Επιστροφή στην κορυφή
Δευτέρα, 29 Μαι 2017
 
 

ΤΡΑΜΠ-ολίνο με βόμβες στη Συρία

Πέμπτη, 13 Απρίλιος 2017 - 09:46

-a Μέγεθος κειμένου +A





Tramp

G.KoutsokostasΤου Γιάννη Κουτσοκώστα  ([email protected])

Σκίτσο του Γιάννη Κουτσοκώστα

 

Όσοι είχαν αυταπάτες και πίστεψαν τις προεκλογικές, δήθεν αντισυστημικές, φανφάρες του Ντόναλντ Τραμπ, ότι θα είναι και θα πολιτεύεται ως Πρόεδρος των ΗΠΑ …εσωτερικού, οφείλουν να ομολογήσουν ότι έκαναν λάθος. Ήταν ηλίου φαεινότερο ότι το …βαθύ σύστημα των ΗΠΑ θα οδηγούσε τον νέο Αμερικανό  Πρόεδρο στο …ντορό των προκατόχων του και ότι ο ίδιος αργά ή γρήγορα από …στρίγκλα θα γινόταν αρνάκι. ΄Η, για την ακρίβεια, λύκος. Όπερ και εγένετο.

Από τα ξημερώματα της Παρασκευής, όταν έπεσαν οι 59 αμερικανικές βόμβες στη Συρία, ο Ντόναλντ Τραμπ έγινε και αυτός ένας «κανονικός» Πρόεδρος των ΗΠΑ. Πιο «κανονικός» δεν γίνεται. Ένας Πρόεδρος που αποφασίζει, βομβαρδίζει και λογαριασμό δεν δίνει σε κανέναν, αδιαφορώντας αν με αυτή του την απόφαση απειλεί να ανοίξει τις πύλες της κολάσεως για ολόκληρο τον κόσμο.

Η ιστορία επαναλαμβάνεται και δεν είναι φάρσα αλλά τραγωδία. Ο ίδιος ο Πρόεδρος Τραμπ, υποστήριξε ανακοινώνοντας την πυραυλική επιδρομή, ότι αποφασίστηκε ως αντίποινα για την επίθεση με χημικά κατά αμάχων στη Συρία, για την οποία κατηγόρησε ευθέως τον Σύρο Πρόεδρο Μπάσαρ Αλ Άσαντ. Κάνει εντύπωση η βεβαιότητά του αλλά  το γεγονός ότι δεν συνοδεύεται με τεκμηριωμένες αποδείξεις δημιουργεί τουλάχιστον επιφυλάξεις αν όχι υποψίες. Γιατί το έργο το έχουμε ξαναδεί και κάτι θυμίζουν όλα αυτά. Θυμίζουν πώς ξεκίνησε ο πόλεμος στο Ιρακ. Και τότε οι μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ και των συμμάχων τους είχαν «πληροφορίες» και «στοιχεία» ότι ο Σαντάμ Χουσεϊν διέθετε όπλα μαζικής καταστροφής, που, όπως αποδείχθηκε, μόνο αδιάσειστα δεν ήταν. Ωστόσο αυτό δεν εμπόδισε, πάνω σε αυτό το καραμπινάτο ψέμα, να  καταστραφεί μια ολόκληρη χώρα, να μετατραπεί σε κόλαση η Μέση Ανατολή και να «γεννηθούν» η Αλ Κάϊντα και το Ισλαμικό κράτος. Σήμερα χωρίς να έχουν παρουσιαστεί απτά στοιχεία για τον Άσαντ ακολουθήθηκε η πεπατημένη. Ο αιφνιδιαστικός βομβαρδισμός στρατιωτικών εγκαταστάσεων στη Συρία με πυραύλους τόμαχοκ.

Δημιουργούν κλίμα επέμβασης    

Ασφαλώς και το καθεστώς Άσαντ στη Συρία δεν είναι αγγελικά πλασμένο. Και αν μάλιστα αποδειχθεί ότι εμπλέκεται στο μακελειό με τα χημικά, που πάγωσε την υφήλιο, πρέπει να υποστεί τις συνέπειες, που αναλογούν στην αποτρόπαια πράξη του. Όμως αυτό δεν μπορεί να γίνει καουμπόϊκα ούτε με λογικές φαρ ουέστ. Αλλά με τους κανόνες του διεθνούς δικαίου, του ΟΗΕ και των εντεταλμένων οργάνων της διεθνούς κοινότητας.  Έτσι τουλάχιστον θα έπρεπε να είναι, όπως θα έπρεπε να είναι θέμα των πολιτών της Συρίας να αποφασίσουν τι θα κάνουν με τον Άσαντ.

Η σπουδή με την οποία ο Ντ. Τραμπ έσπευσε να αρπάξει την ευκαιρία και να εκμεταλλευτεί σαν έτοιμος από καιρό, την επίθεση με τα χημικά, αν μη τι άλλο κρύβει άλλους σχεδιασμούς. Πριν από όλα δημιουργεί το κατάλληλο ψυχολογικό υπόβαθρο στην παγκόσμια κοινή γνώμη για ό,τι θα ακολουθήσει στην πολύπαθη αυτή περιοχή του πλανήτη. Και η καχυποψία για τις πραγματικές επιδιώξεις του Αμερικανού Προέδρου και των γερακιών του Πενταγώνου γίνεται τρόμος αν πιστέψει κανείς εκτιμήσεις ότι όλα γίνονται για το νέο status στην μετά τον πόλεμο Συρία. Οι ειδικοί λένε ότι η βάση Αλ Σαϊράτ, που βομβαρδίστηκε, είναι βάση, που ενδιαφέρει τη Ρωσία.  Ότι οι ΗΠΑ δεν μπορούν να συμβιβαστούν με την ιδέα ότι η Ρωσία …αλωνίζει στη Συρία και μετά τον πόλεμο και επιχειρούν να αδυνατίσουν τη ρωσική επιρροή κατοχυρώνοντας τις δικές τους θέσεις στην περιοχή. Με λίγα λόγια οι τόμαχοκ του Τραμπ μπορεί να χτύπησαν αεροπορικές εγκαταστάσεις του Άσαντ, στην ουσία όμως στόχευαν στον Πούτιν.

Η …χαρά του Ερντογάν και του ISIS

Ουδείς γνωρίζει αν θα υπάρξουν και ποιες θα είναι οι επόμενες κινήσεις των ΗΠΑ. Ουδείς επίσης μπορεί να προβλέψει ποια θα είναι, σε βάθος χρόνου, η απάντηση της Ρωσίας στην αμερικανική «πρόκληση». Προς το παρόν τουλάχιστον οι αντιδράσεις της Ρωσίας περιορίζονται στο διπλωματικό επίπεδο ενώ ο Β. Πούτιν έχει δείξει ότι δεν αντιδρά εν θερμώ και ότι δεν θα διακινδύνευε τη θέση της Ρωσίας στη Συρία εμπλεκόμενος σε μια κλιμάκωση της αντιπαράθεσης με τις ΗΠΑ.

Είναι εύκολο να αντιληφθεί κανείς, πού θα μπορούσε να οδηγήσει μια περαιτέρω όξυνση αυτής της αντιπαράθεσης. Ήδη η προχθεσινή επιδρομή των ΗΠΑ στη Συρία ήρθε να προσθέσει νέες αφορμές  αστάθειας σε έναν κόσμο όπου οι ισορροπίες έχουν προ πολλού διαταραχθεί. Με αυτή την έννοια αυτή η νέα επίθεση των ΗΠΑ εκτός από απαράδεκτη θα αποδειχθεί και επικίνδυνη και αναποτελεσματική.

Είναι επικίνδυνη γιατί μπορεί να ανοίξει και άλλο τις πύλες της κολάσεως όχι μόνο στη Συρία αλλά και στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής και της Νοτιοανατολικής Μεσογείου. Και δεν είναι τυχαίο ότι οι μόνοι που …χαίρονται με αυτή την εξέλιξη, εκτός από τη …συνήθη Βρεττανία, είναι το Ισραήλ, ο ISIS και η Τουρκία του Ερντογάν, που πάντα στην αναμπουμπούλα χαίρεται.

Αλλά είναι και αναποτελεσματική γιατί τέτοιου είδους προβλήματα δεν λύνονται με τέτοιου είδους κινήσεις. Θυμηθείτε ποια κατάληξη είχαν ανάλογες επεμβάσεις στο παρελθόν. Στο Αφγανιστάν ούτε η εισβολή των Σοβιετικών ούτε στη συνέχεια των Αμερικανών, 30 και πλέον χρόνια καμία ειρήνευση δεν έφεραν στη χώρα. Το Ιράκ, παρά τις διαδοχικές «καταιγίδες της ερήμου, το μόνο που κέρδισε είναι να απαλλαγεί από τον Σαντάμ Χουσείν. Και η λεγόμενη «αραβική άνοιξη» μόνο …χειμώνες έφερε σε χώρες και λαούς.

 

 



Μοιράσου το...!




Ετικέτες:


Σχόλια


Τελευταίες ειδήσεις: