Subscribe Now

Trending News

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
25 Ιούν 2021
Πολιτισμός

Αλεξία Νικολοπούλου: Πιστεύω ακράδαντα σε αυτό που ονομάζουμε «Κισμέτ»  

Συνέντευξη στη Μαίρη Γκαζιάνη 

Η Αλεξία Νικολοπούλου κατάγεται από την Πελοπόννησο και μένει μόνιμα στην Αθήνα. Εργάστηκε ως δημοσιογράφος σε εφημερίδες της Τοπικής Αυτοδιοίκησης για πάνω από δέκα χρόνια. «Η Μαντάμ» είναι το πρώτο της βιβλίο. 

ΜΑΙΡΗ ΓΚΑΖΙΑΝΗ: Κυρία Νικολοπούλου έχετε ασχοληθεί με τη δημοσιογραφία και με τη συγγραφή. Αν και αυτά τα δυο βρίσκονται πολύ κοντά, τι σας ώθησε προς τη μια κατεύθυνση και προς την άλλη;

ΑΛΕΞΙΑ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΥ: Και τα δύο έχουν τη βάση τους στην έκφραση μιας κατάστασης διά μέσου του γραπτού λόγου. Στη δημοσιογραφία υπάρχουν οι 5 κανόνες που πρέπει να ακολουθήσεις. Ποιος, Πότε, Πού, Τι, Γιατί. Οι ίδιοι κανόνες υπάρχουν και στη συγγραφή. Όμως εδώ όλα αυτά τα αγκαλιάζει η ψυχή σου. Εκεί είναι η διαφορά. Ότι στο βιβλίο μπορείς να ξύσεις την ψυχή σου και τα ψήγματα της να τα χαράξεις στο χαρτί. 

Μ.Γ.: «η Μαντάμ» είναι ο τίτλος του πρώτου βιβλίου σας που κυκλοφόρησε πρόσφατα. Σε τι παραπέμπει ο τίτλος;

Α.Ν.: Μα σε μια Κυρία φυσικά. Με όλη τη σημασία της λέξεως.

Μ.Γ.: Κεντρική ηρωίδα του βιβλίου σας είναι η Μαργαρίτα Δούκα. Ποια είναι η Μαντάμ που επικρατεί στον τίτλο;

Α.Ν.: Χωρίς τη Μαντάμ η Μαργαρίτα δεν θα μπορούσε να ανταπεξέλθει στη φρίκη της φυλακής. Ήταν εκείνη που την αγκάλιασε, την προφύλαξε και τη δίδαξε αν θέλετε τους νόμους που επικρατούν σε μια φυλακή. Φυσικά ο ρόλος της δε σταματά εκεί. Γιατί και έξω από τη φυλακή έδωσε τη δική της μάχη για την Μαργαρίτα. Μα και αργότερα θα παίξει πολύ σημαντικό ρόλο στην πορεία της Μαργαρίτας η οποία έχει πολλές ανατροπές. Όμως αυτά θα τα μάθετε στη συνέχεια της «Μαντάμ».

dav

Μ.Γ.: Η Μαργαρίτα βρέθηκε υπόδικη στις φυλακές Κορυδαλλού για, εν αγνοία της, οικονομικές παραβάσεις και πλαστογραφία. Τι την έκανε τόσο αφελή στη σχέση της με τον Κωνσταντίνο και στη συνέχεια ευκολόπιστη σ΄ έναν άγνωστο;

Α.Ν.: Ενός κακού μύρια έπονται. Έτσι και εδώ. Όταν η Μαργαρίτα μπήκε στο τούνελ της απελπισίας κάθε τι που ερχόταν στο διάβα της το εκλάμβανε ως φως. Έστω και αν αυτό το φως τελικά την οδήγησε πιο βαθιά μέσα στο τούνελ αυτό. 

Μ.Γ.: Ποια είναι τα συναισθήματά της μόλις μπήκε στη φυλακή;

Α.Ν.: Πιστεύω πως κάθε άνθρωπος που μπαίνει στη φυλακή βιώνει στην αρχή κάτι κοινό και αυτό δεν είναι άλλο από την απώλεια. Απώλεια για την ζωή που μέχρι τότε είχε δρομολογήσει. Απώλεια των δεδομένων του. Απώλεια των δικών του ανθρώπων. Αυτό σε κάθε άνθρωπο δρα διαφορετικά. Στη Μαργαρίτα έδρασε καταλυτικά για την προσωπικότητά της. Αυτό θα το δείτε σιγά σιγά να γίνεται μέσα από την ανάγνωση της «Μαντάμ». 

Μ.Γ.: Η Μαργαρίτα αναγνωρίζει ότι οι φυλακισμένες δεν είναι τέρατα αλλά κανονικοί άνθρωποι. Πως την αντιμετώπισαν και πως τις αντιμετώπισε;

Α.Ν.: Με επιφύλαξη εκατέρωθεν. Μην ξεχνάτε ότι είναι όλες κλεισμένες μέσα στο ίδιο μέρος. Δεν υπάρχει διέξοδος. Δεν υπάρχει επιλογή του ανθρώπου που θα είναι δίπλα σου. Οπότε η επιφύλαξη και κατ’ επέκταση η διερεύνηση χώρου και ανθρώπων είναι τα πρώτα που πρέπει να αντιμετωπίσεις μέσα σου. 

Μ.Γ.: Τι αλλάζει στον χαρακτήρα της μέσα στη φυλακή;

Α.Ν.: Αρκετά πράγματα. Η βάση όμως μένει αναλλοίωτη. Και η βάση της Μαργαρίτας είναι η καλοπροαίρετη διάθεση απέναντι στους ανθρώπους. Μέσα στη φυλακή μαθαίνει αν θέλετε να την οχυρώνει. Να μην είναι τόσο προσπελάσιμη όσο ήταν πριν την είσοδό της μέσα. Αλλά και άλλα πολλά…

 Μ.Γ.: «Γιατί απ΄ όλα γλυτώνεις, από ένα όμως δεν γίνεται να γλιτώσεις, κι αυτό είναι το γραμμένο σου. Το μοιραίο» σκέφτεται η Μαργαρίτα. Το μοιραίο ή οι προσωπικές της επιλογές και αποφάσεις την οδήγησαν στη φυλακή; 

Α.Ν.: Πιστεύω ακράδαντα σε αυτό που ονομάζουμε «Κισμέτ». Πιστεύω πως ό,τι επιλογές και αν κάνουμε, αν το πεπρωμένο σου γράφει κάτι, αυτό θα γίνει ο κόσμος να έρθει ανάποδα. Η είσοδος στη φυλακή δεν διαφέρει από άλλα γεγονότα που είναι δραστικά στο να μας αλλάξουν την πορεία που εμείς πιστεύουμε ότι έχουμε χαράξει στη ζωή μας.  

Μ.Γ.: «Δεν υπάρχει το «αιώνιο» για τους φυλακισμένους. Δεν υπάρχει το «για πάντα». Το «για πάντα» δεν είναι τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο από το «τώρα» σκέφτεται σε άλλο σημείο. Πως αντιμετωπίζει τη φυλάκισή της;

Α.Ν.: Εδώ μπορείτε να δείτε καθαρά την απελπισία της. Σκέφτεται όπως ένας ετοιμοθάνατος. Μονάχα το τώρα.  Δεν αφήνεται στα μεγαλόπνοα σχέδια που μπορεί να έκανε όταν ήταν εκτός. Νιώθει εγκλωβισμένη. Το μετά… αυτό είναι άλλη ιστορία… 

Μ.Γ.: «Βίωμα δυνατό η φυλακή. Παράνοια…» γράφετε σε κάποιο σημείο. Πως καταφέρατε να εισχωρήσετε τόσο βαθιά στον ψυχισμό της Μαργαρίτας; 

Α.Ν.: Δεν είναι δύσκολο. Αρκεί να βγάλουμε την προσωπική μας πανοπλία που μας απομονώνει από άλλους ανθρώπους και να τους νιώσουμε σε όλη τους την διάσταση. Σκεφθείτε κάποιον που μένει σε ένα παγκάκι. Αν περάσουμε δίπλα του με την πανοπλία μας σίγουρα ούτε καν θα μπούμε στη λογική του να σκεφτούμε τι περνάει αυτός ο άνθρωπος. Αν όμως τον αγκαλιάσουμε νοητά και βάλουμε τον εαυτό μας στη θέση του τότε θα νιώσουμε και τη μοναξιά του και το κρύο που του τρυπάει το σώμα και την αγωνία του να βρει φαγητό και πολλά άλλα. Και αν μέσα σε όλα αυτά προσθέσετε και το να μάθουμε να ακούμε όλους τους ανθρώπους που έχουν ανάγκη τότε θα έχετε την απάντηση σε αυτό που με ρωτήσατε. 

Μ.Γ.: Τι φοβόταν ότι μπορεί να συμβεί βγαίνοντας από τη φυλακή;

Α.Ν.: Η φυλακή αποτελεί μια στείρα κατάσταση με ανενεργούς πολίτες. Ο χρόνος σταματά κάνοντας συνεχώς τα ίδια πράγματα. Η αδράνεια σου γίνεται συνήθεια. Και η συνήθεια σε κάθε μας έκφανση της ζωής μας είναι πολύ μεγάλος αρνητικός παράγοντας. 

Μ.Γ.: Οι λεπτομέρειες που γράφετε σχετικά με τον χώρο της φυλακής και των κρατούμενων-υπόδικων είναι παρά πολλές κι εντυπωσιακές. Από που αντλήσατε όλες αυτές τις πληροφορίες;

Α.Ν.: Η δημοσιογραφία με βοήθησε πάρα πολύ σε αυτό το κομμάτι. Δεν ήταν εύκολο και χρειάστηκε πολύς χρόνος, χρόνια θα έλεγα για να τα καταφέρω. Αλλά τελικά το αποτέλεσμα με δικαίωσε. 

Μ.Γ.: «Δεν μπορείς να πετάξεις από πάνω σου όσα σε έχουν σημαδέψει στη φυλακή» είναι σκέψεις που βάζετε στο μυαλό της Μαργαρίτας. Τι είναι αυτό που σημαδεύεται κυρίως, το μυαλό, η ψυχή, η συμπεριφορά, ο χαρακτήρας ή κάτι άλλο;

Α.Ν.: Όλα αυτά μαζί. Κάθε τι που συμβαίνει στη ζωή μας και μας ταρακουνάει βίαια, είτε αυτό λέγεται φυλακή, είτε μια αρρώστια, είτε ένα τρακάρισμα που μπορεί να χάσουμε ένα μέλος του σώματός μας, είτε να βρεθούμε άστεγοι λόγω οικονομικής δυσχέρειας, γενικά κάθε τι κακό που μπορεί να μας πληγώσει σημαδεύει τα πάντα. Από εκεί και πέρα εξαρτάται τον χαρακτήρα του καθενός για το πώς θα συνεχίσει. Μου είχε πει μία φυλακισμένη πως «Στη φυλακή ο καλός θα γίνει άγγελος μα ο κακός θα γίνει ίδιος ο σατανάς». Αυτή η πρότασή τα λέει όλα πιστεύω. 

Μ.Γ.: «Δεν υπάρχει περίπτωση να μη λυγίσει ακόμα και ο πιο δυνατός μέσα στη φυλακή» όπως αναφέρετε;

Α.Ν.: Είναι το πρώτο στάδιο αυτό. Βασισμένο στη απώλεια όλων, όπως είπαμε παραπάνω λυγίζεις. Αυτό σε οδηγεί σε δύο δρόμους. Ή να σε κάνει πολύ σκληρό ή να κάνεις τους άλλους να πιστεύουν ότι εσύ σκλήρυνες. 

Μ.Γ.: «Η φυλακή είναι μια μικρή κοινωνία». Μέσα ή έξω από αυτή χρειάζεται περισσότερη προσοχή;  

Α.Ν.: Είναι ένας μικρόκοσμος. Ότι είσαι φυλακή δεν σημαίνει ότι είσαι και απάνθρωπος. Αλλά και το ότι δεν έτυχε ή έχεις μεγάλη δύναμη στο να μην μπεις φυλακή δεν σε κάνει και άνθρωπο. 

Μ.Γ.: Ποιος ήταν ο στόχος σας με τη συγγραφή του συγκεκριμένου βιβλίου;

Α.Ν.: Η αφύπνιση. Η συγχώρεση. Η αποδοχή. 

Μ.Γ.: Σας ευχαριστώ πολύ για την παραχώρηση της συνέντευξης και σας εύχομαι καλοτάξιδο το βιβλίο σας.

Α.Ν.: Εγώ σας ευχαριστώ που μου δώσατε την ευκαιρία να μιλήσουμε για την «Μαντάμ» μου!

*Το μυθιστόρημα «η Μαντάμ» της Αλεξίας Νικολοπούλου κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Α.Α. Λιβάνη.

 Μαίρη Γκαζιάνη    

Γεννήθηκε στα Ιωάννινα.  Μεγάλωσε στην Αθήνα όπου ζει μέχρι σήμερα και εργάσθηκε ως τραπεζοϋπάλληλος. Στο παρελθόν ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με την φωτογραφία ενώ τώρα ζωγραφίζει και παράλληλα γράφει. Έχει πραγματοποιήσει ατομικές εκθέσεις και έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές.

Τον Μάιο του 2012 κυκλοφόρησε την πρώτη ποιητική της συλλογή με τίτλο «Σου γράφω…», τον Σεπτέμβρη 2013 κυκλοφόρησε το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο ΕΝΑ ΦΕΓΓΑΡΙ ΛΙΓΟΤΕΡΟ και τον Ιούνιο του 2014 κυκλοφόρησε το βιβλίο της ΤΑ ΠΛΗΚΤΡΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ  από τις εκδόσεις ΄Οστρια. Επίσης, το παραμύθι της «Το ψαράκι του βυθού» συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο «Παραμύθια και Μαμάδες» εκδόσεις Βερέττα 2015.  Τον Ιούνιο 2017 κυκλοφόρησε το μυθιστόρημά της ΑΛΙΚΑ ΒΗΜΑΤΑ από την Εμπειρία Εκδοτική. Το 2019 θα κυκλοφορήσει το νέο της μυθιστόρημα από τις εκδόσεις Ωκεανός.

Την περίοδο 2011-2012 υπήρξε ραδιοφωνική παραγωγός στο magicradiolive. Από τον Νοέμβρη 2014 συνεργάζεται με το now24.gr και έχει πραγματοποιήσει πάνω από πεντακόσιες συνεντεύξεις. Το 2016 συμμετείχε στην τηλεοπτική εκπομπή ΚΑΛΩΣ ΤΟΥΣ του ΑιγαίοTV πραγματοποιώντας συνεντεύξεις σε ανθρώπους των τεχνών. Διετέλεσε Διευθύντρια Σύνταξης του on line Πολιτιστικού Περιοδικού Books and Style από Ιούλιο 2017 έως Μάρτιο 2018 οπότε αποχώρησε οικειοθελώς.

Μεγάλες της αγάπες είναι το θέατρο και ο χορός με τα οποία έχει ασχοληθεί ερασιτεχνικά.   

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Related posts