Subscribe Now

Trending News

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
24 Σεπ 2020
Πολιτισμός

Αρετή Βεργούλη:Έρχεται η ώρα για όλους μας,που κυνηγιόμαστε από τα όνειρα που κάνουμε

Συνέντευξη στη Μαίρη Γκαζιάνη 

Η  Αρετή Βεργούλη  γεννήθηκε  στην   Αθήνα, σπούδασε  Πολιτικές   Επιστήμες  και  Ψυχολογία στην   Αθήνα   και   στην   Κύπρο,   και   τώρα   διατηρεί   ιδιωτικό   γραφείο   ως   ψυχολόγος   –ψυχοθεραπεύτρια. Το «Έστω κι έτσι» είναι το πρώτο της μυθιστόρημα και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πνοή. 

ΜΑΙΡΗ ΓΚΑΖΙΑΝΗ: Έχετε σπουδάσει Πολιτικές Επιστήμες και Ψυχολογία. Τι σας ώθησε προς δυο διαφορετικές κατευθύνσεις σπουδών;

ΑΡΕΤΗ ΒΕΡΓΟΥΛΗ: Όταν ξεκίνησα να σπουδάζω πολιτικές επιστήμες είχα επηρεαστεί  από αυτά που διάβαζα. Στο σπίτι, παρά την αυστηρότητα που επικρατούσε, υπήρχε μια ελευθερία ως προς τη σκέψη και το διάβασμα. Εκεί υπήρχαν βιβλία που έφερνε ο πατέρας μου από τη δουλειά του, εργαζόταν στο Υπ. Εθν. Άμυνας και έφερνε αρκετά βιβλία της UNESCO καθώς και άλλα που αγόραζε ο ίδιος. Διάβαζα λοιπόν αρκετά πολιτική και είχα έντονο ενδιαφέρον για το «κοινό»,  για την «ιδανική Πολιτεία».  Έτσι ρομαντικά άρχισα να σπουδάζω πολιτικές επιστήμες. Αργότερα, όταν ήμουν μεγαλύτερη ένιωθα ότι ήθελα να εμβαθύνω, να περάσω από την πολιτεία στο άτομο, κάπως έτσι βρέθηκα να σπουδάζω ψυχολογία.  Κατά την άποψή μου, οι  δυο επιστήμες, τόσο η πολιτική όσο και η ψυχολογία έχουν κοινή βάση, ανήκουν  και οι δυο στις ανθρωπιστικές επιστήμες, έχουν βάση τον άνθρωπο αλλά από διαφορετική πλευρά.

Μ.Γ.: Παράλληλα ασχολείστε και με τη συγγραφή. Πώς συνδυάζονται οι τρεις διαφορετικές ιδιότητες μεταξύ τους;

Α.Β.: Όπως είπα οι τρεις αυτές παράμετροι αποτελούν μέρος της ζωής, τουλάχιστον έτσι το αντιλαμβάνομαι εγώ. Με διαφορετική έκβαση και ματιά.  Η πολιτική αφορά το εξωτερικό κομμάτι, το σύνολο και την ανάγκη να συν-υπάρξω με τον άλλον, να συνεισφέρω, η ανάγκη προς το έξω, από την άλλη πλευρά, η ψυχολογία, αφορά τη σχέση με τον εαυτό μας, μια στροφή προς τα μέσα, την ενδοσκόπηση και η συγγραφή  έρχεται να συνδέσει αυτά τα δύο, να τα κάνει match, ή και να δώσει το χώρο να εκφραστεί μια άλλη λοξή ματιά της πραγματικότητας.

Μ.Γ.: Τι είναι για εσάς η συγγραφή ;

Α.Β.: Μέσα από τη συγγραφή βρίσκω ισορροπία, μπορώ να εκφράζω και να συνδέω μέσα από τη μυθοπλασία όλες τις πτυχές της ζωής, όπως εγώ την αντιλαμβάνομαι. Με αυτή την έννοια, γράφοντας ξεσκονίζεις πάλι ένα γεγονός, ανοίγεις πληγές, ανασύρεις εμπειρίες με άλλον τρόπο. Επίσης μέσα από ένα αρχικό θέμα που έχει το βιβλίο, μπορώ να μιλήσω και να περάσω το σφυγμό της κοινωνίας και να μιλήσω για διάφορα θέματα.

Μ.Γ.: Ως ψυχολόγος-ψυχοθεραπεύτρια εμπνέεστε από ιστορίες που σας αφηγούνται πελάτες σας;

Α.Β.: Δεν υπάρχει κάτι συγκεκριμένο. Οι ιστορίες που μοιράζονται οι άνθρωποι μαζί μου, είναι παντού, τις ακούτε και εσείς. Η έμπνευση μπορεί να ξεκινήσει από μια φράση, από μια φιγούρα, έναν στίχο που θα μου αγκιστρώσει την προσοχή και θα θελήσω να το ψάξω.

Μ.Γ.: Πρόσφατα κυκλοφόρησε το πρώτο βιβλίο σας από τις εκδόσεις Πνοή με τίτλο «Έστω κι έτσι». Με τι έρχεται σε επαφή ο αναγνώστης;

Α.Β.: Το θέμα του βιβλίου στρέφεται γύρω από την ψυχολογία κατά την ώριμη ενήλικη ζωή μας και τη κρίση, σε όλα τα επίπεδα, που βιώνουμε τα τελευταία χρόνια. Μέσα από τη κρίση μέσης ηλικίας, που βιώνει ο ήρωας  σκιαγραφείται η οικονομική κοινωνική κρίση και η κρίση – πτώση μια ολόκληρης γενιάς προ μνημονίων. Μέσα από αυτό το συχνά ουδέτερο θέμα, μπορεί και περνά ο σφυγμός της κοινωνίας τη δεδομένη στιγμή και  θίγονται θέματα σεβασμού στη διαφορετικότητα.

Μ.Γ.: Τι καθορίζει η φράση «έστω κι έτσι».

Α.Β.: Η φράση είναι μια συμφιλίωση με το πραγματικό, το οποίο συχνά αντικαθιστούμε  με τη φαντασίωση. Έρχεται η ώρα  για όλους μας, που κυνηγιόμαστε από τα όνειρα που κάνουμε. Όσο πιο δυνατά είναι τα όνειρα, τόσο πιο αδύνατοι είμαστε απέναντι στον εαυτό μας.

Μ.Γ.: Στο εξώφυλλο του βιβλίου βλέπουμε έναν άντρα αντικριστά στον εαυτό του σε καθρέπτη με χαμηλωμένο βλέμμα. Τι συμβολίζει η εικόνα.

Α.Β.: Στην εικόνα βλέπουμε τον ήρωα συμβολικά, να συνομιλεί με τον εαυτό του. Είναι μόνος του στο πλάνο και υπάρχει μια υπεκφυγή στο χαμηλωμένο βλέμμα καθώς και μια εσωστρέφεια. Συχνά οι άνθρωποι υπεκφεύγουμε την εγγύτητα υιοθετώντας μια εξωστρέφεια, δαπανώντας τον χρόνο. Ο ήρωας, στρέφει τον χρόνο προς τα μέσα, αναλαμβάνει την ευθύνη για όσα έχει ζήσει ή θέλει να ζήσει, ψάχνει μια νέα ταυτότητα, καθώς η ευθύνη μας υποχρεώνει σε διαφορετικές συμπεριφορές.

Μ.Γ.: Ο μουσουλμάνος Φειζαρ  παντρεύεται με τη χριστιανή Λίλα. Ως ψυχολόγος ποια είναι η άποψη σας πάνω σ΄ έναν τέτοιο γάμο, είναι εύκολο να ευδοκιμήσει;

Α.Β.: Εκτός από τους εσωτερικούς παράγοντες, που επιλέγουμε σύντροφο, επίδραση έχει και η κουλτούρα, η θρησκεία, ο τρόπος που μεγαλώνει κανείς, πως έχουμε μάθει να επικοινωνούμε, να αγγιζόμαστε κ.λπ. Επομένως από άλλη κουλτούρα και άλλη θρησκεία υπάρχει μεγαλύτερος βαθμός δυσκολίας. Εδώ, ο ήρωας είναι μουσουλμάνος που έχει μεγαλώσει μαθαίνοντας σε άλλους είδους κοινωνικές σχέσεις (πολυγαμία, ανωτερότητα του άνδρα) και καλείται να ταιριάξει με μια Ορθόδοξη. Μερικές θρησκείες ταιριάζουν μεταξύ τους καλύτερα, όπως π.χ. η Καθολική με την Εβραϊκή, είναι και οι δύο αυστηρές θρησκείες. Στις σημερινές συνθήκες παγκοσμιοποίησης όμως, βλέπουμε ότι οι μεικτές οικογένειες αυξάνουν και η ανάγκη για σεβασμό και συνύπαρξη με το διαφορετικό γίνεται πλέον ανάγκη.

Μ.Γ.: Η Λίλα γίνεται μουσουλμάνα και φοράει μαντίλα. Η καταπίεση που αισθάνεται  οφείλεται σ’ αυτές τις αλλαγές ή στη ζωή της με τον Φέιζαρ;

Α.Β.: Η Λίλα είναι ένας ρομαντικός άνθρωπος,  που ουσιαστικά θέλει να «χαθεί» μέσα στον άλλον, να ζήσει κάτι πολύ έντονο, όπως ήταν η σχέση με τη μητέρα, κολλημένη, είναι αχόρταγη για αγάπη, για ποιο λόγο; Γιατί αυτός ο έρωτας δεν ικανοποιήθηκε σε μικρή ηλικία. Θα έλεγα λοιπόν ότι η Λίλα εξαρτάται πάρα πολύ από τον Φέιζαρ. Ακολούθησε τη δική του αφήγηση για τη ζωή, δεν είχε δική της αφήγηση και έτσι έχασε τον εαυτό της. Αλλά όχι δεν οφείλεται στις αλλαγές της ζωής με τον Φέιζαρ, οφείλεται στις δικές της δυσκολίες που κουβαλούσε από παιδί, όπως όλοι μας άλλωστε. Ο απέναντι είναι καθρέπτης, δεν «φταίει» αυτός, εμείς επιλέγουμε.

Μ.Γ.: Αν το μονοπάτι κοινής ζωής ενός ζευγαριού είναι περίπλοκο, πόσο πιο περίπλοκο γίνεται με αυτές τις διαφορές;

Α.Β.: Σωστά το λέτε. Είναι πιο περίπλοκα τα πράγματα. Πρέπει να είναι κάποιος αρκετά ώριμος, μορφωμένος, να έχει κοινά ενδιαφέροντα ή να έχει ζήσει σε ένα πολιτισμικό περιβάλλον που να έχει εξοικείωση με άλλες κουλτούρες και θρησκείες. Διαφορετικά μεγαλώνουν τα παιδιά στην Τουρκία και διαφορετικά στην Σουηδία.  «Παπούτσι από τον τόπο σου» δεν λέει η παροιμία; Περίπλοκα λοιπόν σίγουρα, ακατόρθωτα όμως όχι.

Μ.Γ.: Ως συγγραφέας δίνετε τη λογοτεχνική αντιμετώπιση της πορείας του ζευγαριού. Ως ψυχοθεραπεύτρια πώς θα αντιμετωπίζατε τον Φέιζαρ;

Α.Β.: Με μεγάλη κατανόηση και συμπάθεια. Ο Φέιζαρ έχει ναρκισσιστική δομή προσωπικότητας, έχει έναν αυστηρό κριτή συνεχώς, που είναι ο ίδιος του ο εαυτός. Ντρέπεται όταν δεν ικανοποιεί τις προσδοκίες των άλλων, είναι πολύ μόνος.

 

Μ.Γ.: Ποιο ήταν το λάθος που έκανε ο Φέιζαρ και ποιο το λάθος της Λίλας στη σχέση τους;

Α.Β.: Νομίζω ότι ο κάθε αναγνώστης θα δώσει την απάντηση που θέλει ο ίδιος. Κατά την άποψή μου το λάθος του Φέιζαρ ήταν το πως διαχειρίστηκε τον χρόνο, πώς στέκεται απέναντι στο παρόν. Η Λίλα ως ηρωίδα, έχει μια καταθλιπτική δομή από παιδί, οπότε λειτούργησε όπως είχε μάθει να λειτουργεί,  βαθιά επιθετικά, τόσο ως προς τον εαυτό της όσο και απέναντι στους γύρω της, με την ακραία πράξη της.

Μ.Γ.: Έχετε αντιμετωπίσει μια παρόμοια κατάσταση ως ψυχολόγος;

Α.Β.: Όταν αρχίζουμε μια σχέση μακροχρόνια και αρχίζει η καθημερινή τριβή, πολλές φορές τα πράγματα δυσκολεύουν, υπό αυτό το πρίσμα, ναι έχω χειριστεί παρόμοιες καταστάσεις, με τη διαφορετικότητα, να είναι σημαντικός παράγοντας δυσλειτουργίας της σχέσης.

Μ.Γ.: Κατά πόσο το χρώμα και η θρησκεία μπορούν να λειτουργήσουν επιβαρυντικά σ΄ ένα ζευγάρι;

Α.Β.: Οι σχέσεις είναι περίπλοκες και όχι αποκομμένες από το κοινωνικό πολιτισμικό πλαίσιο. Θα έλεγα ότι δημιουργείται μεγαλύτερος βαθμός δυσκολίας.

Μ.Γ.: Στη συγγραφική ψυχική-συναισθηματική διαδρομή του Φέιζαρ, κατά πόσο σας βοήθησε η ιδιότητα της ψυχολόγου;

Α.Β.: Με βοήθησε αρκετά, για να μπορώ να μη μείνω σε μια γραμμική περιγραφή του ήρωα και του απόλυτου. Ο απόλυτα καλός και ο απόλυτα κακός. Ο ήρωας  δίνει μια εσωτερική μάχη,  για να διαφοροποιηθεί από όσα έχει μάθει από παιδί, όπως κάνουμε αρκετοί από εμάς και να βρει δική του ταυτότητα, να αναλάβει την ευθύνη του εαυτού του και όχι την ενοχή για τη Λίλα. Ο καθένας μας έχει δική του πορεία.

Μ.Γ.: Αν είχατε απέναντί σας τη Λίλα και τον Φέιζαρ τι θα τους λέγατε;

Α.Β.: Ότι η αγάπη τους γέλασε το χρόνο. Υπάρχουν πολλοί τρόποι  να είναι κάποιος παρών και   με έναν μαγικό τρόπο αυτό γίνεται, ο ένας είναι παρών για τον άλλον.

*Το βιβλίο «Έστω κι έτσι» της Αρετής Βεργούλη κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πνοή.

Μαίρη Γκαζιάνη

Γεννήθηκε στα Ιωάννινα.  Μεγάλωσε στην Αθήνα όπου ζει μέχρι σήμερα και εργάσθηκε ως τραπεζοϋπάλληλος. Στο παρελθόν ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με την φωτογραφία ενώ τώρα ζωγραφίζει και παράλληλα γράφει. Έχει πραγματοποιήσει ατομικές εκθέσεις και έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές.

Τον Μάιο του 2012 κυκλοφόρησε την πρώτη ποιητική της συλλογή με τίτλο «Σου γράφω…», τον Σεπτέμβρη 2013 κυκλοφόρησε το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο «Ένα φεγγάρι λιγότερο» από τις εκδόσεις Ελληνική Πρωτοβουλία και τον Ιούνιο του 2014 κυκλοφόρησε το βιβλίο της «Τα πλήκτρα της σιωπής»  από τις εκδόσεις ΄Οστρια. Επίσης, το παραμύθι της «Το ψαράκι του βυθού» συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο «Παραμύθια και Μαμάδες» εκδόσεις Βερέττα 2015.  Τον Ιούνιο 2017 κυκλοφόρησε το μυθιστόρημά της «Άλικα βήματα» από την Εμπειρία Εκδοτική. Τον Νοέμβριο του  2019 κυκλοφόρησε το νέο της μυθιστόρημα «Ζάχαρη άχνη» από τις εκδόσεις Ωκεανός.

Την περίοδο 2011-2012 υπήρξε ραδιοφωνική παραγωγός στο magicradiolive. Από τον Νοέμβρη 2014 συνεργάζεται με το now24.gr και έχει πραγματοποιήσει πάνω από εξακόσιες συνεντεύξεις, καθώς και σχολιασμούς βιβλίων και θεατρικών παραστάσεων. Το 2016 συμμετείχε στην τηλεοπτική εκπομπή «Καλώς τους» του ΑιγαίοTV πραγματοποιώντας συνεντεύξεις σε ανθρώπους των τεχνών. Διετέλεσε Διευθύντρια Σύνταξης του on line Πολιτιστικού Περιοδικού Books and Style από Ιούλιο 2017 έως Μάρτιο 2018 οπότε αποχώρησε οικειοθελώς.

Μεγάλες της αγάπες είναι το θέατρο και ο χορός με τα οποία έχει ασχοληθεί ερασιτεχνικά.

 

 

Related posts