνίας ή τα θέματα που παρουσιάζετε αφορούν ένα ευρύτερο αναγνωστικό κοινό;

Β.Γ.: Σίγουρα είναι πιο πιθανό να το διαβάσει κάποιος συστηματικός αναγνώστης του είδους. Αποκλείει αυτό κάποιον άλλο που θα πέσει πάνω του; Η διαθεματικότητα της αστυνομικής λογοτεχνίας μπορεί να μιλήσει με πληθώρα αναγνωστών. 

Μ.Γ.: Τι θα λέγατε στους αναγνώστες που δεν επιλέγουν την αστυνομική λογοτεχνία ώστε να τους προσελκύσετε να διαβάσουν το βιβλίο σας;

Β.Γ.: Τίποτα. Αν κάποιος δεν επιλέγει την αστυνομική λογοτεχνία, αυτό σημαίνει πως δεν τον ενδιαφέρει, δεν του αρέσει. Γιατί να αναγκάσω κάποιον να διαβάσει με το ζόρι ένα βιβλίο που πιθανότατα δεν θα του «μιλήσει»; 

Μ.Γ.: Τα αστυνομικά βιβλία ξεπερνούν την αληθινή ζωή ή η αληθινή ζωή τα ξεπερνάει;

Β.Γ.: Θα πάρω την πρωτοβουλία να απαντήσω αλλιώς: Δεν έχει σημασία τι συμβαίνει. Η ζωή και τα βιβλία είναι δύο ξεχωριστά πράγματα: το ένα το βιώνουμε, το άλλο μας αποσπά για λίγο από τη ζωή. Έχει σημασία αν το ένα ξεπερνάει το άλλο; Σημασία έχει να απολαμβάνουμε και τα δύο. 

Μ.Γ.: Υπάρχει κάποιο σημείο του βιβλίου που σας δυσκόλεψε περισσότερο ή διστάσατε μέχρι να το γράψετε;

Β.Γ.: Το κέντρο βάρους κάθε βιβλίου μου είναι η πιο δυσάρεστη και σκοτεινή πλευρά της ανθρώπινης φύσης, οπότε ουσιαστικά, αν θέλω να απαντήσω με ειλικρίνεια, δεν υπάρχει κάποιο κομμάτι που να γράφεται εύκολα ή που να μη με δυσκολεύει. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια πως δεν απολαμβάνω τη διαδικασία. 

Μ.Γ.: Υπάρχει κάποια συγκεκριμένη «συνταγή» για να γράψει κάποιος ένα αστυνομικό βιβλίο;

Β.Γ.: Φυσικά, αλλά για να μαγειρευτεί η συνταγή πρέπει να υπάρχουν τα υλικά, εν προκειμένω η ιδέα. Όλα τα υπόλοιπα μαθαίνονται (κυρίως διαβάζοντας, αναλύοντας, παρακολουθώντας την επικαιρότητα και φυσικά γράφοντας), οι ιδέες όμως όχι. 

Μ.Γ.: Ποια είναι τα σημεία που πρέπει να προσέχει;

Β.Γ.: Κυρίως την πλάτη του, το βασικότερο όλων. Οι περισσότεροι εδώ θα μιλήσουν για αληθοφάνεια, για στιβαρή πλοκή, για χίλια πράγματα. Εγώ, πάλι, θα πω να προσέχει τη στάση του σώματός του, γιατί το αυχενικό και το λουμπάγκο καραδοκούν. Όλα τα υπόλοιπα είναι δευτερεύοντα. 

Μ.Γ.: Αν και πρόκειται για αστυνομική πλοκή, υπάρχουν αξίες που αναδεικνύονται στις σελίδες του βιβλίου σας;

Β.Γ.: Από τη μία, δεν μου αρέσει ο διδακτισμός, οπότε, εάν υπάρχουν αξίες, προτιμώ να αφήσω τον αναγνώστη να τις ανακαλύψει μόνος, αντί να τον μπουκώνω με αυτές. Από την άλλη, η αστυνομική λογοτεχνία ως είδος έχει σπάνιο βάθος. Τα πιο σημαντικά μυθιστορήματα της εποχής μας χρησιμοποιούν την αστυνομική πλοκή για να πουν μία ιστορία. Η αστυνομική πλοκή, το είδος, δεν υποβαθμίζει την αξία του κειμένου. 

Μ.Γ.: Υπάρχει κάποιο βιβλίο που σας επηρέασε ως άνθρωπο ή ως συγγραφέα και ποιο είναι αυτό;

Β.Γ.: Κάποιο (ενικός) δεν υπάρχει. Υπάρχουν πολλά και η λίστα συνεχώς αλλάζει, όπως αλλάζω και εγώ ως άνθρωπος και ως συγγραφέας. 

Μ.Γ.: Με ποια συναισθήματα βιώσατε τη συγγραφική συμπόρευση με τους ήρωές σας;

Β.Γ.: Δυσκολεύομαι να απαντήσω, καθώς μιλάμε για μία χρονική περίοδο τεσσάρων μηνών περίπου, κατά την οποία γράφτηκε το βιβλίο. Η λογική/κλισέ απάντηση θα ήταν: Τόσο πολλά, που δεν μπορώ να τα μετρήσω. Η ειλικρινής απάντηση είναι: Δεν θυμάμαι. 

Μ.Γ.: Οι κριτικές παίζουν ή δεν παίζουν ρόλο στην πορεία ενός βιβλίου και γιατί;

Β.Γ.: Φυσικά και παίζουν, ειδικά όταν ο αριθμός τους είναι μεγάλος. Καλώς ή κακώς, το βιβλίο είναι ένα προϊόν. Ο αναγνώστης θέλει να γνωρίζει εάν αξίζει να επενδύσει χρόνο και χρήματα σε αυτό. Εάν υπάρχουν άλλοι δέκα χιλιάδες που αφιέρωσαν χρόνο και χρήμα και το προτείνουν, είναι λογικό και εκείνος να κάνει το ίδιο.

Το μυθιστόρημα Ίνκουμπους του Βαγγέλη Γιαννίση κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα. 

*Μαίρη Γκαζιάνη

Γεννήθηκε στα Ιωάννινα.  Μεγάλωσε στην Αθήνα όπου ζει μέχρι σήμερα και εργάσθηκε στον τραπεζικό χώρο. Στο παρελθόν ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με την φωτογραφία, τη ζωγραφική και τα τελευταία δέκα χρόνια με τη συγγραφή. Έχει πραγματοποιήσει ατομικές εκθέσεις και έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές.

Την περίοδο 2011-2012 υπήρξε ραδιοφωνική παραγωγός στο magicradiolive. Από τον Νοέμβρη 2014 συνεργάζεται με το now24.gr και έχει πραγματοποιήσει πάνω από εξακόσιες συνεντεύξεις, καθώς και σχολιασμούς βιβλίων και θεατρικών παραστάσεων. Το 2016 συμμετείχε στην τηλεοπτική εκπομπή «Καλώς τους» του ΑιγαίοTV πραγματοποιώντας συνεντεύξεις σε ανθρώπους των τεχνών. Διετέλεσε Διευθύντρια Σύνταξης του on line Πολιτιστικού Περιοδικού Books and Style από Ιούλιο 2017 έως Μάρτιο 2018 οπότε αποχώρησε οικειοθελώς.

Μεγάλες της αγάπες είναι το θέατρο και ο χορός με τα οποία έχει ασχοληθεί ερασιτεχνικά κι έχει συμμετάσχει σε θεατρικές και χορευτικές παραστάσεις.

Τον Μάιο του 2012 κυκλοφόρησε την πρώτη ποιητική της συλλογή με τίτλο «Σου γράφω…», τον Σεπτέμβρη 2013 κυκλοφόρησε το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο «Ένα φεγγάρι λιγότερο» από τις εκδόσεις Ελληνική Πρωτοβουλία και τον Ιούνιο του 2014 κυκλοφόρησε το βιβλίο της «Τα πλήκτρα της σιωπής»  από τις εκδόσεις ΄Οστρια. Επίσης, το παραμύθι της «Το ψαράκι του βυθού» συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο «Παραμύθια και Μαμάδες» εκδόσεις Βερέττα 2015.  Τον Ιούνιο 2017 κυκλοφόρησε το μυθιστόρημά της «Άλικα βήματα» από την Εμπειρία Εκδοτική. Τον Νοέμβριο του  2019 κυκλοφόρησε το μυθιστόρημά της «Ζάχαρη άχνη» από τις εκδόσεις Ωκεανός. Τον Ιούνιο 2021 κυκλοφόρησε  το νέο της μυθιστόρημα με τίτλο Η ΑΠΟΣΤΟΛΗ από τις εκδόσεις Ωκεανός.

Related posts