Subscribe Now

Trending News

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
18 Μαΐ 2021
Πολιτισμός

Ανέστης Πλουμής:Οι σημερινές ανθρώπινες σχέσεις και ειδικά οι ερωτικές έγιναν πολύ δύσκολες

Συνέντευξη στη Μαίρη Γκαζιάνη 

Ο Ανέστης Πλουμής γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και ζει μόνιμα στην Αθήνα. Είναι απόφοιτος της Σχολής Νομικών και Οικονομικών Επιστημών του Α.Π.Θ. και της Σ.Σ.Α.Σ. Οικονομικού. Φοίτησε στο Ινστιτούτο Centre d’ Etudes Diplomatiques et Stratégique (CEDS) d’ Université de IENA à Paris. Εργάστηκε σε δημοσιοοικονομικές υπηρεσίες του Δημοσίου.

Ολοκλήρωσε κύκλους σπουδών σχετικά με τη δημιουργική γραφή, την πρακτική διαλόγων, τη σημειολογία θεατρικής γραφής, την περιγραφή δραματουργικής έκφρασης, την τεχνική σεναρίου, τις διαφορές συγγραφής (για διασκευή) μεταξύ μυθιστορήματος, θεατρικού έργου και σεναρίου. Από το 2007, ασχολείται επαγγελματικά με την συγγραφή σεναρίων, θεατρικών έργων, και μυθιστορημάτων. 

ΜΑΙΡΗ ΓΚΑΖΙΑΝΗ: Αν και γεννηθήκατε στη Θεσσαλονίκη ζείτε μόνιμα στην Αθήνα. Τι συμβολίζουν αυτές οι δυο πόλεις για εσάς;

ΑΝΕΣΤΗΣ ΠΛΟΥΜΗΣ: Στη Θεσσαλονίκη έχω τις παιδικές μου αναμνήσεις, τις πρώτες αναζητήσεις στη ζωή και στον έρωτα. Ύστερα ήρθε η περιπλάνηση, λόγω επαγγέλματος, Λάρισα, Διδυμότειχο, Λιτόχωρο, Λήμνος και Παρίσι. Πλούσιες εμπειρίες με διαφορετικά χρώματα και εικόνες από την κεντρική, ακριτική και νησιωτική Ελλάδα. Όσο για την πολιτισμική και πνευματική καταιγίδα στην πόλη του φωτός, αυτή θα γίνει κίνητρο ώστε επιστρέφοντας στα πάτρια, να με κερδίσει η Αθήνα. Εδώ χτυπά η καρδιά η Τέχνης, για το βιβλίο, το θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Αν η Θεσσαλονίκη είναι η πόλη που με έφερε στη ζωή, η Αθήνα είναι εκείνη που με έκανε πολίτη στην πόλη των Ιδεών, όπως λέει ο Καβάφης, με την έκδοση του πρώτου μου βιβλίου. 

Μ.Γ.: Έχετε σπουδάσει Οικονομικά και ασχολείστε με τη συγγραφή. Πως συνδέονται αυτές οι δυο ιδιότητες μεταξύ τους;

Α.Π.: Όχι μόνο συνδέονται αλλά έγιναν αιτία στην ώριμη ηλικία μου, ν’ ασχοληθώ ουσιαστικά με τη συγγραφή. Στον πρότερο εργασιακό μου βίο υπήρξα σύμβουλος θεμάτων οικονομικού στο Υπουργείο Άμυνας, έχοντας ως αντικείμενο, για πολλά χρόνια, την σύνταξη, υπηρεσιακών εγγράφων. Από την ώρα που ένας συντάκτης γνωρίζει σε τι φόρμα θα γράψει το έγγραφο, το μόνο που χρειάζεται είναι ανάπτυξη της σκέψης του και καλή γνώση της γλώσσας.

Όταν αποφάσισα να ιδιωτεύσω και ν’ ασχοληθώ με την δημιουργική γραφή, το μυαλό μου ήταν ήδη εξασκημένο όχι μόνο στη σύνταξη κειμένου αλλά και στην ικανότητα να προσαρμόζεται σε νέες εκφραστικές φόρμες όπως είναι το σενάριο, το θεατρικό έργο και η πεζογραφία. Εκπαιδεύτηκα σε όλα τα είδη, έχοντας αποκτήσει δεξιότητες πάνω στη διασκευή ενός είδους από το άλλο.

Βέβαια, όποιος ξέρει να συντάσσει υπηρεσιακά έγγραφα δεν σημαίνει ότι θα γίνει και συγγραφέας. Χρειάζεται να το έχεις από μέσα σου. Να μπορείς να παρατηρείς το κάθε τι, να εισπράττεις ερεθίσματα και ύστερα να θέλεις να τα βγάλεις πάνω σε ιστορίες, ξεδιπλώνοντας αρμονικά τις σκέψεις σου. 

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Μ.Γ.: Ποιο ήταν το έναυσμα ώστε ν΄ ασχοληθείτε με τη συγγραφή;

Α.Π.: Η ανάγκη να στήνω ιστορίες. Από μικρή ηλικία μου προκαλούσε τρομερό ενδιαφέρον ο διαφορετικός τρόπος αντίδρασης των ανθρώπων πάνω σε ένα θέμα. Καθόμουν και τις έβαζα σε σειρά, τις μελετούσα, γιατί μου έδιναν πολλαπλές οπτικές γωνίες και εκδοχές μιας ιστορίας.

Δίνω περισσότερη σημασία στην ίδια την ιστορία, στην πλοκή της, την εξέλιξή της και στις ανατροπές της, παρά στην εμβάθυνση του χαρακτήρα ενός ήρωα. Οι χαρακτήρες των ηρώων αναπτύσσονται μέσα από τις αποφάσεις που θα πάρουν καθώς θα εξελίσσεται η ιστορία.

Δεν συμφωνώ με κάποιους συγγραφείς που λένε ότι γεννάω έναν ήρωα, έναν χαρακτήρα και αυτός με οδηγεί να φτιάξω την ιστορία. Για μένα αυτό είναι λάθος. Ο συγγραφέας πρέπει να ξέρει από την αρχή όλη την ιστορία που κατασκευάζει. Πώς θα εξελιχθεί, ποιες θα είναι οι συγκρούσεις και οι ανατροπές και βέβαια ποιο θα είναι το τέλος της. Όταν ξέρεις το τέλος της ιστορίας σου έρχεσαι προς τα πίσω, γράφοντας όσα χρειάζεσαι για να φτάσεις εκεί. Όταν ξέρεις το πεπρωμένο των ηρώων σου, αφενός δεν παρεκκλίνουν από το σκοπό τους, αφετέρου μπορείς να τους μπολιάσεις με όλα εκείνα τα απαραίτητα χαρακτηριστικά του ρόλου τους.

 Μ.Γ.: Πρόσφατα κυκλοφόρησε το βιβλίο σας «Το στοίχημα μιας ζωής» Με τι έρχεται σε επαφή ο αναγνώστης;

Α.Π.: Με τα διλήμματα των σύγχρονων γυναικών: καριέρα ή οικογένεια; Και αν σκεφτούμε σήμερα ότι το σύνολο των κοριτσιών εντάσσεται στον εργασιακό στίβο, τι γίνεται όταν θελήσουν να κάνουν οικογένεια; Θα έχουν όλα όσα επιθυμούν ή θα πρέπει να κάνουν υποχωρήσεις, εκπτώσεις και συμβιβασμούς; Θα μπορούσαν να τα έχουν όλα;

Αυτό είναι το στοίχημα της ηρωίδας του βιβλίου της Μόνικας, η οποία όχι μόνο δεν εγκατέλειψε τη δουλειά της αλλά ερωτεύτηκε δύο άνδρες ταυτόχρονα, ζητώντας να έχει μία τριμερή φανερή σχέση μαζί τους και να κάνει ένα παιδί, κοινό καρπό του έρωτά τους. 

Μ.Γ.: Που οφείλεται η έμπνευση της ιστορίας που αφηγείστε;

Α.Π.: Στο γεγονός ότι οι σημερινές ανθρώπινες σχέσεις και ειδικά οι ερωτικές έγιναν πολύ δύσκολες και δεν ορίζονται τόσο από εθιμικές και παραδοσιακές νόρμες αλλά από την κοσμοθεωρία του καθενός και κυρίως των γυναικών. Είχε πέσει στα αφτιά μου μια στιχομυθία νεαρών γυναικών: πού να βρεις έναν άνδρα καλό, όμορφο και πλούσιο, μπορείς; Όχι! Αν όμως κάθε μία έβρισκε τρεις και τους κρατούσε; Εγώ λοιπόν δεν έβαλα τρεις άνδρες, δεν ήθελα να το διευρύνω τόσο πολύ και το έκανα με δύο. 

Μ.Γ.: Τι άνθρωπος είναι η κεντρική ηρωίδα σας η Μόνικα;

Α.Π.: Είναι μια σύγχρονη γυναίκα της τωρινής κοινωνίας, χειραφετημένη, φιλελεύθερη που δεν υποκύπτει σε παραδοσιακά σχήματα και κατεστημένα. Ελέγχει πλήρως το ζωτικό της χώρο και κάνει υπεύθυνα τη δουλειά της με πολύ ζήλο. Δεν διστάζει όμως να σπάσει τα στερεότυπα και να συγκρουστεί με τα καθιερωμένα. Μέχρι να γνωρίσει τον αληθινό βαθύ έρωτα νιώθει απόλυτα κυρίαρχη στον εαυτό της, ορίζοντας τις αποφάσεις της μακριά από τις συνήθεις κοινωνικές επιδιώξεις των γυναικών. Ο έρωτας θα σταθεί καταλύτης στη ζωή της και θα την δει με άλλη ματιά. 

Μ.Γ.: Πως συνδέεται με τους άντρες ήρωές σας Στέφανο και Αλέξη;

Α.Π.: Με τον Στέφανο η Μόνικα δένεται συναισθηματικά. Υπάρχει αληθινή αγάπη που ολοκληρώνεται σε όλα τα πεδία του έρωτα. Δεν υπάρχουν στη σχέση τους συμβιβασμοί και κανόνες που υπακούουν σε κάποια παράδοση ή κάποιο κοινωνικό στάτους. Διατηρεί ο καθένας το δικό του τρόπο ζωής. Εκείνος ένας αφηρημένος συναισθηματικός συγγραφέας και εκείνη μία δυναμική γυναίκα των επιχειρήσεων. Ωστόσο, όταν είναι μαζί γίνονται ένα, σαν να μπαίνουν στο δικό τους ροζ συννεφάκι και απομονώνονται από τον υπόλοιπο κόσμο.

Με τον Αλέξη τα πράγματα είναι πιο συμβατά. Τα στοιχεία που τους συνδέουν είναι τόσα όσα χρειάζονται για να διατηρούνται οι ισορροπίες. Ο Αλέξης και η Μόνικα δεν χρειάζονται να απομονωθούν από τον κόσμο και να μπούνε σε έναν άλλο κόσμο. Είναι στον κόσμο τους, εκεί που ανήκουν, στην ελίτ των πολύ υψηλόβαθμων στελεχών μεγάλων πολυεθνικών εταιρειών που έχουν τους δικούς τους κώδικες επικοινωνίας.

Ενώ με τον Στέφανο η Μόνικα επικοινωνεί μέσω της καρδιάς, δηλαδή του ερωτικού συναισθήματος και ο λόγος συνεύρεσή τους είναι να ικανοποιηθεί η ανάγκη αυτή, με τον Αλέξη έρχεται κοντά μέσω των κοινών στόχων και επιθυμιών που τους προσφέρει ο εργασιακός χώρος, την επαγγελματική και κοινωνική καταξίωση και μια χλιδάτη προσωπική ζωή.

Βέβαια δεν μπορούμε να πούμε ότι Αλέξης και Μόνικα έχουν μια ξερή και τυπική σχέση. Κάθε άλλο! Υπάρχει έντονο ερωτικό και συναισθηματικό στοιχείο που όταν κλονίζεται, οι αντιδράσεις τους είναι ταραχώδεις. Ωστόσο, εκπέμπουν σε άλλη συχνότητα και ο έρωτάς τους έχει άλλο χρώμα, από εκείνον της Μόνικας και του Στέφανου.

Μ.Γ.: Ποια ανάγκη της κάλυπτε με τον έναν και ποια με τον άλλον;

Α.Π.: Ο Στέφανος εκπροσωπεί την αβάσταχτη ελαφρότητα της ζωής, το συναίσθημα, την αφέλεια, τη στοργικότητα και την παιδική ψυχή. Η Μόνικα κάθε φορά που μπαίνει στον κόσμο του Στέφανου αφήνει στην κρεμάστρα την έντονη κοινωνική προσωπικότητά της και το δυναμικό εργασιακό της πνεύμα. Όπως ακριβώς θα έβγαζε τα ρούχα της για μπει στη σάουνα. Ο έρωτάς της με τον Στέφανο την ξεκουράζει από τον μοχθηρό ανταγωνιστικό κόσμο των επιχειρήσεων. Αυτόν τον βαθύ κόκκινο έρωτα, που αφήνεται στην ένταση και στο πάθος χωρίς συμβιβασμούς και κανόνες, η Μόνικα δεν τον γνώριζε. Της τον μαθαίνει ο Στέφανος και εκεί είναι που κατά κάποιο τρόπο μετασχηματίζεται. Αρχίζει να βλέπει την ζωή, την αγάπη και την ύπαρξη των παιδιών με άλλη οπτική γωνία.

Ο Αλέξης είναι οικονομικά ανεξάρτητος τεχνοκράτης που γκρεμίζει εμπόδια στο δρόμο του για την επιτυχία. Εδώ η Μόνικα είναι στο χώρο της. Τον ξέρει τον κόσμο του Αλέξη. Δεν απαιτείται να τον ανακαλύψει και τον χρειάζεται γιατί αποτελεί εγγύηση και ασφάλεια. Δεν έχει ανάγκη να προσαρμοστεί σε όσα της προσφέρει εκείνος, που αφορά μια διαβίωση σε χλιδάτη βίλα με υπηρετικό προσωπικό. Δείχνει θαυμασμό για τον κόσμο αυτόν, όχι γιατί δεν τον ήξερε αλλά γιατί βρέθηκε δικαιωματικά εκεί λόγω της αξίας της.

Και στους δύο όμως, η Μόνικα εκφράζει και ανταποδίδει μια κοινή τους ανάγκη. Την αγάπη της για τα παιδιά που έχουν ήδη και οι δύο από τους προηγούμενους γάμους τους. Τα παιδιά αυτά επίσης θα την αγαπήσουν πολύ και αυτό θα γίνει ουσιαστικό στοιχείο με το οποίο εκείνοι θα δεθούν επάνω της πέρα από τον έρωτά τους. 

Μ.Γ.: Τι σας έκανε να γράψετε για μια σχέση που αποτελείται από ένα «τρίγωνο» μια γυναίκα-δυο άντρες;

Α.Π.: Το πρώτο στοιχείο είναι η ανεπάρκεια των σημερινών σχέσεων. Η σημερινή κοινωνία δεν συμβιβάζεται τόσο εύκολα. Κυριαρχεί μια εγωκεντρική τάση. Πρώτα πρέπει να ικανοποιηθεί το εγώ και μετά το εμείς. Και το εγώ απαιτεί ο άλλος να έχει συγκεκριμένα προαπαιτούμενα. Εάν λείπουν κάποια χαρακτηριστικά αρχίζει να διαβλέπει τον χωρισμό ως λύση. Σε μια ανάρτηση ενός περιοδικού διάβασα ότι τα προαπαιτούμενα μιας γυναίκας για έναν άνδρα είναι πάνω από δέκα, ενώ εκείνος ζητά μόνο δυο τρία.

Το δεύτερο είναι η αντισυμβατική μου σκέψη μέσα στα έργα μου. Ήθελα μια σχέση όχι στις γνωστές καταστάσεις, όπως κρυφό τρίγωνο, αντιζηλίες μεταξύ ανδρών όπου διεκδικούν την γυναίκα με γνωστές αντιδράσεις και τραγωδίες. Ήθελα το τρίγωνο να είναι φανερό. Σε μια κοινή αποδοχή των μελών του και η σύγκρουση πλέον να βρίσκεται στους δύο άνδρες, όχι μεταξύ τους αλλά με τον εαυτό τους. Αν θα μπορέσουν ν’ αποδεχτούν αυτό το νέο σχήμα και αν θα καταφέρουν να στηρίξουν μια ισορροπία ανάμεσά τους. 

Μ.Γ.: Έχετε συναντήσει τέτοιες περιπτώσεις στην αληθινή ζωή;

Α.Π.: Όχι δεν έτυχε να συναντήσω από κοντά τέτοια συμβιωτικά σχήματα όπως της πολυανδρίας που αν και πραγματικότητα, αποτελούν μεμονωμένες περιπτώσεις στη δυτική κοινωνία.     Ωστόσο, έχω δει αναφορές σε ντοκιμαντέρ και μελέτησα το θέμα μέσα από μια μεγάλη αρθρογραφία που υπάρχει σε διαδίκτυο, εφημερίδες και περιοδικά. Όταν έχεις τις απόψεις, τις θέσεις και τις τάσεις των συντελεστών, τότε μπορείς να στήσεις τον μύθο και την ιστορία.

Μ.Γ.: Τι είναι αυτό που θέλετε να εισπράξει ο αναγνώστης με την ανάγνωση του συγκεκριμένου βιβλίου;

Α.Π.: Ότι το βαθύτερο νόημα εστιάζεται στην αξία της ισορροπίας στην ζωή μας. Διότι αυτό θα επιδιώξει το παράδοξο αυτό τρίγωνο. Μόνο όταν υπάρχει ισορροπία, υπάρχει σταθερότητα, πρόβλεψη, επένδυση και εξέλιξη. Η ισορροπία στη ζωή, στην οικονομία, στην κοινωνία, και γενικά στις ανθρώπινες σχέσεις, δεν είναι στατική. Δεν είναι ένα τούβλο που το αφήνεις στο τραπέζι και στέκεται εκεί. Η ισορροπία στις σχέσεις των ανθρώπων είναι πάντοτε δυναμική, όπως σ’ ένα αεροπλάνο. Στηρίζεται στους έλικες που το έλκουν και στην πίεση του αέρα που βρίσκεται από κάτω. Εάν ένα από τα δύο δεν υπάρχει το αεροπλάνο πέφτει. Αυτό σημαίνει ότι στις ανθρώπινες σχέσεις συμπεριλαμβανομένου και του γάμου, όλα τα μέλη πρέπει να καταβάλουν συνεχή προσπάθεια για τη διατήρηση της ισορροπίας τους. Εφόσον θέλουν να είναι μαζί. 

Μ.Γ.: Πιστεύετε ότι με το βιβλίο σας καταφέρατε να εισχωρήσετε στο βάθος της γυναικείας ψυχής;

Α.Π.: Πιστεύω ότι εισχώρησα αρκετά αλλά πάντοτε θα υπάρχουν ανεξερεύνητα πεδία. Είναι σαν ένα σπήλαιο. Καταφέρνεις από μια μικρή στενή δίοδο να εισχωρήσεις μέσα αλλά δεν σημαίνει ότι γνωρίζεις όλα τα μυστικά του χώρου.

Το θηλυκό μυαλό είναι περίπλοκο και απρόβλεπτο. Άβυσσος η ψυχή της γυναίκας παρόλο που με την ανάπτυξη της ψυχολογίας και των νευροεπιστημών έχουν φωτιστεί πολλές κρυφές πτυχές της. Ωστόσο, παραμένει η πολυπλοκότητα που δίνει περιθώρια έμπνευσης στη φαντασία των δημιουργών.

Θεωρώ ότι η ζωή είναι γένους θηλυκού. Ότι κέντρο αναφοράς και συνέχιση της ζωής είναι το θηλυκό. Το αρσενικό στοιχείο στη φύση είναι συμμετοχικό. Ο άνδρας συμμετέχει στη προσπάθεια της γυναίκας να διασφαλίσει τόσο τη δική της ζωή όσο και των παιδιών της.

Μ.Γ.: Με ποια συναισθήματα βιώσατε τη συγγραφική συμπόρευση με τους ήρωές σας;

Α.Π.: Με τα ίδια συναισθήματα ακριβώς που παρουσιάζονται οι ήρωες και πιστεύω ότι είναι αυτά που έχουν αγγίξει τους αναγνώστες και ταυτίστηκαν μαζί τους.

Όταν γράφω, συμμετέχω στο πάθος του ήρωα. Δεν ήταν λίγες οι φορές που έκλαψα μαζί τους ή γέλασα με αυτά που εγώ ο ίδιος έγραψα. Γιατί εκείνη την ώρα δεν είμαι εγώ αλλά ο ήρωας που μπαίνει στη δράση. Έχω νιώσει ακόμα και ρίγος τρόμου όταν ξαναδιάβασα σκηνές με ένταση. Από εκεί και πέρα το βιβλίο το έγραψα με σαρκαστική διάθεση υποδόριου χιούμορ διότι όλα όσα μας απασχολούν στη ζωή, όσο σοβαρά και να είναι, πάντα από πίσω τους υποκρύπτεται το ‘‘γελοίο του πράγματος’’. Μια μικρή δίοδος διαφυγής όπου σου δίνει τα περιθώρια να χαμογελάσεις, να σαρκάσεις και γιατί όχι να γελάσεις. Σε κάθε περίπτωση να πάρεις μια βαθιά ανάσα, για να μη σε πάρει εκείνο από κάτω. 

Μ.Γ.: Προβλέπετε η ιστορία που αφηγείστε ν΄ αποτελεί το κοινωνικό μοντέλο του μέλλοντος;

Α.Π.: Δεν υπάρχει περίπτωση να επικρατήσει στο μέλλον σε ευρεία κλίμακα τέτοιο τριμερές οικογενειακό σχήμα. Αυτό είναι ανεφάρμοστο και στη φύση ενώ επίσημα η δυτική κοινωνία το έχει απορρίψει από αιώνες.    Όλα τα αρσενικά μάχονται και διεκδικούν τη θέση ενός ή ακόμη και πολλών θηλυκών. Η αντιζηλία μεταξύ αρσενικών με αιματηρές διεκδικήσεις είναι ένα σύνηθες φαινόμενο. Αντίθετα δεν υφίσταται αντιζηλία μεταξύ των θηλυκών εφόσον έχουν εξασφαλίσει από το αρσενικό, όσα τους χρειάζονται για την επιβίωσή τους.

Για αυτό και το βιβλίο μου είναι παράδοξο και προκαλεί την περιέργεια. Δύο άνδρες αποδέχονται κάτι έξω από τη φύση τους.

Θα ήθελα τέλος να επισημάνω ότι η παραδοσιακή μας κοινωνία και συγκεκριμένα η οικογένεια δεν κινδυνεύει από τέτοια τριμερή σχήματα. Κινδυνεύει από τον εγωκεντρικό και ατομικιστικό τρόπο ζωής. Η έννοια του ‘‘εμείς’’ όλο και μαζεύεται και κυριαρχεί το ‘‘εγώ’’ ενώ με περισσότερη πλέον ευκολία κρυφοκοιτάζουν όλοι το διαζύγιο.

Τέλος το βιβλίο δεν έχει πρόθεση να κάνει πρόταση σε νέα οικογενειακά σχήματα αλλά να προβληματίσει και να υποδείξει ότι η ισορροπία είναι αναγκαία σε μια σχέση και πρέπει τα ζευγάρια να προσπαθούν για αυτήν.

Μ.Γ.: Σας ευχαριστώ πολύ για τη συνέντευξη και σας εύχομαι καλοτάξιδο το βιβλίο σου.

Α.Π.: Και εγώ σας ευχαριστώ για τη φιλοξενίας σας στο έγκριτο και σοβαρό site σας καθώς επίσης και για τις ευχές σας στο βιβλίο μου. Να είστε καλά και να συνεχίσετε και εσείς με το ίδιο πάθος να προσφέρετε τις υπηρεσίες σας και την αγάπη σας στους δημιουργούς και στους αναγνώστες σας . Σας ευχαριστώ πολύ.

*Το μυθιστόρημα «Το στοίχημα μιας ζωής» του Ανέστη Πλουμή κυκλοφορεί από την Άνεμος εκδοτική.

 Μαίρη Γκαζιάνη

Γεννήθηκε στα Ιωάννινα.  Μεγάλωσε στην Αθήνα όπου ζει μέχρι σήμερα και εργάσθηκε ως τραπεζοϋπάλληλος. Στο παρελθόν ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με την φωτογραφία ενώ τώρα ζωγραφίζει και παράλληλα γράφει. Έχει πραγματοποιήσει ατομικές εκθέσεις και έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές.

Τον Μάιο του 2012 κυκλοφόρησε την πρώτη ποιητική της συλλογή με τίτλο «Σου γράφω…», τον Σεπτέμβρη 2013 κυκλοφόρησε το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο «Ένα φεγγάρι λιγότερο» από τις εκδόσεις Ελληνική Πρωτοβουλία και τον Ιούνιο του 2014 κυκλοφόρησε το βιβλίο της «Τα πλήκτρα της σιωπής»  από τις εκδόσεις ΄Οστρια. Επίσης, το παραμύθι της «Το ψαράκι του βυθού» συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο «Παραμύθια και Μαμάδες» εκδόσεις Βερέττα 2015.  Τον Ιούνιο 2017 κυκλοφόρησε το μυθιστόρημά της «Άλικα βήματα» από την Εμπειρία Εκδοτική. Τον Νοέμβριο του  2019 κυκλοφόρησε το νέο της μυθιστόρημα «Ζάχαρη άχνη» από τις εκδόσεις Ωκεανός.

Την περίοδο 2011-2012 υπήρξε ραδιοφωνική παραγωγός στο magicradiolive. Από τον Νοέμβρη 2014 συνεργάζεται με το now24.gr και έχει πραγματοποιήσει πάνω από εξακόσιες συνεντεύξεις, καθώς και σχολιασμούς βιβλίων και θεατρικών παραστάσεων. Το 2016 συμμετείχε στην τηλεοπτική εκπομπή «Καλώς τους» του ΑιγαίοTV πραγματοποιώντας συνεντεύξεις σε ανθρώπους των τεχνών. Διετέλεσε Διευθύντρια Σύνταξης του on line Πολιτιστικού Περιοδικού Books and Style από Ιούλιο 2017 έως Μάρτιο 2018 οπότε αποχώρησε οικειοθελώς.

Μεγάλες της αγάπες είναι το θέατρο και ο χορός με τα οποία έχει ασχοληθεί ερασιτεχνικά.

Related posts