Επιστροφή στην κορυφή
Δευτέρα, 24 Ιουλ 2017
 
 

Άννα Γαλανού : Θυμάμαι τον εαυτό μου να γράφει συνέχεια

Κυριακή, 07 Μάιος 2017 - 11:11

-a Μέγεθος κειμένου +A





 

 

Από τη Μαίρη Γκαζιάνη 

 

 

Η Άννα Γαλανού γεννήθηκε και μεγάλωσε στα Πεζά Ηρακλείου Κρήτης. Σπούδασε Οικονομικά και ασχολήθηκε με τη διαφήμιση και τον σχεδιασμό εντύπων. Πήρε πρώτο βραβείο για το διήγημα Με αντίπαλο τη ζωή, δεύτερο βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου θεατρικού συγγραφέα για το έργο Το τέλος μιας κωμωδίας, δεύτερο βραβείο για το ποίημα Άδειος κόσμος και δύο σημαντικές διακρίσεις για τη μελέτη της στο έργο του Νίκου Καζαντζάκη. Γράφει μυθιστορήματα, διηγήματα, ποίηση, παραμύθια. Από τις Εκδόσεις Ωκεανίδα εκδόθηκαν Οι τρεις φωτιές (2013), Το παράπονό μου μια κραυγή (2012), Αντιμέτωποι με το χθες (2011). Από τις Εκδόσεις Διόπτρα κυκλοφορούν: Όταν φεύγουν τα σύννεφα (2016), Σμαράγδι στη βροχή (2015), Τότε που τραγουδούσαν οι θεοί (2014) και τρία παραμύθια από την παιδική σειρά «Λόκο».

ΕΡ. Άννα γεννήθηκες και μεγάλωσες στα Πεζά Ηρακλείου Κρήτης. Τι θυμάσαι έντονα από τα παιδικά σου χρόνια;

ΑΠ. Τα παιδικά μου χρόνια ήταν όμορφα και γεμάτα εικόνες και μυρωδιές. Θυμάμαι τις ασπρισμένες αυλές του χωριού, τις πασχαλιές να μοσχοβολάνε την άνοιξη, τη μυρωδιά του φρεσκοψημένου ψωμιού από τους ξυλόφουρνους στην απάνω γειτονιά και τις βεγγέρες τα βράδια του χειμώνα. Η μητέρα μου είχε μεγάλη φαντασία και μας έλεγε δικά της παραμύθια και μας τραγούδαγε γλυκά νανουρίσματα.

ΕΡ. Τι αντιπροσωπεύει για σένα το νησί σου;

ΑΠ. Την μισή μου ζωή. Είναι η αφετηρία μου. Εκεί μένει η μητέρα μου, εκεί είναι το πατρικό μου σπίτι και οι παλιοί μου φίλοι και συμμαθητές. Έχει μια ξεχωριστή μυρωδιά η Κρήτη, γεμάτη αναμνήσεις και συγκίνηση.

ΕΡ. Ποια ήταν η πρώτη σου επαφή με λογοτεχνικά βιβλία;

ΑΠ. Πήγαινα ακόμη στο Δημοτικό όταν ξεκίνησα να διαβάζω λογοτεχνία. Βασικά διάβαζα ό,τι έπεφτε στο χέρι μου από τον «Μικρό Ήρωα», τον «Μικρό Σερίφη», τα «Κλασσικά Εικονογραφημένα» μέχρι το «Ρομάντζο». Δεν περίσσευαν και πολλά χρήματα για να αγοράσω σταχωμένα βιβλία.

ΕΡ. Τι σε παρακίνησε ν’ ασχοληθείς με τη συγγραφή;

ΑΠ. Μετά από τόσα χρόνια, νομίζω ότι μπορώ να πω, ότι θυμάμαι τον εαυτό μου να γράφει συνέχεια. Από πολύ μικρό παιδί, περιέγραφα εικόνες και συναισθήματα σε τρίτο πρόσωπο. Καταλυτικός παράγοντας για να γράψω πιο συνειδητά, ήταν μια καθηγήτρια – φιλόλογος στις πρώτες τάξεις του Γυμνασίου. Εκείνη με παρακίνησε, υποστήριζε ότι έγραφα πολύ καλά και μου έλεγε ότι αξίζει τον κόπο να προσπαθήσω περισσότερο.

ΕΡ. Έχεις γράψει μέχρι τώρα πολλά βιβλία, μυθιστορήματα, διηγήματα, ποιήματα, θεατρικά και παιδικά. Ποιο είδος είναι το αγαπημένο σου και ποιο θεωρείς πιο δύσκολο;

ΑΠ. Αγαπώ πολύ τα μυθιστορήματα και το συγκεκριμένο είδος πεζογραφίας, θεωρώ πως είναι το πιο δύσκολο απ’ όλα, ακριβώς επειδή περιλαμβάνει όλα τα είδη του πεζού λόγου, δηλαδή μυθοπλασία, αφήγηση, περιγραφή, διαλόγους, ανάλυση χαρακτήρων, συναισθήματα και τεκμηρίωση για την εποχή που διαδραματίζεται. Καθένα στοιχείο απ’ αυτά αποτελεί από μόνο του μια οντότητα που μεμονωμένα αναφέρεται σ’ ένα συγκεκριμένο είδος, π.χ. δοκίμιο, σενάριο, ιστορικό κείμενο κ.ο.κ.

ΕΡ. Τι σε ωθεί προς το παιδικό βιβλίο, ποια είναι η σχέση σου με τα παιδιά;

ΑΠ. Έχω γράψει ιστορίες και παραμύθια για όλες τις ηλικίες παιδιών. Είχα εκδώσει παλιά τρία απ’ αυτά και ίσως στο μέλλον ασχοληθώ πιο επισταμένα γι΄αυτό το είδος. Αγαπώ πολύ τα παιδιά, αλλά πέρα απ’ αυτό, θεωρώ ότι ένα σωστό παραμύθι, θα τα ωθήσει στο μέλλον να ενδιαφερθούν για το βιβλίο. Είναι οι εν δυνάμει αναγνώστες του μέλλοντος.

ΕΡ. Κάποια έργα σου έχουν βραβευτεί. Τι σημαίνουν για σένα αυτές οι διακρίσεις;

ΑΠ. Είναι πολύ σημαντικές για την εποχή που δόθηκαν, σε ένα νέο άνθρωπο που δεν είχε πίσω του κανένα εκδοτικό οίκο να τον στηρίζει που δεν τον ήξεραν παρά ελάχιστοι άνθρωποι στον χώρο του βιβλίου. Γι΄ αυτό, εκείνα τα βραβεία έχουν μεγάλη σημασία και αξία για μένα. Παράλληλα αποτελούν και μια επιβεβαίωση – ότι δεν έγραφα μόνο για τον εαυτό μου, ότι η γραφή  δεν ήταν μια προσωπική μου εκτόνωση. Άλλωστε ποτέ δεν σκεφτόμουν έτσι. Τα βραβεία εκείνα με βοήθησαν αρκετά, αφού δικαίωσαν την προσπάθεια που είχα ξεκινήσει στον γραπτό λόγο από πολύ νεαρή ηλικία.

ΕΡ. Πρόσφατα κυκλοφόρησε το νέο βιβλίο σου με τίτλο «Θυσία». Σε τι είδους θυσία αναφέρεται;

ΑΠ. Είναι ένα μεγάλο μυθιστόρημα εποχής, με πολλά στοιχεία και γεγονότα και είναι αδύνατον να αναφερθώ αποσπασματικά και να σας εξηγήσω τον τίτλο. Ο κάθε αναγνώστης μόλις το διαβάσει θα αντιληφθεί το μέγεθος της Θυσίας που πραγματεύεται.

ΕΡ. Σε ποια ιστορική περίοδο ταξιδεύεις τους αναγνώστες σου;

ΑΠ. Το βιβλίο περιγράφει το 2ο μισό του 16ου αιώνα και περιγράφει τις δυο επικρατούσες αυτοκρατορίες της συγκεκριμένης εποχής. Ενετοκρατία από την μια και Οθωμανική Αυτοκρατορία από την άλλη. Δυο αντικρουόμενες δυνάμεις, που η μια εποφθαλμιούσε τις κτήσεις της άλλης. Πολλά τα στοιχεία και τα γεγονότα, οι ανατροπές και οι δραματικές εξελίξεις που εμπλουτίζουν τη μυθοπλαστική εξέλιξη της ιστορίας.

ΕΡ. Πόσο δύσκολο ήταν να αποτυπώσεις στα γραπτά σου εκείνη την εποχή;

ΑΠ. Χρειάστηκαν δυο χρόνια μελέτης ιστορικών βιβλίων για την συγκεκριμένη περίοδο, μέχρι να αποφασίσω να ξεκινήσω για να γράψω. Ειλικρινά, δεν ήταν καθόλου εύκολο. Κρατούσα σημειώσεις, επανερχόμουν ξανά και ξανά πίσω στα γεγονότα, μέχρι να τα τεκμηριώσω πολύ παραπάνω από δυο φορές, ώστε να είμαι σίγουρη ότι αυτό που περιέγραφα, αντιπροσώπευε την αλήθεια και την πραγματικότητα.

ΕΡ. Μ΄ έναν μοναδικό τρόπο συνδέεις τη μυθοπλασία με την ιστορία. Τι ήταν αυτό που σε παρακίνησε να γράψεις για τη συγκριμένη ιστορική περίοδο;

ΑΠ. Η περίοδος της Ενετοκρατίας στην Κρήτη και κατ’ επέκταση στην νησιωτική Ελλάδα και στην Μεσόγειο, λογοτεχνικά δεν είχε αξιολογηθεί. Οι περισσότεροι θεωρούσαν την ενετική κυριαρχία μια περίοδο που πίσω της άφησε μνημεία, φορτέτσες και κτίρια υπέρμετρου κάλλους. Ελάχιστοι γνώριζαν ότι εκείνοι που τα έκτισαν ήταν ο σκλαβωμένος λαός, που άφηνε κατά εκατοντάδες τα κόκκαλά του μέσα στα τείχη. Εν πάση περιπτώσει, ο σπόρος έπεσε και κάρπισε μέσα μου, όταν διάβασα το κεφάλαιο ενετοκρατία, στο βιβλίο του Θεοχάρη Δετοράκη, «Η Ιστορία της Κρήτης». Κυριολεκτικά έφριξα και υποσχέθηκα στον εαυτό μου, ότι κάποια στιγμή θα έγραφα οπωσδήποτε για εκείνη την σκληρή και αδυσώπητη κυριαρχία – σκλαβιά.

ΕΡ. Η ηρωίδα σου Ρούσσα είναι μια γενναία γυναίκα. Πως εμπνεύστηκες το χαρακτήρα της;

ΑΠ. Υπήρχε μια αρχική ιδέα για το πώς θα κινούνταν η ηρωίδα μου, όμως δούλεψα πολύ τον χαρακτήρα της Ρούσσας, γιατί εκτός των άλλων έπρεπε να συμβαδίζει και με την εποχή στην οποία την τοποθετώ σαν ηρωίδα, όπου τα πράγματα για τις γυναίκες δεν ήταν καθόλου εύκολα. Το στοιχείο που χαρακτηρίζει την Ρούσσα, είναι ότι δεν τα βάζει ποτέ κάτω, ότι παλεύει με νύχια και με δόντια για να επιβιώσει. Ότι κανένα εμπόδιο, και είναι πολλά, δεν είναι ικανό να ανακόψει την πορεία της, για ό,τι εκείνη θεωρεί σημαντικό.

ΕΡ. «Ό,τι είναι γραφτό, αυτό θα γίνει. Αλλά και πάλι, πολλές φορές εμείς οι ίδιοι κάνουμε τη σκέψη μας μοίρα και την ιδέα μας γραφτό» σκέφτεται ο Σεκίρ. Η επιλογή επηρεάζει το γραφτό η το γραφτό καθοδηγεί τη επιλογή; Τι πιστεύεις εσύ;

ΑΠ. Είμαι ανάμεσα στα δύο. Το ένα δεν αποκλείει το άλλο. Ναι μεν το ριζικό προστάζει, όμως κι εμείς δεν το περιμένουμε με σταυρωμένα χέρια. Παλεύουμε ν’ αλλάξουμε την πορεία της ζωής μας, την μοίρα μας και κάποιες φορές, όχι λίγες, όπως φαίνεται και στο βιβλίο τα καταφέρνουμε. Αυτή είναι και δική μου πεποίθηση. Κι εγώ παλεύω γι΄ αυτό. Αποτελεί ένα σημαντικό κομμάτι της ιστορίας και δίνω μεγάλη έμφαση για να κατανοηθεί απόλυτα από τους αναγνώστες.

ΕΡ. Το βιβλίο σου «Θυσία» αποτελεί το πρώτο μιας τριλογίας. Δεδομένου ότι σταματάει στο έτος 1570 που θα μας ταξιδέψεις με το επόμενο βιβλίο;

ΑΠ. Το δεύτερο βιβλίο συνεχίζεται χρονικά από κει που σταμάτησε το πρώτο και η τριλογία τελειώνει μαζί με τον 16ο αιώνα. Δεν υπάρχουν αναφορές σε άλλες εποχές. Η τριλογία «Οι Δρόμοι της Καταιγίδας», έχει συγκεκριμένη χρονική συνέχεια, αφού τα καταιγιστικά γεγονότα που την ακολουθούν δεν της επιτρέπουν να μεταπηδήσει σε άλλη εποχή.

ΕΡ. Αφού σ’ ευχαριστήσω και σου ευχηθώ καλοτάξιδο τα βιβλίο σου, θα σου ζητήσω να κλείσεις με μια δική σου φράση αυτή τη συνέντευξη.

ΑΠ. Στη ζωή όλα είναι όμορφα, αρκεί να τα δεις με τα μάτια της καρδιάς.

Η ευτυχία δεν είναι νερό σε ανοικτή παλάμη, είναι χαμόγελο και φως που πηγάζει από μέσα μας.

*** Το βιβλίο «Θυσία» της Άννας Γαλανού κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΔΙΟΠΤΡΑ

Μαίρη Γκαζιάνη

Γεννήθηκε στα Ιωάννινα.  Μεγάλωσε στην Αθήνα όπου ζει μέχρι σήμερα και εργάσθηκε ως τραπεζοϋπάλληλος. Στο παρελθόν ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με την φωτογραφία ενώ τώρα ζωγραφίζει και παράλληλα γράφει. Έχει πραγματοποιήσει ατομικές εκθέσεις και έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές. Τον Μάιο του 2012 κυκλοφόρησε την πρώτη ποιητική της συλλογή με τίτλο «Σου γράφω…», τον Σεπτέμβρη 2013 κυκλοφόρησε το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο ΕΝΑ ΦΕΓΓΑΡΙ ΛΙΓΟΤΕΡΟ και τον Ιούνιο του 2014 κυκλοφόρησε το βιβλίο της ΤΑ ΠΛΗΚΤΡΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ  από τις εκδόσεις ΟΣΤΡΙΑ. Επίσης, το παραμύθι της «Το ψαράκι του βυθού» συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο «Παραμύθια και Μαμάδες» εκδόσεις Βερέττα 2015.  Υπό έκδοση βρίσκεται το επόμενο μυθιστόρημά της με τίτλο ΑΛΙΚΑ ΒΗΜΑΤΑ.

Την περίοδο 2011-2012 υπήρξε ραδιοφωνική παραγωγός στο magicradiolive. Από τον Νοέμβρη 2014 συνεργάζεται με το now24.gr και έχει πραγματοποιήσει πάνω από διακόσιες συνεντεύξεις. Το 2016 συμμετείχε στην τηλεοπτική εκπομπή ΚΑΛΩΣ ΤΟΥΣ πραγματοποιώντας συνεντεύξεις σε ανθρώπους των τεχνών.

Γράφει στίχους για τραγούδια ενώ μεγάλη της αγάπη είναι το θέατρο με το οποίο ασχολείται ερασιτεχνικά.

 



Μοιράσου το...!




Ετικέτες:


Σχόλια


Τελευταίες ειδήσεις: