Επιστροφή στην κορυφή
Παρασκεύη, 23 Ιουν 2017
 
 

Πάργα… ίσως το όγδοο νησί του Ιονίου!!!

Κυριακή, 26 Μάρτιος 2017 - 11:00

-a Μέγεθος κειμένου +A





1

 

 

IMG_20150415_1011511Γράφει η Δήμητρα Τράκα

Επιστρέφοντας από διακοπές κάποιο καλοκαίρι και καθώς χάζευα στο δρόμο, το μάτι μου έπεσε σε μια πινακίδα που έγραφε «Προς Πάργα» σε κάποια έξοδο του δρόμου. Ήταν νωρίς το μεσημεράκι και μιας και δεν είχαμε αποφασίσει πού θα σταματήσουμε για φαγητό, έριξα την ιδέα και στρίψαμε στην πρώτη έξοδο.

Όσο πλησίαζε το αυτοκίνητο, τόσο δικαιωνόμουν για την πρόταση που έκανα. Τι είδα; Ένα νησί με χρώμα ενετικό, σκαρφαλωμένο σε μια πλαγιά στην Ηπειρωτική Ελλάδα, με θέα το Ιόνιο. Τι άλλο να ήθελα;

Δίχως δεύτερη σκέψη, το αυτοκίνητο άρχισε την περιπλάνηση στα στενά σοκάκια και αμέσως γίναμε κομμάτι ενός πολύχρωμου κάδρου. Η βόλτα όμως δεν ήταν αρκετή. Ήθελα να κρυφτώ κάτω από τα ξύλινα μπαλκόνια των δίπατων πολύχρωμων σπιτιών, να μυρίσω τις ευωδιές των αναρριχώμενων φυτών και ν’ αφουγκραστώ τους ήχους του τόπου.

Καταλήξαμε σ’ ένα ήσυχο καφέ στο λιμανάκι κι αναζήτησα τις πρώτες πληροφορίες για την Πάργα στο διαδίκτυο. Κι αφού πήρα όλα όσα χρειαζόμουν από την τεχνολογία, άρχισα την περιπλάνηση.

Δείτε όμως πρώτα τι βρήκα για την ιστορία της κι έπειτα θα σας δώσω περισσότερες προτάσεις για τ’ αξιοθέατα.

DSC_0067Η Πάργα είναι μια μικρή κωμόπολη με μεγάλη ιστορία, η Πάργα διακρίνεται για την ασύλληπτη και σπάνια ομορφιά της, τις πεντακάθαρες θάλασσες, τα δάση, τα γραφικά δρομάκια με τα παραδοσιακά σπίτια, που δίνουν την αίσθηση στον επισκέπτη ότι βρίσκεται σε νησί. Η Πάργα ήταν γνωστή κατά την αρχαιότητα ως Παράγειρος, Παραγαία και Υπαργός, ονόματα στα οποία οφείλει τη σημερινή της ονομασία. Ήταν η αρχαία Τορύνη του Πτολεμαίου και του Πλούταρχου. Όπως έχει αποδειχτεί ιστορικά, η Πάργα υπάρχει ως οικισμός από τους βυζαντινούς χρόνους. Η πρώτη αναφορά στην πόλη με το σημερινό της όνομα γίνεται το 1387 από τον Ιωάννη Καντακουζηνό, ως μία από τις σημαντικότερες πόλεις της Ηπείρου. Μετά από τις κατακτήσεις των Νορμανδών και των Ενετών, η Πάργα γνώρισε την Τουρκική κυριαρχία το 1452 και την καταστροφή της από τους ίδιους, το 1537. Οι Βενετοί την ξανάχτισαν το 1572, έπειτα τέθηκε υπό την προστασία της Γαλλίας και το 1800 υπό την προστασία των Ρώσων και του σουλτανικού στόλου, με ανεξάρτητο διοικητή. Οι Γάλλοι επανέρχονται το 1809 και παραμένουν μέχρι το 1814, όπου η Πάργα τίθεται υπό την προστασία των Άγγλων. Την περίοδο αυτή καταφεύγουν στην πόλη κλέφτες και αρματολοί από το Σούλι που είχε πέσει, και ο Αλή Πασάς προσπαθεί εις μάτην να την κυριεύσει και το πετυχαίνει αγοράζοντας την έναντι 150.000 λιρών από τους Άγγλους το 1819. Οι Παργινοί αντιδρούν στη συνθήκη και για να μην υποδουλωθούν αφού κάψουν τα κόκαλα των νεκρών τους, καταφεύγουν στην Κέρκυρα, γράφοντας έτσι μία από τις πιο τραγικές σελίδες στην ιστορία της πόλης. shops_pargaΗ Πάργα εντάχθηκε στο Ελληνικό κράτος το 1913. Στις 22 Μαΐου 1930, το αντιτορπιλικό “Έλλη” μετέφερε στην Πάργα τα ιερά κειμήλια που είχαν πάρει μαζί τους οι Παργινοί στην ξενιτειά. Η πολυτάραχη ιστορία και η ομορφιά της πόλης έχουν εμπνεύσει το συγγραφέα Κώστα Ασημακόπουλο στο βιβλίο “Αλτάνα της Πάργας”, που μεταφέρθηκε στην τηλεόραση το 1990, από την Κρατική Τηλεόραση. Η σημερινή Πάργα είναι χτισμένη αμφιθεατρικά στην ανατολική πλευρά της μικρής χερσονήσου, με θέα στους Παξούς και τους Αντίπαξους, στην Κεφαλονιά και στο ακρωτήριο Άκτιο.

Πλούσια ιστορία, πολλοί την διεκδίκησαν, όμως στο τέλος κατέληξε σ’ εκείνους που δικαιωματικά τους ανήκει. Όμως άλλο να διαβάζεις την ιστορία της και άλλο να τη σεργιανίσεις για να τη γνωρίσεις από κοντά. Δίχως δεύτερη σκέψη, δείτε πόσα σημεία επισκέφθηκα και τι συνάντησα.

castle-parga-925x425Κάστρο της Πάργας

Το Κάστρο της Πάργας βρίσκεται πάνω σ’ έναν λόφο ακρωτήριο, στην είσοδο του λιμανιού της πόλης. Η ανάγκη για προστασία της πόλης από τους επιδρομείς της θάλασσας, ώθησε τους εκάστοτε κατακτητές να κατασκευάσουν οχυρώσεις στο σημείο αυτό, που ωστόσο κατεδαφίστηκαν από τον Μπαρμπαρόσα το 1537. Στα χρόνια που ακολούθησαν το κάστρο ξαναχτίστηκε με τη βοήθεια των Ενετών, ωστόσο καταστράφηκε από τους Τούρκους πριν καν ολοκληρωθεί. Το 1792 χτίζεται για τρίτη και τελευταία φορά και πάλι με τη βοήθεια των Ενετών και μένει απόρθητο μέχρι το 1819, όταν η Πάργα πουλήθηκε στους Τούρκους και στα χρόνια της Τουρκοκρατίας, ο Αλή Πασάς το ενίσχυσε ακόμη περισσότερο. Το Κάστρο της Πάργας παρέμεινε απόρθητο και αποτέλεσε προπύργιο των Σουλιωτών και των Παργινών που μάχονταν για την ελευθερία. Έξω από το κάστρο υπήρχαν οκτώ πύργοι σε διάφορες θέσεις, με τρόπο που να είναι απυρόβλητοι από τη θάλασσα. Στην τοξωτή πύλη της εισόδου διακρίνονται ο φτερωτός λέων του Αγίου Μάρκου, το όνομα “ΑΝΤΟΝΙΟ CERVASS 1764”, εμβλήματα και επιγραφές της εποχής του Αλή Πασά. Η αρτιότητα του σχεδίου αμύνης είναι εμφανής από την οργάνωση των εγκαταστάσεων που κατασκευάστηκαν και περιλάμβαναν αίθουσες πυροβολείων, ισχυρούς προμαχώνες με θυρίδες πυροβόλων, θυρίδες ελαφρών όπλων, φυλακές και στρατώνες, ενώ εικάζεται ότι υπάρχει ακόμα και κρυφή δίοδος προς τη θάλασσα. Το κάστρο είναι προσβάσιμο από τα στενά δρομάκια και σκαλοπατάκια που οδηγούν σε αυτό από το λιμάνι. Εντός του λειτουργεί έκθεση φωτογραφίας και ένα καφέ-αναψυκτήριο, ενώ στα δύο κτίρια που έχουν ανακατασκευαστεί, συχνά φιλοξενούνται θεατρικές παραστάσεις.

kastro-anthousa

Εκκλησιαστικό Μουσείο Πάργας

Το Εκκλησιαστικό Μουσείο βρίσκεται στο κέντρο της πόλης, δίπλα στον ενοριακό ναό των Αγίων Αποστόλων. Στην πλούσια συλλογή του μουσείου, μεταξύ άλλων, περιλαμβάνονται δύο Ευαγγέλια του 17ου αιώνα, εικόνες ανεκτίμητης αξίας όπως της Παναγίας της Βλαχέρνας, της Παναγιοπούλας και της Παναγίας Οδηγήτριας και δύο αντίτυπα επιταφίων μοναχού του Αγίου Όρους που ανάγονται στο 1600. Εδώ φιλοξενείται και το 300 ετών λάβαρο της Πάργας, που είναι φτιαγμένο από κόκκινο μετάξι και έχει ζωγραφιστεί με λάδι και από τις δύο πλευρές, όπου απεικονίζεται η Παναγία με το θείο βρέφος και επάνω της διακρίνονται σημάδια από σφαίρες των Τούρκων.

Ιερά Μονή Παναγία των Βλαχερνών

Πρόκειται για ένα Βυζαντινό μοναστήρι του 12ου αιώνα, που βρίσκεται σε μία πανέμορφη τοποθεσία, πάνω σ’ έναν λόφο, στην περιοχή του Βάλτου της Πάργας. Διαθέτει ένα εξαιρετικό καμπαναριό επτανησιακού ρυθμού ύψους 15 μέτρων, που, σύμφωνα με την παράδοση, είχε εννιά καμπάνες που όταν χτυπούσαν ακούγονταν από απόσταση 12 μιλίων. Το καμπαναριό είναι το μόνο που έχει διασωθεί, καθώς η μονή έχει καταστραφεί. Στα ερείπια που περιβάλλουν τη μισογκρεμισμένη μικρή μονόχωρη εκκλησία, διακρίνονται οι πολεμίστρες στο περιτοίχισμα. Η εικόνα της Παναγίας Βλαχέρνας, εικάζεται ότι ήρθε από την Καππαδοκία και εκτίθεται στο Εκκλησιαστικό Μουσείο Πάργας.

Κάστρο του Αλή Πασά

Το Κάστρο του Αλή Πασά βρίσκεται σε ένα ύψωμα ανάμεσα από τα χωριά Ανθούσα και Αγιά, 5 χιλιόμετρα βόρεια της Πάργας. Πρόκειται για ένα ογκώδες και επιβλητικό κτίριο, που χτίστηκε το 1814 υπό την εποπτεία του Ιταλού μηχανικού Monteleone, με στόχο να αποτελέσει το ορμητήριο του Αλή Πασά κατά την πολιορκία της Πάργας. Το Κάστρο έχει διατηρηθεί σε πολύ καλή κατάσταση, ζωντανεύοντας τις εικόνες της εποχής εκείνης στους επισκέπτες του. Κατά την περιήγησή σας θα δείτε τις υπόγειες δεξαμενές, την πυριτιδαποθήκη και τα δωμάτια του Αλή Πασά, με το τζάκι και τα ερμάρια. Στη βόρεια πλευρά του υπάρχουν δύο προμαχώνες και ζεματίστρα για να προστατεύουν την είσοδο. Σώζονται επίσης και τμήματα του περίδρομου, με απομεινάρια από ρωσικά και αγγλικά πυροβόλα. Η τοποθεσία προσφέρει μία εκπληκτική θέα στα νησιά του Ιονίου και μία καλή ιδέα είναι να το επισκεφθείτε με το τρενάκι που ξεκινάει από την παραλία της Πάργας, που δίνει τη δυνατότητα μιας απολαυστικής διαδρομής. Τις νύχτες το κάστρο φωτίζεται, προσφέροντας ένα φαντασμαγορικό θέαμα.

monastiri-panagia-vlacherna

Νησάκι της Παναγίας

Το καταπράσινο αυτό νησάκι βρίσκεται ακριβώς μπροστά στο λιμάνι της Πάργας, σε μία πολύ μικρή απόσταση, την οποία μπορείτε να διανύσετε ακόμη και κολυμπώντας. Το Νησάκι της Παναγίας οφείλει το όνομά του στην εκκλησία της Παναγίας με το χαρακτηριστικό της καμπαναριό, που βρίσκεται εκεί. Στο ψηλότερο σημείο του νησιού υπάρχει ένα πανέμορφο Γαλλικό κάστρο, που χτίστηκε από τους Γάλλους κατακτητές το 1808 κατά την παραμονή τους εδώ (1797- 1814), προκειμένου να ελέγχουν τα μικρά πλοία στο λιμάνι, που δεν ήταν ορατά από το κάστρο. Από το κάστρο αυτό έχει διασωθεί ο περίβολος, η πύλη και το φρούριο, όλα πνιγμένα στο πράσινο του νησιού.

 

Αυτά ήταν μόνο όσα πρόλαβα να δω εγώ σε μισή μέρα. Όσοι θέλετε περισσότερα, μπορείτε να ακολουθήσετε και τις παρακάτω προτάσεις που σας έχω, αν έχετε άφθονο χρόνο στη διάθεσή σας και όρεξη για εξερευνήσεις. Γιατί ο τόπος ενδείκνυται για μπάνια απολαυστικά και για περισσότερη ιστορική αναζήτηση, αλλά και εκδρομούλες στα γύρω μέρη.

Σαρακίνικο-ΠάργαΠαραλίες της Πάργας

Η διασημότερη παραλία της Πάργας, είναι αναμφισβήτητα ο Βάλτος, μία τεράστια αμμώδης παραλία που βρίσκεται πίσω από το Κάστρο, με οργανωμένες υποδομές και θαλάσσια σπορ και συγκεντρώνει την πλειονότητα των επισκεπτών. Για μία γρήγορη βουτιά ενδεικνύεται το Κρυονέρι, μία μικρή καθαρή αμμουδιά, λίγα μόλις μέτρα από το κέντρο της Πάργας ενώ λίγο παρακάτω βρίσκεται η ήσυχη παραλία του Πίσω Κρυονερίου. Στα 3 χιλιόμετρα ανατολικά της Πάργας βρίσκεται η παραλία Λίχνος, μέσα σ’ ένα καταπράσινο περιβάλλον και δύο μικρά θαλάσσια σπήλαια, ιδανικά για εξερεύνηση και 3 χιλιόμετρα παρακάτω βρίσκεται ο κόλπος του Αϊ Γιαννάκη, όπου βρίσκεται μία υποβρύχια πηγή με γλυκό νερό. Το Σαρακίνικο στα 19 χιλιόμετρα από την Πάργα είναι μία οργανωμένη παραλία με ψιλή άμμο και πεντακάθαρα νερά, που προσφέρεται για ήσυχες διακοπές.

spitiaΖάλογγο

Ο λεγόμενος «Χορός του Ζαλόγγου» αποτελεί ένα από τα συγκλονιστικότερα περιστατικά της σύγχρονης ιστορίας της χώρας μας. Το 1803, μετά τη συνθήκη που σύναψαν με τον Αλή Πασά, οι Σουλιώτες υποχρεώθηκαν να εγκαταλείψουν τον τόπο τους. Ο Αλή Πασάς όμως, αθέτησε το λόγο του και καταδίωξε τους Σουλιώτες, φτάνοντας μέχρι τη Μονή του Ζαλόγγου, όπου είχαν καταφύγει τα γυναικόπαιδα. Μπροστά στον κίνδυνο της αιχμαλωσίας και των εξευτελισμών, 63 Σουλιώτισσες πραγματοποίησαν μία ομαδική αυτοκτονία, πέφτοντας από το βράχο «Στεφάνι» εν χορώ, αφού πρώτα έριξαν τα βρέφη που είχαν στην αγκαλιά τους. Οι φήμες του συγκινητικού περιστατικού έφτασαν σε όλη την Τουρκοκρατούμενη Ελλάδα, αλλά και την Ευρώπη, κερδίζοντας το θαυμασμό και τη συμπαράσταση στους υπόδουλους Έλληνες. Σήμερα ένα επιβλητικό μνημείο μήκους 18 μέτρων και ύψους 13 μέτρων στέκει πάνω σε μία λιθόχτιστη βάση και απεικονίζει 6 αφαιρετικές μορφές Σουλιωτισσών, κατασκευασμένες από σκυρόδεμα υπενδεδυμένο με ασβεστολιθικούς όγκους. Πιασμένες χέρι-χέρι, οι γυναικείες μορφές μεγεθύνονται κλιμακωτά και στην άκρη του γκρεμού γιγαντώνονται, θέλοντας έτσι να δοθεί ο συμβολισμός της θυσίας των γυναικών αυτών και της αγάπης που έτρεφαν για την ελευθερία, σε σημείο να θυσιάσουν τους εαυτούς τους, αλλά και τα παιδιά τους. Το μνημείο κατασκευάστηκε το 1961 και αποτελεί έργο του γλύπτη Γεώργιου Ζογγολόπουλου και του αρχιτέκτονα Πάτροκλου Καραντινού. Βρίσκεται κοντά στον οικισμό Καμαρίνα, στα 29 χιλιόμετρα από την Πρέβεζα και ο επισκέπτης μπορεί να φτάσει στο μνημείο αφού ανέβει 410 σκαλοπάτια, που έχουν αφετηρία το μοναστήρι του Αγίου Δημητρίου.

parga-i-prigkipissa-tis-Ipeirou-4Παξοί – Αντίπαξοι

Από την Πάργα υπάρχει δυνατότητα μετάβασης στους Παξούς και στους Αντίπαξους, με κάποιο από τα καραβάκια που πραγματοποιούν καθημερινά ημερήσιες εκδρομές. Πρόκειται για ένα νησιωτικό σύμπλεγμα, που, σύμφωνα με το μύθο, σχηματίστηκε όταν ο Ποσειδώνας πέταξε την τρίαινά του με δύναμη στην Κέρκυρα, προκειμένου να αποκολλήσει ένα κομμάτι της για να γίνει το ερωτικό του καταφύγιο με τη νηρηίδα Αμφιτρίτη. Καταπράσινα νερά, γραφικά χωριουδάκια, πανέμορφες παραλίες και φιόρδ με θαλάσσιες σπηλιές, συνθέτουν το εκπληκτικής ομορφιάς τοπίο των Παξών. Ο καλύτερος τρόπος για να δείτε όλες τις παραλίες, είναι να κάνετε το γύρο των νησιών με βάρκα, καθώς οι περισσότερες είναι μικρές και δυσπρόσιτες από την ξηρά. Η παραλία του Γιαννά, της Σουλάνενας, της Αγίας Μαρίνας, του Κλωνί Γουλί, του Μπάλου, το Αλάτι και τα Μαρμάρια, είναι μόνο μερικές από τις ομορφότερες παραλίες, με τα κρυστάλλινα νερά, ενώ σε κάθε μικρό κολπάκι, μπορείτε να ανακαλύψετε τον δικό σας παράδεισο. Στα αξιοθέατα των Παξών περιλαμβάνονται ο Γάιος με το Βυζαντινό του κάστρο, τα ιαματικά λουτρά του Οζιά, του Γιαννά και της Γλυφάδας, το χωριό Λογγός με τις ψαροταβέρνες και τα μπαράκια του, το χωριό Λάκκα με τον πέτρινο φάρο του 1832 και οι Αντίπαξοι με την παραλία Βουτούμι, που θεωρείται μία από τις ομορφότερες του κόσμου. Μην παραλείψετε να προμηθευτείτε το περίφημο μαύρο κρασί που παράγεται στους Αμπελώνες των Αντίπαξων.

 

parga

Κι αν βρεθείτε εκεί τέλος καλοκαιριού, θα έχετε την ευκαιρία να παρακολουθήσετε και υπέροχες πολιτιστικές εκδηλώσεις.

Παργινά – Κανάρεια

Κάθε χρόνο κατά τον Αύγουστο πραγματοποιούνται πολιτιστικές εκδηλώσεις που κορυφώνονται την παραμονή του Δεκαπενταύγουστου και ανήμερα, τα λεγόμενα Παργινά η Κανάρεια. Οι εκδηλώσεις έχουν τόσο θρησκευτικό, όσο και ιστορικό χαρακτήρα και λαμβάνουν χώρα στο νησάκι της Παναγίας, μπροστά στην πόλη της Πάργας. Στις 14 Αυγούστου ο κόσμος μεταβαίνει στο νησάκι και στήνεται εκεί ένα λαϊκό γλέντι με τοπική παραδοσιακή μουσική. Στις 15 Αυγούστου αναβιώνει η «βαρκαρόλα» ένα έθιμο το οποίο αναπαριστά την επιστροφή των Παργινών και των Ιερών Κειμηλίων στην ελεύθερη πλέον πόλη της Πάργας, αφού σύμφωνα με την ιστορία της πόλης, οι κάτοικοι εγκατέλειψαν την Πάργα, όταν αυτοί πουλήθηκε από τους Άγγλους στον Αλή Πασά το 1819. Δύο σειρές από πλεούμενα από το κάστρο και τις Παυλούκες, στολισμένες με ενετικά φανάρια, φτάνουν στο λιμάνι, όπου πλήθος κόσμου τους υποδέχεται με εορτασμούς και πυροτεχνήματα. Στα Παργινά που διοργανώνονται από το Δήμο, περιλαμβάνονται μουσικές βραδιές, θεατρικές παραστάσεις, εκθέσεις ζωγραφικής και άλλες καλλιτεχνικές εκδηλώσεις, για μικρούς και μεγάλους.

pegasus_LARGE_t_242261_54274735

Κι όταν η περιπλάνηση μου σε τούτο το πολύχρωμο «ηπειρωτικό νησί» έφτασε στο τέλος της, πήρα το δρόμο για το πιο ψηλό σημείο της Πάργας. Ήταν η ώρα του δειλινού. Εκείνη που, το χρυσάφι του ήλιου, βάφει με τα δικά του χρώματα και χαρίζει σε κάθε γωνιά αυτής της μικρής και τόσο όμορφης χώρας, μαγικές ιδιότητες. Ναι, μαγικές. Γιατί από εκεί ψηλά, δεν ήταν μόνο απαράμιλλης ομορφιάς η αρχιτεκτονική του τόπου, που λουσμένη από χρυσάφι, έμοιαζε με πίνακα διάσημου ζωγράφου. Ήταν κι εκείνα τα ήρεμα νερά που σαν σχισμή υγρού κουμπαρά, δεχόταν τη χρυσή λίρα  εντός της, μέχρι να την αναδείξει το επόμενο ξημέρωμα.

Καλό ταξίδι φίλοι μου σε χρώματα μοναδικά…

 

 

 

 



Μοιράσου το...!




Ετικέτες:


Σχόλια


Τελευταίες ειδήσεις: