Επιστροφή στην κορυφή
Σαββάτο, 22 Ιουλ 2017
 
 

Χίος… μέθη από λικέρ μαστίχας!

Σάββατο, 25 Απρίλιος 2015 - 10:05

-a Μέγεθος κειμένου +A





Γράφει η Δήμητρα Τράκα

Κοίταζα το νησί από το παράθυρο του αεροπλάνου και σκεφτόμουν τι μου θύμιζε το όνομα του νησιού. Μια γεύση. Μια έντονη γεύση που αγαπούσα από παιδί. Μαστίχα Χίου. Εκείνα τα μικρά κουφετάκια στην χάρτινη συσκευασία που έβρισκα στις τσέπες του πατέρα μου κάθε βράδυ που επέστρεφε από τη δουλειά. Ήξερε πως τις λάτρευα και φρόντιζε να έχει πάντα μαζί του μια συσκευασία από εκείνες που κρύβουν όλο το άρωμα ενός νησιού μέσα τους.

Αν και θα βρισκόμουν για λίγες μόνο μέρες στο νησί, είχα κάνει ένα μικρό σχεδιάγραμμα, με τα μέρη που θα επισκεπτόμουν, κλέβοντας λίγο από τον πολύτιμο χρόνο μου. Η Χίος είναι άλλωστε, πολυμορφική και απρόβλεπτη. Με θαυμάσιες παραλίες, με μεσαιωνικά χωρία με γραφικά παραθαλάσσια χωριουδάκια αλλά και άλλα σκαρφαλωμένα στα βράχια απόκρημνων βουνών. Με πέτρινα αρχοντικά, με βυζαντινές εκκλησίες, με ζωγραφιστά χωριά, με ωραίους μεζέδες και φιλόξενους κατοίκους. Την μια στιγμή νομίζεις ότι βρίσκεσαι σε ένα κλασσικό Αιγαιοπελαγίτικο νησί και την επόμενη στον Μυστρά. Περπατάς σε καλντερίμια χωριών και περιμένεις ξαφνικά να δεις πειρατές να εμφανίζονται μπροστά σου από το παρελθόν.

Αυτά ονειρευόμουν όταν πάτησα το πόδι μου στο νησί κι άρχισα σιγά-σιγά την περιπλάνησή μου. Η βόλτα μου ξεκίνησε από τον Κάμπο της Χίου.  Προάστιο της πόλης προς τα Νότια. Ο Κάμπος, από τις πιο όμορφες περιοχές του νησιού, είναι κατάφυτη έκταση που καλύπτεται κυρίως από περιβόλια εσπεριδοειδών. Το χώρο επέλεξαν τόσο οι Γενοβέζοι, για να κτίσουν τις επαύλεις τους το 14ο αιώνα όσο και οι ντόπιοι αριστοκράτες στα μετέπειτα χρόνια. Δυστυχώς η σφαγή του 1822 και ο σεισμός του 1881 κατέστρεψαν αυτά τα σημαντικά οικοδομήματα. Τα περισσότερα υπάρχοντα αρχοντικά έχουν κτισθεί στο τέλος του 19ου Αιώνα. Ψηλοί τοίχοι από θυμιανούσικη πέτρα προστατεύουν την κάθε ιδιοκτησία και τα περιβόλια από τους αέρηδες και το κρύο.

Έπειτα πήρα το δρόμο που οδηγεί πιο ψηλά. Στο Κάστρο. Το Κάστρο έχει έκταση 180.000 τ.μ. και τα τείχη του περικλείουν οικισμό με περίπου 650 κατοίκους. Η κατοίκηση στο χώρο του Κάστρου μαρτυρείται τουλάχιστον από τους ελληνιστικούς χρόνους ενώ ευρήματα πιστοποιούν την συνέχιση της κατοίκησης στους Ρωμαϊκούς και στους πρωτοβυζαντινούς χρόνους. Ναοί των μεσοβυζαντινών χρόνων μαρτυρούνται από τις πηγές (10ου αι.) και από ευρήματα ανασκαφών (11ου αι.).

Κι όσο κατέβαινα, ακολούθησαν τα παρακάτω: η Βιβλιοθήκη Κοραή, το Αρχαιολογικό Μουσείο, το Ναυτικό Μουσείο, το Βυζαντινό Μουσείο και η Δημοτική Πινακοθήκη.

Έπειτα προσπάθησα να επισκεφτώ, όσα περισσότερα χωριά μπορούσα, μιας και είναι σύνολο 66 στον αριθμό τους. Εκείνα που θυμάμαι όμως καλά είναι : τα Θυμιανά, τα Αυγώνυμα, ο Ανάβατος, το Λιθί, το ζωγραφιστό χωριό Πυργί με τα απίστευτα μοτίβα του, το διατηρητέο χωριό Μεστά, το φημισμένο για τον Ρουκετοπόλεμο Βροντάδο, τον Άγιο Γάλα, με τις μοναδικές σπηλιές γεμάτες σταλακτίτες και σταλαγμίτες και φυσικά κατέληξα στις ομορφιές της πόλης της Χίου.

Αφού έκανα μια βόλτα στην Απλωταριά, το κέντρο της αγοράς της Χίου, απόλαυσα ένα καφέ στο Δημοτικό κήπο Χίου, πάνω από την πλατεία και το σούρουπο, καλωσόριζα τη νύχτα θαυμάζοντας τους Μύλους , βόρεια της πόλης, ενώ γευόμουν λικέρ μαστίχας, καθισμένη έξω από ένα μικρό καφενείο απέναντι από τα βυρσοδεψία της περιοχής Ταμπάκικα.

Τι να πρωτοθυμηθώ; Τι γεύση από το λικέρ; Το άρωμα των μανταρινιών στον Κάμπο; Το άρωμα της μαστίχας στα Μαστιχοχώρια; Ή μήπως τους πειρατές που δεν φανήκαν ποτέ, όσο κι αν καρτερούσα σκαρφαλωμένη στο μοναστήρι της Αγίας Μαρκέλλας με το αλμυρό αγίασμα; Πολλά. Πολλά και το καθένα τους μια ακόμα όμορφη ανάμνηση στο άλμπουμ των αναμνήσεών μου!!!  



Μοιράσου το…!




Ετικέτες:


Σχόλια


Τελευταίες ειδήσεις: