Subscribe Now

Trending News

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
19 Μαΐ 2022
Πολιτισμός

Αλέκα Ζωγράφου: Είναι καλό να μπορείς να «τσαλακώνεις» που και που καταστάσεις

Συνέντευξη στη Μαίρη Γκαζιάνη 

Η Αλέκα Ζωγράφου γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Ορχομενό Βοιωτίας. Σήμερα κατοικεί στα Μελίσσια. Σπούδασε γαλλική φιλολογία, αλλά πολύ γρήγορα, η αγάπη της για τον συναρπαστικό κόσμο της δημοσιογραφίας τής άλλαξε τα σχέδια κι έτσι, ασκεί το επάγγελμα της δημοσιογράφου. Έχει εργαστεί  στο τηλεοπτικό ρεπορτάζ, υπεύθυνη σε μόνιμες στήλες για την ομορφιά, την υγεία, το βιβλίο και τις ανθρώπινες σχέσεις, ως αρχισυντάκτρια σε περιοδικά ευρείας κυκλοφορίας, καθώς και στο ραδιόφωνο στη σύνταξη και εκφώνηση ειδήσεων. Σήμερα εργάζεται στην τηλεόραση.

Η ενασχόλησή της με την παιδική λογοτεχνία ξεκίνησε το 2009 με το πρώτο της βιβλίο με τίτλο “Ο Ζώζι και η ποντικο-Μόνα Λίζα”. Ακολούθησαν τα βιβλία  “Μ, όπως Μελίτα, όπως μέλι” , “Ο Μανώλης, ο κύριος Μη με μαλώνεις” και «Μυστικά, νότια του χάρτη». Πρόκειται για το πρώτο παιδικό βιβλίο για το Ρέθυμνο, το οποίο με ειδική έκδοση χρησιμοποιήθηκε για το 17ο Παιδικό Κυνήγι Θησαυρού. Το μυθιστόρημα «Αγάπη όπως… αλμύρα» ήταν η πρώτη της συγγραφική προσπάθεια στη σύγχρονη ελληνική λογοτεχνία. 

Μ.Γ.: Κυρία Ζωγράφου αν και σπουδάσατε γαλλική φιλολογία ασχοληθήκατε με τη δημοσιογραφία. Γιατί στραφήκατε στη δημοσιογραφία;

Α.Ζ.: Η αγάπη μου για το επάγγελμα αυτό ήταν κάτι που το είχα μέσα μου από παιδί. Το σκεφτόμουν και θα τολμήσω να πω ότι το ονειρευόμουν. Στα μάτια μου πάντα ο κόσμος της δημοσιογραφίας φάνταζε και εξακολουθεί να είναι συναρπαστικός. Έτσι, όπως καταλαβαίνετε η γαλλική φιλολογία «ηττήθηκε» από την αγάπη μου για τη δημοσιογραφία και από το τρίτο κιόλας έτος είχα ήδη ξεκινήσει να αρθρογραφώ σε τηλεοπτικό περιοδικό κάτι που με κράτησε εκεί για δεκαέξι χρόνια.

Μ.Γ.: Εργάζεστε στην τηλεόραση και παράλληλα ασχολείστε με τη συγγραφή. Τι είναι για σας η δημοσιογραφία και τη η συγγραφή;

Α.Ζ.: Η τηλεόραση και η συγγραφή είναι δύο διαφορετικά πράγματα. Το ένα έχει την εικόνα, ενώ στο άλλο την εικόνα την δημιουργείς με τις περιγραφές σε σελίδες. Όσον αφορά τι είναι για μένα δημοσιογραφία, θα σας πω ότι είναι εκείνη η μαγική στιγμή που αλιεύεις την είδηση και την προσαρμόζεις σωστά, έγκυρα και ικανά στον γραπτό ή προφορικό λόγο. Η συγγραφή από την άλλη, είναι ένα ταξίδι που με το εκάστοτε θέμα που θα διαλέξει ο κάθε συγγραφέας αποτυπώνει την ιστορία του και την προσφέρει στους αναγνώστες με στόχο να καταφέρει να τους κάνει «συνεπιβάτες» του σε αυτό.

Μ.Γ.: Πρόσφατα κυκλοφόρησε το βιβλίο σας «Άνεργη με Louis Vuitton». Τι αφορά η ιστορία που αφηγείστε;

Α.Ζ.: Οπωσδήποτε έχει να κάνει με την ανεργία της ηρωίδας και με μια σειρά από τα επακόλουθα που έχει, όταν κάποιος πληγεί από αυτή. Δεν έχει, όμως, μόνο αυτό. Ο έρωτας, η φιλία, η ανάγκη για επιβίωση και για μια … σανίδα σωτηρίας σε προσωπικό και φυσικά σε επαγγελματικό επίπεδο είναι κάποια από τα στοιχεία που κυριαρχούν στην ιστορία αυτή.

Μ.Γ.: Πως συνδυάζονται η άνεργη με μια πανάκριβη τσάντα Louis Vuitton;

Α.Ζ.: Η αλήθεια είναι ότι μάλλον πολύ δύσκολα κάποια με μια κάρτα ανεργίας να την βαραίνει, με ένα επίδομα που δεν φτάνει να καλύψει ούτε τα βασικά της έξοδα, θα βρισκόταν στο ταμείο να αγοράζει μια τσάντα πολυτελείας. Η ηρωίδα, όμως, την είχε πριν βρεθεί σε αυτή την κατάσταση. Της είχε προκύψει από ένα bonus που είχε κερδίσει από την δουλειά της και είχε … αποφασίσει να το επενδύσει σε μια τέτοια αγορά.

Μ.Γ.: Ποια θέματα πραγματεύεται το βιβλίο σας μέσα από την ανεργία της ηρωίδας σας;

Α.Ζ.: Μα οπωσδήποτε τις ανθρώπινες σχέσεις. Το χωρισμό, την προδοσία, τη φιλία και ένα μυστικό που τελικά θα βρεθεί σε δίλημμα για το αν πρέπει να αποκαλύψει ή όχι.

Μ.Γ.: Πως αντιμετωπίζεται η άνεργη ηρωίδα σας από το στενό και το ευρύτερο περιβάλλον της;

Α.Ζ.: Η ανεργία της Δάφνης από το στενό της περιβάλλον αντιμετωπίζεται με φόβο για ένα αύριο που πολύ φοβούνται ότι θα είναι δύσκολο, από κάποιους άλλους, όπως λέει και η ίδια «σαν αρρώστια». Ευτυχώς, έχει τον τρόπο και να τους αντικρούσει, αλλά κυρίως να τους διαβεβαιώσει ότι δεν είναι … κολλητική…

Μ.Γ.: Στο βιβλίο σας περιγράφετε καταστάσεις που βιώνει η Δάφνη με χιουμοριστικό και (αυτό)σαρκαστικό τρόπο. Γιατί επιλέξατε αυτό το είδος γραφής;

Α.Ζ.: Ένα θέμα τόσο σκληρό όπως είναι η ανεργία και μια ιστορία που ξεδιπλώνεται πριν, παράλληλα και μετά από αυτή, δεν θα μπορούσα να επιλέξω άλλο τρόπο. Το βιβλίο αυτό το είχα φανταστεί έτσι, ίσως γιατί και εγώ είμαι έτσι ως άνθρωπος. Μου αρέσει να λέω πολλά πράγματα με χιούμορ – ελπίζω κομψό- και σε ό, τι αφορά το σαρκαστικό κομμάτι θα σας πω ότι το κάνω και για εμένα την ίδια. Είναι καλό να μπορείς να «τσαλακώνεις» που και που καταστάσεις με αυτό τον τρόπο. Έτσι και η ηρωίδα μου.

Μ.Γ.: Παρά το χιούμορ στις περιγραφές, το βιβλίο σας είναι γεμάτο (σοβαρές) αλήθειες. Πως το εμπνευστήκατε;

Α.Ζ.: Το βιβλίο είναι γεμάτο από σοβαρές αλήθειες που αντιμετωπίζουμε όλοι μας καθημερινά. Έχει να κάνει με μια πραγματικότητα που λίγο πολύ όλοι έχουμε βιώσει και ίσως για αυτό το λόγο οι αναγνώστες μου λένε ότι ταυτίστηκαν με την ηρωίδα, ίσως και κάποιοι όχι μόνο με τη Δάφνη, αλλά και με κάποιους από τους υπόλοιπους ήρωες της ιστορίας.

Μ.Γ.: Τι άνθρωπος είναι η Δάφνη; Αντιπροσωπεύει τη σύγχρονη γυναίκα;

Α.Ζ.: Μα φυσικά! Είναι μια γυναίκα της διπλανής πόρτας. Όλοι μας έχουμε μια φίλη που να μας θυμίζει τη Δάφνη… Αγωνίζεται, απογοητεύεται, πέφτει, σηκώνεται, ερωτεύεται, ταλαντεύεται πολλές φορές πάνω σε ένα τεντωμένο σκοινί που πότε καταφέρνει να περπατήσει και άλλες φορές… σώζεται με κάποιους μικροτραυματισμούς… 

Μ.Γ.: Τι την έκανε να ανέχεται την «περίπου μαζί» σχέση της με τον Νίκο;

Α.Ζ.: Η σχέση της με το Νίκο ήταν έτσι ακριβώς. «Περίπου». Από την πλευρά της έμοιαζε στην αρχή ιδανική, αλλά μόνο για εκείνη. Στη συνέχεια, όπως λέει και η ίδια αντιλήφθηκε ότι έμπαζε νερά από παντού και λίγο παρακάτω αποφάσισε να την βυθίσει και να την στείλει στον πάτο. Αν και της στοιχίζει, ωστόσο καταφέρνει σχετικά γρήγορα να κάνει delete και να προχωρήσει τη ζωή της.

Μ.Γ.: Αυτό που τρόμαζε πιο πολύ τη Δάφνη ήταν η ανεργία κι αυτό ακριβώς της συμβαίνει. Πως το αντιμετωπίζει;

Α.Ζ.: Στην αρχή είναι τρομοκρατημένη, εγκλωβισμένη. Έχει πανικό και απόγνωση, όμως, δεν σταματά να προσπαθεί να ανατρέψει όλο αυτό που της έχει συμβεί.

Μ.Γ.: «Ανεργία και χωρισμός» η συνύπαρξή τους δυσκολεύει ή διευκολύνει το ένα το άλλο;

Α.Ζ.: Θεωρώ ότι είναι το διπλό κακό που μπορεί να τύχει σε κάποιον. Το να χάνεις σε επαγγελματικό και προσωπικό επίπεδο είναι πολύ δύσκολο να το διαχειριστείς.

Μ.Γ.: Ο Νίκος ντρεπόταν για την ανεργία της Δάφνης, το ίδιο και η μητέρα της. Από που πηγάζει μια ντροπή τέτοιου είδους;

Α.Ζ.: Μα φυσικά από αυτό που επικρατεί στα περισσότερα μυαλά: «Τι θα πει ο κόσμος…». Η αλήθεια είναι ότι ο Νίκος έχει ένα άλλο κοινωνικό status που θα λέγαμε ότι του «απαγόρευε» κάτι τέτοιο. Αν, όμως, την αγαπούσε, δεν θα ασχολούνταν με την ανεργία της, αλλά θα την στήριζε και θα την βοηθούσε. Η μάνα της θα ήθελα να σας πω ότι πιο πολύ φοβάται και λιγότερο ντρέπεται και ίσως επειδή κουβαλάει μια άλλη νοοτροπία, την ένοιαζε και αυτό που είπα πιο πριν… ο κόσμος…

Μ.Γ.: Πότε ένα πρόβλημα μπαίνει στη σωστή του βάση, όταν καταναλώνουμε ώρες με τον/την κολλητό/η μας ή με ένα γερό ταρακούνημα μοναξιάς;

Α.Ζ.: Πενήντα – πενήντα. Ο κολλητός ή η κολλητή είναι απαραίτητοι. Είναι εκείνοι που θα ακούσουν το πρόβλημα πριν μπει στη σωστή του βάση και εκείνοι που θα το πρωτοδούν, όταν έχει μπει. Η μοναξιά είναι εκείνη που σαφέστατα ταρακουνάει το μυαλό μας, αφυπνίζει τα συναισθήματα και ενίοτε δίνει τις λύσεις που ψάχνουμε, αλλά είναι σκληρός αντίπαλος…

Μ.Γ.: Πως παρουσιάζεται η σχέση της Δάφνης με τους γονείς της;

Α.Ζ.: Η Δάφνη είναι μια επαρχιώτισσα που έχει μεγαλώσει σε ένα χωριό, σε μια οικογένεια μικρομεσαία που ως μοναχοπαίδι απολάμβανε πάντα την αγάπη τους.

Μ.Γ.: Η Δάφνη σπαταλά τον χρόνο της ανεργίας της στη μαγειρική. Οι συνταγές μαγειρικής που υπάρχουν στο βιβλίο είναι δικής σας έμπνευσης;

Α.Ζ.: Ναι! Οι συνταγές είναι δικές μου, τις συστήνω ανεπιφύλακτα και ελπίζω να τις δοκιμάσουν οι αναγνώστες μου.

Μ.Γ.: Ποια ήταν τα προσόντα που διέθετε η Δάφνη ώστε  στο ματς Δάφνη-Ανεργία το σκορ να είναι 1-0;

Α.Ζ.: Τα προσόντα της ήταν πολλά, αλλά αυτό που την έκανε να κερδίσει την παρτίδα, ήταν το πείσμα της.

Μ.Γ.: Η τύχη ευνόησε τη Δάφνη ή η Δάφνη προκάλεσε την τύχη της;

Α.Ζ.: Η τύχη την ευνόησε, γιατί την προκάλεσε. Την έψαξε, αν την περίμενε να της χτυπήσει την πόρτα, έχω την εντύπωση ότι η Δάφνη θα παρέμενε ακόμα άνεργη, δυστυχισμένη και κουλουριασμένη στον καναπέ της.

Μ.Γ.: Ποιο ήταν το μότο της;

Α.Ζ.: «Μην τα παρατάς». Δεν το έλεγε μόνο, το έκανε και πράξη και αυτό την έσωσε.

Μ.Γ.: Πόσο πιθανό είναι να συμβεί η, μετά την απόλυση, εξέλιξη της ζωής της Δάφνης σε οποιαδήποτε γυναίκα;

Α.Ζ.: Πολύ πιθανό… Αν κάνεις τις σωστές επιλογές σε πρόσωπα, ακολουθήσεις τα σωστά μονοπάτια, τότε ναι, γιατί όχι;

Μ.Γ.: Από την αρχή της συγγραφής του βιβλίου σας στόχος σας ήταν το Happy end;

Α.Ζ.: Ναι, αλλά όχι με αυτό τον τρόπο. Το τέλος έτσι όπως είναι τώρα, προέκυψε ξαφνικά, λίγο πριν το στείλω στον εκδοτικό οίκο. Ήμουν, όμως, αποφασισμένη να της δώσω ένα “Happy end” με λίγο … ουράνιο τόξο. Είχε περάσει πολλά η Δάφνη, δικαιούνταν κάτι τέτοιο.

Μ.Γ.: Σας ευχαριστώ πολύ για την παραχώρηση της συνέντευξης και σας εύχομαι καλοτάξιδο το βιβλίο σας.

Α.Ζ.: Εγώ σας ευχαριστώ πολύ για την όμορφη συνέντευξη και για τις ευχές σας.

*Το μυθιστόρημα «Άνεργη με Louis Vuitton» της Αλέκας Ζωγράφου κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Χάρτινη πόλη.                         

Μαίρη Γκαζιάνη

Γεννήθηκε στα Ιωάννινα.  Μεγάλωσε στην Αθήνα όπου ζει μέχρι σήμερα και εργάσθηκε ως τραπεζοϋπάλληλος. Στο παρελθόν ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με την φωτογραφία ενώ τώρα ζωγραφίζει και παράλληλα γράφει. Έχει πραγματοποιήσει ατομικές εκθέσεις και έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές.

Τον Μάιο του 2012 κυκλοφόρησε την πρώτη ποιητική της συλλογή με τίτλο «Σου γράφω…», τον Σεπτέμβρη 2013 κυκλοφόρησε το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο ΕΝΑ ΦΕΓΓΑΡΙ ΛΙΓΟΤΕΡΟ και τον Ιούνιο του 2014 κυκλοφόρησε το βιβλίο της ΤΑ ΠΛΗΚΤΡΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ  από τις εκδόσεις ΄Οστρια. Επίσης, το παραμύθι της «Το ψαράκι του βυθού» συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο «Παραμύθια και Μαμάδες» εκδόσεις Βερέττα 2015.  Τον Ιούνιο 2017 κυκλοφόρησε το μυθιστόρημά της ΑΛΙΚΑ ΒΗΜΑΤΑ από την Εμπειρία Εκδοτική. Το 2019 θα κυκλοφορήσει το νέο της μυθιστόρημα από τις εκδόσεις Ωκεανός.

Την περίοδο 2011-2012 υπήρξε ραδιοφωνική παραγωγός στο magicradiolive. Από τον Νοέμβρη 2014 συνεργάζεται με το now24.gr και έχει πραγματοποιήσει πάνω από πεντακόσιες συνεντεύξεις. Το 2016 συμμετείχε στην τηλεοπτική εκπομπή ΚΑΛΩΣ ΤΟΥΣ του ΑιγαίοTV πραγματοποιώντας συνεντεύξεις σε ανθρώπους των τεχνών. Διετέλεσε Διευθύντρια Σύνταξης του on line Πολιτιστικού Περιοδικού Books and Style από Ιούλιο 2017 έως Μάρτιο 2018 οπότε αποχώρησε οικειοθελώς.

Μεγάλες της αγάπες είναι το θέατρο και ο χορός με τα οποία έχει ασχοληθεί ερασιτεχνικά.   

 

 

 

Related posts