Subscribe Now

Trending News

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στo now24.gr.
Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας.
15 Απρ 2021
Απόψεις

Άδα Σταματάτου:«Η δύναμη της ψυχής.»

Της Κατερίνας Πλουμιδάκη

Η δύναμη της ψυχής σε βοηθάει στα τελευταία 10χμ του Μαραθωνίου, και στα ακόμα δυσκολότερα της ζωής. Ο αθλητισμός στέκεται αρωγός στον αγώνα της Άδας. Κουράζεται η ψυχή της όσο και το σώμα, αλλά δεν παραδίδει.

Η ιστορία της μας φέρνει στην επιφάνεια χιλιάδες  συναισθήματα, ξυπνάει παλιά και γεννάει καινούργια, όπως θαυμασμό, παραδοχή, συμπόνια  για το μεγαλείο της ψυχής της.

Η ζωή της σε κάθε επίπεδο, έχει επίπεδο. Διανύει έναν ανηφορικό, γενναίο, μοναχικό αγώνα σε αχαρτογράφητη γη, με μοναδικό όπλο την αγάπη και τη θέληση της μάνας. Την δυαδική σχέση μάνας και παιδιού. Άραγε ξεχωρίζει η μία ύπαρξη από την άλλη;

Μιλώντας με την Άδα βλέπεις τη δική σου ζωή με άλλο μάτι και κοιτάς να τη ρουφήξεις μέχρι το μεδούλι. Μαθαίνεις να εκτιμάς τα μικρά πράγματα και να είσαι ευγνώμων για όλα γύρω σου, γνωρίζοντας ότι οι συνεχείς σου επιθυμίες είναι η πηγή της θλίψης.

Η Άδα σιωπηρά μας διδάσκει ότι ηγούμαστε όχι με το παράδειγμα της δύναμής μας, αλλά με την δύναμη του παραδείγματός μας.

Με τον πατέρα του Γιάννη έχει χωρίσει αλλά είναι κοντά. Για να γίνεις γονέας, πρέπει να έχεις πάρει μια μεγάλη απόφαση. Το «εγώ» που γίνεται «εσύ».

Μαραθώνιος Νέας Υόρκης 2017
Run for Autism

-Συστήστε μας τον εαυτό σας.

Είμαι μητέρα δύο παιδιών. Έχω σπουδάσει κλασικό χορό και ρυθμική για παιδιά και είμαι δασκάλα pilates. Τα τελευταία 6 χρόνια μέσω του ερασιτεχνικού αθλητισμού προωθώ την ευαισθητοποίηση και αποδοχή για τον αυτισμό και μέσω της σελίδας στο Facebook “Η ζωή μου με τον Γιάννη» κατάφερα να γνωστοποιήσω στην Ελληνική κοινωνία την εικόνα ενός αυτιστικού ενήλικα στον δρόμο.

Ο αυτισμός είναι μια αναπηρία χωρίς σαφή εικόνα. Ένας ενήλικας αυτιστικός στο δρόμο είναι μη αναγνωρίσιμος. Έχει μια παράξενη συμπεριφορά που δύσκολα την ξεχωρίζεις. Με βίντεο και ιστορίες του δικού μου γιου μεταφέρω αυτή την εικόνα σε κάθε σπίτι.

-Η καθημερινότητά σας είναι διαφορετική και πολύ απαιτητική.

Όταν ο αυτισμός υπάρχει σε ένα σπιτικό εννοείται πως ναι. Έχεις τη ζωή σου πριν από αυτό και μετά τη διάγνωσή του. Πρέπει να είναι όλα σχεδιασμένα ώστε η κάθε μέρα να λειτουργεί σύμφωνα με ένα αυστηρό πρόγραμμα. Ο αυτισμός είναι μια γραμμή ζιγκ ζαγκ .Άλλες φορές πάει πάνω και άλλες φορές πάει κάτω. Εσύ πρέπει να φροντίσεις η γραμμή να είναι ανηφορική ακόμα και όταν διανύει το παιδί μια δύσκολη περίοδο.

Μαραθώνιος Σικάγου 2018
Run for Autism

-Πόσο σκληρή είναι η κατάσταση μέσα στο σπίτι για την αδερφή του Γιάννη;

Είναι δύσκολο να μεγαλώνεις μαζί ένα αυτιστικό παιδί και ένα παιδί τυπικής ανάπτυξης. Έχεις στην ουσία δύο μοναχοπαίδια το καθένα με διαφορετικές ανάγκες. Πρέπει να δουλεύεις ως γονιός αδιάκοπα πάνω σε αυτή τη λεπτή γραμμή ώστε να μην αδικήσεις καμία πλευρά.

Η ζωή μου ήταν μια ισορροπία ανάμεσα σε δύο τρένα που έτρεχαν με ταχύτητα και εγώ έπρεπε να πηδάω μια στο ένα τρένο και μια στο άλλο.

-Η πρώτη σας αντίδραση μετά την αρχική διάγνωση του Γιάννη ήταν να μην το πιστέψετε ότι είναι αυτιστικός;

Το πίστεψα αμέσως γιατί το έβλεπα ξεκάθαρα ότι δεν ήταν ίδιος με τα άλλα δίχρονα. Ακολούθησα τις οδηγίες του παιδοψυχίατρου  στην πρώιμη παρέμβαση που είναι σημαντική τα πρώτα χρόνια ώστε να βοηθήσεις τον αυτιστικό άνθρωπο να επικοινωνήσει.

Δουλεύω έως σήμερα αδιάκοπα με τον Γιάννη ώστε να τον βοηθάω σε κάθε περίοδο της ζωής του. Είναι 23 χρονών και έχουμε περάσει πολλές δοκιμασίες. Όμως αυτή είναι η ζωή μας και αποδέχομαι όλες τις προκλήσεις.

Ο Γιάννης με τον πατέρα του Ανδρέα Γκόρο

-Αρχίσατε να τρέχετε συστηματικά Μαραθώνιο για να κοινωνήσετε το πρόβλημα του αυτισμού, εντός και εκτός Ελλάδας.

Στο εξωτερικό είναι σύνηθες ο κόσμος να επικοινωνεί κοινωνικό έργο μέσω ενός χόμπυ. Ήθελα να ευαισθητοποιήσω και την Ελληνική κοινωνία σε αυτό το μοντέλο προσφοράς για το δρόμο της ενσυναίσθησης. Στόχος μου είναι να τρέξω τους 6 World Marathon Majors για τον αυτισμό. Έχω κάνει ήδη Βερολίνο, Σικάγο, ΝΥ. Όλους τους μαραθωνίους τους πραγματοποιώ με δικά μου έξοδα αλλά πάντα κάνω fundraising για ιδρύματα για τον αυτισμό. Ο επόμενός μου στόχος είναι fundraising για αίθρια ταβέρνα στο κέντρο ΣΟΣ Αυτισμός.

-Εκτός από την ψυχοθεραπεία του αγώνα μεγάλων αποστάσεων, κάνετε και κολύμπι ανοιχτής θαλάσσης.

Το κολύμπι ανοιχτής θάλασσας το άρχισα σαν αποθεραπεία μαραθωνίου και ανακάλυψα τη μαγεία της σιωπής του νερού. Δεν προλαβαίνεις να σκεφτείς τα προβλήματα σου όπως στο τρέξιμο. Για μένα ήταν λυτρωτικό. Μετά ήρθε το τρίαθλο στη ζωή μου που η γρήγορη εναλλαγή αθλημάτων κολύμπι-ποδήλατο-τρέξιμο δε σου επιτρέπουν καμία άλλη σκέψη. Για μένα ο αθλητισμός είναι γαλήνη στην ψυχή μου.

-Ο Γιάννης είναι δεινός χειμερινός κολυμβητής όπως κι εσείς.

Ναι! Τον ξεκίνησα στο πρώτο lockdown τον Μάρτιο του 2020 και συνεχίζουμε ως σήμερα να κολυμπάμε μαζί. Είναι μοναδικό αυτό που έχει καταφέρει ο Γιάννης. Αποδεικνύει περίτρανα το “anything is possible!”

Ομιλίτρια στο TEDx University of Crete

-Περάσετε μια μεγάλη κρίση με τον Γιάννη πριν μερικά χρόνια. Πώς ξεπεράστηκαν αυτά τα επεισόδια;

Ανέπτυξε για 4 χρόνια βίαιη συμπεριφορά και είχε κρίσεις αυτοτραυματισμού. Με τις οδηγίες ψυχιάτρου πήρε φαρμακευτική αγωγή το οποίο ήταν σωτήριο για τον ίδιο πρωτίστως γιατί εξαφανίστηκαν όλες αυτές οι συμπεριφορές και ξαναβρήκε την ηρεμία του και τότε κατάλαβα ότι η φαρμακευτική αγωγή σε κάποιους είναι απολύτως απαραίτητη και είναι απλή χημεία.

-Το να υπάρχει ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα βοηθάει τους αυτιστικούς, τους ηρεμεί, επειδή τους οριοθετεί.

Οι αυτιστικοί έχουν ανακατωμένο τον εγκέφαλό τους και πρέπει να τους βοηθήσεις να τον τακτοποιήσουν. Αν γνωρίζουν την αρχή, μέση και τέλος στην ημέρα τους, αυτό τους αποβάλλει το άγχος.  Το σύνηθες λάθος γονέων είναι όταν προσπαθούν να αλλάξουν τον αυτιστικό τρόπο σκέψης και να τον μετατρέψουν σαν τον δικό τους. Πρέπει εσύ ο γονέας να μπεις στο δικό τους κόσμο και να τους βοηθήσεις να ζήσουν με την αυτιστική οπτική.

-Ζητήσατε από τον Πρωθυπουργό με επιστολή σας να αξιολογήσει την απαγόρευση κυκλοφορίας και λουτρού για τις «ευπαθείς ομάδες, τους αυτιστικούς, τους ΑμεΑ, τους ανθρώπους που δεν μπορούν να γράψουν το 6 και να πάνε για τρέξιμο.

Στο πρώτο lockdown είχα μια τηλεδιάσκεψη με τον Πρωθυπουργό όπου του εξήγησα ότι οι αυτιστικοί άνθρωποι πρέπει να εξαιρεθούν από το αυστηρό απαγορευτικό κυκλοφορίας για λόγους ψυχικής υγείας και να τους δοθεί η έγκριση για κολύμπι στη θάλασσα. Το υλοποίησε την επόμενη μέρα της συνομιλίας μας.

Με το βιβλίο μου «Μεγαλώνοντας ένα αυτιστικό παιδί»εκδόσεις Memento
Σύντομα θα μεταφραστεί στην αγγλική γλώσσα και θα είναι διαθέσιμο και σε ebook

-Μιλήστε μας για τις ομιλίες που έχετε κάνει.

Έχω μιλήσει στο TEDX του πανεπιστημίου Κρήτης το 2018 και σε πολλές διαδικτυακές ομιλίες με φοιτητές ειδικής αγωγής.

-Γράφοντας το βιβλίο για τη ζωή σας με το Γιάννη, τι συναισθήματα σάς γεννήθηκαν;

Ήταν δύσκολο να ξεθάψω από μέσα μου τα πρώτα συναισθήματα της διάγνωσης… ήταν ψυχοφθόρο να ξαναζήσω τη θλίψη των πρώτων χρόνων. Όταν το ολοκλήρωσα ήμουν ευχαριστημένη γιατί με το βιβλίο θα βοηθήσω άλλους γονείς, δασκάλους ειδικής αγωγής αλλά και απλούς ανθρώπους, που θα δουν τον κόσμο με μια διαφορετική οπτική.

Η Αδα είναι χειμερινός κολυμβητής και απολαμβάνει το κολύμπι και τον βυθό της θάλασσας κάθε εβδομάδα.

-Το βιβλίο σας είναι ένα εγχειρίδιο επιβίωσης;

Είναι ένα βιβλίο που θα σε κάνει να σκεφτείς τη δική σου ζωή διαφορετικά. Δεν είναι στενάχωρο. Θα έλεγα ότι αντιθέτως σε αφήνει με ένα αίσθημα αισιοδοξίας ότι μπορείς να καταφέρεις τα πάντα αν προσπαθήσεις.

-Από που αντλείται δύναμη στην καθημερινότητά σας; Ποια είναι η πεμπτουσία της μητρότητας;

Για να γίνεις σωστός γονέας το εγώ γίνεται εσύ. Αντλώ δύναμη από την ψυχή μου με οδηγό την αγάπη.

-Όταν διαγνώστηκε ο Γιάννης με αυτισμό, νιώσατε ότι είναι μια μάχη χωρίς νίκη. Σήμερα πώς νιώθετε;

Κουρασμένη! Έχω καταφέρει να αλλάξω όμως την Ελληνική κοινωνία στο να γνωριστεί με τον αυτισμό. Και αυτό μου αρκεί.

-Πώς τα γεγονότα αυτά σας έχουν εξελίξει σε πνευματικό επίπεδο;

Δεν νιώθω ότι είμαι κάποια άλλη. Αυτό που ήμουν και είμαι το οφείλω στους γονείς μου και στους 5 ανθρώπους που συνάντησα στη ζωή μου και με δίδαξαν από κάτι.

-Τέλος θα ήθελα να αναφερθώ στο ότι μας είπατε ότι προσπαθείτε να ξεγελάσετε το θάνατο.

Σκέφτομαι κάθε μέρα εδώ και 23 χρόνια τον θάνατο. Είναι απόλυτα φυσιολογικό να σκέφτεσαι το θάνατο όταν κατανοείς ότι το παιδί σου θα είναι εξαρτώμενο από σένα για πάντα και δεν θα μπορεί να ζήσει μόνο του μετά την ενηλικίωσή του. Ο φόβος μου είναι μη δεν προλάβω να τακτοποιήσω τον Γιάννη σε μια Στέγη Υποστηριζόμενης Διαβίωσης.

Ο αθλητισμός με βοηθάει ψυχολογικά να μη με διοικεί ο φόβος αυτός.

*** Η Άδα με τον Γιάννη στα γενέθλια του μαζί με την αδερφή του Φράνσις.

Δημοσιεύτηκε στον Εθνικό Κήρυκα

 

 

 

Related posts