Subscribe Now

Trending News

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
05 Δεκ 2021
Lifestyle

Άννα Βίσση:Ολόκληρη η συνέντευξη :Σε όλη μου τη ζωή είχα φίλους και straight και gay, drag queens

Η Άννα Βίσση μίλησε στο «Down Town» Κύπρου και στον δημοσιογράφο Πιερή Παναγή, κατά τη διάρκεια του gaypride της Κύπρου, που έγινε στη Λευκωσία το προηγούμενο Σάββατο. Αποσπάσματα από τη συνέντευξη συζητήθηκαν έντονα τις τελευταίες μέρες και το Yupiii εξασφάλισε όλες τις δηλώσεις της Ελληνίδας σταρ στο περιοδικό:
 
Όσο κοινότοπη κι αν ακουστεί η ερώτηση, θα ήθελα να μου πεις ποια ανάγκη σε οδήγησε να είσαι σήμερα εδώ;
Η ανάγκη του ανοικτόμυαλου ανθρώπου που θέλει ενσυνείδητα να υπερασπιστεί την ελευθερία έκφρασης, συμπεριφοράς και τρόπου ζωής σε μια κοινωνία που βάλλεται καθημερινά από ρατσιστικά βέλη. Στο βαθμό δε που θα μπορούσα να επηρεάσω κάποιους θετικά έτσι ώστε να μη φοβούνται, να ανοιχτούν και να δείχνουν ποιοι είναι στ’ αλήθεια το θεωρώ, εν μέρει, «ευθύνη» μου να το κάνω. Για μένα πάντως είναι τρόπος ζωής… Σε όλη μου τη ζωή είχα φίλους και straight και gay, drag queens, συντηρητικούς, εκκεντρικούς, ντροπαλούς, ακραίους, ευαίσθητους και ό,τι άλλο μπορεί και θέλει να είναι κάποιος. Και είναι φίλοι μου γιατί τους αγαπώ. Όταν, λοιπόν, ακούω να εκσφενδονίζονται κακίες και «βλακώδεις» κατηγορίες πως η ομοφυλοφιλία είναι αρρώστια όπως, ας πούμε, η παιδοφιλία, εκνευρίζομαι και θέλω να τους υπερασπίζομαι όπως νομίζω και μπορώ. Και γι’ αυτό ήμουν στο 1ο Gay Pride της Κύπρου.
 
Και πώς το βίωσες ζώντας το;
Το Gay Pride; With Pride! Τι άλλο;
 
Ζούμε, βέβαια, σε μια εποχή που αναβιώνει ο φόβος για τη διαφορετικότητα με την έξαρση των ακροδεξιών κομμάτων στην Ευρώπη. Σε ανησυχεί αυτό;
Δεν με ανησυχεί αλλά μου προκαλεί διάφορα, βαθιά ερωτήματα. Γιατί ξεκίνησε αυτό; Από πού προκύπτει; Πώς αντιμετωπίζεται και πώς λύνεται κάτι τέτοιο ώστε να μπορούμε να ζούμε όλοι με την αλήθεια μας.
 
Γιατί οι άνθρωποι φοβούνται το διαφορετικό νομίζεις;
Αισθάνομαι πως αυτοί που πολεμούν τη διαφορετικότητα είναι εκείνοι που δεν έχουν αρκετή δική τους προσωπικότητα, που η ζωή τους είναι βαρετή, που δεν ξέρουν τι άλλο να κάνουν και κρίνουν με ευκολία κάτι που δεν μπορούν να αναγνωρίσουν, δεν καταλαβαίνουν και δεν αισθάνονται. Στην ουσία αντικρίζοντάς το δεν μπορούν να το χειριστούν και στην ουσία το φοβούνται. Εκείνος που έχει προσωπικότητα, που τολμάει να ξεχωρίζει, να είναι διαφορετικός, να κάνει ακριβώς αυτό που αισθάνεται, όσο περίεργο κι αν μοιάζει, αρκεί να είναι πιστός στα θέλω και τα πιστεύω του, για μένα αυτός είναι ο κανονικός. Προσωπικά ξέρω δύο τρόπους για να ζω: Με τη βαθιά σοβαρότητα που αντιμετωπίζω τον συναισθηματικό μου κόσμο και τη δουλειά μου ως ευθύνη επιβίωσης και το χιούμορ μου, που με βοηθά να ξεπερνώ τα ανθρώπινα κόμπλεξ μου.
 
Έχεις επίγνωση του τι αληθινά συμβαίνει εκεί έξω;
Παίρνω τις «πληροφορίες» που παίρνει ο καθένας μας απ’ όλο τον κόσμο, αλλά είμαι σίγουρη πως συμβαίνουν φρικτά πράγματα τα οποία δεν βγαίνουν καν στο φως της δημοσιότητας.
 
Εσύ, σε όλη αυτή τη διαδρομή που έχεις διανύσει, εισέπραξες ρατσισμό; Είτε ως γυναίκα ή για τις καλλιτεχνικές επιλογές σου;
Αμέ! Ειδικά με σύντροφο τον Καρβέλα, στα 80s, πάρα πολύ! Ο Νίκος τότε φορούσε σκουλαρίκι, είχε μακριά μαλλιά και μιλούσε μόνο με αλήθειες. Αυτό ήταν μια ενοχλητική κατάσταση για τους συντηρητικούς, που αντιλαμβάνεσαι τότε ήταν πολύ περισσότεροι και επικρατούσαν. Αυτό τον ρατσισμό τον βίωσα κι εγώ ως γυναίκα του. Όταν κάναμε, αρχές του ‘90, για πρώτη φορά τους «Δαίμονες» μάς είπαν «Σατανιστές» και η εκκλησία μας κατηγόρησε σαν Άθεους. Όταν χωρίσαμε και ζούσαμε για λίγο καιρό στο ίδιο σπίτι ως φίλοι μάς έλεγαν ανώμαλους και προκλητικούς. Γενικότερα, δεχόμασταν καθημερινά γελοίες και ενίοτε αρκετά επιθετικές κριτικές. Πάντα γελούσαμε, όμως, με αυτό. Δεν φοβόμασταν, ούτε τις παίρναμε σοβαρά γιατί -ευτυχώς- είχαμε μυαλό, βλέπαμε μπροστά και κυρίως βλέπαμε μέσα μας.
 
Η δική σου σχέση με τη θρησκεία ποια είναι;
Μεγάλωσα με χριστιανική παράδοση, πιστεύω στο Θεό και στην αγάπη που κηρύττει ο Χριστός, αλλά διαφωνώ με την απολυτότητα της εκκλησίας σε πολλά θέματα… Γι’ αυτό και διατηρώ μια σχέση, όπως θεωρώ πως βοηθά εμένα στη ζωή μου να ισορροπώ και να είμαι καλός άνθρωπος σύμφωνα με τους προσωπικούς μου «νόμους» και αξίες.
 
Έχεις δραστηριοποιηθεί για τα παιδιά της Αφρικής, τραγούδησες για ενίσχυση των οικονομικά αδύναμων, τώρα τοποθετείσαι ενάντια στην ομοφοβία… Ο ακτιβισμός είναι η πολιτική της νέας εποχής;
Δεν πιστεύω πως είναι πολιτική… Εκείνο που ξέρω είναι πως είναι τρόπος ζωής. Τι άλλο ήρθαμε να κάνουμε σ’ αυτό τον κόσμο; Να βγάζουμε λεφτά; Και τα λεφτά αγοράζουν την ουσία; Δεν νομίζω…
 
Υπάρχει διάχυτο παντού ένα κλίμα απαισιοδοξίας ακόμα και φόβου για όσα πρόκειται να ‘ρθουν. Εσύ, πού ακουμπάς τις ελπίδες σου;
Ίσως στο ανθρώπινο ένστικτο… Αυτό πιστεύω είναι δεμένο με το μυαλό μας που και αυτό συνδέεται με τις επιθυμίες μας. Εκεί, όμως, που ακουμπώ τις ελπίδες μου είναι κυρίως στους νέους ανθρώπους αυτού του πλανήτη που ελπίζω κι εύχομαι σιγά-σιγά να λειτουργούν χωρίς φόβο, ώστε αυτός ο κόσμος να αναζωογονηθεί. Μόνο έτσι θα πάμε μπροστά.

Related posts