Επιστροφή στην κορυφή
Σαββάτο, 23 Σεπ 2017
 
 

Μονεμβασιά… ένας ολόκληρος κόσμος σ’ ένα κάστρο!

Σάββατο, 11 Απρίλιος 2015 - 10:30

-a Μέγεθος κειμένου +A





Γράφει η Δήμητρα Τράκα

Κάπου διάβασα ότι την αποκαλούν το «Γιβραλτάρ της Ανατολής». Δεν έχουν άδικο, αν την κοιτάξεις από ψηλά, θα το διαπιστώσεις και μόνος σου…

Το κάστρο της Μονεμβασίας είναι χτισμένο πάνω σε ένα απομονωμένο νησί-βράχο, το «λαλούδι της Μονεμβασιάς», που συνδέεται με την ηπειρωτική γη με γέφυρα, από όπου προήλθε και  το όνομα Μονεμβασιά, από το μόνη + έμβαση.

Πέρασα την πύλη της καστροπολιτείας  και περπάτησα στο κεντρικό σοκάκι . Ευθύς κατάλαβα, ότι η πύλη αυτή ήταν το σημείο μηδέν για το πέρασμα σε έναν άλλο κόσμο. Πέτρινα σπίτια που το καθένα στήριζε το διπλανό του αιώνες τώρα, ξεπηδούσαν μέσα από το πελώριο βράχο . Μοκαμβίλιες σκαρφάλωναν σκανδαλιάρικα στα τείχη και άρωμα από αγιόκλημα και γιασεμί πλημμύριζε τους λαξεμένους θαρρείς λαβύρινθους. Κι εκεί, στο παρακάτω στενό, θρησκεία και ιστορία, δυο φίλες αχώριστες κρατιόταν χέρι-χέρι κι απολάμβαναν τον δικό τους περίπατο στο χώρο και στο χρόνο…

Άνοιξα έναν ταξιδιωτικό οδηγό και τον ακολούθησα πιστά, ενώ ταυτόχρονα γινόμουν κι εγώ αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορίας αυτού του παράξενου τόπου.

 Η ίδρυση του φρουρίου και της πόλης της Μονεμβασιάς τοποθετείται στον 6ο αιώνα π.Χ. Η πόλη δημιουργήθηκε από φυλές που έψαχναν καταφύγιο από την εισβολή σλαβικών και αβαρικών φύλων στην Ελλάδα. Από το 10ο αιώνα μ.Χ., η πόλη αναπτύχθηκε σε ένα σημαντικό εμπορικό, παραθαλάσσιο κέντρο. Οι οχυρώσεις της άντεξαν στις αραβικές και νορμανδικές εισβολές και κατακτήσεις το 1147. Καλαμπόκι που φύτρωνε εντός των τειχών επαρκούσε για να θρέψει 30 άνδρες. Στη Βυζαντινή εποχή ήταν συνέχεια υπό την επιρροή της βυζαντινής αυτοκρατορίας μέχρι το 1471, οπότε και πουλήθηκε στον Πάπα από το Δεσπότη του Μοριά, Θωμά Παλαιολόγο (το 1474 ξεκίνησε ενετική κατοχή). Στη συνέχεια κυβερνήθηκε διαδοχικά από Τούρκους και Ενετούς κατά διαστήματα. Η οικονομική ευημερία της περιοχής συνεχίστηκε μέχρι τα Ορλωφικά(1770), στον ρωσοτουρκικό πόλεμο, ώσπου ήρθε η παρακμή. Η πόλη ελευθερώθηκε από τον τουρκικό ζυγό την 1 Αυγούστου, του 1821, κατά τη διάρκεια της ελληνικής επανάστασης.

Το προ-μεσαιωνικό κάστρο διατηρείται με προσοχή από την ελληνική αρχαιολογική υπηρεσία ώστε να παραμείνει αναλλοίωτος ο παραδοσιακός χαρακτήρας των κατασκευών. Κάθε κτίριο ανακαινίζεται με βάση τις εκάστοτε αρχιτεκτονικές προδιαγραφές της εποχής της αρχικής ανέγερσής του. Έτσι το κάστρο παραμένει ένα τεράστιο κατοικημένο μουσείο όπου εκτίθενται οι δομικές κατασκευές, οδοποιίες και λοιπά πολιτιστικά στοιχεία όλων σχεδόν των πολιτισμών της Μεσογείου από το 700 μ.Χ και μετά.

Το κάστρο χωρίζεται σε δύο περιοχές, χτισμένες σε διαφορετικές χρονικές περιόδους, καθεμιά με διαφορετικές οχυρώσεις. Η πάνω πόλη του κάστρου αποτελείται μόνο από διατηρημένα ερείπια και δεν κατοικείται. Αντίθετα, στην κάτω πόλη του κάστρου υπάρχουν εστιατόρια, καφετέριες, παμπ, κοσμηματοπωλεία, τουριστικά μαγαζιά κ.α.

Καθώς περπατούσα στα στενά καλντερίμια της κάτω πόλης, συνάντησα αρκετές και όχι όλες, από τις 40 παλαιές εκκλησίες που έχουν καταμετρηθεί εντός των τειχών. Οι πιο σημαντικές και καλύτερα διατηρημένες από αυτές είναι ο Χριστός Ελκόμενος, η Παναγία η Χρυσαφίτισσα και η Αγ. Σοφία. Έπειτα, επισκέφτηκα το μουσείο της Μονεμβασίας (πρώην μουσουλμανικό τζαμί), για να θαυμάσω τα αρχαιολογικά εκθέματα.

Και λίγο πριν ο ήλιος δύσει, αποφάσισα να θαυμάσω το ηλιοβασίλεμα από την άκρη αυτού του τεράστιου βράχου, αλλά καθώς περπατούσα αμέριμνη, άκουσα έναν παράξενο συνδυασμό βημάτων πίσω μου. Στάθηκα και γύρισα να δω γεμάτη περιέργεια. Ένα άλογο φορτωμένο με δυο κοφίνια γεμάτα πέτρες και πίσω του ένας άνδρας το ακολουθούσε και του μιλούσε. Του εξηγούσε, λες και καταλάβαινε το ζωντανό, πως η εκκλησία για την οποία προορίζονταν το φορτίο του, είχε μεγάλη ιστορία και ο άγιος είχε κάνει θαύματα πολλά, γι’ αυτό και η αναστύλωση της ήταν επιτακτική ανάγκη. Οι πιστοί έρχονταν να προσκυνήσουν τη χάρη του και οι εργασίες έπρεπε να τελειώνουν γρήγορα.

Τραβήχτηκα παράμερα για να περάσει το παράξενο ζευγάρι εργατών και όσο τους παρατηρούσα που προπορευόταν εμού, χαμογέλασα. Τι όμορφος που είναι αυτός ο παράξενος κόσμος!

 



Μοιράσου το…!




Ετικέτες:


Σχόλια


Τελευταίες ειδήσεις: